Sunday, 17 June 2018

Ο ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Ο ύμνος της αγάπης -

Είναι από τα πιο θαυμάσια κείμενα της Καινής Διαθήκης. Είναι ένας υπέροχος ύμνος του Αποστόλου Παύλου για την αγάπη. Είναι ένα άριστο ποίημα. Περιέχει καταπληκτικές αλήθειες, που φωτίζουν και εξυψώνουν τη ζωή του ανθρώπου. Μόνο ένας άνθρωπος φωτισμένος από το Άγιο Πνεύμα, μπορούσε να γράψει έναν τέτοιο ύμνο, που περιέχει εξαίσιες και απαραίτητες για τη ζωή μας αλήθειες' Η αγάπη είναι θείο δώρο του Θεού στον άνθρωπο. Ο Θεός φανερώνει την αγάπη του, στέλνοντας στον κόσμο τον Ιησού Χριστό. Χωρίς λοιπόν την αγάπη δεν μπορούμε να ζήσουμε, ούτε να εφαρμόσουμε καμιά άλλη αρετή. Στους πρώτους στίχους του κειμένου μας λέγει ο Απόστολος Παύλος, ότι μπορεί να έχω όλα τα προσόντα και τις ικανότητες. Αν όμως μου λείπει η αγάπη, τότε δεν είμαι απολύτως τίποτε.

'Προς Κορινθίους Α’ Επιστολής του Αποστόλου Παύλου;;;
Ο Ύμνος της Αγάπης συχνά αναφέρεται ως ο Ύμνος των Ύμνεων της Καινής Διαθήκης και στα εκκλησιαστικά κείμενα ως το Κεφάλαιο της Αγάπης;;
Αν ξέρω να μιλώ όλες τις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη, τότε έγινα σαν ένας άψυχος χαλκός που βουίζει ή σαν κύμβαλο που ξεκουφαίνει με τους κρότους του. Και αν έχω το χάρισμα να προφητεύω και γνωρίζω όλα τα μυστήρια και όλη τη γνώση, και αν έχω όλη την πίστη, ώστε να μετακινώ με τη δύναμη της ακόμη και τα βουνά, αλλά δεν έχω αγάπη, τότε δεν είμαι τίποτε απολύτως.
Και αν πουλήσω όλη την περιουσία μου για να χορτάσω με ψωμί όλους τους φτωχούς, και αv παραδώσω το σώμα μου για να καεί, αλλά αγάπη δεν έχω, τότε σε τίποτε δεν ωφελούμαι.
Η αγάπη είναι μακρόθυμη, είναι ευεργετική και ωφέλιμη, η αγάπη δε ζηλεύει, η αγάπη δεν ξιπάζεται δεν καυχιέται), δεν είναι περήφανη, δεν κάνει ασχήμιες, δε ζητεί το συμφέρον της, δεν ερεθίζεται, δε σκέφτεται το κακό για τους άλλους, δε χαίρει, όταν βλέπει την αδικία, αλλά συγχαίρει, όταν επικρατεί η αλήθεια. Όλα τα ανέχεται, όλα τα πιστεύει, όλα τα ελπίζει, όλα τα υπομένει.Η αγάπη ποτέ δεν ξεπέφτει
Αν υπάρχουν ακόμα προφητείες, θα έλθει μέρα που και αυτές θα καταργηθούν αν υπάρχουν χαρίσματα γλωσσών και αυτά θα σταματήσουν αν υπάρχει γνώση και αυτή θα καταργηθεί. Γιατί τώρα έχουμε μερική και όχι τέλεια γνώση και προφητεία· όταν όμως έλθει το τέλειο, τότε το μερικό θα καταργηθεί. Όταν ήμουν νήπιο, μιλούσα ως νήπιο, σκεφτόμουν ως νήπιο, έκρινα ως νήπιο. Όταν έγινα άνδρας, κατάργησα τη συμπεριφορά του νηπίου. Τώρα βλέπουμε σαν σε καθρέπτη και μάλιστα θαμπά, τότε όμως θα βλέπουμε το ένα πρόσωπο το άλλο πρόσωπο. Τώρα γνωρίζω μόνο ένα μέρος από την αλήθεια, αλλά τότε θα έχω πλήρη γνώση, όπως ακριβώς γνωρίζει και εμένα ο Θεός. Ώστε τώρα μας απομένουν τρία πράγματα: η πίστη, η ελπίδα και η αγάπη. Πιο μεγάλη όμως από αυτά είναι η αγάπη.

