ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑ, ΣΥΓΧΩΡΗΤΙΚΗ ΕΥΧΗ, ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΕΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΣ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΣ

Επίσκοπος Κηρυκος Εκκλησίας Κατακομβων ΓΝΩΣΕΣΘΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ!! 1 Οκτώβριος 2019 · ΝΑ ΓΙΝΗ ΝΕΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΕΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΜΕ ΠΡΩΤΟΝ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΛΕΓΟΜΕΝ ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΝ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΤΙΝΕΣ ΜΕΤΩΝΟΜΑΣΑΝ ΑΥΘΑΙΡΕΤΩΣ ΣΥΓΧΩΡΗΤΙΚΗΝ ΕΥΧΗΝ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΚΛΥΔΩΝΙΖΕΤΑΙ ΕΠΙ ΠΕΝΤΗΚΟΝΤΑ ΕΤΗ ΤΟ ΣΚΑΦΟΣ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ... Απανταχου Εκκλησία Κατακομβων Απανταχου Εκκλησία Κατακομβων Ηταν το 1971, οταν 21 ετους, δευτεροετης φοιτητης της θεολογιας, καί ολίγον πρό του πανηγυρικου συλλειτουργου, ηρωτησα τόν θεολόγο κ. Ελευθεριο Γκουτζίδη, (διότι τόν θεωρουσα αυθεντια), νά μου εξηγηση τί ειναι η χειροθεσία, που οπως ειπε εις τό αεροδρόμιο ο Κων/νος Σαραντοπουλος (σημερινός Αρχιεπίσκοπος των Φλωρινικων) εκαναν εις τούς Αρχιερείς μας στην Αμερικη οι Ρωσοι της Διασπορας;. Καί αλλα τινά τόν ηρωτησα, οπως καί τό εξης: "Η χειροθεσία κ. Γκουτζίδη, δέν γίνεται μόνον στους σχισματικους; Μηπως εθεωρησαν τους Αρχιερεις μας σχισματικους"; Καί μου ειπε τότε εμπιστευτικά, οτι υπάρχει οντως κάποιο πρόβλημα εδω, αλλά οι Αρχιερεις απεφάσισαν εδω στην Ελλάδα νά μη δεχθουν καμμία χειροθεσια, που διαβάζεται μονον στους σχισματικους, αλλά νά δεχθουν μόνον μία απλή συγχωρητικη ευχή"... Πέρασαν από τότε πενηντα ολόκληρα χρονια καί τόν Αυγουστο του 2018, ηκουσα πάλιν τόν θεολόγο κ. Ελευθεριο Γκουτζίδη, νά λέγη ενωπιον της Συνόδου, τα εξης: "Ναί εφευραμε την συγχωρητικην ευχήν, διοτι υπήρχαν αντιδράσεις καί διά νά μη γίνη τὀ σχίσμα καί αυτη η ευχη ηταν σωτηριος διά την Εκκλησίαν, αφου απεφεύχθη τό σχίσμα", ενω από τό 2015 επέμενε νά επαναλαμβάνει, οτι "οποιος δέν δεχεται πως εγινε συγχωρητικη ευχή, ειναι πεπτωκός καί εάν ειναι Αρχιερευς χάνει την Αρχιερωσύνην του γι αυτό καί δέν μπορει νά γίνη δεκτος εις τήν Εκκλησίαν παρά μόνον ως Μοναχός". Τά ιδια περίπου γραφει εις τάς επιστολάς του προς εμε καί ο Σεβασμιωτατος Αμφιλόχιος από τό 2015 μέχρι καί πρό ολίγων ημερων.... Καί αυτη ειναι, καθ ημας, καί η αιτία του κυοφορουμενου από τό 2015 σχίσματος.... Καί γενναται αυθορμητως η απορία: Καλά τότε απεφεύχθη τό σχισμα μεταξυ των Αρχιερέων, διότι "εφευρέθη η συγχωρητικη ευχή"... Διατί δέν απεφευχθησαν καί τά από τοτε αλεπάλληλα σχίσματα; εν ονόματι μάλιστα καί της εφευρεθείσης "συγχωρητικης ευχης"; Μηπως Σεβασμιωτατε Αμφιλόχιε, μήπως ελλογιμωτατε κ. Ελευθεριε Γκουτζίδη, πρέπει νά κάνουμε κάτι καί εσεις καί εγω καί οσοι ειμαστε συνένοχοι διά τά τοτε λάθη, καί εν μετανοία να ομολογησωμεν την αλήθεια καί επ αυτου του θέματος, μηπως καί ευρομεν ελεος ενωπιον του Θεου;, οπως επράξαμεν καί μέ τήν κοινην Ομολογιαν καί τόν Τόμον της ενωσεως της 27ης Ιανουαριου 2019; Μία πρότασις μου: Νά σταματηση πλέον αυτός ο αδιέξοδος πόλεμος κατα του Τόμου της Ενωσεως καί της κοινης Ομολογιας καί νά ξεκινηση ενας νέος διάλογος εν αγάπη καί αληθεία, δεδομένου οτι καί ο Τόμος ειναι ανοικτός διά ενστάσεις προσθηκες η αφαιρέσεις... Οι καιροι ου μενετοι ...

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΑΒΥΛΩΝΕΙΟΝ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑΝ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

ΕΠΙ ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ Ἐκδίδεαι ἀπό τό Κέντρο Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἱεραποστολῆς ἡ Ἁγία Αἰκατερίνη, (Διεύθυνσις: Στρογγύλη 194.00 Κορωπί Τ.Θ. 54. Τηλ. 210 60 20 176) Ὑπεύθυνος: Μητροπολίτης Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος ΑΡΙΘΜ. 51 ΙΟΥΝΙΟΣ 2006 Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΠΕΣΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΓΙΔΑ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΗΔΗ ΑΠΟ ΤΟ 1973 ΥΠΟ ΤΟΥ ΤΟΤΕ ΙΕΡΕΩΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΣΑΚΚΑ Εἰς τήν «ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΝ» τ. 51, ἡ ὁποία ἐκυκλοφορήθη τόν Ἰούνιο τοῦ 2006, καί τήν ὁποίαν δημοσιεύομεν καί εἰς τήν ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ τῆς ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ πρός ἐνημέρωσιν τῶν ἀναγνωστῶν, κατεγράφησαν δύο πολύ σημαντικά ντοκουμέντα, τά ὁποῖα ἀφ’ ἐνός ἀποκαλύπτουν τόν κ. Βασίλειο Σακκᾶ, τόν ἀπ’ ἀρχῆς εἰσηγητή τοῦ παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, εἰς τό κίνημα τοῦ ὁποίου ἐπαγίδευσε καί τόν Ἀρχιεπίσκοπο Ἀνδρέα (καί ἄλλους Ἀρχιερεῖς) ἤδη ἀπό τό 1973, καί ἀφ’ ἐτέρου ἑρμηνεύουν διατί ὁ ἴδιος ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀνδρέας (καί ἄλλοι Ἀρχιερεῖς) ἀπεδείχθησαν καί κατά τήν τελευταίαν δεκαετίαν, τόσον εὐάλωτοι εἰς τό κίνημα αὐτό τοῦ παλαιοημερολογιτικοῦ οἰκουμενισμοῦ, τό ὁποῖον, καί πάλιν κατηύθυνε καί κατευθύνει ἐκ τῶν παρασκηνίων ὁ κ. Βασίλειος Σακκᾶς, συνεπικουρούμενος καί ὑπό τοῦ κ. Ἀθαν. Σακαρέλλου καί λοιπῶν πρακτόρων τοῦ νεοημερολογιτισμοῦ εἰς τόν χῶρον τοῦ παλαιοῦ ἡμερολογίου. Ὅσοι λοιπόν θέλουν νά ἐνημερωθοῦν ἀς ἴδουν ἀφ’ ἑνός αὐτά τά ντοκουμέντα τά ὁποῖα καταγράφονται εἰς τήν «ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΝ» Νο 51, καί ἀς ἀναζητήσουν καί τό «ἀνώνυμον» τοῦ κ. Βασιλείου Σακκᾶ, τό ὁποῖον ἐκυκλοφόρησε περί τό 1997, (ἐν συνδυασμῶ καί μέ ἄλλα σχετικά ντοκουμέντα), καί τό ὁποῖον εἶναι ἡ ἀπαρχή τῆς ἐκκλησιαστικῆς κρίσεως κατά τήν τελευταίαν δεκαετίαν. Παραθέτομεν τήν ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΝ Νο 51, ὅπως αὕτη κατεγράφη τόν Ἰούνιο τοῦ 2006. Η ΕΝ ΕΤΕΙ 1973 ΜΥΣΤΙΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΝ ΕΤΕΙ 1973 ΜΕΤΕΒΗ ΕΙΣ ΓΕΝΕΥΗΝ ΤΗΣ ΕΛΒΕΤΙΑΣ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΕΠΕΥΛΟΓΗΣΕ ΕΓΓΡΑΦΩΣ ΚΑΙ ΙΔΙΟΧΕΙΡΩΣ ΤΟΝ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΝ ΤΟΥ κ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΣΑΚΚΑ Ὁ Μέγας Φώτιος τά ἐκτός τῆς Μίας, Ἁγίας Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς ‘Εκκλησίας συνέδρια ὀνομάζει «Συναγωγάς πονηρευμένων» καί «Συνόδους ἀθετούντων». Ἰδού τί ἀκριβῶς λέγει: «Μία ἐστίν ἡ τοῦ Χριστοῦ Καθολική καί ‘Αποστολική Ἐκκλησία, οὐ πλείους οὐδέ δύο. Συναγωγαί πονηρευομένων εἰσί τά παρά ταύτην συνέδρια καί σύνοδος ἀθετούντων΄ οὕτω φρονοῦμεν οἱ ἀληθινοί χριστιανοί, οὕτω πιστεύομεν, οὕτω κηρύττομεν». (Μεγάλου Φωτίου, Κατά Θεοσπασχιτῶν, ἐπιστολή 284, στίχ. 375, Epistolae et Amphilochia, B. Laoyrdaw et. L. cr. Westerink, σελ. 14, Λειψία 1985. Ἡ παραπομπή εἰς τό βιβλίον: Ἁγιορειτῶν Πατέρων ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ, Ἅγιον Ὄρος 1997, σελ. 115). Αὐτήν ὅμως τήν γνησίαν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησιολογίαν, τήν ὁποίαν ὁμολογοῦμε καί ἐν τῶ Συμβόλῳ τῆς Πίστεώς μας, ἠθέτησεν πρῶτον τό Πατριαρχεῖον Κων/λεως μέ τήν οἰκουμενιστικήν παναιρετικήν Ἐγκύκλιον τοῦ 1920, ἡ ὁποία ἀπευθύνεται «πρός τάς ἁπανταχοῦ Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ», ὅπως ἀποκαλεῖ τάς ἁπανταχοῦ αἱρέσεις, ὁ νεοημερολογιτισμός μέ τήν ἐφαρμογήν τῆς Ἐγκυκλίου διά τῆς ἀποδοχῆς τοῦ νέου Παπικοῦ Ἡμερολογίου. Δυστυχῶς σήμερον ἐκτός ἀπό τό Πατριαρχεῖον τῆς Κων/λεως καί τήν Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος καί τάς ἁπανταχοῦ κατ’ ὄνομα Ὀρθοδόξους Ἐκκλησίας, τήν ὀρθόδοξον ταύτην διδασκαλίαν, ἀθετοῦν καί ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐνῶ ἐτάχθησαν φύλακες τῶν ἱερῶν παραδόσεων, ἐνῶ ἀνεδείχθησαν ὁμολογηταί τῆς Πίστεως καί άγωνισταί κατά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, διά λόγους, τούς ὁποίους γνωρίζει μόνον ὁ Κύριος, ἐξέκλιναν τῆς ὀρθῆς Πίστεως καί κατήντησαν «γνήσιοι» ὁπαδοί καί «διαπρύσιοι» κήρυκες τοῦ Παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ἔχει γραφεῖ πολλάκις καί εἶναι γνωστόν εἰς ὅσους παρακολουθοῦν τόν ἀγῶνα ὑπέρ τῆς Ἀληθείας καί τόν ζοῦν ἀπό κοντά, ὅτι ὁ κ. Βασίλειος Σακκᾶς, ἀπό τό 1997, ἐνεργῶν προφανῶς κατ’ ἐντολήν ὑπερκειμένων οἰκουμενιστικῶν Κέντρων καί ἐν συνεργασία καί μετά τῶν ἄλλων γνωστῶν πρακτόρων τοῦ παλαιοημερολογιτικοῦ οἰκουμενισμοῦ, οἱ ὁποῖοι ἐνήργησαν ἀπό μέσα, ΕΠΕΧΕΙΡΗΣΕΝ, μέ μίαν ἀνώνυμον ἐπιστολήν του, τήν ὁποίαν εἰς τήν συνέχειαν ἐκυκλοφόρησεν ἐπωνύμως, ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΗ εἰς τούς Ὀρθοδόξως ἐπί τοῦ θέματος τῆς λεγομένης χειροθεσίας φρονοῦντας καί ὁμολογοῦντας Ἀρχιερεῖς, τήν θεωρίαν τοῦ Παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, καθ’ ἥν μετά τό 1971, ἤτοι μετά τήν ἕνωσιν μετά τῶν Ρώσων τῆς Διασπορᾶς, τήν Γνησίαν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν ἐν Ἑλλάδι, δέν τήν ἐκφράζουν μόνον οἱ λεγόμενοι «Ματθαιϊκοί», ἀλλά καί οἱ λεγόμενοι «Φλωρινικοί». Διά τοῦτο εἰς τήν ἐν λόγῳ ἀνώνυμον ἐπιστολήν του, ἐπικαλούμενος τήν λεγομένην χειροθεσίαν τοῦ 1971 καί τήν ἕνωσιν μέ τούς Ρώσους τῆς Διασπορᾶς, θέτει τό ἐρώτημα: «Ποία διαφορά ὑπάρχει σήμερον μεταξύ τῶν Ματθαιϊκῶν καί τῶν Φλωρινικῶν εἰς τό θέμα τῶν χειροτονιῶν;». Ἡ ἀνώνυμος αὕτη ἐπιστολή τοῦ κ. Βασιλείου Σακκᾶ, ἐκυκλοφόρησεν εἰς τά πλαίσια τῶν σημερινῶν στόχων τοῦ νεοημερολογιτικοῦ καί παλαιοημερολογιτικοῦ οἰκουμενισμοῦ, ἤτοι τῆς ἑπιδιωκομένης ἑνώσεως ὅλων Παλαιοημερολογιτῶν βάσει τῆς δῆθεν «κοινῆς Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς ἀπό τούς Ρώσους τῆς Διασπορᾶς» καί «πέραν ἀπό Ἐκκλησιολογίες καί Ἀποστολικές Διαδοχές», καί τῆς ὑπαγωγῆς των ὡς δεκατριμεριτῶν εἰς τόν Νεοημερολογιτισμόν, ἔστω καί μέ τήν ἔννοιαν τῆς «συνυπάρξεως» κατά τά οἰκουμενιστικά πρότυπα τῆς Παναιρετικῆς Ἐγκυκλίου τοῦ 1920. Ἡ ἐπιστολή αὕτη ἐν τέλει ἀπετέλει «μοχλόν πιέσεως» πρός τόν Ἀρχιεπίσκοπον Ἀνδρέαν, ὥστε νά «ἀναγκασθῆ» νά δηλώση ἐπισήμως καί νά ἐπισημοποιήση τήν προδοσίαν, τήν ὀποίαν ὑπέγραψε μυστικῶς καί ἀνεπισήμως, ἰδία χειρί, ἐν ἔτει 1973, εἰς Γενεύην τῆς Ἑλβετίας. Τί εἶναι αὐτή ἡ προδοσία τοῦ 1973; Εἶναι ἡ ἐκ μέρους τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀνδρέου ἀποδοχή τοῦ Παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ τοῦ κ. Βασιλείου Σακκᾶ. Παρατίθενται τρία πολύ σημαντικά ντοκουμέντα, ἐκ τῶν ὀποίων καταφαίνεται ὅτι εἰς τήν προσπάθειαν νά περάση εἰς τήν Ἐκκλησίαν ὁ παλαιοημερολογιτικός οἰκουμενισμός (ἤτοι ἡ πλήρης ἐξάρτησις ἀπό τούς Ρώσους τῆς Διασπορᾶς καί ἡ συνύπαρξις «Φλωρινικῶν» καί «Ματθαιικῶν» ὡς δύο κλάδων τῆς Μιᾶς ἐν Ἑλλάδι Ἐκκλησίας) ἐπρωτοτάστησεν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀνδρέας, καί ἄλλοι Ἀρχιερεῖς, προδώσαντες ἐν ἔτει 1973 μυστικῶς τήν Ὁμολογίαν - Ἐκκλησιολογίαν των καί τήν γνησίαν καί ἀνόθευτον Ἀποστολικήν των Διαδοχήν. Ἐξ’ αὐτῶν καταφαίνεται διατί ἀπό τό 1998 ἕως τό 2003 -2005 ἠρνήθη ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀνδρέας νά ἀντιμετωπίση ὁμολογιακῶς τάς ἐκδηλώσεις τοῦ παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, (Δηλώσεις Φλωρινικῶν, Σακκᾶ, Ἀπαλλακτικά Βουλεύματα κλπ.), διατί τἀ μυστικά των βλάσφημα περί χειροθεσίας φρονήματα τά ΑΠΕΚΑΛΥΨΑΝ μόλις τό 2003, καί διατί ἔφθασαν μέχρι καί τήν ἱερόσυλον συμπαιγνίαν τῆς παραιτήσεως. Δηλαδή, ἡ προδοσία ἡ ὁποία ἔγινε ἐν κρυπτῶ τό 1973, τά τελευταῖα ἔτη (ἀπό τό 1997 καί ἐν συνεχείᾳ) κηρύσσεται ἐπισήμως, ἤτοι «γυμνῆ τῆ κεφαλῆ». Ἀλλά διά νά κατανοήσωμεν καλύτερον τήν προδοσίαν τοῦ 1973 εἰς τήν Γενεύην τῆς Ἑλβετίας, ἤτοι διά νά ἐννοήσωμεν τί ὑπέγραψεν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀνδρέας τήν 12.11.1973, μεταβάς εἰς Γενεύην τῆς Ἑλβετίας, παραθέτομεν ἕν ἀπόσπασμα ἀπό τήν ἀπό 17.7.1973 ἐπιστολήν τοῦ Βασιλείου Σακκᾶ πρός τόν τότε ἱερομόναχον Καλλίνικον Σαραντόπουλον, εἰς τόν ὁποῖον περιγράφει τήν «Ὁμολογίαν» τῆς τότε ὑπ’ αὐτοῦ ἱδρυθείσης «Διεθνοῦς Ἀδελφότητος τῶν ΓΟΧ., Ἡ ΠΑΡΑΔΟΘΕΙΣΑ ΠΙΣΤΙΣ», ἤτοι περιγράφει τόν παλαιοημερολογιτικόν Οἰκουμενισμόν του, ὑπεραμύνεται αὐτοῦ, καί τόν προπαγανδίζει. Γράφει λοιπόν ὁ κ. Βασίλειος Σακκᾶς: «... ’Εφ’ ὅσον ἡ ἀδελφότης διατείνεται ὅτι ἑδράζεται ἐπί καθαρῶς πνευματικῆς βάσεως ὀφείλει ν’ ἀποδεχθεῖ τάς ἀναγνωρίσεις τοῦ 1969 καί 1971, (σ.