ΤΟ ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017


ΤΟ ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017 Πειραιώς Σεραφείμ - Η αποκρυπτομένη αλήθεια για το "Τάμα του Έθνους" Αποτέλεσμα εικόνας Ἐν Πειραιεῖ τῇ 21ῃ Φεβρουαρίου 2017 Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν Η ΑΠΟΚΡΥΠΤΟΜΕΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ «ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ» Ἐπειδή πολλῶν καρδιῶν «διαλογισμοί» ἀπεκαλύφθησαν μέ τήν ἄτεχνον προβολήν τοῦ θέματος γιά τήν ἐκπλήρωσι τοῦ «Τάματος τοῦ Ἔθνους» τήν ἰδίαν στιγμήν πού ἡ Ἑλληνική Πολιτεία μέ τήν ψῆφο τῶν κομμάτων τοῦ λεγομένου συνταγματικοῦ τόξου ἀνίδρυσε ΝΠΙΔ εἰς βάρος τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ γιά τήν ἀνέγερση τοῦ Ἰσλαμικοῦ Τεμένους «λησμονοῦσα» τά τέσσερα μαῦρα ἀτέλειωτα ἑκατόχρονα τῆς φρικτῆς ἰσλαμικῆς δουλείας, δημοσιοποιῶ εἰσήγησί μου εἰς τήν ΔΙΣ Συνοδικῆς περιόδου 2010-2011, πού ἐνημερώνει σαφῶς γιά τό εἰρημένο θέμα. Συνεπῶς οἱ θορυβοῦντες μέ μοναδικό ἐφαλτήριο τό θράσος τῆς ἀγνοίας τους ἁπλῶς καταδεικνύουν τήν ἄβυσσο τῆς ἐμπαθείας τους εἰς βάρος τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν πίστεως καί τῆς τροφοῦ τοῦ Γένους Μητρός Ἐκκλησίας πού χωρίς τούς ποταμούς αἵματος τῶν ἁγίων καί ἡρωϊκῶν τέκνων Της πού πολέμησαν κατά τήν ρήση τῶν ἀγωνιστῶν τοῦ 1821 «γιά τοῦ Χριστοῦ τήν πίστη τήν ἁγία καί τῆς πατρίδος τήν ἐλευθερία» θά σήκωναν σήμερα κόκκινες «σημαιοῦλες» μέ τήν ἡμισέλινο, ἑκόντες ἄκοντες, γιά τόν νεοσουλτᾶνο Ἐρντογάν.Ἀπό τήν κατωτέρω εἰσήγησι προκύπτει ὅτι χωρίς καμμία ἐπιβάρυνσι τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ τό «Τάμα τοῦ Ἔθνους» μπορεῖ ἄμεσα νά ὑλοποιηθῆ ἀπό τούς προτιθεμένους δωρητάς μέ μόνη μία διοικητική πράξι συμπληρώσεως τῶν σκοπῶν τοῦ Ἱδρύματος πού συνέστησαν οἱ ἴδιοι καί ἡ ὁποία ἐπί ἔτη παρανόμως δέν ἐκδίδεται. Αποτέλεσμα εικόνας για ΤΟ «ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ» ᾿Αριθμ. Πρωτ. 621 Ἐν Πειραιεῖ τῇ 26ῃ Μαΐου 2011 Πρός Τήν Ἱεράν Σύνοδον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος Ἰω. Γενναδίου 14 Εἰς Α Θ Η Ν Α Σ Μακαριώτατε Δέσποτα, Σεβασμιώτατοι Συνοδικοί Σύνεδροι, Eὐχόμενος ὑπέρ ἀποκαταστάσεως τῆς Ὑμετέρας πολυτιμήτου ὑγιείας τῆς Ὑμετέρας Πανσέπτου Μακαριότητος εἰς ἀπάντησιν τῆς, διά τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. Πρωτ. 2052/7.4.2011 Συνοδικοῦ Γράμματος, ἀνατεθείσης μοι ἐντολῆς ἐπικοινωνίας μετά τοῦ κ. Ἰωάννου Ἀναγνωστοπούλου καί διερευνήσεως τῆς δυνατότητος ἐκπληρώσεως τοῦ «Τάματος τοῦ Ἔθνους», συνῳδά τῇ προτάσει αὐτοῦ, πάνυ εὐλαβῶς προάγομαι ὅπως ἀναφέρω Ὑμῖν τά κάτωθι: 1. Ἡ ὑπό τοῦ ἡμετέρου Γένους ἐκπλήρωσις τῆς εὐγνώμονος ὑποσχέσεως διά τήν Παλιγγενεσίαν τῶν ἀοιδίμων καί μακαρίων προγόνων ἡμῶν, διά τῆς ἀνοικοδομήσεως καί ἀφιερώσεως εἰς τόν Σωτήρα καί Λυτρωτήν Κύριον, περιπύστου καί μεγαλοπρεποῦς Ἱεροῦ Ναοῦ, παρ’ ὅτι υἱοθετήθη τήν 29/7/1829 ὑπό τῆς Δ΄ Ἐθνοσυνελεύσεως τῶν Ἑλλήνων, δυνάμει τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. Η΄ Ψηφίσματος Αὐτῆς, ὑπογραφέντος ὑπό τοῦ ἀνεπαναλήπτου πρώτου Κυβερνήτου μακαριστοῦ Ἰωάννου Καποδίστρια καί ἀκολούθως δυνάμει τῶν Βασιλικῶν Διαταγμάτων τῆς 25/1/1834 καί 3/4/1838 (ΦΕΚ 12) προβλεφθείσης, παραμένει εἰσέτι ἀνεκπλήρωτος. Ἡ σπασμωδική προσπάθεια κατά τό ἔτος 1970 διά τήν ἀναβίωσιν καί ὑλοποίησιν τοῦ θέματος, δυστυχῶς ἀπέβη ἄκαρπος, αἱ δέ συγκεντωθεῖσαι εἰσφοραί κατέληξαν εἰς ἀλλοτρίους σκοπούς. Ὁ ἰσχυρισμός ἐνίων, ὅτι δῆθεν ἡ ὑπόσχεσις τῶν ἀγωνιστῶν ἡρώων καί ἐλευθερωτῶν τῆς Πατρίδος ἐξεπληρώθη διά τῆς ἀνοικοδομήσεως τοῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ Ἀθηνῶν, θεμελιωθέντος τό ἔτος 1847, ἀποβαίνει ὡσαύτως ἀβάσιμος καί ἀνεπέρειστος διότι ὁ εἰρημένος Ἱ. Ναός ἀφιερώθη εἰς τόν Εὐαγγελισμόν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καί ἐν ταὐτῷ ἀποτελεῖ συμπίλημα δυτικοτρόπων τεχνοτροπιῶν, ἀποκλινόντων ἀπό τήν Ὀρθόδοξον ἔκφρασιν τῆς Ναοδομίας. Κατά τήν παρούσαν ἱστορικήν περίοδον κατά τήν ὁποίαν νομοθετικῶς ἀπεφασίσθη ἡ ἀνίδρυσις καί ἀνοικοδόμησις διά Κρατικῆς δαπάνης ἰσλαμικοῦ τεμένους μετά τοῦ ἀναλόγου κέντρου διά τάς θρησκευτικάς ἀνάγκας τῶν ἐπήλυδων μεταναστῶν μουσουλμανικῆς θρησκευτικῆς παραδοχῆς εἰς τό λεκανοπέδιον, ἡ μή ἐκπλήρωσις τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους ὑπό τῶν Ἑλλήνων, ἀποτελεῖ αἴτιον ψόγου καί ἀπόδειξιν πνευματικῆς ὑποθερμίας πού ἐφιαλτικῶς μεγεθύνονται ὅταν ληφθεῖ ὑπ’ ὄψιν ἡ ὅλως διάφορος διαγωγή τῶν ὁμοδόξων λαῶν τῶν ἐξελθόντων ἐκ τῆς ἀδυσωπήτου ἀθεϊστικῆς καταιγίδος καί διά τῆς ἀνεγέρσεως μεγαλωνύμων ναῶν δοξαζόντων καί αἰνούντων τόν λυτρώσαντα αὐτούς Κύριον τῆς δόξης. 2. Συνῳδά τῇ, ἐν τοῖς ὕπερθεν ἐξονομαζομένῃ Ὑμετέρᾳ Συνοδικῇ ἐντολῇ, συνηντήθην μετά τῶν νομίμων ἐκπροσώπων Πρέδρου καί Γενικῆς Γραμματέως τοῦ Σωματείου «Οἱ φίλοι τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους» κ. Ἰω. Ἀναγνωστοπούλου καί Αἰκατερίνης συζ. Ἰω. Ἀναγνωστοπούλου, ἐξ ὧν ἠτησάμην ἐνημέρωσιν διά τάς πρός τήν Ἱ. Σύνοδον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀπό 12/9/2008, 6/7/2009 καί 15/9/2010 εὐλαβῶν ἀναφορῶν τοῦ Σωματείου αὐτῶν, διά τήν ἀνέγερσιν τοῦ λεγομένου Τάματος τοῦ Ἔθνους. Οὗτοι δέ, κατόπιν ἐκτενοῦς ἐπικοινωνίας, μοί ἐπανέλαβον τά διαλαμβανόμενα ἐν τοῖς ἐξονομασθεῖσι πρός τήν Δ.Ι.Σ. ἐγγράφοις αὐτῶν καί ἐνεχείρισαν τίτλους ἰδιοκτησίας ἐννέα ἀκινήτων κειμένων ἐν τῷ Νομῷ Ἀττικῆς, συνολικοῦ ἐμβαδοῦ 108 στρεμμάτων, ἅτινα ἀποτελοῦν περιουσίαν τοῦ δυνάμει τοῦ ἀπό 17/9/1997 ἐγκριθέντος διά Π.Δ. δημοσιευθέντος εἰς τό Φ.Ε.Κ. 853 τ.Β΄, 25/9/1997 Ἱδρύματος «προασπίσεως ἠθικῶν καί πνευματικῶν ἀξιῶν» συσταθέντος ὑπό τοῦ κ. Ἰω. Ἀναγνωστοπούλου δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 106430/1.2.1996 Πράξεως τοῦ Συμβολαιογράφου Ἀθηνῶν Κων/νου Παπαδοπούλου, ὅπως αὐτή ἐτροποποιήθη μέ τήν ὑπ’ ἀριθμ. 107685/24.10.1996 Πράξι τοῦ ἰδίου Συμβολαιογράφου. Ἐκτός δέ, τῶν ἀνωτέρω οἱ εἰρημένοι ἐκπρόσωποι τοῦ Σωματείου ἐδήλωσαν ὅτι διαθέτουν καί τό ποσόν τῶν 3.000.000 Εὐρώ πού διατηροῦν εἰς προθεσμιακούς τραπεζικούς λογαριασμούς διά τόν αὐτόν σκοπόν. 3. Ὡς εὐχερῶς ἀντιλαμβάνεσθε κατά τήν παρούσαν χρονικήν στιγμήν, ἡ προσφερομένη ἀκίνητος περιουσία νομικῶς καί τυπικῶς ἀνήκει εἰς τό νομίμως ἐγκριθέν καί λειτουργοῦν Ἵδρυμα «προασπίσεως ἠθικῶν καί πνευματικῶν ἀξιῶν» καί οὐχί εἰς τό Σωματεῖον «Οἱ φίλοι τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους». Εἰς τούς σκοπούς τοῦ ὡς εἴρηται Ἱδρύματος ἐν ἄρθρῳ 2 τοῦ ἐγκριτικοῦ Π.Δ. δέν περιλαμβάνεται ἡ «ἀνοικοδόμησις καί ἀνίδρυσις» τοῦ λεγομένου Τάματος τοῦ Ἔθνους, δι’ ὅ καί συνέστησα συνῳδά ταῖς διατάξεσι τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ ἰσχύοντος Π.Δ. λειτουργίας τοῦ εἰρημένου Ἱδρύματος, τήν συμπλήρωσιν τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ὀργανισμοῦ αὐτοῦ, διά τῆς συμπεριλήψεως εἰς τούς σκοπούς καί τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ «Τάματος τοῦ Ἔθνους», ὅπερ καί ἐγένετο δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 28903/17.5.2011 Πράξεως τοῦ Συμβολαιογράφου Ἀθηνῶν Κων/νου Κωνσταντίνου. Ἐναπομένει ὅμως, ἡ διά τοῦ ἐποπτεύοντος Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ἔκδοσις Π.Δ. διά τήν δυνάμει τῶν διατάξεων τῶν ἄρθρων 98 τοῦ ΑΝ 2039/1939 καί 110 καί 119 τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος προβλεπομένην συμπλήρωσιν τῶν σκοπῶν τοῦ ὡς ἄνω Ἱδρύματος, διότι δίχα τῆς τοιαύτης ἐκδόσεως Π.Δ. καί δημοσιεύσεως εἰς τό Φ.Ε.Κ. δέν ἐπέρχονται αἱ ἔννομοι συνέπειαι τῆς γενομένης συμπληρώσεως τοῦ σκοπῶν τοῦ Ἱδρύματος. 4. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω τίθενται πρός ἄμεσον διερεύνησιν τά ἑπόμενα θέματα καί εἰδικώτερον ἐάν τό Ἑλληνικόν Δημόσιον ἔχει τήν πρόθεσιν νά παραχωρήσῃ τόν πρό 40ετίας ὁρισθέντα χῶρον εἰς τό Ἀττικόν ἅλσος, εἰς θέσιν Τουρκοβούνια Δήμου Γαλατσίου Ἀττικῆς, ὅστις εἶχεν δυνάμει τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 320/18.10.1069 Νομοθετικοῦ Διατάγμα-τος καί τῶν κοινῶν διυπουργικῶν Ἀποφάσεων Δ3477/4115/4.5.1970 (Φ.Ε.Κ. 105 τ. Δ΄ 19.5.1970), Δ227/1972 καί Δ5085/5817/31.8.1972 χαρακτηρισθεῖ ὡς χῶρος ἀνεγέρσεως τοῦ «Τάματος τοῦ Ἔθνους», ἄλλως νά ἐκτιμηθῇ δεόντως ὑπό τῆς Δ.Ι.Σ. ἡ προσφορά ὑπό τῶν ὡς εἴρηται ἐκπροσώπων τοῦ Σωματείου «Οἱ φίλοι τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους» ἀκινήτου ἐκτάσεως 8.650 τ.μ. εἰς τόν λόφον Καραοῦζι τῆς κοινότητος Παλλήνης Ἀττικῆς, ὡς χῶρος ἀνεγέρσεως τοῦ εἰρημένου Ἱ. Ναοῦ. 5. Ἕτερον θέμα πρός διερεύνησιν καί ἐκτίμησιν ἀποτελεῖ ὁ ὑπό ἀναλόγου κτηματομεσιτικῆς ἑταιρείας προσδιορισμός τῆς ἐμπορικῆς ἐκποιητέας ἀξίας τῶν προσφερομένων 108 στρεμμάτων γῆς ἐντός τοῦ Νομοῦ Ἀττικῆς καί εἰδικώτερον: Α. Ἀκινήτου ἐκτάσεως 22.805 τ.μ. εἰς οἰκισμόν Ποντίων εἰς θέσιν Βίλλια Κατηφόρι Ἀφιδνῶν Ἀττικῆς, Β. Ἀκινήτου ἐκτάσεως 8.650 τ.μ. εἰς τόν λόφον Καραοῦζι, Παλλήνης Ἀττικῆς, Γ. Ἀκινήτου ἐκτάσεως 6.000 τ.μ. εἰς θέσιν Σαμπάνι, Πικερμίου Ἀττικῆς, Δ. Ἀκινήτου 3.041 τ.μ. εἰς θέσιν Σπάτα Ἀττικῆς, Ε. Ἀκινήτου 4.200 τ.μ. εἰς θέσιν Καρελᾶ, Κρωπίας Ἀττικῆς, Στ. Ἀκινήτου 32.080 τ.μ. εἰς θέσιν καταφύγι Π. Φωκαίας Ἀττικῆς, Ζ. Ἀκινήτου ἐκτάσεως 5.000 τ.μ. εἰς θέσιν Λάκκα, Ἀναβύσσου Ἀττικῆς, Η. Ἀκινήτου 17.112 τ.μ. εἰς θέσιν προσήλιο Παιανίας Ἀττικῆς καί Θ. Ἀκινήτου ἐκτάσεως 9.162 τ.μ. εἰς θέσιν Μαντριά Διάκου, Ραφήνας Ἀττικῆς. Εἰρήσθω ὅτι ἐν τῷ συγκεντρωθησωμένῳ ποσῷ ἐκ τῶν εἰρημένων ἐκποιήσεων τῶν ὡς εἴρηται ἀκινήτων, αἵτινες θά δύνανται νά πραγματοποιηθῶσι κατόπιν τῆς συμπληρώσεως τοῦ ἰσχύοντος Π.Δ. τοῦ Ἱδρύματος «προασπίσεως ἠθικῶν καί πνευματικῶν ἀξιῶν» καί ἐγκρίσεως ὑπό τοῦ διορισμένου ὑπό τοῦ Κράτους Γενικοῦ Γραμματέως Περιφερείας Ἀττικῆς, δέον ὅπως προστεθῇ καί τό προσφερόμενον ὑπό τῶν ἀνωτέρω δωρητῶν-ἐκπροσώπων τοῦ Σωματείου «Οἱ φίλοι τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους» ποσόν τῶν 3.000.000 Εὐρώ εὑρισκόμενον εἰς τραπεζικούς λογαριασμούς. 6. Διά τόν σχηματισμόν ὡσαύτως πλήρους εἰκόνος ἐπί τοῦ προτεινομένου ἐγχειρήματος δέον ὅπως ἀνατεθῇ εἰς τήν Ὑπηρεσίαν Ναοδομίας τῆς ΔΙΣ ἡ σύνταξις οἰκονομικῆς προμελέτης διά τόν σχεδιασθέντα ὑπό τῶν δωρητῶν πρός ἀνέγερσιν Ἱ. Ναόν, ὅν ἐν ἀπεικονίσει ἔχουν ὑποβάλλει. 7. Αἱ παρούσαι οἰκονομικαί συνθῆκαι τῆς Χώρας χαρακτηριζόμεναι ὑπό μεγίστης δυσπραγίας τῶν ἀσθενεστέρων οἰκονομικῶς καί ὑπό ἀδυσωπήτων ἐκβιασμῶν τῶν ἐγνωσμένων ἰσχυρῶν διεθνῶν οἰκονομικῶν παραγόντων, δέν παρέχουν τήν δυνατότητα, ὡς θά ἔδει, διενεργείας Πανελληνίου Ἐράνου διά τήν συμπλήρωσιν τοῦ, ἐκ τῶν, ἐν τοῖς ὕπερθεν ἀναφερομένων, δωρεῶν τῶν νομίμων ἐκπροσώπων τοῦ Σωματείου «Οἱ φίλοι τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους» συγκεντωθησομένου ποσοῦ, δι’ ὅ καί ταπεινῶς φρονῶ ὅτι θά πρέπει τό ὅλον ἔργον νά προϋπολογισθῇ καί νά ὑλοποιηθῇ μόνον διά τῶν ὑπό τῶν δωρητῶν προσφερομένων οἰκονομικῶν πόρων. 8. Ἐνταῦθα ἐπιθυμῶ νά δηλώσω ὅτι τό ζεῦγος Ἰω. καί Αἰκ. Ἀναγνωστοπούλου μετά συγκινητικῆς καί εὐψύχου καί γενναιόφρονος ἀγάπης, ἐκδαπανᾶται ὑπέρ φιλογενῶν πνευματικῶν καί φιλοχρίστων σκοπῶν καί κατά ταῦτα ἡ ἐξαίρετος καί μοναδική πρότασις αὐτῶν, στηριζομένη καί ὑπό πλειάδος σεπτῶν ἀδελφῶν Ἱεραρχῶν τῆς Ἁγιωτάτης ἡμῶν Ἐκκλησίας, δέον ὅπως μελετηθῇ μετά πολλῆς προσοχῆς, διότι τυγχάνει ἐξαιρέτως σοβαρά προσφέρουσα χρηστάς ἐλπίδας διά τήν ὑπό τῆς Ἁγιωτάτης ἡμῶν Ἐκκλησίας ἐκπλήρωσιν τῆς ἱερᾶς πρός τόν Θεόν ὑποσχέσεως τῶν ἀοιδίμων ἀγωνιστῶν καί μαρτύρων τῆς παλιγγενεσίας τοῦ Ἔθνους ἡμῶν, δίχα ἐπιβαρύνσεως τῆς Πολιτείας καί τῆς φιλανθρώπου προσπαθείας τῆς Ἁγιωτάτης ἡμῶν Ἐκκλησίας. Περαίνων εὐσεβάστως τήν ἀναφοράν μου πάνυ εὐγνωμόνως ὑποβάλλω ὑποκαρδίους εὐχαριστίας, διά τήν ἀνατεθείσαν μοι Ὑμετέραν Σεπτήν ἐντολήν καί συνημμένως καταθέτω σχετικόν φάκελλον. Ἐλάχιστος ἐν Χριστῷ Ἀδελφός † ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ Συνημμένως ὑποβάλλονται: 1. Ὑποφάκελλος ἐγγράφων Ἱδρύματος προασπίσεως ἠθικῶν καί πνευματικῶν ἀξιῶν καί Σωματείου οἱ φίλοι τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους, 2. Τίτλοι ἰδιοκτησίας ἀκινήτων τοῦ εἰρημένου Ἱδρύματος μετά τοπογραφικῶν διαγραμμάτων, 3. Ἐπιστολαί Σεβ. Μητροπολιτῶν καί δημοσιεύματα τοῦ Τύπου. ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ http://www.impantokratoros.gr/ 

ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΜΕΤΑΝΟΕΙΤΕ ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΑΡΧΗΣ ΜΑΤΑΘΑΙΟΣ)


Sunday, June 17, 2018

ΤΑ ΤΡΙΑ ΠΑΡΤΙΜΕΝΤΑ ΤΗΣ ΑΚΟΛΑΣΙΑΣ


ΤΑ ΤΡΙΑ ΠΑΡΤΙΜΕΝΤΑ ΤΗΣ ΑΚΟΛΑΣΙΑΣ

Του Πανοσ. Αρχιμ. Γρηγόριου Δοχειαρίτη 
=====

«Τρίτωσε τὸ κακό» λέει ὁ λαός. Ἄραγε θὰ πάη καὶ πιὸ ψηλά; Ἀπ᾽ ὅ,τι δείχνουν τὰ προγνωστικὰ τῶν κρατούντων, τὸ κακὸ θὰ ἀποκορυφωθῆ ὅσο σὲ καμμιὰ ἄλλη ἐποχή, γιὰ νὰ ἔρθη ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ ἄρη ἅπαντας. Χρόνια Σοδόμων καὶ Γομόρρων, χρόνια πρὸ τοῦ κατακλυσμοῦ. Πάντως τὰ κατάφεραν οἱ κρατοῦντες Συριζαῖοι νὰ ἀναμείξουνε κάθε ἀρχὴ καὶ ἐξουσία, νὰ μαγαρίσουνε τοὺς πάντας, γιὰ νὰ ἑτοιμασθῆ τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως, ὅπως μᾶς λέγει ὁ προφήτης Δανιήλ. Λὲς καὶ ψάχνονται νὰ βάλη καθένας τὸ λιθαράκι του στὴν καταστροφὴ τοῦ κόσμου.

Τὸ πρῶτο ᾽παρτιμὰν ἦταν νὰ πείση τὸν κόσμο νὰ ἀνεχθῆ τὴν ἀκολασία ὡς κατάσταση φυσική. Ναὶ μὲν δὲν τοὺς ἀποδεχόμαστε, ἀλλὰ τοὺς δεχόμαστε. Καὶ ἄρχισε ἔτσι νὰ βράζη ὁ μεγάλος κάζανος. Βγῆκε καθένας στὸν δρόμο νὰ δείξη τὴν πομπή του, σὰν νά ᾽ναι φυσικὴ κατάσταση, ποὺ δὲν ὁδηγεῖ τὸν ἄνθρωπο στὴν ντροπὴ καὶ στὴν ἀναισχυντία.