σ. ἐννοεῖ τήν ἐν ἔτει 1969 ἀναγνώρισιν ὑπό τῶν Ρώσων τῆς Διασπορᾶς τῶν Φλωρινικῶν καί τήν ἔτει 1971 «χειροθεσίαν» ἐπί τῶν Ματθαιϊκῶν Ἐπισκόπων Κορινθίας Καλλίστου καί Κιτίου Ἐπιφανίου) ἀπό θέσεως καθαρά Ὁμολογίας πίστεως καί οὐχί ἀπό θέσεως ἐκκλησιαστικῆς διοικήσεως... Ἡ ἡμετέρα ἀδελφότης τυγχάνει προσωρινοῦ χαρακτῆρος πρός ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐν Διασπορᾶ ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΩΝ γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, ἕνεκα τῆς ἐπικρατήσεως συγχύσεως καί χαλεπότητος τῶν καιρῶν, μέχρι συγκλήσεως πανορθοδόξου Συνόδου τῶν Γ.Ο.Χ., ἥτις καί ἤθελεν ἐκδώσει ἰδίαν ἐπίσημον Ὁμολογίαν Πίστεως ... Διά τόν λόγον δέ αὐτόν εἰς τήν ἡμετέραν Ὁμολογίαν Πίστεως ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΩΝ ΚΑΙΝΟΤΟΜΩΝ, ΑΛΛΑ ΧΩΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΕΥΘΥΝΩΝ. .... Τό 1969 ὁ ἱερός ἡμῶν Προκαθήμενος διά τῆς δημοσιευθείσης πράξεώς του, ἀνεγνώρισε ἐμπράκτως καί οὐχί ψιλῶ ρήματι καί ἀφορολογήτω μόνον, τήν ὕπαρξιν εἰς τόν χῶρον τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας Καινοῦ Θυσιαστηρίου, Καινῆς Ἐκκλησίας ... Ἄσχετον, λοιπόν, ἐάν τινές ήθέλησαν νά ἀποδώσουν εἰς τήν πρᾶξιν τοῦ 1969 παραταξιακόν χαρακτῆρα (ὅνπερ οὔτε κἄν διενοήθη ποτέ ὁ Μητροπολίτης ἡμῶν Κος Φιλάρετος) ὀφείλει ἡ πράξις αὕτη νά γίνη ἀποδεκτή ἀπό ἀμφοτέρας τάς παρατάξεις, ὡς ΕΜΠΡΑΚΤΟΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ, ὡς καταδίκη τῶν κακοδόξων καινοτόμων καί ἀποβολή τῶν Ἱερωνυμικῶν, τῶν Μεταξακιανιστῶν, τῶν Ἀθηναγοριανῶν καί λοιπῶν κακοδόξων καί αἱρετικῶν. Θά ἦτο βλάβη τῆς Ἐκκλησίας τῶν Γ.Ο.Χ. ἀνά τόν κόσμον, ἐάν ἀποδοθῆ εἰς τήν πρᾶξιν τοῦ 1969 παραταξιακός χαρακτήρ καί παρερμηνεία τῶν ἐνεργειῶν τῆς Ἁγίας ἡμῶν Συνόδου. Ἡ ἐν ἔτει 1971 ἀναγνώρισις ἀποτελεῖ δεύτερον σταθμόν καί ἐπισφράγισιν τῆς πρώτης πράξεως καί ἐμμονήν εἰς τό ἔμπρακτον τῆς Ὁμολογίας. Οὐχί δύο Ἐκκλησίας ἀνεγνώρισεν ὁ ἱερός ἡμῶν Προκαθήμενος, ἀλλά τήν γνησίαν τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν ἐπανειλημμένως ἀναγνωρίζει, οὐχί δικέφαλον τέρας τόν Χριστόν βλασφημῶν, ἀλλά μέ δύο μαρτυρίας τήν μίαν καταγγέλλων πραγματικότητα, καί διττῶς ἀποσκορακίζων τούς καινοτόμους τοῦ σώματος τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας.... ‘Εξυπακούεται ὅτι δέν εἶναι δυνατόν νά συνυπάρχουν ἀτελευτήτως δύο ἱεραρχίαι εἰς τόν χῶρον τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, αὐτά ὅμως εἶναι ζητήματα ἅτινα ἀναφέρονται εἰς τήν Ἱεραρχίαν καί δέν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τῆς ἀδελφότητος νά ἀσχοληθῆ. Διό καί εἰς τήν Διασποράν ὅταν μᾶς ἐρωτοῦν νά τούς ἐξηγήσωμεν τήν διαφοράν μεταξύ «Αὐξεντιανῶν» καί «Ματθαιϊκῶν» τούς παροτρύνομεν νά ἡσυχάζουν καί νά σέβωνται τούς ΓΟΧ ἅπαντας, διότι ἄνευ τῶν ἀγώνων τῶν Γ.Ο.Χ. τά πράγματα θά ἦσαν διαφορετικά σήμερον, πλήν τά διοικητικά δέν ἀνήκει εἰς ἡμᾶς νά ἀποφανθῶμεν.... Ἡ ἡμετέρα Ὁμολογία πίστεως προσυπεγράφη ἐκ μέρους Ἀρχιερέων, Ἱερῶν Μονῶν καί Κοινοτήτων, δέν ἔχομεν τό δικαίωμα νά ἐπιφέρωμεν ἀλλοιώσεις ἐπ’ αὐτῶν ἐν συνεχεία μεμονωμένων ὑποδείξεων, πρό τῆς κρίσεως ταύτης ὑπό μείζονος Συνόδου. Ὅθεν λοιπόν παρακαλοῦμεν νά μᾶς ἐνισχύσητε ἠθικῶς διά τῆς εὐλογίας τοῦ Μακαριωτάτου κ.κ. Ἀνδρέου καί νά μᾶς ὑπερασπίσετε κατά τῶν ἀντικειμένων, καί πιεζόντων ἡμᾶς εἰς ἄμβλυνσιν τῆς ὁμολογίας μας... Ἐάν ὁ Μακαριώτατος Κος Κος Ἀνδρέας, ἐπιθυμεῖ, δυνάμεθα ν’ ἀποστείλωμεν ἔγγραφον βεβαίωσιν ἐν ἧ νά δηλοῦμεν ὅτι τήν ἀναγνώρισιν τοῦ 1969 ἀντιλαμβανόμεθα «ὁμολογιακῶς» έν εὐρείᾳ ἐννοίᾳ καί οὐχί παραταξιακῶς, ἤ ἐν στενῆ ἐννοία κατά τήν ἐκκλησιαστικήν διοίκησιν...». Ἄς ἴδωμεν τώρα αὐτουσίαν καί τήν ἀπό 29.7.1973 ἀπάντησιν - ἐπιστολήν τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀνδρέου πρός τόν πρεσβύτερον Βασίλειον Σακκᾶν, διά τῆς ὁποίας ἀναγνωρίζει ἐπισήμως τήν ἀνωτέρω «Ὁμολογίαν Πίστεως» τῆς ἐν Γενεύη «Διεθνοῦς Ἀδελφότητος Η ΠΑΡΑΔΟΘΕΙΣΑ ΠΙΣΤΙΣ», ὅπως αὕτη περιγράφεται εἰς τό Καταστατικόν αύτῆς καί τῆς ὁποίας δύο βασικαί θέσεις, ἐπαναλαμβάνομεν, εἶναι ἡ μή καταδίκη τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ - Οἱκουμενισμοῦ, μέχρι συγκλήσεως πανορθοδόξου Συνόδου, ἁπλῶς ὁ διαχωρισμός εὐθυνῶν, καί δεύτερον ἡ ἀναγνώρισις καί τῶν Φλωρινικῶν καί τῶν Ματθαιϊκῶν εἰς τόν Ἑλλαδικόν χῶρον, ὡς ἀπόδειξις Ὀρθοδόξου Ὁμολογίας τῶν Ρώσων. Ἰδού λοιπόν τί γράφει ἀπαντῶν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀνδρέας πρός τόν τότε Πρεσβύτερον τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας κ. Βασίλειον Σακκᾶν: «Πρός τόν πατέρα Βασίλειον Σακκᾶν «Διεθνής ‘Αδελφότης τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν ἐν Γενεύη, Ἡ Παραδοθεῖσα Πίστις». ‘Αγαπητέ μοι πάτερ Βασίλειε, εὔχομαι ὁ Κύριός μας καί Θεός νά σᾶς προστατεύη εἰς τήν ἐκτέλεσιν τῶν καθηκόντων τῆς Διεθνοῦς ‘Αδελφότητος τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν «Η Παραδοθεῖσα Πίστις», καί νά σᾶς φυλάττη διά τῆς Χάριτός Του ἀπό πάντα ὁρατόν καί ἀόρατον κίνδυνον, ὥστε νά ἐργάζεσθε ἐπιτυχῶς πρός δόξαν Του καθοδηγοῦντες τάς ψυχάς καί κατηχοῦντες αὐτάς εἰς τήν ἀληθινήν καί ἀκαινοτόμητον πίστιν, μέ ταπείνωσιν, ὑπακοήν, ἀνιδιοτέλειαν, ἀγάπην καί φόβον Θεοῦ. Νά ἔχετε καί τήν ἰδικήν μου εὐλογίαν καί νά σᾶς φωτίζη ὁ Παράκλητος εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθόν διά πρεσβειῶν τῆς Ὑπερευλογημένης Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου, τοῦ Προστάτου σου Ἁγίου Βασιλείου τοῦ Μεγάλου, τοῦ προστάτου τῆς Ἀδελφότητος Ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ καί πάντων τῶν Ἁγίων Ἀμήν. Μέ ἀγάπην Χριστοῦ. ΑΝΔΡΕΑΣ ‘Αρχιεπίσκοπος τῶν Γ.Ο.Χ. ‘Αθηνῶν καί Πάσης Ἑλλάδος. (τίθεται ὑπογραφή)», καί Δέν ἔφθανεν ὅμως αὐτή ἡ ἐπιστολή – εὐλογία, ἔπρεπε νά μεταβῆ καί εἰς τήν Γενεύην, νά λάβη αὐτοπροσώπως μέρος καί εἰς τἠν Γενικήν Συνέλευσιν τῆς Διεθνοῦς Ἀδελφότητος «Η ΠΑΡΑΔΟΘΕΙΣΑ ΠΙΣΤΙΣ», νά ἐγκρίνη καί νά ὑπογράψη καί ἰδία χειρί τό Καταστατικόν – Ὁμολογίαν τῆς Διεθνοῦς αὐτῆς οἰκουμενιστικῆς Ἀδελφότητος, νά ἐγκρίνη τήν ἐκλεγεῖσαν Ἐπιτροπήν, καί νά ἀναθέση εἰς τόν Πρεσβύτερον Βασίλειον Σακκᾶν τό ἔργον τῆς προωθήσεως «Διεθνῶς» τοῦ παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Αὐτό ἀκριβῶς ἀποδεικνύει τό ἀπό 12.11.1973 ἔγγραφον τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀνδρέου, τό ὁποῖον ὑπογράφει ἐν Γενεύῃ Ἐλβετίας. Ἰδού τί ὑπογράφει ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀνδρέας μετά τήν συμμετοχήν του εἰς τήν Γενικήν Συνέλευσιν τῆς ἐν λόγῳ «Διεθνοῦς Ἀδελφότητος»: «Γενεύη τῆ Λ Ὀκτωβρίου (12.11.1973). Μνήμη τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Ζηνοβίου καί Ζηνοβίας. Πρός τήν Διεθνήν Ἀδελφότητα τῶν Γνησίων ‘Ορθοδόξων Χριστιανῶν «Η ΠΑΡΑΔΟΘΕΙΣΑ ΠΙΣΤΙΣ» ἐν Γενεύη Ἑλβετίας. Ὁ ὑπογεγραμμένος ἐλέῳ Θεοῦ, ΑΝΔΡΕΑΣ, Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν ΕΠΕΥΛΟΓΟΥΜΕΝ τήν σημερινήν Γενικήν Συνέλευσιν τῆς Ἀδελφότητος, τό ψηφισθέν Καταστατικόν τῆς διοικήσεως αὐτῆς τήν ἐκλεγεῖσαν Ἐπιτροπήν ἀποτελουμένην ἐκ τῶν α) Τοῦ Κου Φραγκίσκου – Παύλου Μανιέν, ὡς Προέδρου β) Τῆς πρεσβυτέρας Μιχαηλίας Σακκᾶ, ὡς Γραμματέως, γ) Τοῦ Κου Ἰωάννου – Παύλου Ντυμπισιών, ὡς Ταμίου δ) Τῆς Κας Σταυροῦλας Φίστερ, ὡς Διοικητικοῦ Συμβούλου, καθώς καί τῶν α) Ἱερομονάχου ‘Οσίου, ὡς Πνευματικοῦ Συμβούλου β) Πρεσβυτέρου Βασιλείου Σακκᾶ ὡς Συντονιστοῦ καί προσωρινοῦ Ἐπιτηρητοῦ, ὅπως ἅπαντες οἱ προαναφερθέντες ἀκωλύτως, καί μέ φόβον Θεοῦ, ἀσκῶσι τά καθήκοντά των διά τήν πνευματικήν καί ὑλικήν πρόοδον τῆς Ἀδελφότητος. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ‘Αθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος ΑΝΔΡΕΑΣ. Τίθεται ὑπογραφή» Αὐτά τά κείμενα – ντοκουμέντα τά εὕρομεν εἰς τό Ἀρχεῖόν τῆς Μητροπόλεως.[1]. Καί ἐξ’ αὐτῶν τῶν κειμένων διεπιστώσαμεν καί διεβεβαιώθημεν ὅτι ἡ μετά τό 1997 προσπάθεια τοῦ Βασιλείου Σακκᾶ νά ἐπιβάλη τόν Παλαιοημερολογιτικόν Οἰκουμενισμόν εἰς τήν Ἱεράν Σύνοδον τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, δέν εἶναι σημερινή. Δέν προέκυψεν τό 1997 ὡς κεραυνός ἐν αἰθρία, ἀλλά ἐξεκίνησεν εὐθύς μετά τό 1971, μέ τήν εὐλογίαν μάλιστα τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀνδρέου, καί προηγουμένως τοῦ Κιτίου Ἐπιφανίου, τοῦ Κορινθίας Καλλίστου, καί δέν γνωρίζομεν καί ποίου ἄλλου Ἀρχιερέως. Τοῦτο, ἀγαπητοί ἀδελφοί, εἶναι φοβερόν καί ἀκουόμενον. Τό φοβερόν ἐν προκειμένω εἶναι ὅτι ἡ προσπάθεια αὐτή τοῦ κ. Βασιλείου Σακκᾶ νά ἐπιβάλη τόν παλαιοημερολογιτικόν του Οἰκουμενισμόν, ἔσχεν τήν συγκατάθεσιν καί τήν «εὐλογίαν» καί τήν ὁμόφωνον γνώμην τοῦ ἰδίου τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀνδρέου, ὁ ὁποῖος ἀπό τό 1973, ἴσως καί παλαιότερον, τόν ἐπευλόγησεν, τόν ἐστήριξεν, καί τόν ἐτροφοδότησεν, μεταβαίνων μάλιστα πρός τοῦτο καί εἰς Γενεύην, ὅπου ὁ Βασίλειος Σακκᾶς, Πρεσβύτερος τότε τῆς Ρωσικῆς Διασπορᾶς ἵδρυσε «Διεθνῆ Ἀδελφότητα τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν», κάτι δηλαδή παράλληλον πρός τό «Παγκόσμιον Συμβούλιον τῶν Ἐκκλησιῶν» τοῦ Νεοημερολογιτικοῦ καί Παναιρετικοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Αὕτη (ἡ «Διεθνής ἀδελφότης»), ἐνῶ παρουσιάζετο ὡς Όρθόδοξος, ἀπό τό ἴδιον τό Καταστατικόν της (τό ὁποῖον ἐπίσης ἔχομεν εἰς χεῖράς μας) καί ἀπό τήν Ὁμολογίαν (τήν ὁποίαν ὑπέγραψαν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καί 4-5 Ἀρχιερεῖς), ἦτο ἕν οἰκουμενιστικόν (παλαιοημερολογιτικόν) κατασκεύασμα, μέ σκοπόν νά προπαγανδίση διεθνῶς τόν Παλαιοημερολογιτικόν Οἰκουμενισμόν. Τό θεωρητικόν καί θεολογικόν ὑπόβαθρον τῆς «Διεθνοῦς αὐτῆς Ἀδελφότητος», ὅπως προκύπτει ἀπό τό Καταστατικόν καί ἀπό τά δημοσιευθέντα κείμενα τοῦ κ. Βασιλείου Σακκᾶ, εἶναι ὁ Παλαιοημερολογιτικός Οἰκουμενισμός. Βασικαί θέσεις τοῦ Καταστατικοῦ - Ὁμολογίας εἶναι: α) Ἡ μή καταδίκη τῆς Νεοημερολογιτικῆς καινοτομίας, ἁπλῶς ἡ διαχώρισις τῶν εὐθυνῶν, μέχρι συγκλήσεως Πανορθοδόξου Συνόδου, καί β) Ἡ κατά τό ἔτος 1969 καί 1971 ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΙΣ τῶν Παλαιοημερολογιτῶν τῆς Ἑλλάδος (Φλωρινικῶν καί Ματθαιϊκῶν) δύο κλάδων ἑνός καί τοῦ αὐτοῦ σώματος, ἤτοι τῆς Μιᾶς ἐν Ἑλλάδι Ἐκκλησίας εἶναι ἐνέργεια