Δεύτερο ᾽παρτιμὰν νὰ μποροῦν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι νὰ συζοῦν ἀναίσχυντα καὶ ἐλεύθεροι ἀπὸ κάθε ἔλεγχο.

Οἱ ἐπινοήσεις συνεχίζονται καὶ κτίζουν καὶ 
τρίτο ᾽παρτιμάν: ζητοῦν νὰ υἱοθετοῦνε παιδιά! Νὰ ἐξαφανιστῆ ἡ λέξη πατέρας ἢ μητέρα καὶ ἀντ᾽ αὐτῆς νὰ τοποθετηθῆ α΄ γονιὸς καὶ β΄ γονιός.

Ἡ Ἐκκλησία μήτε τουφεκᾶ μήτε μάχαιρα βγάζει. Ἡ ἀναισχυντία συνεχίζεται: νὰ ἔχουνε δικαίωμα νὰ γίνωνται καὶ ἀνάδοχοι. Νὰ παρουσιάζωνται στὸν ναὸ καὶ νὰ ζητοῦνε νὰ γίνουν νονοί.

Ἀντάριασαν τὰ πάντα, προκειμένου νὰ ἔχουν οἱ ἐντελῶς ἀναίσχυντοι πρόσωπο στὴν κοινωνία. Ψώριασε καὶ ἡ γίδα καὶ τὸ πρόβατο. Καὶ ἐκεῖνος ποὺ διακρατεῖ τὰ σύμπαντα ἐσιώπησε. Δαιμόνια καινὰ γέμισε ἡ κοινωνία.

Καὶ ἐνῶ φθάσαμε στὸ τρίτο ᾽παρτιμὰν τῆς ἀκολασίας, μὲ γεννήτρια βέβαια πάντοτε τὴν κυβέρνηση, ἔχουμε ἐδῶ στὸ Ἅγιον Ὄρος συναδέλφους καθηγουμένους, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν συμφιλίωση μὲ μιὰ τέτοια κυβέρνηση, γιὰ νὰ κερδίσουνε δύο νόμους!

Ἄρχοντες τοῦ ἁγίου Τόπου τούτου καὶ τὰ πρῶτα φέροντες, ἐπικοινωνεῖτε μὲ τὴν συνείδησή σας; Ζητᾶτε νὰ ἔχετε συνδαιτυμόνες στὰ τραπέζια σας ἐχθροὺς καὶ πολέμιους τῆς πίστεως καὶ τῆς πατρίδος; Γιατὶ τί θὰ κάνη καὶ ἡ πατρίδα, ἂν ἔχη στρατευόμενους ἀνώμαλους;

Πολὺ ἀκόμα λυπήθηκα, σπαρακτικὰ ἡ καρδιά μου πονάει, δόθηκε διαταγὴ στὰ στρατόπεδα τῆς Μυτιλήνης νὰ μὴ σηκώνουν σημαία ἑλληνική!

Σήμερα, ὅπως σὲ ὅλα τὰ Πανεπιστήμια, καὶ ἡ  Θεολογικὴ Σχολὴ διδάσκει περισσότερο κοινωνιολογία καὶ παιδαγωγικά. Ἐλάττωσαν τὰ μαθήματα τὰ θεολογικὰ καὶ γέμισαν τὶς ὧρες τῶν φοιτητῶν μὲ κοινωνιολογία καὶ παιδαγωγικά. Ἡ κοινωνιολογία καὶ τὰ παιδαγωγικὰ θὰ σώσουν τὸν κόσμο καὶ ὄχι ἡ ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου! Σπᾶνε τὰ κεφάλια τους τὰ παιδιὰ νὰ μάθουνε τὶ σφύριξε στὸ αὐτὶ τοῦ κάθε ἀθέου ὁ διάβολος. Τρομερὴ ἀλλαγὴ σὲ ὅλα. Ὁ Θεὸς νὰ φυλάξη νὰ μὴν εἰσέλθη αὐτὸ τὸ πνεῦμα καὶ στὴν Ἐκκλησία καὶ ἀκοῦμε ἀπὸ τὸν ἄμβωνα ὄχι τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου, ἀλλὰ παιδαγωγικὰ καὶ κοινωνιολογικά. Τὸ Εὐαγγέλιο ἄλλαξε τὸν κόσμο. Τὸ Εὐαγγέλιο μᾶς ἔδειξε τὴν ὁδό.

Ὅλα αὐτὰ ἔχουν ὑπόβαθρο τὴν πολιτικὴ ἀσχήμια τῆς ἐποχῆς μας. Καὶ κάτι κομματάκια ποὺ λένε ὅτι ὑποστηρίζουν τὴν Ἐκκλησία, ἔρχονται νὰ ἀποτελειώσουν τὸ ἔργο τοῦ διαβόλου.

Ἀφοῦ, Νέα Δημοκρατία, παρουσιάζεσαι ὅτι τὰ μέλη σου εἶναι τῆς Ἐκκλησίας, πῶς ψηφίζεις νόμους ἀκολασίας; Πῶς συμπράττεις μὲ βδελύγματα;

Ἂς ἀναμείνουμε, ἀδελφοί. Ἔχει καὶ γιὰ μᾶς ὁ Θεὸς τὸ μέγα του ἔλεος.

Ἐξεγείρου, Δεββώρα. Ὁ πόλεμος ἔφθασε στὴν πόρτα σου. Ἐκκλησία, μὴ καθεύδης, μὴ ρέγχης στὴν κοιλία τοῦ ᾄδου. Κράτα τὸ Εὐαγγέλιο καὶ αὐτὸ δίδασκε μὲ πόνο καὶ μὲ δάκρυα στὸν κόσμο ποὺ σοῦ ἀπέμεινε ἀκόμα.

Αὐτὰ εἶναι τὰ ἀποτελέσματα τῶν σημερινῶν κρατούντων: ἀκολασία, ἀναισχυντία καὶ πείνα στὸν κόσμο. Ἡ ἀπόγνωση ἴσως σὲ λίγο δὲν θὰ λείπη ἀπὸ κανένα, καὶ ὅλοι θὰ ἐπιζητοῦνε τὸ ἡρωικὸν τέλος, ὄχι γιατὶ κουράστηκαν στὴν ζωή, ἀλλὰ γιατὶ παραφορτώθηκαν μὲ ἀσήκωτα βάρη, χρέη, δημεύσεις περιουσιῶν καὶ ἀνεργία. Τὰ θεριὰ τοῦ δάσους ζοῦν πιὸ εὐτυχισμένα ἀπὸ μᾶς.
– Πατέρα, χτυπάει τὸ κουδούνι τῆς πόρτας.
– Ἔλα πρὸς τὰ ᾽δῶ, παιδί μου· μὴν ἀνοίξης.
– Χτυπάει τὸ τηλέφωνο.
– Μὴ τὸ σηκώσετε· ὁ ἔφορος θὰ εἶναι.