Ὁμολογιακή ἐκ μέρους τῶν Ρώσων. Αὐτήν τήν Ὁμολογίαν ἐνέκρινεν, ἐπευλόγησεν καί ὑπέγραψεν ἰδία χειρί ὁ τότε Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος κ. ‘Ανδρέας, μεταβαίνων μάλιστα μυστικά καί εἰς τήν Γενεύην. Ἔτσι ἐνεργοῦν πάντοτε τά ξένα Κέντρα, μυστικά, ἀθόρυβα καί ἀποτελεσματικά ... Ἀναλογίζομαι εἰς πόσα παρόμοια ἔγγραφα ἔχει βάλει τήν ὑπογραφήν του, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀνδρέας, καί παλαιότερον καί κατά τήν τελευταίαν 8ετίαν, ἐκτός ἀπό αὐτά, τά ὁποῖα ἦλθον εἰς τό φῶς τῆς δημοσιότητος, καί τά ὁποῖα ἀσφαλῶς θά χρησιμοποιήσουν εἰς τήν συνέχειαν οἱ γνωστοί πράκτορες τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ - Οἰκουμενισμοῦ, διά νά τόν παρουσιάσουν ὡς συνειδητόν θιασώτην τοῦ παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὁ ὁποῖος βεβαίως κατ’ αὐτούς εἶναι ἡ ... «γνησία Ὀρθοδοξία». Εἶναι λυπηρόν, ὅτι ἐνῶ προσεπαθήσαμεν πολλάκις ἐπί σειράν ἐτῶν καί μέχρι τέλους νά βοηθήσωμεν τόν Ἀρχιεπίσκοπον Ἀνδρέαν, νά ἀντιμετωπίση ὁμολογιακῶς τήν ἀπό τοῦ 1998 νέαν ληστρικήν ἐπίθεσιν τῶν δυνάμεων τοῦ σκότους κατά τῆς Ἐκκλησίας, οὗτος «οὐκ ἠβουλήθη συνιέναι», διότι ἦτο ἀπό ἐτῶν ἠχμαλωτισμένος εἰς τήν «Βαβυλώνειον αἰχμαλωσίαν» τοῦ παλαιοημερολογιτικοῦ οἰκουμενισμοῦ τοῦ Βασιλείου Σακκᾶ, ὁ ὁποῖος προεξετάθη καί εἰς τούς Τσακίρογλου καί τόν Κάτσουρα καί δι’ αὐτῶν καί εἰς ἄλλους πολλούς. Εἶναι λυπηρόν, διότι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀνδρέας ἐπῆρεν μαζί του καί αὐτήν τήν προδοσίαν (τοῦ 1973), τήν ὁποίαν μέχρι σήμερον ἐκράτησε μυστικήν, ἐνῶ ἐπισήμως καί μέ δημόσια ἔγγραφα καί διά λογαριασμόν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, ἐπί τῶν ἰδίων θεμάτων ἀπήντα μέχρι τό 1997 κατά πάντα ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΑ καί ΠΕΠΑΡΡΗΣΙΑΣΜΕΝΑ. Εἶναι λυπηρόν ὅτι καί ὁ τότε Πειραιῶς Νικόλαος, ἐπρόδωσεν, τό ἔτος 1974, καί ἐκράτησε μυστικήν τήν προδοσίαν του τῆς 28.10.1974, ἡ ὁποία ὡδήγησεν εἰς τήν «πανηγυρικήν ἀποδοχήν» τοῦ βλασφήμου κατά τῆς Ὁμολογίας - Ἐκκλησιολογίας καί τῆς Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς ὑπέρ αὐτοῦ ἐκδοθέντος 54/76 ‘Απαλλακτικοῦ Βουλεύματος. Δέν δυνάμεθα νά μήν μνημονεύσωμεν ἐνταῦθα καί τήν «ΑΠΟΦΑΣΙΝ – ΔΗΛΩΣΙΝ - ΔΙΑΚΗΡΥΞΙΝ» (τοῦ 1974) τῶν λαϊκῶν μελῶν τῆς Ἐπισκοπικῆς περιφερείας Πειραιῶς, τήν ὁποίαν ἐδημοσιεύσαμεν εἰς τό «Γνώσεσθε τήν ‘Αλήθειαν», τεῦχος 14ον, Μαίου 2006 εἰς τήν ὁποίαν ἀναφέρεται: «Ἀποκηρὐσσομεν ἀπό τοῦδε πάντα Κληρικόν ... ὅστις ἤθελεν ποτέ λιποψυχήσει καί δεχθῆ ἀντικανονικάς καί παρανόμους ἀποφάσεις τῆς Νεοημερολογιτικῆς Ἱεραρχίας, ἔστω καί ἄν εἶναι μέλος τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, ἤ καί αὐτός οὗτος ὁ ‘Αρχιεπίσκοπος ἡμῶν ἤ καί ὀ Σεβ. ‘Επίσκοπος ἡμῶν κ.κ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ, καθώς καί πάντα Κληρικόν, ὅστις ἤθελεν τυχόν ποτέ ἐμφανισθεῖ ὑπό τόν τίτλον τῆς Ὀρθοδοξίας, ὡς δῆθεν Κεφαλή ἡμῶν καί μή συνεχίζων τήν γραμμήν ἥν ἐχάραξεν ὁ ἐν μακαριστοῖς Ἀρχιεπίσκοπος ἡμῶν Κυρός Ματθαῖος, καί πάντα μή ὑπακούοντα εἰς τά κελεύσματα τῆς Ἱερᾶς ἡμῶν Συνόδου...»; Καί διερωτώμεθα: Μήπως ὁ συντάκτης τοῦ κειμένου ἐγνώρισε κάτι ἀπό τήν ἐν ἔτει 1973 προδοσίαν τοῦ Ἀρχ/που Ἀνδρέου καί τήν ἐν ἔτει 1974 προδοσίαν τοῦ Πειραιῶς Νικολάου; Υ.Γ. Ἀντί Παραρτήματος παραθέτομεν συνημμένως καί ἐν φωτοτυπία: α) Τήν ἐπιστολήν τοῦ τότε Πρεσβυτέρου Βασιλείου Σακκᾶ πρός τόν Ἀρχιμ. Καλλίνικον Σαραντόπουλον, εἰς τήν ὁποίαν σημειωθήτω ἀναγράφει ἰδία χειρί ὁ ‘Αρχιεπίσκοπος τήν ἡμερομηνίαν 17 Ἰουλίου 1973, ὅπερ σημαίνει ὅτι ἐνημερώθη ἐπ’ αὐτῆς καί τήν ἐγνώριζεν, β) Τήν ἀπό 27/7/1973 ἰδιόχειρον ἀπάντησιν τοῦ Ἀρχιεπισκόπου πρός τόν Βασίλειον Σακκᾶν καί γ) Τήν ἀπό Λ΄Ὀκτωβρίου (12.11.1973 ἐν Γενεύη ὑπογραφεῖσαν ἄλλην ἐπιστολήν τοῦ Ἀρχιεπισκόπου. Καί «ὁ νοῶν νοείτω», διατί καί μετά τό 1997 ἔπεσεν εἰς τήν πλεκτάνην τοῦ Βασιλείου Σακκᾶ καί τοῦ Παλαιοημερολογιτικοῦ του Οἰκουμενισμοῦ. [1] Αὐτό τό μικρόν τό ὁποῖον ἠδυνήθημεν νά περισυλλέξωμεν μετά τήν βάρβαρον καί ἐγκληματικήν ἐνέργειαν ὑπό τοῦ παρανόμως καταλαβόντος τήν θέσιν τοῦ Ἀρχιγραμματέως ἱερέως Δημητρίου Τσαρκατζόγλου τῆς κατακρατήσεως τοῦ Ἀρχείου τοῦ Ἀγῶνος, τό ὁποῖον σημειωθήτω μετά πολλοῦ κόπου καί ἐπιμελείας συνελέξαμεν διά νά καταγράψωμεν ἐν καιρῶ τήν ἱστορίαν τοῦ Ἀγῶνος, καί τό ὁποῖον πλέον ὡς σύγχρονοι πράγματι μεσσαιωνισταί καί βάρβαροι ἱεροεξετασταί καί αἱρετικοί γνωσιομάχοι κατέστρεψαν καί τό ἠχρήστευσαν, ἀρνηθέντες νά μᾶς παραδώσουν ἀκόμη καί ἀντίγραφα τῶν προσωπικῶν μας ἐγγράφων) ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ @ ΓΟΕΕ 2007

ΑΓΙΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

ΥΜΝΟΛΟΓΙΑ Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ’. Χρηστότητα ἐκδιδαχθείς, καὶ νήφων ἐν πᾶσιν, ἀγαθὴν συνείδησιν ἱεροπρεπῶς ἐνδυσάμενος, ἤντλησας ἐκ τοῦ Σκεύους τῆς ἐκλογῆς τὰ ἀπόῤῥητα, καὶ τὴν πίστιν τηρήσας, τὸν ἴσον δρόμον τετέλεκας, Ἱερομάρτυς Διονύσιε. Πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν. Ἕτερον Ἀπολυτίκιον Ἦχος πλ. α’. Τὸ συνάναρχον Λόγον. Ἀγρευβεῖς τῷ τοῦ Παύλου Πάτερ κηρύγματι, ὑφηγητὴς ἀνεδείχθης τῶν ὑπὲρ νοῦν δωρεῶν, διαvoiα ὑψηλὴ καλλωπιζόμενος, τῶν γὰρ ἀΰλων οὐσιῶν, τᾶς ἀρχὰς μυαταγωγεῖς, ὡς μύστης τῶν ἀπορρήτων, καὶ τῆς σοφίας ἐκφάντωρ, Ἱερομάρτυς Διονύσιε. Κοντάκιον Ἦχος πλ. δ’. Τῇ ὑπερμάχῳ. Ὡς τῶν ἀρρήτων μυητὴν καὶ ὑφηγήτορα Καὶ τῶν ἀΰλων οὐσιῶν ἱεροφάντορα Ἀνυμνοῦμέν σε ἀξίως Ἱερομάρτυς. Ἀλλ’ ὡς πλήρης τῆς τοῦ Πνεύματος ἐλλάμψεως Τῆς σῆς χάριτος μετάδος ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν Τῶν βοώντων σοι, χαίροις Πάτερ Διονύσιε. Ἕτερον Κοντάκιον Ἦχος πλ. δ’. Τῇ ὑπερμάχῳ. Τὰς οὐρανίους διαβὰς πύλας ἐv πνεύματι, μαθητευθεὶς τῷ ὑπὲρ τρεῖς οὐρανοὺς φθάσαντι, Ἀποστόλου Διονύσιε τῶν ἀῤῥήτωv, ἐπλουτίσθης πᾶσαν γνῶσιν καὶ κατηύγασας, τοὺς ἐν σκότει ἀγνωσίας πρὶν καθεύδοντας, διὸ κράζομεν, Χαίροις Πάτερ παγκόσμιε.

Όπου κι αν είσαι, να προσεύχεσαι. Και στο λουτρό αν είσαι, να προσεύχεσαι Ο Θεός δεν νοιάζεται για τον τόπο. Ζητάει μόνο θερμότητα καρδιάς και αγνότητα ψυχής. Να, και ο απόστολος Παύλος προσευχήθηκε όχι σε ναό όρθιος ή γονατιστός, αλλά μέσα σε φυλακή πεσμένος ανάσκελα, καθώς τα πόδια του ήταν σφιγμένα στην ξυλοπέδη. Επειδή, όμως, προσευχήθηκε με θέρμη, αν και πεσμένος, και τη φυλακή έσεισε και τα θεμέλια σάλεψε και το δεσμοφύλακα τράβηξε στην αληθινή πίστη μαζί με όλη την οικογένειά του (Πράξ. 16:25-35). Ο άρρωστος Εζεκίας ούτε όρθιος ούτε γονατιστός, αλλά πεσμένος στο κρεβάτι παρακάλεσε για τη θεραπεία του το Θεό, που με τον προφήτη Ησαΐα του είχε προαναγγείλει το θάνατό του. Και κατόρθωσε με την καθαρότητα και τη θερμότητα της καρδιάς του να μεταβάλει τη θεϊκή απόφαση (Δ’ Βασ. 20:1-6). Ο ληστής, πάλι, καρφωμένος πάνω στο σταυρό, με λίγα λόγια κέρδισε τη βασιλεία των ουρανών (Λουκ. 23:42-43). Και ο Ιερεμίας μέσα στο λάκκο με τη λάσπη (Ιερ. 45:6) και ο Δανιήλ μέσα στο λάκκο με τα θηρία (Δαν. 6:16) και ο Ιωνάς μέσα στην κοιλιά του κήτους (Ιων. 2:1-2), όταν προσευχήθηκαν θερμά, απομάκρυναν τις συμφορές, που τους είχαν βρει, και βοηθήθηκαν από το Θεό. “Και τί θα λέω, όταν προσεύχομαι;”, θα με ρωτήσεις. Θα λες ό,τι και η Χαναναία του Ευαγγελίου. «Ελέησέ με, Κύριε!», παρακαλούσε εκείνη. «Η θυγατέρα μου βασανίζεται από δαιμόνιο» (Ματθ. 15:22). “Ελέησέ με, Κύριε!”, θα παρακαλάς κι εσύ. “Η ψυχή μου βασανίζεται από δαιμόνιο”. Γιατί η αμαρτία είναι μεγάλος δαίμονας. Ο δαιμονισμένος ελεείται, ενώ ο αμαρτωλός αποδοκιμάζεται. “Ελέησέ με!”. Μικρή είναι η φράση. Και όμως, γίνεται πέλαγος φιλανθρωπίας, καθώς, όπου υπάρχει έλεος, εκεί υπάρχουν όλα τα αγαθά. Και όταν βρίσκεσαι έξω από την εκκλησία, φώναζε μυστικά: “Ελέησέ με!”. Φώναζε με τη σκέψη σου, χωρίς να κινείς τα χείλη σου. Γιατί ο Θεός μας ακούει και όταν σωπαίνουμε. Δεν απαιτείται τόσο τόπος, όσο τρόπος προσευχής. Και στο λουτρό αν είσαι, να προσεύχεσαι. Όπου κι αν είσαι, να προσεύχεσαι. Όλη η κτίση είναι ναός του Θεού. Εσύ ο ίδιος είσαι ναός του Θεού, και ψάχνεις τόπο για να προσευχηθείς; Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος Αα

Όπου κι αν είσαι, να προσεύχεσαι. Και στο λουτρό αν είσαι, να προσεύχεσαι Ο Θεός δεν νοιάζεται για τον τόπο. Ζητάει μόνο θερμότητα καρδιάς και αγνότητα ψυχής. Να, και ο απόστολος Παύλος προσευχήθηκε όχι σε ναό όρθιος ή γονατιστός, αλλά μέσα σε φυλακή πεσμένος ανάσκελα, καθώς τα πόδια του ήταν σφιγμένα στην ξυλοπέδη. Επειδή, όμως, προσευχήθηκε με θέρμη, αν και πεσμένος, και τη φυλακή έσεισε και τα θεμέλια σάλεψε και το δεσμοφύλακα τράβηξε στην αληθινή πίστη μαζί με όλη την οικογένειά του (Πράξ. 16:25-35). Ο άρρωστος Εζεκίας ούτε όρθιος ούτε γονατιστός, αλλά πεσμένος στο κρεβάτι παρακάλεσε για τη θεραπεία του το Θεό, που με τον προφήτη Ησαΐα του είχε προαναγγείλει το θάνατό του. Και κατόρθωσε με την καθαρότητα και τη θερμότητα της καρδιάς του να μεταβάλει τη θεϊκή απόφαση (Δ’ Βασ. 20:1-6). Ο ληστής, πάλι, καρφωμένος πάνω στο σταυρό, με λίγα λόγια κέρδισε τη βασιλεία των ουρανών (Λουκ. 23:42-43). Και ο Ιερεμίας μέσα στο λάκκο με τη λάσπη (Ιερ. 45:6) και ο Δανιήλ μέσα στο λάκκο με τα θηρία (Δαν. 6:16) και ο Ιωνάς μέσα στην κοιλιά του κήτους (Ιων. 2:1-2), όταν προσευχήθηκαν θερμά, απομάκρυναν τις συμφορές, που τους είχαν βρει, και βοηθήθηκαν από το Θεό. “Και τί θα λέω, όταν προσεύχομαι;”, θα με ρωτήσεις. Θα λες ό,τι και η Χαναναία του Ευαγγελίου. «Ελέησέ με, Κύριε!», παρακαλούσε εκείνη. «Η θυγατέρα μου βασανίζεται από δαιμόνιο» (Ματθ. 15:22). “Ελέησέ με, Κύριε!”, θα παρακαλάς κι εσύ. “Η ψυχή μου βασανίζεται από δαιμόνιο”. Γιατί η αμαρτία είναι μεγάλος δαίμονας. Ο δαιμονισμένος ελεείται, ενώ ο αμαρτωλός αποδοκιμάζεται. “Ελέησέ με!”. Μικρή είναι η φράση. Και όμως, γίνεται πέλαγος φιλανθρωπίας, καθώς, όπου υπάρχει έλεος, εκεί υπάρχουν όλα τα αγαθά. Και όταν βρίσκεσαι έξω από την εκκλησία, φώναζε μυστικά: “Ελέησέ με!”. Φώναζε με τη σκέψη σου, χωρίς να κινείς τα χείλη σου. Γιατί ο Θεός μας ακούει και όταν σωπαίνουμε. Δεν απαιτείται τόσο τόπος, όσο τρόπος προσευχής. Και στο λουτρό αν είσαι, να προσεύχεσαι. Όπου κι αν είσαι, να προσεύχεσαι. Όλη η κτίση είναι ναός του Θεού. Εσύ ο ίδιος είσαι ναός του Θεού, και ψάχνεις τόπο για να προσευχηθείς; Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος Αα

ΟΣΙΟΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ

Ο Όσιος Μακάριος ο Αιγύπτιος ο Αναχωρητής +19 Ιανουαρίου Καταγωγή Ο Όσιος Μακάριος ο Αιγύπτιος κατήγετο από την Θηβαΐδα της Αιγύπτου, δι αυτό και Αιγύπτιος ονομάζεται. Ο Όσιος Μακάριος λέγεται και μέγας καθώς πρώτος και μεγαλύτερος ήταν από τον σύγχρονο του Όσιο Μακάριο τον Αλεξανδρέα. Ο Όσιος Μακάριος γεννήθηκε το 301. Αγάπησε από νεαρά ηλικία την αρετή και ήταν σ’ όλη του την ζωή άμεμπτος και ακατηγόρητος. Όταν έγινε είκοσι χρονών ή τριάντα για άλλους, αναχώρησε από τον κόσμο. Τόσο δε υπομονή έδειξε στους κόπους της ασκήσεως ο αοίδιμος, ώστε μέσα σε λίγα χρόνια αξιώθηκε να λάβει το χάρισμα της διακρίσεως, να αποκτήσει την δύναμη κατά των δαιμόνων, ακόμη ν α προλέγει τα μέλλοντα και να κάμει θαύματα. Λέγεται ότι συνετώς επικοινωνούσε με τον Θεό «και μάλλον τω πλείονι τρόνω προσδιατριβείν Θεώ ή τοις υπ’ ουρανόν πράγμασιν». Ήταν δε μαθητής, όπως λέγουν μερικοί, του Αντωνίου του Μεγάλου. Μετά δε πολλές παρακλήσεις του Αρτιερέως, ο οποίος δεν υπέφερε να βλέπει τον λύχνο κρυπτόμενο υπό το μόδιον, έλαβε και της ιεροσύνης το αξίωμα, σε ηλικία σαράντα ετών. Τιμωρία του υποτακτικού Ο Όσιος είτε δύο μαθητές από τους οποίους ο ένας, που ονομάζετο Ιωάννης, έμενε μαζί του, για να περιποιείται τους ασθενείς, που έφεραν στον Όσιο καθημερινά για να τους θεραπεύσει, ο δε άλλος σε κελί που ευρίσκετο πιο μακριά. Βλέποντας δε ο Όσιος τον υποτακτικό του, τον Ιωάννη να παίρνει χρήματα από τους ασθενείς του προείπε, ότι θα τιμωρηθεί. Και πράγματι, πραγματοποιηθεί η πρόρρησης του Οσίου, καθότι ο αδελφός εκείνος, επειδή δεν διορθώθηκε έγινε λεπρός. Zoom in (real dimensions: 292 x 372)ΕικόναΣώζει τον αθώο Κάποια μέρα φόνευσαν κάποιο άνθρωπο κρυφά, και επειδή δεν γνώριζαν τον φονιά, είχαν ως ένοχο άλλο άνθρωπο ο οποίος ήταν αθώος. Αυτός επειδή ήθελαν να τον παραδώσουν στην δικαιοσύνη για να τιμωρηθεί, κατέφυγε στο κελί του Οσίου, για να μη τον συλλάβουν. Αλλά οι στρατιώτες δεν συβάσθηκαν τίποτα επήγαν εκεί και τον έδεσαν. Εκείνος δε διεμαρτύρετο, ορκιζόμενος μετά δακρύων ότι είναι αθώος. Ο δε Όσιος τον ελυπήθη και ζήτησε από όλους και επήγαν στον τάφο του φονευθέντος όπου γονάτισε και αφού προσευχηθεί είπε μετά προς τους ανθρώπους: — Ήδη θέλει μα φανερώσει ο Κύριος, εάν είναι ένοχος αυτός ο άνθρωπος. Με πολύ πίστη εφώναξε προς τον νεκρό λέγοντας: — Σε ορκίζω στον Δεσπότη Χριστό, για να πεις την αλήθεια, εάν σε φόνευσε αυτός τον οποίον κατηγόρησαν. — Ο δε νεκρός, ω του θαύματος! σαν να κοιμόταν απάντησε και λέγει σ' αυτόν: —Ότι, πάτερ τίμιε, δεν έπταιγε αυτός, άλλος με φόνευσε. Μόλις άκουσαν αυτά οι παρευρισκόμενοι εκεί τρόμαξαν, και παρεκάλεσαν τον Άγιο να τον ερωτήσει πάλιν, ποιος τον φόνευσε. Είπε όμως προς αυτούς ο πάνσοφος: αρκεί το ότι σας βεβαίωσα πως ο άνθρωπος δεν πρέπει να τιμωρηθεί διότι είναι αθώος. Αλλά εγώ δεν είμαι κριτής να τιμωρήσω τον φταίχτη. Διώχνει τα μάγια Ο Όσιος Παλλάδιος διηγείται για τον Άγιο Μακάριο, ότι τότε κάποιος κολασμένος ζήτησε σε σατανικό έρωτα κάποια σώφρονα κοπέλα και επειδή εκείνη δεν δέχθηκε, την έκαμε με διαβολικά μάγια να φαίνεται στους ανθρώπους σαν φοράδα. Οι γονείς του κοριτσιού αυτού ήλθαν στον Άγιο Μακάριο και τού είπαν. — Αυτή η φοράδα πού φέραμε εδώ και Βλέπεις ήταν κόρη μας, αλλά από τα μάγια κάποιου ανθρώπου, μεταμορφώθηκε σ' αυτή τη μορφή. Σε παρακαλούμε λοιπόν να παρακαλέσεις τον Κύριο και να την μετατρέψεις στην προηγούμενη μορφή. Ο δε Όσιος απάντησε: Εικόνα— Όσο για μένα, εγώ την βλέπω γυναίκα και ότι φοράδα, όπως μού λέτε. Αυτή δε η μορφή που βλέπετε δεν είναι στο σώμα της, αλλά μόνον στους οφθαλμούς σας από τη συνεργεία τού δαίμονα. Αφού τούς είπε αυτά, πήρε την κόρη τους στο κελί του και αφού προσευχήθηκε, την έχρισε με άγιο έλαιον, και από εκείνην την στιγμή εφαίνετο πάλι σ' όσους την έβλεπαν σαν γυναίκα, επειδή με την προσευχή του Αγίου Μακαρίου εξηφανίσθη η μαγεία. Μετά αφού έγινε καλά η κοπέλα ο Άγιος της έδωσε την έξης συμβουλή: — Παιδί μου, μη λείπεις από την Κοινωνία των Μυστηρίων τού Χριστού, αλλά να κοινωνείς συνετώς, διότι αυτή η διαβολική ενέργεια σού συνέβη, επειδή δεν μετέλαβες για πέντε συνεχείς εβδομάδες και ως εκ τούτου βρήκε ευκαιρία ο διάβολος και σε πείραξε. Μεγάλη άσκηση Ήταν δε στην νηστεία και εγκράτεια τόσον υπομονετικός ο Όσιος, ώστε, επί 20 χρόνια ούτε ψωμί ούτε νερό ούτε ύπνο χόρτασε ποτέ. Αλλά έτρωγε με την ζυγαριά κατά κάποιο τρόπο το ψωμί, ορισμένα γραμμάρια κάθε μέρα, νερό δε τρία ποτήρια. Κοιμόταν λίγο ακουμπώντας στον τοίχο και αυτό για να μη βλαβή ο νους του από την πολλή αγρυπνία και την υπερβολική κακοπάθεια. Όταν δε ερχόντουσαν οι αδελφοί για να τον ιδούν, καθόταν μαζί τους στην τράπεζα και έτρωγε και έπινε μαζί τούς για να αποφύγει την υπόκριση, όταν δε ανεχώρουν έκαμε τόσες ημέρες να πιει νερό όσα ποτήρια ήπιε με τους ξένους νερό, ή κρασί, δια να παιδεύει το σώμα του, καθώς και μόνο να έβλεπε το σώμα του έβλεπε καθαρά την μεγάλη εγκράτεια που μεταχειριζόταν. Zoom in (real dimensions: 327 x 450) ΕικόναΒοήθα τους κλέπτες του Επιστρέφοντας κάποτε ο Όσιος από την Αίγυπτο και πηγαίνοντας στο κελί του, βρήκε τους κλέφτες, οι οποίοι του είχαν πάρει ότι κι αν είχε. Όταν δε έφθασε εκείνοι τα φόρτωναν στο γαϊδουράκι, ο δε Όσιος βλέποντας αυτό προσποιήθηκε ότι δεν ήταν δικά του τα πράγματα. Ώστε ότι μόνο δεν τους κακολόγησε, αλλά και τους βοήθησε να τα φορτώσουν λέγοντας: «Γυμνός εξήλθον εκ κοιλίας μητρός μου, γυμνός και απελεύσομαι». «Ο Κύριος τα έδωσε ο Κύριος τα αφαιρεί». Αυτά δε αφού είπε υπέμεινε ατάραχα την στέρηση των πραγμάτων. Και ότι μόνον όταν του επήραν εκείνα τα ολίγα που είτε μακροθύμησε, αλλά για την αγάπη του Θεού σιώπησε. Γιατρεύει τον παραλυτικό Κάποιος άνθρωπος ενάρετος, από την Αίγυπτο, είτε υιό παράλυτο και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό που δεν κουνιόταν καθόλου, αλλά στεκόταν σαν λίθος ακίνητος. Τον παίρνει λοιπόν ο πατέρας του, τον πηγαίνει έξω από το κελί τού Οσίου και αφού τον άφησε εκεί ήσυχο, αναχώρησε. Ο δε όσιος βγαίνοντας έξω και βλέποντας αυτόν, τον ρώτησε ποιος τον έφερε. Και εκείνος τού αποκρίθηκε, ότι ο πατέρας του, τον άφησε εκεί και έφυγε. Τότε τού λέγει ο Όσιος: — Σήκω και πήγαινε να τον φθάσεις. Και αμέσως, ω τού θαύματος, σηκώθηκε ο πρώην ανάπηρος, προσκύνησε τον γιατρό του και επέστρεψε στο σπίτι του αγαλλόμενος. Λέγεται μάλιστα για τον ουράνιο τούτο άνδρα, ότι τον περισσότερο χρόνο της ζωής του τον περνούσε μάλλον στην μετά τού Θεού ένωσε παρά με τα πράγματα τού κόσμου. Με τέτοια λοιπόν θαυμαστά και θεάρεστα έργα διέλαμψε ο φερώνυμος της μακαριότητος Μακάριος ο Μέγας, εκοιμήθη δε το 391. Με το όνομά του σώζονται 50 ομιλίες. Μερικές από αυτές λέγουν ότι τις έγραψε ο Μέγας Αντώνιος στην Συριακή, ο δε Όσιος τις μετέφρασε στην Ελληνική γλώσσα. Από τις ομιλίες αυτές, που αποτελούν το καταστάλαγμα των πατερικών συγγραμμάτων, περισσότερο ωφέλιμος είναι ο πεντηκοστός λόγος, ο οποίος είναι αποκάλυψις δι αγγέλου και αναφέρεται σε απόκρυφα μυστήρια, καθώς και στα μνημόσυνα των κεκοιμημένων. Zoom in (real dimensions: 261 x 750) ΕικόναἈπολυτίκιον. Ἦχος α΄. Τῆς ἐρήμου πολίτης Ζωῆς τῆς μακαρίας φερωνύμως ἐτύχετε, ὡς πολιτευθέντες ὁσίως, θεοφόροι Μακάριοι· ἐν νόμῳ γὰρ τῷ θείῳ εὐσεβῶς, ἰθύναντες τὰς τρίβους τῆς ζωῆς, θείας δόξης ἀνεδείχθητε κοινωνοί, σώζοντες τοὺς κραυγάζοντας· δόξα τῷ ἐνισχύσαντι ὑμᾶς, δόξα τῷ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι δι’ ὑμῶν, πᾶσιν ἱάματα. Κοντάκιον. Ἦχος δ΄. Ἐπεφάνης σήμερον Ἐν τῷ οἴκῳ Κύριος τῆς ἐγκρατείας, ὡς ἀστέρας ἔθετο, ὑμᾶς Πατέρες ἀπλανεῖς, φωταγωγοῦντας τὰ πέρατα, φωτὶ ἀΰλῳ, Μακάριοι Ὅσιοι. Μεγαλυνάριον Χαίροις τῆς Αἰγύπτου γόνος σεπτός, Μακάριε Πάτερ, τῶν Ὁσίων ἡ καλλονή· χαίροις θεοφόρε, Μακάριε παμμάκαρ, Ἀλεξανδρείας κλέος, καὶ θεῖον βλάστημα. http://xristianos.gr Μια πολύ ωραία προσευχή ΙΚΕΣΙΑ ΑΜΑΡΤΩΛΟΥ... Θεέ μου, λυπήσουμε τον αμαρτωλό,που δεν έκανα κανένα καλό μπροστά Σου. Γλύτωσε με από τον πονηρό και αξίωσέ με ακατάκριτα ν' ανοίγω το ανάξιο στόμα μου και να υμνώ το Πανάγιο όνομά σου,του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Συγχώρησέ μου Κύριε, κάθε της καρδιά μου άτοπη επιθυμία, συ που ξέρεις καλά τις καρδιές των ανθρώπων. Συγχώρεσέ με που έρχομαι ανάξια κοντά Σου,γιατί σε πόθησα και σε ποθώ. Συγχώρεσέ με τον αμαρτωλό, τον πονηρό, τον ψεύτη, τον ανυπόμονο, τον λιγόψυχο,τον αμελή στις θείες εντολές Σου, εμένα που αμάρτησα στη γη και στη θάλασσα και σε κάθε τόπο. Μπροστά στα αλάθητα μάτια Σου δεν έπαψα να εργάζομαι το πονηρό, γιατί ο πονηρός δεν έπαψε να με μπλέκει στα δίχτυα του με γαστριμαργίες και ηδονές και πονηρές επιθυμίες, με δόλους με κενοδοξίες και βλασφημίες. Αλλά Συ Κύριε, που είσαι ο μόνος ελεήμων και πανάγαθος,βοήθησε με και σώσε με,όπως έσωσες το άσωτο,τον τελώνη,την πόρνη, τον ληστή. Ναι φιλάνθρωπε Δέσποτα, μη με αποστραφείς τον αμαρτωλό κι αχρείο, με τις πρεσβείες της Παναγίας Δέσποινας, και όλων των αγίων, διότι είσαι ευλογητός εις τους αιώνας των αιώνων....ΑΜΗΝ...!!!

ΙΦΣΚΑΕΓΟΧ, ΕΚΘΕΣΙΣ ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΩΝ ΔΣ 2001

ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ (ΣΤΑΜΑΛΑ) 194 00 Τ.Θ. 54 ΚΟΡΩΠΙ ΑΤΤΙΚΗΣ ΤΗΛ. 210.6020176, 210 2466057 Α.Π. 184 ‘Ιανουάριος 2001 ΕΚΘΕΣΙΣ ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΟΥ ΙΦΣΚΑΕ, ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΕΩΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΕΤΩΝ 1999 ΚΑΙ 2000. Α ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΕΤΟΥΣ 1999 Κατά τήν χρονικήν περίοδον ἀπό τήν Γενικήν Συνέλευσιν τοῦ Δεκεμβρίου 1978, ἕως τήν Γενικήν Συνέλευσιν τοῦ Δεκεμβρίου 1999, ἐπραγματοποιήθησαν 7 ἐν συνόλῳ συνεδριάσεις τοῦ Δ.Σ. Εἰς τά Πρακτικά τῶν ἀντιστοίχων συνεδριάσεων κατεχωρήθη, ὅτι συνεζητήθησαν θέματα, ὅπως: Τό Λογιστικόν, Τό Κτηματολόγιον, Τό Πληρεξούσιο εἰς π. ᾿Αμφιλόχιον διά τήν ὑπόθεσιν Κατερίνης, Τό χρηματικόν ποσόν τῶν δεκάδων ἑκατομυρίων πού κατακρατεῖ ὀ πρώην Θεσσαλονίκης Χρυσόστομος, ἡ διεκδίκησις τῶν Ναῶν πού κατακρατοῦν οἱ πέντε, τό Α.Φ.Μ. οὐδέν ὅμως τούτων ὑλοποιήθη, πλήν τῆς ἐξευρέσεως κάποιου λογιστοῦ, πού παρακολουθεῖ τό Ταμειον, καί τοῦ Κτηματολογίου, διά τό ὁποῖον ἐγένοντο κάποιαι ἐγγραφαί. ῞Ομως κατά τήν Γενικήν Συνέλευσιν προέκυψαν κάποιαι ἐκκρεμμότητες, διά τάς ὁποίας ἔλαβε ἐντολή πάλιν τό Δ.Σ. νά τάς ὑλοποιήσῃ. Σημειώνω, ὅτι ἐπί τῶν ὥς ἄνω Πρακτικῶν, τά ὁποῖα ἅπαντα ὑπεγράφησαν, ἀπό ὅλα τά μέλη, δέν ἐγένετο ἔγκρισις ᾿Απολογισμοῦ Πεπραγμένων, οὔτε ἀπό τό Δ.Σ. πρό τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τοῦ 1999, οὔτε ἀπό τήν Γενική Συνέλευσι αὐτήν πού ἔγινε τοῦ 1999, οὔτε ἀκόμη καί κατά τήν τελευταίαν συνεδρίασιν τοῦ Δ.Σ., καί ἐπομένως δέν δυνάμεθα ὡς σῶμα νά καταθέσωμεν ἐπίσημον καί Κανονικήν ῎Εκεθσιν Περαγμένων, διά τό συγκεκριμένον ἔτος. Διά τοῦτο εἰς τήν συζήτησιν μπορεῖ κάθε μέλος τοῦ Δ.Σ. νά ἐκφράσῃ τήν ἄποψίν του καί νά ἀποφασίσῃ ἡ σημερινή Γενική Συνέλευσις. Β ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΕΤΟΥΣ 2000. ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1999 Τήν 8/21-12-1999 συνεκλήθη ἡ τελευταία Γενική Συνέλευσις, ἡ ὁποία νομότυπα καί σύμφωνα μέ τό Καταστατικόν τοῦ Συνδέσμου, ἔλαβε συγκεκριμένας ἀποφάσεις, ὅπως: α) Νά δοθῇ ἐντολή ὑπό τοῦ Δ.Σ. εἰς τήν ᾿Επιτροπήν, ἡ ὁποία χειρίζεται τάς δικαστικάς ὑποθέσεις μετά τό 1995, νά προσκομίσῃ, ἐντός καθωρισμένου χρόνου, εἰς τά Γραφεῖα τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου καί τοῦ Συνδέσμου, ὅλας τάς δικογραφίας καί τάς ἤδη ἐκδοθείσας ἀποφάσεις ἐπί τῶν μέχρι σήμερον Δικαστικῶν ὑποθέσεων, καί νά ὑποβάλῃ σχετικήν ῎Εκθεσιν - ᾿Ενημέρωσιν εἰς τήν ῾Ιεράν Σύνοδον τῆς ῾Ιεραρχίας, παρόντος καί τοῦ Δ.Σ. τοῦ ΙΦΣΚΑΕ. Κατά τήν ἐν λόγῳ ἀπόφασιν, τοῦτο θά ἔδει νά εἶχεν πραγματοποιηθεῖ κατά τήν συνεδρίασιν τῆς Ι.Σ. τῆς ῾Ιεραρχίας τῆς 17 καί 18 Μαίου 2000, κατά τήν ὁποίαν ὅμως οὐδέν σχετικόν ἔλαβε χώραν, οὔτε καί μέχρι σήμερον. Θά πρέπει νά ἀναζητηθῇ ὁ λόγος διά τόν ὁποῖον θά ἔπρεπε νά εἶχε γίνει πρό πολλοῦ ἡ ἐνημέρωσις ἐπί τῶν δικαστικῶν ὑποθέσεων, ὁ ὁποῖος εἶναι ἰδιαίτερα σημαντικός. β) Νά δοθῇ Πληρεξούσιον εἰς τόν Παν/τον ῾Ιερομ. π. ᾿Αμφιλόχιον διά νά χειρισθῇ τό ἐπεῖγον θέμα τό σχετικόν μέ τήν ἀκίνητον περιουσίαν ἐκ τῆς Κληρονομίας Δασκαλοπούλου εἰς Κατερίνην καί ἀφορᾶ ἀνταλλαγήν οἰκοπέδου μεγάλης ἀξίας μετά τοῦ Δήμου Κατερίνης. Τό θέμα τοῦτο, ἤδη ἀπό τό 1999, ἐνεκρίθη καί ὑπό τοῦ Δ.