Τί νὰ φυλάξης καὶ τί νὰ κρύψης; Περπατᾶς καὶ δὲν ξέρεις ἀπὸ ποῦ νὰ φυλαχθῆς. Ὁ Ἀδὰμ ἔτρεξε στὰ φυλλώματα νὰ κρυφτῆ. Ἐγὼ κι ἐσὺ ποῦ νὰ πᾶμε;
Μὴ φτύνης στὸν κόρφο σου, Ἕλληνα, ἀλλὰ στὰ πρόσωπα ἐκείνων ποὺ σὲ καταντήσανε ἔτσι.

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΚΑΡΕΑ

Χαριλαος Στουραιτης
1 ώρα ·
ΚΥΡΙΑΚΗ Γ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ.
Αποφράς ημέρα.
Σήμερα,Κυριακή ,4 Ιουνίου του 2018 [ορθ.ημ.].ημέρα Αναστάσεως του Κυρίου,όπου όλοι οι Γνήσιοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί χαίρονται και φωτίζονται από το Φώς της Αναστάσεως του Κυρίου,κάποιοι, νέοι Εφιάλτες, βύθισαν στο πένθος όλους τους 'Ελληνες Πατριώτες,με την μεγάλη προδοσία της παραχωρήσεως του Ονόματος της Μακεδονίας,της εθνικότητος και της γλώσσης στους Σλαβοσκοπιανούς.
'Αλλη μια μαύρη ημέρα για τον Ελληνισμό,άλλη μια ιταμή πράξη από ελληνόφωνες, εντολοδόχους και εθνομηδενιστές τύπους,οι οποίοι εφαρμόζουν πρακτικές και τακτικές που ξεπερνούν εκείνες των ολοκληρωτικών καθεστώτων.
Ο Χριστός και η Παναγία ,με τις πρεσβείες του Αγίου Σπυρίδωνος, του Άγιου Πατρός Ματθαίου και πάντων των Αγίων,ας βοηθήσουν την Πατρίδα και τον Λαό της ,και ας μας λυπηθούν,διότι δικαίως υφίσταμεθα τόσα και τέτοια δεινά.
Γίναμε υπερκαταναλωτές και άπλειστοι,αφοσιωθήκαμε στο <<έχειν>>και ξεχάσαμε το <<είναι>>.
Παρασυρθήκαμε από τα κελεύσματα της νέας εποχής και επιζητήσαμε να ακολουθήσουμε την δήθεν προοδευτική Ευρώπη, με συνέπεια να αλλοτριωθούμε ως Ορθόδοξοι και ως 'Ελληνες.
Τα μάτια της ψυχής μας,ο νούς ,σκοτίστηκε,διότι υιοθετήσαμε και μιμηθήκαμε ο,τι πιό ειδεχθές και ο,τι πιό κτηνώδες ,ο,τι πιό σαθρό και ο,τι πιό αντιπνευματικό και αντορθόδοξο μας πλάσαρε και συνεχίζει να μας δίνει το άθεο και αμοραλιστικό ευρωπα'ί΄κό κατστημένο.
Ο Οικουμενισμός και η εκκοσμίκευσις , η αντιπατερικότητα,η διαστρέβλωσις και η παραχάραξις της Αληθείας ,από νεοημερολογίτες -οικουμενιστές,από παλαιημερολογίτες και ευσεβιστές,παίζουν, πλέον,πρωταγωνιστικό ρόλο ,αποπροσανατολίζοντας μικρούς και μεγάλους.
Και έτσι,γίναμε εύκολη λεία των <<άγριων θηρίων >> που υπηρετούν την Παγκόσμια Κυβέρνησι,οι οποίοι μας άγουν και φέρουν, όπου και όπως αυτοί βούλονται.
Ναι ,να γίνουμε καταναλωτές,όχι όμως των υλικών,αλλά των πνευματικών τροφών.Ναι ,να αποκτήσουμε πολλά,αλλά αυτά ας είναι οι αρετές.Ναί,να γίνουμε μιμητές,όχι όμως της χυδαίας Δύσεως,αλλά να μιμηθούμε τον Χριστό ,την Μητέρα του και τους Αγίους,τους Μάρτυρας,τους Οσίους και τους Ασκητάς.
Ναι,να ζήσουμε βασιλικά,όχι όμως με αξιώματα και σε θέσεις αρνούμενοι την Ορθόδοξον Πίστιν,υπηρετώντας τον Μαμμωνά,αλλά εντός της Βασιλείας του Θεού,που είναι η Μία ,Αγία,Καθολική και Αποστολική Εκκλησία,που είναι ο Ίδιος ο Χριστός,που είναι το Φώς της Αναστάσεως του,που είναι οι Εντολές ,που είναι η Μετάνοια,η Εξομολόγηση,η Θεία Μετάληψη.Που είναι η αδιάλειπτος Προσευχή,η νηστεία και η αγάπη.
'Ετσι μόνο έχουμε ελπίδα να σωθούμε ως 'Εθνος και ως Λαός.
Απόσπασμα από την σημερινή ομιλία ,η οποία έγινε στον Ιερό Ναό Αγίου Σπυρίδωνος Καρέα,μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας,την οποία ετέλεσε ο Ομολογητής Ιεράρχης Μεσογαίας,Λαυρεωτικής και τοποτηρητής της Αρχιεπισκοπής Αθηνών ,κ.Κήρυκος,στην οποία,με δάκρυα,κατάνυξι και ικεσίες , συμμετείχε πλήθος Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών ,τόσο από όλα τα μέρη των Αθηνών,όσο και από την μαρτυρική Κύπρο μας.
'Εγινε ,επίσης,και αναλυτική ενημέρωση επί Δογματικών θεμάτων,με πλήρη ανάλυση των Πατερικών θέσεων περί της Κοινωνίας των Θείων Προσώπων στα Φυσικά Ιδιώματα και στην Θεία Ουσία,στη μη Ταύτιση του Ακοινωνήτου Υποστατικού Ιδιώματος με την Υπόσταση, την οποία αρνούνται οι αιρετικοί και σχιματικοί Νικολαοστεφανίτες, και στο Δογματικό Θέμα των εικόνων.[Περί των Προφητικών Οράσεων και γενικώς, ποιά Πρόσωπα εικονίζονται ,σύμφωνα με τους Δογματικούς 'Ορους της Ζ'Οικουμενικής Συνόδου].
Δείτε περισσότερες αντιδράσειςΣχολιάστε

ΠΕΡΙ ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΩΝ, ΠΕΡΙ ΨΕΥΔΟΚΑΘΑΙΡΕΣΕΩΝ, ΠΕΡΙ ΨΕΥΔΟΑΦΟΡΙΣΜΩΝ


Είναι σύνηθες γεγονός στην Εκκλησιαστική Ιστορία Ψευδο-σύνοδοι να καταδικάζουν Ορθοδόξους κληρικούς σε καθαίρεση, η οποία, όμως, είναι εκκλησιολογικώς και κανονικώς ανυπόστατη, επειδή διενεργείται από αιρετικούς επισκόπους (π.χ. η Ψευδο-σύνοδος της Ιερείας του 754 καταδίκασε σε καθαίρεση και αφορισμό τον ιερομόναχο Άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό, η Ενδημούσα Ψευδο-σύνοδος του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννη Καλέκα, με τη συμμετοχή των Πατριαρχών Αντιοχείας και Ιεροσολύμων, του 1344, καταδίκασε σε καθαίρεση και αφορισμό τον τότε ιερομόναχο Άγιο Γρηγόριο Παλαμά).