Σ., ἀλλά καί ὑπό τῆς ἐν λόγῳ Γενικῆς Συνελεύσεως, ὡς κατεπεῖγον καί διά τόν λόγον, ὅτι διεκδικοῦν τό ἀκίνητον καί οἱ πέντε σχισματοαιρετικοί. γ) ᾿Επίσης ὑπεγραμμίσθη, ὅτι πρέπει νά ἐξετασθῇ τό θέμα τῶν δεκάδων ἑκατομυρίων δραχμῶν, τά ὁποῖα προήρχοντο ἀπό τήν πώλησιν μέρους ἀπό τήν προαναφερθεῖσαν Κληρονομίαν Δασκαλοπούλου. Τά χρήματα αὐτά προερχόμενα ἀπό ἐκποίησιν μέρους ἐκ τῆς κληρονομηθείσης περιουσίας προωρίζονται διά τήν Μητρόπολιν Κατερίνης καί συγκεκριμένα διά τήν ἀνοικοδόμησιν ῾Ιεροῦ Ναοῦ. ῾Ο π. ᾿Αμφιλόχιος ὡς Πληρεξούσιος, διεχειρίζετο τό ὅλον θέμα (ἐκκαθάρισις τίτλων κυριότητος κ.λ.π), πολύ πρίν ἀπό τό 1990, ἐνῶ ὡς Πληρεξούσιος καί κατόπιν συνεννοήσεως μέ τά ἀρμόδια ὄργανα, ἐκποίησε μέρος ἐκ τῶν ἀκινήτων, μέ πάρα πολύ καλούς οἰκονομικούς ὅρους, καί ἐξησφάλισε τίς καλύτερες προϋποθέσεις νά ἀνεγερθῇ εἰς Κατερίνην μεγαλοπρεπής Ναός. Οἱ πέντε σχισματοαιρετικοί Μητροπολῖται, μέ αὐθαιρέτους διαδικασίας καί μέ ἀπειλάς περί καθαιρέσεώς του, ἀπήτησαν νά μεταβιβασθοῦν τά χρήματα εἰς τόν τότε Μητροπολίτην Θεσσαλονίκης κ. Χρυσόστομον, ὁ ὁποῖος καί μετά τό σχίσμα συνέχισε νά τά διαχειρίζεται, εἶναι δέ ἄγνωστον ἄν σήμερον ὑπάρχουν τά χρήματα ταῦτα. Δυστυχῶς, 6 χρόνια μετά τό σχίσμα των δέν διεκδικήσαμε τά χρήματα αὐτά, τά ὁποῖα ἀνέρχονται εἰς πολλάς δεκάδας ἑκατομυρίων, καί ἔτσι ὑποτίθεται, ὅτι τόσον ἡ ῾Ιερά Σύνοδος, ὅσον καί τά νομικά πρόσωπα τῆς ᾿Εκκλησίας, ὑπερασπίζονται τό συμφέρον τοῦ ᾿Αγῶνος τῆς ᾿Εκκλησίας καί ἰδιαίτερα τῆς Μητροπόλεως Κατερίνης. δ) Νά μεριμνήσῃ προσωπικῶς ὁ Παν/τος π. Στέφανος Τσακίρογλου νά διαβιβάσῃ, ὁ ἴδιος προσωπικά, πρός τόν ἀπουσιάσαντα ἐκ τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως Σεβ. κ. Γοργόνιον, τήν ἀπόφασιν Αὐτῆς, ὅπως ἀνακαλέσῃ ἔγγραφόν του πρός τήν Γενικήν Συνέλευσιν, μέ τό ὁποῖον ἐζήτει νά μή ἀσχοληθῇ ὁ ῾Ιερομ. π. ᾿Αμφιλόχιος μέ τό θέμα τοῦ χειρισμοῦ τῆς Κληρονομίας Δασκαλοπούλου εἰς Κατερίνην, διότι δῆθεν εἶναι "κατηγορούμενος" καί δέν μπορεῖ νά χειρίζεται τήν ὑπόθεσιν αὐτήν. ᾿Εν τέλει ἡ Γενική Συνέλευσις ἀπέρριψε τό ἔγγραφον, καί ἀπεφάσισε νά δοθῇ ἀμέσως τό Πληρεξούσιον εἰς τόν Παν/τον ῾Ιερομόναχον π. ᾿Αμφιλόχιον Ταμπουρᾶν, θεωρήσασα κατεπείγουσαν τήν ὑπόθεσιν, ὡς πράγματι ἦτο. ε) Νά προωθηθοῦν καί διοργανωθοῦν τά Φιλόπτωχα Ταμεῖα, ὅπως προβλέπει τό Καταστατικόν, τό ὁποῖον ἐπέχει θέσιν Νόμου, διά τόν ἰδιαίτερον λόγον, ὅτι ὁ ῾Ιερός Σύνδεσμος, ὡς Φιλανθρωπικός δέν ἔχει νά ἐπιδείξῃ ἀνάλογον πρός τήν ἀποστολήν του Φιλανθρωπίαν στ) Νά προωθηθῇ καί ὀργανωθῇ περαιτέρω ὁ θεσμός τῶν ᾿Αρωγῶν Μελῶν τοῦ Συνδέσμου, ὡς βασικῆς πηγῆς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως, προκειμένου νά δύναται νά ἀνταποκρίνεται εἰς τούς σκοπούς του ὁ ΙΦΣΚΑΕ. Αὐτά εἶναι τά κύρια ζητήματα πού συνεζητήθησαν ὑπό τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τοῦ ΙΦΣΚΑΕ τῆς 8/21-12-99, τό δέ Διοικητικόν Συμβούλιον ἔλαβε τήν ἐντολήν νά ὑλοποιήσῃ τάς ἀποφάσεις αὐτάς, προβαίνοντας εἰς τάς νομίμους καί Κανονικάς ἐνεργείας, σύμφωνα μέ τό Καταστατικόν τοῦ ΙΦΣΚΑΕ. Η ΜΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ. Τό Διοικητικόν Συμβούλιον, τό ὁποῖον κατά τό Καταστατικόν συγκαλεῖται τακτικῶς ὑπό τοῦ Μακαριωτάτου Προέδρου κάθε μῆνα, (ἄρθρον 13 ` β καί 16 ` α), δυστυχῶς δέν συνεκλήθη ἀπό τήν 8/21-12-99 μέχρι καί τήν 30-10-2000, οὔτε μία φορά, ἐνῶ, κατά τό Καταστατικόν, ἔπρεπε νά εἶχε συγκληθεῖ τουλάχιστον 11 φορές. ᾿Αποτέλεσμα αὐτοῦ τοῦ ἀδιανοήτου φαινομένου ἦτο νά μή προωθηθῇ καί νά μή ὑλοποιηθῇ μέχρι σήμερον καμμία ἀπολύτως ἀπό τάς ἀποφάσεις - ἐντολάς τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τῆς 8/21-12-99 πρός τό Δ.Σ., μέ ὅ,τι συνεπάγεται τοῦτο. Διατί ὅμως δέν συνεκλήθη τό Διοικητικόν Συμβούλιον; Κατά τήν γνώμη τριῶν μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου (᾿Επισκόπου Κηρύκου, ῾Ιερομονάχου ᾿Αμφιλοχίου καί θεολόγου ᾿Ελευθερίου, τό φαινόμενον τοῦτο δέν εἶναι τυχαῖον, οὔτε προῆλθε ἀπό ἁπλῆν ἀμέλειαν, ἀλλά εἶναι σκόπιμον, καί εἶχε καί ἔχει τούς κάτωθι συγκεκριμένους λόγους, ἤ ἐνδεχομένως καί ἄλλους. α) ῾Ιδιαίτερα σημαντικός λόγος, διά τόν ὁποῖον, καθ᾿ ἡμᾶς, δέν συνεκλήθη τό Δ.Σ . ἦτο νά μή δοθῇ ἐντολή νά φέρῃ ὁ μοναχός Μάξιμος τό ᾿Αρχεῖον τῶν δικαστικῶν ὑποθέσεων, νά μή ἐνημερωθῇ ἡ ῾Ιερά Σύνοδος καί τό Δ.Σ. τοῦ ΙΦΣΚΑΕ, τό ὁποῖον, σύμφωνα μέ τήν ἀπόφασι τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τῆς 8/21-12-99, θά παρίσταται εἰς τήν ἰδίαν ῾Ιεράν Σύνοδον. Καί πάλιν τονίζομεν, διότι ἔχει ἰδιαιτέραν σημασίαν, ὅτι καί κατά τόν Μακαρ. Πρόεδρον, τάς δικαστικάς ὑποθέσεις, αἱ ὁποῖαι σαφῶς δέν ἀφοροῦν μόνον τήν ῾Ιεράν Μονήν, ἀλλά πρώτιστα τήν ᾿Εκκλησίαν, τάς χειρίζεται ἀποκλειστικῶς ὁ μ. Μάξιμος μέ τάς κατά σάρκα ἀδελφάς του καί τόν κ. Δ. Κάτσουρα. ῾Ο μ. Μάξιμος διαχειρίζεται τά πάντα μόνος του, ἤτοι ἐκτιμᾶ τάς διαφόρους ὑποθέσεις, ὁρίζει Δικηγόρους, ἔρχεται εἰς ἐπαφήν μέ αὐτούς, πληρώνει, ἐγκρίνει τάς ἐνεργείας των, καί τά δικόγραφα, "ἀξιολογεῖ" τάς ἀποφάσεις τῶν δικαστηρίων κλπ, μέ ἰδιαιτέραν ἐπιμέλειαν, ὥστε νά μή πληροφορῆται τίποτε οὐδείς ἄλλος. ᾿Επίσης ὁ ἴδιος, κατ᾿ ἀποκλειστικότητα, ἔρχεται εἰς ἐπαφήν καί μέ Πανεπιστημιακούς Καθηγητάς, προκειμένου νά ἐκδοθοῦν εἰδικαί Γνωμοδοτήσεις ἀπό ἁρμοδίους καί ὑπευθύνους ἐπί θεμάτων Κανονικῆς τάξεως καί ᾿Εκκλησιαστικοῦ Δικαίου. Κατά τόν μ. Μάξιμον, λόγῳ τῶν λεπτῶν ὑποθέσεων καί χειρισμῶν, πού ὁ ἴδιος ἐπιλέγει καί ἀξιολογεῖ, δέν πρέπει νά γνωρίζῃ κανείς τίποτα περί αὐτῶν, οὔτε ἀκόμη καί ἡ ῾Ιερά Σύνοδος(!!!), διότι οἱ ᾿Αρχιερεῖς δέν εἶναι σέ θέσιν, ἀλλ᾿ οὔτε καί πρέπει νά παρακολουθήσουν τούς λεπτούς εἰδικούς χειρισμούς τοῦ μον. Μαξίμου. Αὐτά ἀπό μακροῦ μᾶς ἀνησύχησαν καί ἤδη ἀπό δύο ἐτῶν περίπου ζητοῦμε νά ὑπάρξῃ διαφάνεια, δηλαδή νά ἐνημερωθῇ ἡ ῾Ιερά Σύνοδος καί τό Δ.Σ. καί νά ἑρμηνευθοῦν αἱ μέχρι καί σήμερον δικαστικαί ἀποφάσεις, διότι μέσα ἀπό αὐτές τίς ἀποφάσεις, καί μέσα ἀπό τά σκεπτικά των, ἀπό τίς νομολογίες καί τά διατακτικά, ἀποκαλύπτεται μία πραγματικότης, ἡ ὁποία ἀφορᾶ ἄμεσα τήν ᾿Εκκλησία, καί ὄχι μόνον τήν ἱστορικήν ῾Ιεράν Μονήν, ὅπως ἰσχυρίζονται αὐτοί πού θέλουν νά εἶναι ὁ χειρισμός ἀποκλειστικά προσωπική των ὑπόθεσις. Διά νά κατανοηθῇ, ὅμως, ἡ σοβαρότητος τοῦ θέματος τῶν δικαστικῶν ὑποθέσεων, ἀναφέρομεν ἐνδεικτικῶς τά κύρια σημεῖα ἐκ τοῦ σκεπτικοῦ μιᾶς μόνον δικαστικῆς ἀποφάσεως, αὐτῆς τοῦ ΠΟΛΥΜΕΛΟΥΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ Λαρίσης, ὑπ᾿ ἀριθμ. 28/2000, εἰς τήν ὁποίαν σημειώνονται τά κάτωθι: - "Οἱ φερόμενοι, ὡς καθαιρεθέντες ὑπό τῶν πέντε Μακαρ. ᾿Αρχιεπίσκοπος ᾿Ανδρέας, Πειραιῶς Νικόλαος καί ᾿Αργολίδος Παχώμιος διατηροῦν τόν τίτλο καί τόν θρόνον τους καί δικαιοῦνται νά συμμετέχουν στήν ῾Ιερά Σύνοδο (᾿Εφ. Θεσ. 1938/1948, ᾿Αρμ. 1998, 1175" (σελ. 7β καί 8α τῆς ἀποφάσεως). - "...για αὐτό καί ἡ ἐν λόγῳ ἀπόφασις τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τῶν Γ.Ο.Χ. (σ.σ. τῆς Κανονικῆς καί ᾿Ορθοδόξου ῾Ιερᾶς Συνόδου κατά τῶν πέντε περί ἀργίας καί ἐκπτώσεως ἐκ τῶν θρόνων των) ἐπειδή δέν ἔχει ληφθεῖ κατά τούς ἄνω ῾Ιερούς Κανόνας δέν εἶναι ἔγκυρη, ἀλλά ἀνυπόστατη καί ἔτσι δέν παράγει κανένα ἔννομο ἀποτέλεσμα. Οἱ φερόμενοι δέ ὡς καθαιρεθέντες μέ αὐτή ἐν λόγῳ πέντε Μητροπολῖτες διατηροῦν τόν τίτλον καί τόν θρόνον τους καί δικαιοῦνται νά συμμετέχουν στήν ῾Ιεράν Σύνοδον" (σελ. 9β τῆς ἀποφάσεως). - ῾῾Ο Μητροπολίτης Λαρίσης κ. Πανάρετος καί ὅλοι οἱ χειροτονηθέντες Κανονικῶς τό 1995 Μητροπολῖται καί ᾿Επίσκοποι τῆς ᾿Εκκλησίας, κατά τό ἐν λόγῳ δικαστήριον, δέν ἀναγνωρίζονται ὡς ᾿Επίσκοποι, διότι "...δέν εἶναι νόμιμα χειροτονημένος Μητροπολίτης, δεδομένου, ὅτι ὅπως ἐκτίθεται σ᾿ αὐτή χειροτονήθηκε (σ.σ. ἀπό Σύνοδο πού) δέν συγκροτήθηκε Κανονικά κατά παραδοχήν καί τῆς σχετικῆς ἐνστάσεως τῶν ἐναγομένων ὡς βασίμου" (σελ. 9β τῆς ἀποφάσεως). Δηλαδή ἄκυροι αἱ ἀποφάσεις καί τῶν πέντε, ἀλλά καί τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, καί ἅπαντες δύνανται νά συμμετάσχουν εἰς τήν Σύνοδο τῆς ῾Ιεραρχίας, ἀρκεῖ νά τούς καλέσῃ ὁ ᾿Αρχιεπίσκοπος, παράνομοι δέ εἶναι μόνον οἱ νεοχειροτονηθέντες. ᾿Επίσης πρέπει νά ληφθῇ ἰδιαιτέρως ὑπ᾿ ὄψιν καί τό γεγονός, ὅτι ἡ ῾Ιερά Σύνοδος δέν διεξεδίκησεν κανένα ἐκ τῶν ῾Ιερῶν Ναῶν πού ἡρπάγησαν καί κατέχονται ὑπό τῶν πέντε σχισματοαιρετικῶν!!!, παρά τό γεγονός, ὅτι τό θέμα τοῦτο ἐτέθη πολλάκις ἐπί τάπητος. Διατί δέν διεκδικεῖ ἡ ᾿Εκκλησία τούς Ναούς; Καθ᾿ ἡμᾶς, ὑπό τήν ἀπάτην μιᾶς "ἐνώσεως", ἐπίκειται νά ἐκδηλωθῇ ἡ μεγαλυτέρα ΠΡΟΔΟΣΙΑ, τήν ὁποίαν ὁ νεοημερολογιτισμός ἐπεδίωξεν ἀπό τό 1924, καί δέν τήν ἐπέτυχεν.... β)῞Ετερος λόγος διά τόν ὁποῖον, ὡς ἡμεῖς ἐκτιμῶμεν, δέν συνεκλήθη τό Δ.Σ., εἶναι διά νά μή ἐκτελεσθῇ ἡ ἀπόφασις τῆς Γ.Σ., ἡ ὁποία προέβλεπε νά δοθῇ Πληρεξούσιον εἰς τόν ῾Ιερομ. π. ᾿Αμφιλόχιον διά νά ἐνεργήσῃ τά δέοντα καί νόμιμα, ὅσον ἀφορᾶ τήν ἐκκρεμότητα ἀνταλλαγῆς οἰκοπέδου μεγάλης ἀξίας, μέ ἕτερον τοῦ Δήμου Κατερίνης, τό ὁποῖον, ἐπαναλαμβάνομεν, ὅτι διεκδικοῦν καί οἱ πέντε πρώην Μητροπολῖται. γ) ῎Αλλος λόγος εἶναι τό γεγονός, ὅτι τόσον ὁ ῾Ιερομ. π. ᾿Αμφιλόχιος, ὅσον καί ὁ θεολόγος κ. ᾿Ελευθέριος Γκουτζίδης εὑρίσκονται ἐπίσημα ἀπό διετίας ἐν διωγμῷ, ὁ δέ ᾿Επίσκοπος Κήρυκος περιφρονεῖται καί ἀγνοεῖται, διότι δέν συμπράττει εἰς ἀντικανονικάς καί ἀντιδεοντολογικάς ἀπό ᾿Εκκλησιαστικῆς ἀπόψεως ἐνεργείας τοῦ περιβάλλοντος τοῦ Μακ. ᾿Αρχιεπισκόπου κ. ᾿Ανδρέου. Περιφρονεῖται καί καθυβρίζεται ὡς ᾿Αρχιερεύς, διότι μέ τάς Κανονικάς καί ὑπευθύνους παρεμβάσεις του, ὄχι μόνον δέν εὐνοεῖ, ἀλλά καί παρεμποδίζει καί κατελέγχει ἐπιληψίμους ἐνεργείας τῆς πλειοψηφίας τῶν ῾Ιεραρχῶν, οἱ ὁποῖοι παραπληροφορούμενοι τελικά παρασύρονται εἰς ἀντικανονικότητας καί ἀδίκους πράξεις - ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι τελικά ἀποβαίνουν εἰς βάρος τοῦ ἔργου τῆς ᾿Εκκλησίας. Διώκονται καί διότι κατελέγχουν τήν ἀβελτηρίαν - ἀδράνειαν τῆς ῾Ιεραρχίας ἐπί σοβαρῶν θεμάτων Κανονικῆς τάξεως, Πίστεως καί ῾Ομολογίας. ΜΕΤΑ 11 ΜΗΝΑΣ ΣΥΓΚΑΛΕΙΤΑΙ ΤΟ Δ.Σ. Α᾿ Συνεδρίασις 30-10-2000(ν.ἡ.). Μετά τήν Γενική Συνέλευσι τοῦ Δεκεμβρίου (8/21-12-99) ὁ Μακαριώτατος συνεκάλεσε διά πρώτην φοράν τό Δ.Σ. τήν 30-10-2000(ν.ἡ.). Κατά τήν ἐν λόγῳ συνεδρίασιν ὁ Σεβ/τος ᾿Αργολίδος, ὁ ὀποῖος κατέχει τήν θέσιν τοῦ ᾿Αντιπροέδρου, ἀπουσίαζεν, διότι δέν ἐνημερώθη καί δέν προσεκλήθη ὑπό τοῦ Μακαριωτάτου Προέδρου. Δέν νοεῖται, ὅμως, ὁ Μακ. Πρόεδρος νά ἔχῃ καλέσει, προσωπικά ὁ ἴδιος, ὅλα τά μέλη καί νά μήν ἔχῃ εἰδοποιήσει τόν Σεβασμιώτατον ᾿Αντιπρόεδρον, ὁ ὁποῖος εἶναι τακτικόν μέλος τοῦ Δ.Σ καί μέχρι σήμερον ἀντεπεκρίθη εἰς τάς ὑποχρεώσεις του πρός τό Δ.Σ.. Ποία δεοντολογία ὑπηγόρευσε αὐτήν τήν παράλειψιν, καί τί ἀποκαλύπτει αὕτη, ἤ καί ποίας συνεπείας ἔχει; ῾Ο Μακαριώτατος Πρόεδρος, ὀφείλει νά ἐξηγήσῃ διατί δέν εἰδοποιήθη ὁ Σεβ/τος ᾿Αντιπρόεδρος, καί ὡς ἐκ τούτου δέν παρέστη, οὔτε εἰς τήν συνεδρίασιν τοῦ Δ.Σ. τῆς 30-10-2000, οὔτε καί εἰς τήν ἀκολουθήσασαν τοιαύτην τῆς 9-11-2000, ἐνῶ εἰς τήν τρίτην κατά σειράν σύγκλησιν τοῦ Δ.Σ. τῆς 14-11-2000 εἰδοποιήθη ὑπό τοῦ Μακαριωτάτου Προέδρου, ὄχι διά νά παραστῇ, ἀλλά διά νά μή προσέλθῃ!!! Μετά 11 μῆνας ἀργίας τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, διά τόν Μακαριώτατον δέν ὑπάρχουν ἄλλα θέματα, ἐκτός ἀπό ἕνα. Κατά τήν ἐν λόγῳ πολύωρον συνεδρίασιν τοῦ Δ.Σ., ὁ Μακαριώτατος Πρόεδρος ἀνεκοίνωσεν, ὅτι κατά τήν παροῦσαν Συνεδρίασιν τά θέματα τῆς ῾Ημερησίας Διατάξεως εἶναι ὁ "Προσδιορισμός τοῦ χρόνου διά τήν σύγκλησιν Γενικῆς Συνελεύσεως" καί ἕτερον δευτερεῦον ἀφορῶν τήν δημιουργίαν χώρου Γκαράζ εἰς τήν ὑπό ἀνέγερσιν οἰκοδομήν εἰς Καλλιθέαν!!! Τήν πρότασιν τοῦ Μακαριωτάτου Προέδρου ὑπερθεμάτισαν ὁ π. Δημήτριος Τσαρκατζόγλου καί ὁ π. ᾿Ανανίας Πανάκος, ἐνῶ ἡμεῖς ἐκπλαγέντες, διεφωνήσαμεν ἐξ ἀρχῆς, εἰπόντες, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητον πρῶτα νά ἀναγνωσθοῦν τά Πρακτικά τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τῆς 8/21-12-99 διά νά διαπιστωθῇ πόσα θέματα σοβαρά καί ἐπείγοντα ἐκκρεμοῦν καί πόσον ἐκτεθειμένον εἶναι τό Δ.Σ., ἀφοῦ ἐπί ἕν ἔτος δέν συνεκλήθη καί δέν ἐνήργησε τίποτε ἀπό ὅσα ἔλαβεν ἐντολή παρά τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως νά ἐνεργήσῃ. Τά θέματα, τά ὁποῖα ἡμεῖς εἰσηγήθημεν, ἦσαν αὐτά τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ 1999, ἤτοι: ᾿Αρωγά μέλη, φιλόπτωχα, δικαστήρια, Πληρεξούσιο διά θέμα Κατερίνης, ὑφαρπαγέντα καί κατακρατηθέντα χρήματα ὑπό τοῦ πρώην Θεσσαλονίκης κ. Χρυσοστόμου, ῾Ιεροί Ναοί κατεχόμενοι ὑπό τῶν πέντε.. ᾿Επίσης ἔγινεν ἀναφορά καί σέ γεγονότα πού ἔλαβον χώραν κατά τό διαρρεῦσαν διάστημα, τά ὁποῖα δέν ἔχουν ἄμεσον σχέσιν μέ τόν ΙΦΣΚΑΕ, ἀλλά ἐπηρέασαν τόν Μακαριώτατον Πρόεδρον εἰς τό νά μή συγκαλέσῃ ἐπί 11 μῆνες τό Δ.Σ, ἀλλά καί νά διώκῃ τά μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ ΙΦΣΚΑΕ, ἤτοι τόν ῾Ιερομ. π. ᾿Αμφιλόχιον καί τόν θεολόγον ᾿Ελευθέριον Γκουτζίδην. Καί δι᾿ αὐτόν λοιπόν τόν λόγον δέν συνεκάλει τό Δ.Σ., τό ὁποῖον ἐγνώριζε πολύ καλά, ὅτι θά ζητήσῃ νά ἐκτελεσθοῦν αἱ ἀποφάσεις τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τοῦ περασμένου ἔτους. ᾿Επίσης, ὑφ᾿ ἡμῶν, ἐτέθησαν ὡς κατεπείγοντα καί τά ἐξῆς προκύψαντα θέματα: α) ῾Η λύσις τῆς ἰδιωτικῆς συμβάσεως μετά τοῦ κ. Κάτσουρα, ὡς ὑπαλλήλου τοῦ ΙΦΣΚΑΕ, (ἄρθρον 12ον ` β καί 16 ` ζ τοῦ Καταστατικοῦ), μετά τόν διορισμόν του εἰς τό Δημόσιον, καθώς καί τό θέμα τῆς ἀσφαλείας του εἰς τό ΙΚΑ, ὡς ἰδιωτικοῦ ὑπαλλήλου τοῦ ΙΦΣΚΑΕ. β) Τά Οἰκονομικά τοῦ Συνδέσμου καί ἡ διαχείρισις των, δεδομένου ὅτι τό Δ.Σ. δέν ἔχει καμμίαν ἐνημέρωσιν καί ἐπ᾿ αὐτοῦ καί διότι ὑπάρχει σοβαρά οἰκονομική κρίσις, ἐνῶ εἶναι ὑπεύθυνο καί διά τήν καλήν διαχείρισιν τῶν ἐλαχίστων οἰκονομικῶν. ᾿Επί τοῦ θέματος τῆς λύσεως τῆς συμβάσεως τοῦ ΙΦΣΚΑΕ μετά τοῦ ὑπαλλήλου του, κ. Κάτσουρα, ἀπεφασίσθη νά συνταχθῇ ἡ σχετική Πράξις τοῦ Δ.Σ., καί νά διερευνηθῇ ἄν ὑπάρχουν οἰκονομικές ἐκκρεμότητες καί πρός τόν κ. Κάτσουρα καί πρός τήν ᾿Ασφάλεια (῎Ενσημα ΙΚΑ), ὡς ἠσφαλισμένου ἰδιωτικοῦ ὑπαλλήλου τοῦ ΙΦΣΚΑΕ. ᾿Επίσης ἐζητήθη νά ἀπαλλάξῃ ἡ ῾Ιερά Σύνοδος τόν κ. Κάτσουρα ἐκ τῶν καθηκόντων, ὡς Διευθυντοῦ τοῦ "Κήρυκος", καί νά ἐπανέλθῃ ἡ Διεύθυνσις τοῦ "Κήρυκος" εἰς τήν πρό τοῦ 1995 κατάστασιν, ὁ δέ κ. Κάτσουρας εἰς τό ἐξῆς δύναται ἄν θέλῃ, νά συνεργασθῇ μαζί μας, χωρίς νά εἶναι Διευθυντής. ῾Ο Μακαριώτατος Πρόεδρος ἀπέρριψεν ἀμέσως τό ὅλον θέμα μέ τό αἰτιολογικόν "δέν εἶναι αὐτά δικά σας θέματα". ᾿Επηκολούθησε σχετικός παροξυσμός, καί ἐτονίσθη ὑφ᾿ ἡμῶν, ὅτι αὐτά εἶναι καί ἰδικά μας θέματα διά τά ὁποῖα δικαιούμεθα νά ἔχωμεν λόγον... ᾿Επίσης ἔγινεν ἀναφορά εἰς τόν Θεολογικόν Διάλογον καΙ συγκεκριμένα εἰς τό τελευταῖον ἔγγραφον πού ἐστάλη εἰς τούς Φλωρινικούς, καθ᾿ ὑπόδειξιν καί ἐπιμονήν τοῦ κ. Κάτσουρα, πού εἶναι τελείως ἀπαράδεκτον. Δι᾿ αὐτοῦ ἐξετέθη ὁ Μακαριώτατος, ἐνῶ ἀπερρίφθη τό ἔγγραφον πού ἐπρότεινε ὁ Μητροπολίτης Κήρυκος, ὡς Πρόεδρος τῆς ᾿Επιτροπῆς ἐπί τοῦ Θεολογικοῦ Διαλόγου, καί ὁ κ. ᾿Ελευθέριος Γκουτζίδης καί τό ὁποῖον ὁμόφωνα καί μετ᾿ ἐπαίνου ἐνεκρίθη ὑπό τῆς ῾Ι.Σ. τῆς ῾Ιεραρχίας τῆς 20-10-99. Αὐτό τό θέμα ἀνεφέρθη, διότι κατά τήν ἐν λόγῳ περίοδον τά προβλήματα πού εἶχε νά ἀντιμετωπίσει ἡ ῾Ιερά Σύνοδος εἶχον ἄμεσον ἀντίκτυπον στήν λειτουργία τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Κατά τήν ἐν λόγῳ συνεδρίασιν ἀπεφασίσθη: 1) Νά σταλῇ ἔγγραφον εἰς τόν μ. Μάξιμον καί κ. Δ. Κάτσουραν νά προσκομίσουν εἰς τά Γραφεῖα τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου καί τοῦ ΙΦΣΚΑΕ ὅλας τάς δικογραφίας καί ἀποφάσεις τῶν δικαστηρίων καί νά ἐνημερώσουν σχετικῶς τήν Ι.Σ. καί τό Δ.Σ., ὅπως ἀπεφάσισεν ἡ Γ.Σ. τῆς 8/21-12-99 εἰς τήν ἀμέσως πρώτην συγκληθησομένην Σύνοδον τῆς ῾Ιεραρχίας. 2) Νά ἐκδοθῇ ἐπειγόντως τό νέον Πληρεξούσιον ἐπ᾿ ὀνόματι τοῦ ῾Ιερομ. π. ᾿Αμφιλοχίου Ταμπουρᾶ διά νά ἐνεργήσῃ τά νόμιμα εἰς τόν Δῆμον Κατερίνης, ἄν βεβαίως δέν εἶναι πολύ ἀργά... 3) ᾿Ενεκρίθη νά συνταχθῇ Πρακτικόν σχετικά μέ τήν δημιουργία Γκαράζ εἰς τήν ὑπό ἀνέγερσιν οἰκοδομήν εἰς Καλλιθέαν, πού ἐζήτησε ὁ π. Δημήτριος Τσαρκατζόγλου. 4) Νά ἐπιληφθῇ ὁ κ. ᾿Ελευθ. Γκουτζίδης τῆς ὑγρομονώσεως τῆς ταράτσας τοῦ κτιρίου τοῦ ᾿Εκκλησιαστικοῦ Πνευματικοῦ Κέντρου, καί νά ἐλέγξῃ ὁ Μηχανικός κ. Γ. Πετρουλᾶς τό οἰκοδόμημα καί νά ἐνημερωθῇ τό Δ.Σ. Αἱ ἐργασίαι διεκόπησαν, ἀφοῦ προσδιωρίσθη νέα συνεδρίασις τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου διά τήν Πέμπτη 9-11-2000. Β' Συνεδρίασις τοῦ Δ.Σ. 9-11-2000(ν.ἡ.) Πρίν ἀρχίσῃ ἡ συνεδρίασις, ἀλλά καί κατά τήν διάρκεια τῆς συνεδριάσεως, ἔγινεν ἀναφορά ἐπί τῆς ὑπ᾿ ἀριθ. 28/2000 Δικαστικῆς ἀποφάσεως τοῦ Πολυμελοῦς Πρωτοδικείου Λαρίσης καί ἐτονίσθη πάλιν ἡ σημασία τῶν ἀποφάσεων ὅλων τῶν Δικαστηρίων πού ἔλαβον χώραν μέχρι σήμερον. Κατά τήν συνεδρίασιν διετυπώθη ἔνστασις, διότι ὁ Μακαριώτατος Πρόεδρος αὐθαιρέτως ἀντικατέστησε τό τακτικόν Μέλος καί ᾿Αντιπρόεδρον τοῦ Δ.Σ. Σεβ/τον ᾿Αργολίδος, μέ τό ἀναπληρωματικόν μέλος, τόν Σεβ. Διαυλείας κ. ᾿Ανδρέαν καί ἐπεσημάνθη, ὅτι ἡ ἐνέργεια αὐτή εἶναι παράνομος. ῾Ο Μακαριώτατος Πρόεδρος καί ὁ Σεβ. Διαυλείας ἐπέμεναν ὅτι εἶναι νόμιμος ἡ παρουσία του καί μᾶς κατήλεγξαν, ὡς μή γνωρίζοντας τά πράγματα καί μᾶς παρέπεμψεν (ὁ Σεβ. Διαυλείας) "νά διαβάσουμε τά χαρτιά μας",(!) ἐνῶ ὁ Μακαριώτατος Πρόεδρος ἀπορρίψας τήν ἔνστασιν δέν ἐπέτρεψε καμμίαν περαιτέρω συζήτησιν!. Προκειμένου, ὅμως, νά μή ματαιωθῇ ἡ συνεδρίασις τοῦ Δ.Σ. καί ἐκ διακρίσεως καί λεπτότητος ἔναντι τοῦ Μακαριωτάτου καί τοῦ Σεβ. Διαυλείας, ἠναγκάσθημεν, ἀντιδεοντολογικῶς, βεβαίως, διότι ἐπρόκειτο περί παρανομίας, νά ἀνεχθῶμεν μίαν πρόσκαιρον παρανομίαν, διό καί δέν ἐπιμείναμε, ἀλλ᾿ εἰς τήν συνέχεια δέν ἀπεφεύχθη κάποιος σοβαρός παροξυσμός. ᾿Επανῆλθε τό θέμα τῶν δικαστηρίων, διότι, μέ τό πρόσχημα ποῖοι εἶναι ἀρμόδιοι καί ὑπεύθυνοι δι αὐτό τό ἔργον, ἠμφισβητήθη ὑπό τοῦ Μακαριωτάτου καί τῶν π. Δημητρίου καί π. ᾿Ανανίου καί ἰδιαίτερα ὑπό τοῦ παρανόμως παρισταμένου Σεβ. Διαυλείας κ. ᾿Ανδρέου, ἡ ληφθεῖσα ἀπόφασις κατά τήν προηγουμένην συνεδρίασιν, ἐνῶ διεφάνη σαφῶς πρόθεσις (μᾶλλον προειλημμένη ἀπόφασις) νά μή προχωρήσῃ αὐτό τό θέμα, τό ὁποῖον ἀπεφάσισεν ἡ Γενική Συνέλευσις, καί τό ὁποῖον διά πολλοστήν φοράν ἐπανέφερε τό Δ.Σ. καί κατά τήν προηγουμένην συνεδρίασίν του. Αὐτός ἄλλωστε διεφάνη, ὅτι ἦτο καί ὁ λόγος τῆς παρουσίας τοῦ Σεβ/του κ. ᾿Ανδρέου, νά μή προχωρήσῃ τό Δ.Σ. εἰς καμμίαν ἀπολύτως ἐνέργειαν, πράγμα τό ὀποῖον μέχρις ἐδῶ "ἐπέτυχον" καταγαγόντες καί οἱ ἴδιοι, ἀλλά καί οἱ κρυπτόμενοι καί χαλκεύοντες ταῦτα κατά τοῦ Δ.Σ. μίαν "Πύρρειον νίκην". ᾿Ενῶ συνεζητεῖτο τό θέμα προσῆλθε καί ὁ κ. Δ. Κάτσουρας, ὁ ὁποῖος ἐνημέρωσε τό Δ.Σ. ἐπί τοῦ προσωπικοῦ του θέματος, πού ἀφορᾶ τό Δ.Σ. καί τόν ΙΦΣΚΑΕ. Οὗτος ἐδήλωσεν, ὅτι μέ ἰδικήν του πρωτοβουλίαν, ἐγκαίρως μετέβη εἰς τάς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας καί ἔλυσε τήν ὑπαλληλικήν ἰδιωτικήν του σύμβασιν μέ τόν ΙΦΣΚΑΕ, καί ὅτι δι᾿ αὐτάς τάς ἐνεργείας του ἐνημέρωσε ἀμέσως τόν Μακαριώτατον Πρόεδρον, πράγμα ὅμως τό ὁποῖον ἠγνοεῖτο ὑφ᾿ ἡμῶν, διότι οὐδέν ἀπολύτως ἀνέφερεν ὁ Μακαριώτατος Πρόεδρος, κατά τήν προηγηθεῖσαν συνεδρίασιν. Προφανῶς ἤθελε μέ αὐτή τήν ἀφορμή νά φέρῃ εἰς τό Δ.Σ. καί τόν κ. Δημ. Κάτσουρα, ὅπως καί τό ἔκαμε. ῾Ο κ. Κάτσουρας ἐρωτηθείς ἐδήλωσεν, ὅτι τό Δ.Σ. τοῦ ΙΦΣΚΑΕ δέν ὀφείλει εἰς τόν ἴδιον χρήματα ἀπό μισθούς εκ τῆς ὑπαλληλικῆς του ἰδιότητος, ἀλλά ἐκκρεμοῦν χρέη πρός τό ΙΚΑ (ἀγορά ἐνσήμων) ἀπό τόν παρελθόντα ᾿Απρίλιον, ἤτοι ἔνσημα ἕξ (6) μηνῶν, σύν τά πρόστιμα, ἀλλά καί ἄλλας ἐπιβαρύνσεις ἀπό καθυστερήσεις πληρωμῆς ἐνσήμων τῶν προηγουμένων ἐτῶν. Τό Δ.Σ. ἀνησύχησε δι᾿ αὐτάς τάς παραλείψεις καί ἀπεφασίσθη νά μεριμνήσῃ ὁ Ταμίας, ῾Ιερομ. π. ᾿Ανανίας, μετά τοῦ κ. Κάτσουρα, ὥστε νά ἐκδοθῇ ἀμέσως ὁ σχετικός ἐκκαθαριστικός λογαριασμός τοῦ ΙΚΑ, μέ τά πρόστιμα, προκειμένου νά γνωρίσῃ τό Δ.Σ. τό ὕψος τοῦ χρέους, καί νά λάβῃ τά μέτρα του, διότι τά πρόστιμα εἶναι μεγάλα καί τά ποσά αὐτά προσαυξάνονται μέ ἰδιαίτερα γοργό ρυθμό. ᾿Επηκολούθησε μακρά συζήτησις πάλιν ἐπί τοῦ θέματος τῆς ἐνημερώσεως τῆς Ι.Σ. καί τοῦ Δ.Σ. ἐπί τῶν Δικαστηρίων καί ἐσημειώθησαν παροξυσμοί. ᾿Ιδιαίτερα παροξυσμός ἐσημειώθη, ὅταν ὁ κ. Κάτσουρας, ἀφοῦ ἐνημέρωσε τό Δ.Σ. σχετικά μέ τήν λύσιν τῆς ὑπαλληλικῆς του συμβάσεως μέ τόν ΙΦΣΚΑΕ, δέν ἐξῆλθεν, ἀλλά ἐπέμενε νά συμμετέχῃ καί εἰς τά θέματα πού ἐξήταζε τό Δ.Σ, ὡς νά ἦτο μέλος τοῦ Δ.Σ. καί νά παρεμβαίνῃ ὡς νά ἦτο "προϊσταμένη ἀρχή"! ᾿Εν τέλει ὁ Μακαριώτατος, παρά τά συμπεφωνημένα, ἠναγκάσθη νά τοῦ ὑποδείξῃ, ὅπως ἀποχωρήσῃ, καί τότε μόνον ἐξῆλθεν ὁ κ. Κάτσουρας...ὄχι εὐχαρίστως, καί ἀφοῦ προηγουμένως εἶχεν προκαλέσῃ παροξυσμόν. Τό θέμα τό σχετικόν μέ τά Δικαστήρια ἔκλεισεν, ὅταν ὁ Μακαριώτατος διεβεβαίωσεν τό Δ.Σ., ὅτι ἡ σχετική ἐνημέρωσις εἶναι ἕτοιμη καί ὅτι θά ἐνημερωθῇ τό Δ.Σ. εἰς τήν ἐπομένην συνεδρίασιν, ἡ ὀποία ὡρίσθη διά τήν 14η Νοεμβρίου 2000 (ν..ἡ.), ἡμέραν Τρίτην, ἀλλά καί κατά τήν ἐν λόγῳ συνεδρίασιν, ὄχι μόνον δέν ἐπραγματοποιήθη ἡ ὑπόσχεσις τοῦ Μακαριωτάτου, ἀλλά ἔγιναν ἄλλα "τέρατα καί σημεῖα", ἐξ αἰτίας ἄλλων παρανομιῶν. Γ' Συνεδρίασις Δ.Σ. 14-11-2000 (ν.ἡ.) Τήν 1/14.11.2000, ἡμέραν Τρίτην καί περί ὥραν 4ην ἀπογευματινήν συνήλθομεν εἰς Γ᾿ Συνεδρίασιν, προκειμένου νά ὁλοκληρωθοῦν αἱ ἐργασίαι ἐπί τῶν θεμάτων τῶν προηγουμένων δύο Συνεδριάσεων, καί κατόπιν νά ἐξετασθῇ καί τό ἀρχικόν θέμα τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως. ᾿Αμέσως μετά τήν προσευχήν ἐμείναμε καί πάλιν ἐμβρόντητοι, ὅταν ἀκούσαμε τόν Μακαριώτατο Πρόεδρο νά εἰσηγῆται, ὅτι "Σήμερα ἤλθαμε ἐδῶ γιά νά ὁρίσωμεν τήν ἡμερομηνίαν τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως, δέν θά συζητήσουμε κανένα ἄλλο θέμα"! Δηλαδή ὁ Μακαριώτατος κατά τό "ἀποφασίζω καί διατάσσω" διέγραψε καί κατήργησε ὅ,τι ἀπεφασίσθη εἰς τά δύο προηγούμενα Συμβούλια! ᾿Αμέσως ἐπιχειρήσαμε νά ὑπενθυμίσουμε, ὅτι προηγήθησαν δύο συνεδριάσεις, αἱ ὁποῖαι μᾶς δεσμεύουν καί ὅτι πρέπει νά ἀναγνωσθοῦν τά Πρακτικά καί νά ὑπογραφοῦν. ᾿Επίσης ἐπεσημάναμε ὅτι εἶναι παράνομη ἡ σύστασις τοῦ Δ.