Τούτο σημαίνει ότι, εάν μια Σύνοδος που ακολουθεί μια αίρεση,καταδικάσει σε καθαίρεση έναν Ορθόδοξο Ιερέα που ομολογεί και κηρύσσει δημοσίως τα Ορθόδοξα δόγματα και ασκεί θεολογική κριτική της ψευδο-συνοδικώς εισαχθείσας αιρέσεως ή της αιρέσεως που κηρύσσεται δημοσίως από τον Επίσκοπο, και παύει το μνημόσυνο του Επισκόπου, επειδή εκείνος ακολουθεί τις αιρετικές αποφάσεις της Ψευδο-συνόδου ή επειδή εκείνος κηρύσσει δημοσίως την αίρεση, τότε ο εν λόγω Ιερέας που καταδικάστηκε σε εκκλησιολογικώς και κανονικώς ανυπόστατη καθαίρεση, εξακολουθεί να λειτουργεί κανονικά, χωρίς να αναμένει την άρση της καθαιρέσεώς του από Ορθόδοξη Σύνοδο ή από Ορθόδοξο Επίσκοπο. Συγκεκριμένα, ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας,στην Τρίτη Επιστολή του προς τον Αρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως Νεστόριο, γράφει: «ΑΠΑΣΙ ΤΟΙΣ ΠΑΡΑ ΣΗΣ ΕΥΛΑΒΕΙΑΣ ΚΕΧΩΡΙΣΜΕΝΟΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΙΝ Ή ΚΑΘΑΙΡΕΘΕΙΣΙ ΛΑΪΚΟΙΣ ΤΕ ΚΑΙ ΚΛΗΡΙΚΟΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΠΑΝΤΕΣ ΕΣΜΕΝ. ΟΥ ΓΑΡ ΕΣΤΙΝ ΔΙΚΑΙΟΝ ΤΟΥΣ ΟΡΘΑ ΦΡΟΝΕΙΝ ΕΓΝΩΚΟΤΑΣ ΣΑΙΣ ΑΔΙΚΕΙΣΘΑΙ ΨΗΦΟΙΣ, ΟΤΙ ΣΟΙ ΚΑΛΩΣ ΠΟΙΟΥΝΤΕΣ ΑΝΤΕΙΡΗΚΑΣΙ» (P.G. 77, 108A).

Ο ίδιος Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας, στην Επιστολή του προς τους πιστούς της Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως οι οποίοι έπαυσαν το μνημόσυνο ή την κοινωνία με τον Αρχιεπίσκοπό τους Νεστόριο, γράφει:
«ΤΑΥΤΗΝ ΕΝ ΕΑΥΤΟΙΣ ΑΝΑΖΩΠΥΡΟΥΝΤΕΣ ΑΕΙ ΤΗΝ ΠΙΣΤΙΝ, ΑΣΠΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΑΜΩΜΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΗΡΗΣΑΤΕ, ΜΗΤΕ ΚΟΙΝΩΝΟΥΝΤΕΣ Τ ΜΝΗΜΟΝΕΥΘΕΝΤΙ (ΕΝΝΟΕΙ: ΝΕΣΤΟΡΙΩ), ΜΗΤΕ ΜΗΝ ΩΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΩ ΠΡΟΣΕΧΟΝΤΕΣ, ΕΙ ΜΕΝΕΙ ΛΥΚΟΣ ΑΝΤΙ ΠΟΙΜΕΝΟΣ, ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΑΥΤΗΝ ΗΜΩΝ ΤΗΝ ΥΠΟΜΝΗΣΙΝ ΤΗΝ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΝ ΓΕΝΟΜΕΝΗΝ, ΦΡΟΝΕΙΝ ΕΛΟΙΤΟ ΤΑ ΔΙΕΣΤΡΑΜΜΕΝΑ.ΤΟΙΣ ΔΕ ΓΕ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ, Ή ΛΑΪΚΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΗΝ ΠΙΣΤΙΝ ΚΕΧΩΡΙΣΜΕΝΟΙΣ, Ή ΚΑΘΑΙΡΕΘΕΙΣΙ ΠΑΡ’ ΑΥΤΟΥ, ΚΟΙΝΩΝΟΥΜΕΝ ΗΜΕΙΣ, ΟΥ ΤΗΝ ΕΚΕΙΝΟΥ ΚΥΡΟΥΝΤΕΣ ΑΔΙΚΟΝ ΨΗΦΟΝ, ΕΠΑΙΝΟΥΝΤΕΣ ΔΕ ΜΑΛΛΟΝ ΤΟΥΣ ΠΕΠΟΝΘΟΤΑΣ, ΚΑΚΕΙΝΟ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΑΥΤΟΙΣ: ‘ΕΙ ΟΝΕΙΔΙΖΕΣΘΕ ΕΝ ΚΥΡΙΩ, ΜΑΚΑΡΙΟΙ. ΟΤΙ ΤΟ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΕΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΝΕΥΜΑ ΕΙΣ ΥΜΑΣ ΑΝΑΠΕΠΑΥΤΑΙ’» (P.G. 77, 124A).

ΙΕΡΟΣ ΝΑΙΣΚΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΟΥ ΣΤΗΝ ΑΡΤΕΜΙΔΑ ΒΡΑΥΡΩΝΑΣ


Ο Άγιος Κοσμάς υπήρξε φωτοφόρος απόστολος του Ευαγγελίου, στα μαύρα χρόνια της τουρκικής σκλαβιάς. Η Εκκλησία του Χριστού, για να τιμήσει τον αγώνα και την προσφορά του, τον ονόμασε Ισαπόστολο.

Ο Άγιος Κοσμάς γεννήθηκε στο χωριό Ταξιάρχης της επαρχίας Αποκούρου που βρίσκεται κοντά στο χωριό Μεγάλο Δένδρο Ναυπακτίας, το 1714 μ.Χ., από γονείς ευσεβείς, που τον ανέθρεψαν εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Είκοσι χρονών μετέβη στο Άγιο Όρος, για να σπουδάσει στο εκεί νεοσύστατο σχολείο του Βατοπεδίου. Ο Ο Άγιος Κοσμάς, ονομαζόταν αρχικά Κωνσταντίνος και μετά την αποφοίτηση του, πήγε στη Μονή Φιλόθεου, όπου έγινε μοναχός (1759 μ.Χ.) και κατόπιν Ιερομόναχος και έλαβε το όνομα Κοσμάς.

Ο Άγιος γνωρίζοντας ότι το Έθνος κινδύνευε, δεν ησύχαζε και φλεγόταν νύχτα-μέρα από τον πόθο να βγει και να διδάξει στους σκλαβωμένους Έλληνες τα Άγια Γράμματα. Όμως, θεωρούσε τον εαυτό του ταπεινό και αδύνατο να επωμισθεί τέτοιο φορτίο. Με θεία αποκάλυψη, πήγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου συνάντησε τον αδελφό του Χρύσανθο, που ήταν δάσκαλος. Αυτός του έκανε μερικά μαθήματα ρητορικής, που θα βοηθούσαν τον Κοσμά στο κήρυγμα. Έπειτα, αφού πήρε την άδεια του Πατριάρχη Σεραφείμ, όργωσε στην κυριολεξία την Ελλάδα, διδάσκοντας στους «ραγιάδες» το λόγο του Θεού.

Έτσι, ο Άγιος Κοσμάς, αρχικά κήρυξε στην Κωνσταντινούπολη και στην συνέχεια μετέβη στην Αιτωλοακαρνανία. Με νέα άδεια περιήλθε τα Δωδεκάνησα και το Άγιο Όρος. Ακολούθως περιόδευσε στην Θεσσαλονίκη, Βέροια, σε ολόκληρη την Μακεδονία, έφθασε στην Χειμάρα, επέστρεψε στην Νότιο Ήπειρο και από εκεί κατέληξε στη Λευκάδα και την Κεφαλληνία. Πήγε ακόμη στη Ζάκυνθο, Κέρκυρα και ξανά στην Βόρειο Ήπειρο.

Απ' οπού περνούσε, έκτιζε σχολεία, εκκλησίες, και πλήθος λαού συνέρεε και «ρουφούσε» το «νέκταρ» της αγίας διδασκαλίας του.

Τελικά, ο φθόνος των Εβραίων, σε συνεργασία με τους Τούρκους, είχε σαν αποτέλεσμα τον απαγχονισμό του Αγίου στο Κολικόντασι, στα χώματα της Βορείου Ηπείρου το 1779 μ.Χ. Το λείψανο του το έριξαν στα νερά του πόταμου Άψου. Παρά την πέτρα που του είχαν δέσει στον λαιμό, το λείψανο επέπλεε. Βρέθηκε από τον ιερέα Μάρκο κι ενταφιάσθηκε στη μονή της Θεοτόκου Αρδονίτσας Β. Ηπείρου, όπου και ανευρέθη.

Η κανονική πράξη της αναγνωρίσεως του ως αγίου έγινε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο στις 20 Απριλίου 1961 μ.Χ. Ακολουθία και βίο του έγραψαν ο Όσιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, ο Σαπφείριος Χριστοδουλίδης, ο Θωμάς Πασχίδης και ο μοναχός Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης. Πολλοί νεώτεροι συγγραφείς ασχολήθηκαν με τον βίο και το έργο του μεγάλoυ αγίου. Πλήθος εικόνων, χαλκογραφιών, ζωγραφιών και σχεδίων φανερώνουν την τιμή και την ευγνωμοσύνη του Γένους για τον λαμπρό αστέρα του Αγίου Όρους.

Τα λόγια του ήταν προφητικά, γεμάτα θεία χάρη και απλότητα. Κάποτε είπε στους κατοίκους κάποιου χωριού: «Ήρθα στο χωριό σας και σας κήρυξα. Δίκαιο είναι λοιπόν να με πληρώσετε για τον κόπο μου. Με χρήματα μήπως; Τι να τα κάνω; Η πληρωμή η δική μου είναι να βάλετε τα λόγια του Θεού στην καρδιά σας, για να κερδίσετε την αιώνια ζωή».

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’. Τὸν ταφον σου Σωτὴρ.
Τὸν μέγαν ἀθλητήν, ὀρθοδόξων τὸ κλέος, Χριστοῦ τὸν μιμητὴν καὶ διδάσκαλον θεῖον, Κοσμᾶν τὸν ἰσαπόστολον, Αἰτωλίας ἀγλάϊσμα, τὸν παιδεύσαντα τὸ δοῦλον Γένος ἐνθέως καὶ συντρέξαντα εἰς τὴν ἀνάστασιν τούτου ἐν ὕμνοις τιμήσωμεν.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Μέγαν εὔρατο ὲν τοῖς κινδύνοις.
Κόσμον ηὔγασας Πνεύματι θείῳ, κόσμον ἤνεγκας τῇ ᾿Εκκλησίᾳ, κόσμημα θεῖον, πιστῶν τὸ προπύργιον, ταῖς διδαχαῖς σὺ τὸ Γένος ἐφώτισας καί τῆς δουλείας τὰ σκότη διέλυσας, Κοσμᾶ ῞Αγιε· τῶν ᾿Αποστόλων ὁμότροπε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε κοσμῆσαι τὰς ψυχὰς τῶν ἀνυμνούντων σε.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Μέγαν εὔρατο ὲν τοῖς κινδύνοις.
Θεῖον κόσμημα ᾿Ορθοδοξίας καὶ ἀγλάϊσμα τῆς ᾿Εκκλησίας ἀνεδείχθης, Κοσμᾶ ἰσαπόστολε· διὰ πυρὸς διελθών τε καὶ ὕδατος, ἀναψυχὴν σὺ ἐκτήσω δι’ αἵματος. Εὐκοσμώτατε, διδάχων τοῦ Γένους κόσμημα, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε κοσμῆσαι ἀρεταῖς καὶ τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Τὴν εὔηχον σάλπιγγα Εὐαγγελίου Χριστοῦ, Προφήτην τὸν πύρινον καὶ μιμητὴν ᾿Ηλιοῦ, Κοσμᾶν τὸν ᾿Ισαπόστολον, πάντων τῶν ὀρθοδόξων ὁδηγὸν καὶ προστάτην, δήμων τῆς Αἰτωλίας καὶ τυράννου τὸ σέβας, ὕμνοις καὶ ἐγκωμίοις ἀθρόως τιμήσωμεν.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα)
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Θείας πίστεως, διδασκαλία, κατεκόσμησας, τὴν Ἐκκλησία, ζηλωτὴς τῶν Ἀποστόλων γενόμενος καὶ κατασπείρας τὰ θεία διδάγματα, μαρτυρικῶς τὸν ἀγῶνα ἐτέλεσας. Κοσμᾶ ἔνδοξε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἠμιν τὸ μέγα ἔλεος.

Κοντάκιον
Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Ὡς φωστὴρ νεόφωτος τὴν Ἐκκλησίαν, καταυγάζεις ἅπασαν, Εὐαγγελίου διδαχαῖς, Κοσμᾶ Χριστοῦ Ἰσαπόστολε· διὸ ἀξίως γεραίρει τὴν μνήμην σου.

Μεγαλυνάριον
Χαίροις Ἀποστόλων ὁ μιμητής, Κοσμᾶ Θεοφόρε, εὐσεβείας ὑφηγητά, τοῦ Εὐαγγελίου ὁ θεηγόρος κῆρυξ, καὶ τῶν πιστῶν ἁπάντων, θεῖον ἀγλάϊσμα.

Ἕτερον Μεγαλυνάριον
Κόσμον φέρων θεῖον τῶν ἀρετῶν καὶ τοῦ μαρτυρίου τὸ διάδημα τὸ σεπτόν, κόσμησον εὐχαῖς σου ἀεὶ τὴν ᾿Εκκλησίαν καὶ σὺν παντὶ τῷ κόσμῳ, Κοσμᾶ μέγιστε.