Σ., διότι παρανόμως παρίσταται ὁ Σεβ. κ. Διαυλείας, ἀλλά κατέστη ἀδύνατον νά ὁλοκληρώσουμε τήν ἔνστασίν μας, διότι ὁ Μακαριώτατος, καί ἰδιαίτερα ὁ παρανόμως παριστάμενος Σεβ/τος κ. ᾿Ανδρέας μέ συμπεριφοράν, πού εἶναι δύσκολο νά τήν χαρακτηρίσουμε, καί μέ τήν κάλυψιν τοῦ π. Δημητρίου Τσαρκατζόγλου καί π. ᾿Ανανίου "ἔκοβε καί ἔραβε", ὅπως εἶχον προσυνεννοηθεῖ. Σημειώνεται ἰδιαιτέρως καί ὑπογραμμίζεται ὅτι ὁ Σεβασμιώτατος Διαυλείας ὑπηγόρευεν εἰς τόν Μακαριώτατο τί θά πῇ καί τί θά ἀποφασίσῃ, ἐνῶ συχνά τόν ὑποκαθιστοῦσε, προήδρευε ὁ ἴδιος, καί ἔκανε ὁ ἴδιος τίς προτάσεις καί ἐλάμβανε πάλιν ὁ ἴδιος τίς ἀποφάσεις, τίς ὁποῖες ἐνέκριναν ὁ π. Δημήτριος καί ὁ π. ᾿Ανανίας!. Δέν ἐπέτρεπε εἰς τόν Μακαριώτατον, οὔτε νά στρέψῃ τό πρόσωπό του πρός τήν δεξιάν πτέρυγα, ὅπου εἴμεθα ἡμεῖς, καί ὅταν ὁ Μακαριώτατος δέν ἤκουε τί τοῦ ὑπηγόρευεν, λόγῳ τῆς τεταμένης ἀτμοσφαίρας πού ὁ ἴδιος συνεχῶς προεκάλει, δέν ἐδίσταζε νά σκύβῃ εἰς τό πρόσωπό του, τό ὁποῖον ἐνίοτε, μέ τό ἀριστερό του χέρι, τό ἔστρεφε πρός τήν πλευρά του, διά νά μήν ὁμιλῇ μαζί μας, οὔτε νά ἀκούῃ ἡμᾶς τί λέγαμε. ᾿Αδιαφοροῦσε εἰς ὅ,τι καί ἄν λέγαμε, καί ὡς νά μήν εἴμεθα παρόντες, προεκάλει μέ αὐτήν τήν συμπεριφοράν. Καί ὅμως ὁ Σεβ/τος Διαυλείας, παρέμενε ψυχρός καί ἀδιάφορος, δέν ἤκουε, δέν ἠσθάνετο, δέν ἀντιδροῦσε, παρά μόνον ἔθετε θέματα, ἔκαμνε προτάσεις καί ζητοῦσε νά τάς ἐγκρίνουν ὁ π. Δημήτριος καί ὁ π. ᾿Ανανίας. ῾Ομολογοῦμε, ὅτι "δέν πιστεύαμε στά μάτια μας". Μέσα εἰς αὐτήν τήν ἀτμόσφαιραν, ἐζητήσαμεν νά ἀναγνωσθοῦν τά Πρακτικά τῶν προηγουμένων δύο συνεδριάσεων, νά ἐγκριθοῦν καί νά ὑπογραφοῦν, ἀλλά ἡ ἀπάντησις τοῦ Μακαριωτάτου Προέδρου ἦτο: "Δέν ὑπογράφωμεν τίποτα"!, ἐνῶ ὁ Σεβ/τος κ. ᾿Ανδρέας ἔλεγε: "Μακαριώτατε, τελειώσαμε, πᾶμε παρακάτω σέ ἄλλο θέμα, ποιό εἶναι τό ἄλλο θέμα, Μακαριώτατε;". ῾Ημεῖς, μέσα σ᾿ αὐτό τό πλαίσιο συνεχῶς προσπαθούσαμε νά ἀκουσθῇ ἡ ἔνστασίς μας, χωρίς νά τό κατορθώνωμεν, διότι τό ἤμισυ τῶν μελῶν "συνεδρίαζαν" μεταξύ των, τό δέ ἕτερον ἤμισυ διεμαρτυρόμεθα ἐπί ματαίῳ! Μόνον, ὅταν κάποια στιγμή εἴπομεν: "Μακαριώτατε ἤδη εἴμεθα δεσμευμένοι ἀπό τάς ἀποφάσεις τῶν προηγηθέντων Δ.Σ. (30-10-2000 καί 9-11-2000)", τότε πάλιν στερεότυπα ἐπανέλαβεν ὁ Μακαριώτατος: "Δέν ἔχουμε νά συζητήσουμε κανένα θέμα". Καί ὅλα αὐτά μέ πολύ ἀγέρωχο καί αὐθαίρετο τρόπο, κάποιες φορές μάλιστα χτυπώντας τό χέρι στό τραπέζι καί ἄλλες φορές χτυπώντας ἀμήχανα τό κουδοῦνι. ᾿Επίσης, ὅταν κάποια στιγμή τοῦ ἐδώσαμεν ἑτοίμην τήν Πρᾶξιν τοῦ Συμβουλίου διά νά ἐκδοθῇ τό κατεπεῖγον Συμβολαιογραφικό Πληρεξούσιο διά τόν π. ᾿Αμφιλόχιο, ὁ Μακαριώτατος τό "ἀπώθησε" λέγων πάλιν τά ἴδια:, "Τίποτα δέν θά ὑπογράψουμε, τίποτα δέν θά συζητήσουμε, μόνον τήν Γενική Συνέλευσι θά ὁρίσουμε". ᾿᾿Επιμείναντες ἐπί πολλήν ὥραν νά συνειδητοποιηθῇ, ὅτι εἶναι παράνομος ἡ παρουσία τοῦ Σεβ/του Διαυλείας, κάποια στιγμή, καθ᾿ ὑπόδειξιν τοῦ Σεβ/του Διαυλείας, ὁ Μακαριώτατος διατάσσει τόν κ. ᾿Ελευθέριο Γκουτζίδη νά σιωπήσῃ, καί δηλώνει, ὅτι τοῦ ἀφαιρεῖ τόν λόγον(!). Κατόπιν καί τούτου τοῦ δεδομένου ὁ κ. Γκουτζίδης χαρακτηρίζει τήν συμπεριφοράν τοῦ Προέδρου, ὡς "παποκαισαρικήν" καί "δικτατορικήν" καί ἐν συνεχείᾳ ἐπάγεται: "Μακαριώτατε πρέπει νά σεβασθῆτε τόν Νόμο καί τό Καταστατικό, διότι δέν παίζουν...". Μέσα σέ μιά τέτοια κατάστασι ὁ Σεβ/τος Διαυλείας εἰσηγεῖται ἡμερομηνίαν διά τήν Γενικήν Συνέλευσιν, τήν ὀποίαν ἀκοῦνε, καί "ἐγκρίνουν" μόνον ὁ π. Δημήτριος Τσαρκατζόγλου καί ὁ π. ᾿Ανανίας Πανάκος πρός τούς ὁποίους ἀπευθύνετο. Τήν ὥρα ἐκείνη ὁ θεολόγος ᾿Ελευθ. Γκουτζίδης, προκειμένου νά μπορέσῃ νά γίνῃ ἀκουστός ἀπό τόν Μακαριώτατον καί προπάντων νά συνειδητοποιήσῃ ὁ Μακαριώτατος τί κάμνει, ἐσηκώθη ἀπό τήν θέσιν του, ἦλθε πλησίον τοῦ Μακαριωτάτου, ἔσκυψε εἰς τό αὐτί του, καί μέ τήν ἰδιαίτερη οἰκειότητα πού τόν συνδέει ἡ συνεργασία 30 χρόνων, καί αἱ ἰδιαίτεραι πνευματικαί σχέσεις, διακριτικά ἔθεσε τήν ἀριστεράν χεῖράν του ἐπί τῶν ὥμων τοῦ Μακαριωτάτου καί τήν δεξιάν ἐπί τοῦ στήθους του, καί εἶπεν: "Μακαριώτατε αὐτές τίς ἀντικανονικότητες, αὐτές τίς παρανομίες πού κάνετε, αὐτές τίς ὑπογραφές πού βάζετε, ἐδῶ κρέμονται μέ τά ἐγκόλπιά σας. Προσέξτε νά μή γίνουν θηλειά καί σᾶς πνίξουν. Σᾶς καταφάγανε, Μακαριώτατε, μέχρι μυελοῦ ὀστέων". ᾿Επανῆλθε κανονικά εἰς τήν θέσιν του, καί ἐκάθησε. Τότε, μόλις ὁ αἰδ/τος π. Δημήτριος ἔλαβε κάποιο μήνυμα ἀπό τόν διάδρομο, σήκωσε τά χέρια του, ἔπιασε τήν κεφαλήν του καί μέ τεχνητή δυνατή φωνή, "ἀπεγνωσμένα", μέ ὅση δύναμι εἶχε, ἐκραύγασε: "Τόν εἴδατεεεε τράβηξε τόν Μακαριώτατο ἀπό τά γένειαααα". , Πρίν τελειώσῃ καλά καλά ὁ π. Δημήτριος, ἐν καταφανεῖ ἀγανακτήσει, ἀντιφώνησε ὁ κ. Γκουτζίδης εἰπών: "π. Δημήτριε αὐτό πού εἶπες εἶναι κακοήθεια". ᾿Αμέσως πάλιν ἐπῆγε πλησίον τοῦ Μακαριωτάτου καί ἐπαναλαβών τήν ἰδίαν χειρονομίαν οἰκειότητος τόν ἠρώτησε: "Μακαριώτατε προηγουμένως σᾶς τράβηξα τά γένεια;", καί ὁ Μακαριώτατος ἀπήντησεν εἰς ἐπήκοον πάντων "ΟΧΙ". Τήν ὥρα πού συνέβαινον ταῦτα ἔξωθι τῆς αἰθούσης, τῆς ὁποίας ἡ θύρα ἦτο ἀνοικτή, εὑρίσκοντο ὁ πενθερός τοῦ π. Δημητρίου (κ. Εὐάγγελος ᾿Αποστολόπουλος), ὁ κ. Δ. Κάτσουρας, ὁ κ. Γ. Ντούζας, οἱ ὁποῖοι, ἀμέσως, μετέδωσαν εἰς τήν ῾Ιεράν Μονήν, ὅτι εἰς τά Γραφεῖα γίνονται ἐπειδόσια καί ἐκεῖθεν ἠκολούθησαν ἄλλα τηλεφωνήματα πρός ἐπωνύμους, πληροφορώντας τους, ὅτι: "Στά Γραφεῖα γίνονται ἐπεισόδια, τρέξτε νά σῶστε τόν ᾿Αρχιεπίσκοπο" κλπ. παρόμοια, πού θυμίζουν ἄλλες ἐποχές.... Σημειώνουμε καί τόν ἄλλον παρόμοιον ἰσχυρισμόν τοῦ αἰδ. π. Δημητρίου, καθ᾿ ὅν: "῾Η Λάρισα δέν ἐπικοινωνεῖ μέ τόν Μακαριώτατο", διά τό ὁποῖον διεμαρτυρήθη ὁ π. ᾿Αμφιλόχιος, ὅτι ψεύδεται, καί ὅτι πρόκειται περί κακοήθους "σκευωρίας", διότι ὡρισμένοι θέλουν κάπου νά στηρίξουν ἕνα νέο "σχίσμα". Κατόπιν τούτου ἀμέσως ὁ Μακαριώτατος ἔλυσε τήν συνεδρίαν. ῾Ο θεολόγος ᾿Ελευθ. Γκουτζίδης ἐρμηνεύων τά θλιβερά γεγονότα, εἶπεν, ὅτι "Τό 2000 ἦτο ὁρόσημον διά τόν Παπισμόν καί τό Π.Σ.Ε.! ῎Επρεπε ἤδη νά εἶχε διαλυθεῖ (κατά τίς ἐντολές τους) ἡ Γνησία ᾿Ορθόδοξος ᾿Εκκλησία εἰς τήν ῾Ελλάδα. Κάποιοι ἄνθρωποι ἀσφαλῶς πρέπει νά πιέζωνται, καί δέν μποροῦν νά κάνουν διαφορετικά... ῎Οχι μόνον ἀπό τά Δ.Σ. θά μᾶς βγάλουν, ἀλλά καί εἰς τάς Κατακόμβας θά μᾶς βάλουν..." Μέ ἀφορμήν τά ἀνωτέρω ὁ π. Δημήτριος εἶπεν: "Καί σύ κ. Γκουτζίδη πού 30 χρόνια κυβερνοῦσες τήν ῾Ιερά Σύνοδο...". ᾿Επ᾿ αὐτοῦ ἡ ἀπάντησις ἦτο: "Πέστε καί ἄλλα π. Δημήτριε, ἀποκαλῦψτε τί ἔχετε μέσα σας καί τί συζητᾶτε... λυπᾶμαι, π. Δημήτριε, ἀλλά σᾶς ἐρωτῶ ὑπεκρίνεσθε τόσα χρόνια ἀπέναντί μου;". (Τά ἀνωτέρω σημειώνομεν δά νά γίνῃ γνωστόν σέ τί ἀτμόσφαιρα λειτούργησε αὐτό τό Διοικητικό Συμβούλιο, καί διότι διεδόθησαν πολύ διαφορετικά). ῾Ο Μακαριώτατος ἐπανελάμβανε, ὅτι ἐτελείωσεν ἡ συνεδρίασις καί ἐζήτει νά ἀποχωρήσωμεν καί ἡμεῖς. ᾿Απαντήσαμε, ὅτι θά παραμείνωμεν, διότι πρέπει νά ἐξετάσωμεν τήν δημιουργηθεῖσαν κατάστασιν. ῎Ισως στά δικαστήρια θά τά βροῦμε καλύτερα, διότι ἐκεῖ δέν χωρᾶνε οὔτε φωνές, οἱ δέ δικασταί σέβονται τούς νόμους καί τούς ἐφαρμόζουν. Εἰς αὐτό τό σημεῖον εἰσῆλθεν ἐντός τῆς αἰθούσης ὁ πενθερός τοῦ π. Δημητρίου καί ἐπεχείρησε νά βγάλῃ τόν κ. Γκουτζίδη ἐκ τῆς αἰθούσης, ἀπεφεύχθη δέ τό ἀπειληθέν ἐπεισόδιον, διότι ὁ π. Δημήτριος καί οἱ λοιποί ἀνησυχήσαντες, προφανῶς, ἐκ τῆς αὐθαιρεσίας ταύτης τοῦ κ. ᾿Αποστολόπουλου, τόν ἀπεμάκρυναν τῆς αἰθούσης. ᾿Απεχώρησεν καί ὁ Μακαριώτατος, ἀλλά μετ᾿ ὀλίγον ἐπανῆλθε καί ἀπήτησεν ἐξουσιαστικά νά βγοῦμε ἀπό τήν αἴθουσα, ὁπότε διαμαρτυρηθήκαμε: "Ποίους βγάζετε ἔξω Μακαριώτατε", καί "᾿Από ποῦ ἀπαιτεῖτε νά βγοῦμε", ἐνῶ ὁ κ. Γκουτζίδης εἶπεν ὅτι: "Θά ἐπικαλεσθοῦμε τήν προστασία τῆς ᾿Αστυνομίας", ὁ δέ Μακαριώτατος ώργισμένος ἀνταπήντησεν: "᾿Εγώ θά καλέσω τήν ᾿Αστυνομία..." Δ' Συνεδρίασις τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου 7/20-11-2000 Γραπτή πρόσκλησις διά νέαν συνεδρίασιν τοῦ Δ.Σ. Μετά τήν γ' συνεδρίασι τοῦ Δ.Σ. (Τρίτη 14-11-2000), τήν Παρασκευή τῆς ἰδίας ἑβδομάδος 17-11-2000, (ἀργά τό βράδυ ) ἐλήφθη ἡ παρακάτω γραπτή πρόσκλησις διά τετάρτην κατά σειράν συνεδρίασιν τοῦ Δ.Σ. μέσα σέ διάστημα μόλις 17 ἡμερῶν. ᾿Εδῶ σημειώνομεν ὅτι τό πρῶτον Δ.Σ. συνεκλήθη τήν Δευτέρα 17/30-10-2000, τό δεύτερον τήν Πέμπτη 27-10/9-11-2000, τό τρίτον τήν Τρίτη 1/14-112000 καί τό τέταρτον τήν Δευτέρα 7/20-11-2000. Σημειώνεται μετ᾿ ἐμφάσεως, ὅτι ὁ Παν/τος π. ᾿Αμφιλόχιος κάθε φορά διά νά φθάσῃ εἰς τάς ᾿Αθήνας καί νά λάβῃ μέρος εἰς τό Δ.Σ., μετεκινεῖτο ἄλλοτε ἀπό τήν Λάρισα καί ἄλλοτε ἀπό τό Κιλκίς καί τό χείριστον, ὑπεβάλετο εἰς τοιοῦτον κόπον καί ἔξοδα ὄχι ἁπλῶς γιά μηδενικό ἔργο τοῦ Δ.Σ., ἀλλά καί κάτω τοῦ μηδενός. ῾Η ὑπ᾿ ἀριθμ. 222/5-11-2000 Πρόσκλησις Παρατίθεται κατ᾿ ἀρχήν ἡ Πρόσκλησις, διότι πρέπει νά σχολιασθῇ:. ΙΕΡΟΣ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ (Γ.Ο.Χ.) Α.Π. 222 ᾿Εν ᾿Αθήναις τῇ 4/17-11-2000 ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΠΡΟΣ ῞Απαντα τά μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλιου τοῦ ΙΦΣΚΑΕ. ᾿Επειδή ἡ τελευταία συνεδρία τοῦ Δ.Σ. τοῦ ΙΦΣΚΑΕ τῆς 1ης Νοεμβρίου 2000 (ἐκκλ. ἡμερ.), λόγῳ τῆς τεταμένης ἀτμοσφαίρας καί τῶν δημιουργηθέντων ἐπεισοδίων εἰς βάρος τοῦ Προέδρου, ἀλλά καί λόγῳ τῆς συμμετοχῆς εἰς τήν συνεδρίαν τοῦ Σεβ. Διαυλείας κ. ᾿Ανδρέου εἰς τήν θέσιν καί μέ τήν ἄδειαν τοῦ ἀπουσιάζοντος ἀντιπροέδρου Σεβ. ᾿Αργολίδος κ. Παχωμίου, ἡ ὁποία συμμετοχή δέν προβλέπεται ὑπό τοῦ Καταστατικοῦ τοῦ ΙΦΣΚΑΕ, δέν ἐλειτούργησε κανονικῶς καί συμφώνως τῶν διατάξεων τοῦ Καταστατικοῦ. Καλοῦμε τό Διοικητικόν Συμβούλιον εἰς συνεδρίαν τήν 7ην Νοεμβρίου (ἐκκλ. ἡμερ.) 20ήν Νεοεμβρίου (πολιτ.) καί ὥραν 3.30 μ.μ. διά τήν συζήτησιν τῶν θεμάτων διά τήν προετοιμασίαν τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως: α) ῎Εγκρισις ἀπολογισμοῦ τῆς διαχειρίσεως τοῦ παρελθόντος ἔτους καί τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἑπομένου. β) Σύνταξις τῆς ῾Ημερησίας Διατάξεως τῆς προσεχοῦς Γενικῆς Συνελεύσεως. γ) ῾Ορισμός ἡμερομηνίας συγκλήσεως τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως. Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ + Ο ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ. Διά πρώτη φορά ὁ Μακαριώτατος ἔστειλε γραπτήν πρόσκλησιν, ἡ ὁποία, ὅμως, ὡς ἀπεδείχθη εἶχε συγκεκριμένην σκοπιμότητα. Εἰς αὐτήν σημειώνεται, ὅτι κατά τήν γ'συνεδρίασι ἐπεκράτησε "τεταμένη ἀτμόσφαιρα", χωρίς, ὅμως, νά ἀναφέρεται κανένας λόγος, πῶς καί διατί προεκλήθη αὐτή ἡ "τεταμένη ἀτμόσφαιρα", καθώς καί ὅτι ἐσημειώθησαν "ἐπεισόδια κατά τοῦ Προέδρου", χωρίς καί πάλιν νά λέγῃ ἡ πρόσκλησις ποῖα καί τί εἴδους ἐπεισόδια ἐσημειώθησαν. ῾Η σκοπιμότης αὐτῶν πού συνέταξαν αὐτήν τήν πρόσκλησιν, ἦτο νά ὑπάρχῃ γραπτόν κείμενον μέ τήν ὑπογραφήν τοῦ Μακαριωτάτου, εἰς τό ὁποῖον νά μνημονεύεται, ἔστω καί τελείως ἀορίστως, ὅτι κατά τήν συνεδρίασιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου (1/14-11-2000) ὑπῆρξε "τεταμένη ἀτμόσφαιρα", καί ἐσημειώθησαν "ἐπεισόδια εἰς βάρος τοῦ Προέδρου". Τοῦτο, διότι πανελληνίως, καί παγκοσμίως, τηλεφωνικῶς καί κατόπιν διά ψιθύρων, τό περιβάλλον τοῦ Μακαριωτάτου διέδωσεν ἀναληθῆ καί ἀνυπόστατα "ἐπεισόδια", καί ὡς ἐκ τούτου ἔπρεπε νά καλυφθοῦν ὑπό τοῦ ἰδίου τοῦ Μακαριωτάτου, διά νά μήν ἀποτύχῃ ἡ σκευωρία τῆς συκοφαντίας.. Μέ τήν ἰδίαν ὅμως πρόσκλησιν, ὁ Μακαριώτατος Πρόεδρος ὁμολογεῖ , ὅτι ἦτο παράνομος ὡς ἀντικαταστατική ἡ παρουσία τοῦ Σεβ/του κ. ᾿Ανδρέου εἰς τά δύο Διοικητικά Συμβούλια, καί "ἐταρακούνησε" τά πάντα!. Δυστυχῶς καί αὐτή ἡ καλή ὁμολογία δέν εἶχε καλά κίνητρα, ἀλλ᾿ ἐσκόπει νά μᾶς "κατευνάσῃ", καί νά ἐπιτύχῃ την ἀκύρωσιν τῶν δύο προηγηθέντων Διοικητικῶν Συμβουλίων , ὡς παρανόμων, καί ἔτσι νά διαγράψῃ τάς παρανομίας καί τά ἐρείπια ἐκ τοῦ σεισμοῦ πού προεκάλεσαν αὗται αἱ παρανομίαι καί προπάντων νά διαγράψῃ ὅ,τι καλῶς ἀπεφασίσθη εἰς ὅλα τά προηγηθέντα Δ.Σ. Δυστυχῶς τά ἐρείπια θέλουν ἐπανόρθωσιν καί ὄχι ἀκύρωσιν. Τετελεσμένα ὅμως ἀδικήματα δέν παραγράφονται δι᾿ ἀκυρώσεως, ἀλλά ἀποκαθίστανται. ῾Η ἀγάπη, ἡ ἑνότητα, ὁ νόμος, ὁ ΙΦΣΚΑΕ, ἡ ᾿Εκκλησία ἀπαιτοῦν τήν ἄμεσον ἀποκατάστασιν τῶν πληγμάτων, τά ὁποῖα ὑπέστησαν. ῾Ημεῖς καί διά τῆς ἐπιστολῆς πού ἀμέσως ἀκολουθεῖ μεταξύ τῶν ἄλλων προσπαθήσαμε νά ὁδηγήσουμε τά πράγματα πρός αὐτήν τήν φοράν. ᾿Αποκαλύπτομεν σχετικά καί τήν "τεταμένην ἀτμόσφαιραν" καί τά "εἰ βάρος τοῦ Προέδρου" ἐπεισόδια καί εἰσηγούμεθα τήν καλήν διόρθωσιν, ὅσων κακῶς ἐσημειώθησαν. ᾿Απεστείλαμεν, λοιπόν, πρός τόν Μακαριώτατον Πρόεδρον, ἀμέσως τήν ἑπομένην ἡμέραν, τήν ὑπ᾿ ἀριθμ. 161/5/18-11-2000 ΑΠΑΝΤΗΣΙΝ, ἡ ὁποία ἔφθασε εἰς τάς χεῖράς του τήν Κυριακήν, ἀμέσως μετά τήν θεία Λειτουργία. ᾿Εζητήσαμε νά προηγηθῇ μία συνάντησις νά συζητήσωμεν μέ ἀγάπη τό πρόβλημα καί νά εὕρωμεν μίαν λύσιν, καί δέν ἠθέλησεν ὁ Μακαριώτατος, ἤ μᾶλλον δέν τό ἄφησαν. ᾿Ιδού ἡ ἀπάντησις: Α.Π. 161 ᾿Εν ᾿Αθήναις τῇ 5/18 Νοεμβρίου 2000 ΠΡΟΣ Τόν Μακαριώτατον ᾿Αρχιεπίσκοπον ᾿Αθηνῶν καί Πάσης ῾Ελλάδος κ. ΑΝΔΡΕΑΝ, Πρόεδρον τοῦ Δ.Σ. τοῦ ΙΦΣΚΑΕ. ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ Εἰς τήν ὑπ᾿ ἀριθμ. 222/4/17-11-2000 πρόσκλησιν τοῦ Μακαριωτάτου ᾿ Αρχιεπισκόπου καί Προέδρου τοῦ Δ.Σ. τοῦ ΙΦΣΚΑΕ κ. ᾿Ανδρέου. Εἰς τήν ἐν λόγῳ ἀπάντησιν: α) Γράφομεν: τί προεκάλεσε τήν "τεταμένην ἀτμόσφαιραν", β) Δίδεται ἀπάντησις στήν ψευδῆ εἰκόνα πού δημιουργήθηκε ὅσον ἀφορᾶ τό "ἐπισόδιον εἰς βάρος τοῦ Προέδρου", καί γ) ᾿Αναφέρονται πάλιν τά θέματα πού πρέπει νά συζητηθοῦν κατά προτεραιότητα. Α .....Τήν "τεταμένην ἀτμόσφαιραν" πού ἀναφέρει ἡ πρόσκλησις, (ἡ ὁποία ὄντως ἐπεκράτησε καί εἰς μεγάλον μάλιστα βαθμόν), ἔπρεπε, ἔστω διά μιᾶς ἤ δύο φράσεων, νά τήν προσδιωρίζατε, ὥστε νά φαίνεται πόθεν καί διατί προεκλήθη. Διά τοῦτο εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, νά διευκρινίσωμεν ἡμεῖς πόθεν καί διατί προέκυψεν, ὄχι ἀντιδικοῦντες, ἀλλά διά νά μή παραμείνῃ αὐτή, ἤ, εἰς τό ἄμεσον μέλλον νά μή δημιουργηθῇ πάλιν "τεταμένη ἀτμόσφαιρα", Καί λέγομεν, ὅτι αὕτη δυστυχῶς προῆλθεν ἐκ τῆς παρανομίας, τήν ὁποίαν, ἡ ἀγαπητή καί λίαν σεβαστή Μακαριότης σας, ἐπεβάλατε ἐπί ὅλων τῶν θεμάτων, ἤτοι: α) Παρανόμως καί μέ αὐθαίρετον τρόπον, χωρίς νά λάβετε ὑπ᾿ ὄψιν, οὔτε τήν ἔνστασίν μας,, οὔτε τό Καταστατικόν, ἐπεβάλατε, διά δευτέραν φοράν, τήν παρουσίαν εἰς τό Δ.Σ. τοῦ Σεβ/του ᾿Επισκόπου Διαυλείας κ. ᾿Ανδρέου, ἐν γνώσει σας, ὅτι παρανομεῖτε. ᾿Επιμείνατε, ὅμως, παρά τάς ἐνστάσεις, διότι τό ἀπήτησαν οἱ σύμβουλοί σας καί ἡ σκευωρία, ἡ ὁποία εἶχεν ἀρχιτεκτονηθεῖ, καί ἔτσι προεκαλέσατε τήν "τεταμένην ἀτμόσφαιραν". ᾿Ιδού τί προβλέπει τό Καταστατικόν διά τοῦ ὑπ᾿ ἀριθμ. 11 ἄρθρου: "Τά ἀναπληρωματικά μέλη καλύπτουν κατά τήν σειράν τῆς ἐκλογῆς των ἐν ταῖς ἀρχαιρεσίαις τά δημιουργηθησόμενα κενά λόγῳ θανάτου, παραιτήσεως, ἤ καθ᾿ οἱονδήποτε τρόπον ἀπομακρύνσεως τῶν ἐνεργῶν μελῶν τοῦ Δ.Σ.". Σᾶς τό λέγαμε. ἀλλά δέν θελήσατε νά ἀκούσετε Μακαριώτατε, καί ἔτσι δημιουργήσατε τήν "τεταμένην ἀτμόσφαιραν". β) ῎Οχι, ὅμως, μόνον ἡ παράνομος παρουσία, ἀλλά καί ἡ ἀχαρακτήριστος, προκλητική καί ἀπαράδεκτος συμπεριφορά τοῦ Σεβ/του Διαυλείας κ. ᾿Ανδρέου, ὁ ὁποῖος, ὅσον καί ἄν, ὡς πιστεύομεν, ἔχει παρασυρθεῖ καί ἔχει πιεσθεῖ νά διαδραματίσῃ αὐτόν τόν ἄχαρι ρόλον, καθ᾿ ἡμᾶς, παραμένει ἕνας ἀπό τούς ἠθικούς καί πραγματικούς αὐτουργούς τοῦ δράματος πού ἐπαίχθη εἰς τάς δύο τελευταίας συνεδριάσεις τοῦ Δ.Σ., ἤτοι τῆς 9-11-2000, καί αὐτῆς τῆς 14-11-2000. Αὐτοῦ ἡ παράνομος παρουσία, καί ἡ ἀχαρακτήριστος, ὡς εἴπομεν, συμπεριφορά, ἐδημιούργησε τήν "τεταμένην ἀτμόσφαιραν". Λυπούμεθα, ἀλλ᾿ ὁ ἐν Χριστῷ ἀδελφός καί συλλειτουργός μας Σεβ/τος κ. ᾿Ανδρέας πρέπει νά ἀποκαταστήσῃ τόν ῾Εαυτόν του, ὅπως ἁρμόζει εἰς ᾿Επίσκοπον, ὁ ὁποῖος ὑπέπεσεν εἰς τοιαῦτα ἀδικήματα. γ) ῾Η ἄρνησίς σας νά μᾶς δώσετε τόν λόγον, ὥστε νά διατυπωθῇ ἔνστασις ἐπί τῆς διαδικασίας, ἀλλά καί ἡ παρεμπόδισις καί ἀφαίρεσις τοῦ λόγου, ὅταν ἐπεχειρήθη νά διατυπώσωμεν τήν σοβαράν ἔνστασίν μας, ὤξυναν τήν ἀτμόσφαιραν. ᾿Επίσης ἡ συμπεριφορά τοῦ Σεβ. κ.᾿Ανδρέου, ὁ ὁποῖος ἠγνόησε καί ἐπίμονα καί ψυχρά περιεφρόνησε, τόν Συνεπίσκοπόν του, καί Γενικόν Γραμματέα τοῦ Συνδέσμου, καί δύο ἀξιοσέβαστα, καί ἱδρυτικά μάλιστα μέλη αὐτοῦ, καί Σᾶς ὑπηγόρευεν, ἰστάμενος συνεχῶς πάνω ἀπό τό κεφάλι Σας, τί θά πῆτε καί τί θά ἀποφασίσετε, συνεπικουρούμενος καί ἀπό τά ἄλλα δύο μέλη, ἤτοι τόν αἰδεσιμώτατον ῾Ιερέα π. Δημήτριο Τσαρκατζόγλου καί τόν Παν/τον ῾Ιερομόναχον π. ᾿Ανανία, (ὁ ὁποῖος, ἄν δέν ἀπατῶμαι, μοί ἐφαίνετο ὅτι ἐχειρίζετο κάποιο μαγνητόφωνο στόν σάκκο πού κρατοῦσε), αὐτά εἶναι πού προκάλεσαν τήν "τεταμένην ἀτμόσφαιραν". ῾Ο ἐν λόγῳ ᾿Επίσκοπος, ὁ ὀποῖος προσῆλθεν, ὡς εἴπομεν ΠΑΡΑΝΟΜΑ, καί ὡς ἀπεσταλμένος τῶν σκευωρῶν τῆς ὅλης ὑποθέσεως, κατ᾿ οὐσίαν ἔσχισε τό Δ.Σ. εἰς δύο μέρη, καταργήσας τό ἤμισυ τῶν μελῶν αὐτοῦ. δ) Τήν "τεταμένην ἀτμόσφαιραν" προεκάλεσεν ἡ ἄρνησις ῾Υμῶν νά ἀναγνωσθοῦν, νά ἐγκριθοῦν καί νά ὑπογραφοῦν τά Πρακτικά τῶν προηγουμένων δύο συνεδριάσεων. Τήν προεκάλεσεν ἡ αὐταρχική ἀπάντησις ῾Υμῶν: "Δέν ὑπογράφωμεν τίποτε, μόνον θά ὁρίσουμε τήν ἡμερομηνία τῆς Γ.Σ.". Καί δέν ἀνεγνώσθησαν, δέν ὑπεγράφησαν τά Πρακτικά, ἀλλά καί τήν ἐξουσιοδότησιν διά κάποιο ἐπεῖγον Πληρεξούσιον ἀρνηθήκατε νά τό ὑπογράψετε, καί μάλιστα τό ἀπωθήσατε περιφρονητικά πρός τό μέρος μου, ὅταν σᾶς τό προσεκόμισα ῾Η "τεταμένη ἀτμόσφαιρα", λοιπόν, προεκλήθη ἀπό ῾Υμᾶς, Μακαριώτατε, καί τόν Σεβ. ᾿Επίσκοπον κ. ᾿Ανδρέαν, διότι κατελύσατε τήν Καταστατικήν τάξιν διαπράξαντες πλῆθος παρανομιῶν. Τήν προεκάλεσεν ἡ αὐταρχικότης, ἡ ἰταμότης, ὁ "παποκαισαρισμός", καί ἡ ψυχρή καί ἄκρως προκλητική συμπεριφορά τοῦ Σεβ/του ἐν Χριστῷ ἀδελφοῦ κ. ᾿Ανδρέου. Β ....................... ᾿Επειδή, μέσω τῆς προσκλήσεώς Σας, οἱ συντάκται ἀορίστως θέλουν νά περάσουν τό κακόηθες μήνυμα, ὅτι δῆθεν ἔγιναν ἐπεισόδια εἰς βάρος τοῦ Προσώπου σας, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νά διαφωτίσωμεν καί νά ἀποκαλύψωμεν τήν κακοήθεια τῶν σκευωρῶν καί ὡς πρός αὐτό τό σημεῖον. Καί λέγομεν, ὅτι κανένα ἐπεισόδιο, ἀπό ὅσα ἐνδεχομένως ἐπεδίωξαν νά προκαλέσουν, διά νά τό παρουσιάσουν ὡς προκληθέν ὑφ᾿ ἡμῶν εἰς βάρος τοῦ Προέδρου, δέν ἐσημειώθη. ᾿Οφείλω καί ἐδῶ νά εἴμαι ἀναλυτικός καί σαφής: α) ῾Ως "ἐπεισόδιον κατά τοῦ Προέδρου" ἀπεπειράθη νά χαρακτηρίσῃ ὁ Αἰδ/τος π. Δημήτριος μία συνήθη αὐθόρμητον καί εἰλικρινῆ ἔκφρασιν ἀγωνίας, πόνου καί ἀγάπης τοῦ θεολόγου ᾿Ελευθερίου Γκουτζίδη, ὁ ὁποῖος ὅταν ὡλοκληρώσατε τάς πραξικοπηματικάς καί ληστρικάς σας διαδικασίας, καί ἀπεφασίσατε παράνομα ὅ,τι ἀπεφασίσατε, (εἶναι ὅλα ἄκυρα ὡς παράνομα καί ἐπισύρουν τεραστίας εὐθύνας), τότε ἠγέρθη (ὁ κ. Γκουτζίδης), ἦλθε πλησίον σας, ἔσκυψε, καί μέ τήν ἰδιαίτερη οἰκειότητα πού σᾶς συνδέει 40 χρόνια, διακριτικά ἔθεσε τήν ἀριστεράν χεῖράν του ἐπί τῶν ὥμων σας, καί τήν δεξιάν ἐπί τοῦ στήθους σας, καί σᾶς εἶπε: "Μακαριώτατε αὐτές τίς ἀντικανονικότητες, αὐτές τίς παρανομίες πού κάνετε, αὐτές τίς ὑπογραφές πού βάλατε, ἐδῶ κρέμονται μέ τά ἐγκόλπιά σας. Προσέξτε νά μή γίνουν θηλειά καί σᾶς πνίξουν. Σᾶς καταφάγανε, Μακαριώτατε, μέχρι μυελοῦ ὀστέων". ᾿Επανῆλθε κανονικά εἰς τήν θέσιν του, καί τότε ἔλαβε τό μήνυμα ὁ αἰδ/τος π. Δημήτριος, ὁ ὁποῖος μέ τεχνητή δυνατή φωνή, σήκωσε τά χέρια του, ἔπιασε τήν κεφαλήν του καί "ἀπεγνωσμένα", μέ ὅση δύναμι εἶχε, ἐκραύγασε: "Τόν εἴδατε τράβηξε τόν Μακαριώτατο ἀπό τά γένεια" ῏Ηταν τόσο ἰσχυρή ἡ φωνή πού...ἀκούστηκε μέχρι τήν Κερατέα... μέχρι τόν ῞Αγιο Μόδεστο...Δηλαδή ἡ θύρα τῆς αἰθούσης ἦτο ἀνοικτή...ἡ "ὀμάδα κρούσεως" ἦτο στό διάδρομο, τά τηλέφωνα ἦσαν σέ ἀνοικτή γραμμή μέ τόν ἅγιο Μόδεστο καί ἔτσι ἄρχισαν νά μεταδίδωνται οἱ σκευωρίες πρός πᾶσαν κατεύθυνσιν: "Τρέξτε θά σκοτώσουν τόν ᾿Αρχιεπίσκοπο...δέρνουν τόν ᾿Αρχιεπίσκοπο καί τόν π. Δημήτριο..." κλπ. (πρός ἐπωνύμους ταῦτα), ἐνῶ ἡ ἀδελφή Δέσποινα ἀπό τόν ἄγιο Μόδεστο διεβεβαίωνε τοῦ "λόγου τό ἀληθές", διότι, ὡς πάλιν ἡ ἰδία διεβεβαίωσεν, αὐθωρεί ἐπληροφορεῖτο, διότι εἶχεν ἰδικούς της ἀνθρώπους, πού παρακολουθοῦσαν!!! Κατάντημα Μακαριώτατε!!! Αὐτά τά ἐπεισόδια ἐννοεῖ τό ἔγγραφον τῆς προσκλήσεώς σας; ῾Υπενθυμίζω, ὅτι, ὅταν ὁ Αἰδ. π. Δημήτριος ἔβγαλε ἐκείνη τήν "ἀπεγνωσμένη" δυνατή κραυγή, ὁ κ. Γκουτζίδης κατήγγειλε ἀμέσως καί ἐν ἀγανακτήσει ἐχαρακτήρισεν ὡς κακοήθειαν τήν πρᾶξιν αὐτήν τοῦ π. Δημητρίου. Τήν ἰδίαν στιγμήν ἦλθε πάλιν πλησίον σας καί ἐνῶ εἴσασθε ὄρθιος, ἐπανέλαβε τήν ἰδίαν χειρονομίαν οἰκειότητος, καί σᾶς ἠρώτησεν: "Μακαριώτατε προηγουμένως σᾶς τράβηξα τά γένεια;", καί σεῖς ρητά ἀπαντήσατε: "ΟΧΙ"....Λοιπόν εἶναι ταῦτα κατά Θεόν, ἤ εἶναι κακοήθειες καί σκευωρίες; β) ᾿Απειλήθησαν, ὅμως, ἐπεισόδια, Μακαριώτατε, ὅταν ἀμέσως μετά τήν λῆξιν τῶν ἐργασιῶν πού ἐκηρύξατε μέ τήν δῆθεν πλειοψηφίαν σας, σᾶς εἴπομεν ὅτι ἡμεῖς δέν τελειώσαμε, θά συνεχίσωμεν καί θά ἐκτιμήσωμεν τήν κατάστασιν καί πλέον θά σταθμίσωμεν τάς περαιτέρω ἐνεργείας μας. ᾿Απαιτήσατε δυναμικά νά ἀποχωρήσωμεν καί ἡμεῖς τό ἠρνήθημεν. Τήν ὥραν ἐκείνην εἰσέβαλεν ἔξαλλος καί προκλητικός ὁ πενθερός τοῦ ῾Ιερέως π. Δημητρίου, κ. Εὐάγγελος ᾿Αποστολόπουλος, ὁ ὁποῖος ἀπεπειράθη καί μέ λόγια καί μέ χειρονομίες νά βγάλη ἔξω ἀπό τήν αἴθουσα τῆς συνεδριάσεως τόν κ. Γκουτζίδη. Αὐτό ἦταν πράγματι ἕνα ἀπειλητικό ἐπεισόδιο. Ποῖος ἔφερε τόν κ. ᾿Αποστολόπουλο; Ποῖος τόν ἐνεθάρρυνε; Μέ ποῖον δικαίωμα ἐνήργησε ταῦτα κατά καταξιωμένου ἱδρυτικοῦ μέλους τοῦ ΙΦΣΚΑΕ; Μέ ποῖον δικαίωμα εἰσῆλθεν εἰς τήν αἴθουσαν τῆς συνεδριάσεως καί κατεφέρθη κατά μέλους τοῦ Δ.Σ.; γ) ᾿Επεισόδιον ἠπειλήθη, Μακαριώτατε, καί ὅταν, ἀφοῦ πρός στιγμήν ἀπεχωρήσατε, ἐπανήλθατε εἰς τήν αἴθουσαν καί ἰταμώτατα καί δυναστικώτατα μᾶς διατάξατε νά ἐξέλθωμεν καί ὅτι θά κλειδώσετε τήν αἴθουσα. Τότε, ἀφοῦ ἐγώ σᾶς ἠρώτησα "Ποίους βγάζετε ἔξω Μακαριώτατε", ὁ κ. Γκουτζίδης ἠναγκάσθη νά σᾶς εἴπῃ, ὅτι θά ζητήσῃ τήν ἐπέμβασιν τῆς ᾿Αστυνομίας, ἡ δέ Μακαριότης σας ἀντιδράσατε μέ τήν δήλωσιν: "᾿Εγώ θά καλέσω τήν ᾿Αστυνομία". Καί σᾶς ἀπήντησε: "Σᾶς εὐχαριστῶ, καλέστε την νά μᾶς βγάλῃ" καί ἀποχωρήσατε. Αὐτά εἶναι τά ἐπεισόδια, Μακαριώτατε ἅγιε Πρόεδρε καί Πατέρα μας. Σᾶς ἀποκαλύπτουμε, Μακαριώτατε, ὅτι ὅλη ἡ σκοπιμότητα αὐτῆς τῆς ἐγγράφου Προσκλήσεώς σας ἦτο νά ἐπικυρώσῃ τήν σκευωρίαν, ὅτι "ἐτράβηξαν τά γένεια τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου"., "Δέρνουν τόν ᾿Αρχιεπίσκοπο", "Τρέξτε νά σώσετε τόν ᾿Αρχιεπίσκοπο", "Γίνονται ἐπειδόσια στά Γραφεῖα", μέ τήν ὀποία σκευωρία, ὅπως πληροφορούμεθα, ἐδηλητηριάσθησαν ἤδη πολλαί ψυχαί ἀνά τό Πανελλήνιον, καί εἰς τό ἐξωτερικόν, καί τοῦτο μέσα στήν εὐρύτερη ἐκστρατεία νά συκοφαντηθῇ ὁ θεολόγος κ. ᾿Ελευθέριος Γκουτζίδης, μετά τήν διά τοῦ τύπου, ἤτοι τοῦ Κ.Γ.Ο., ἐπιχειρηθεῖσαν ἀνόσιον πρᾶξιν. Γ ..............................Διεσκεδάσθη ὀλίγον ἡ λύπη μας μέ τήν είς τό ἴδιο κείμενο εἰλικρινῆ δήλωσιν - ὁμολογίαν Σας, ὅτι ἡ παρουσία τοῦ Σεβ. Διαυλείας εἰς τό Δ.Σ. ἦτο παράνομος καί ἀντίθετος πρός τό Καταστατικόν. Μάλιστα, αὐτή ἦτο ἡ αἰτία καί ἠ ἀφορμή τοῦ κακοῦ, διό καί πρέπει νά ὁλοκληρωθῇ ἡ θεραπεία αὐτοῦ τοῦ κακοῦ, ὅπως ἀπαιτεῖ τό ἴδιο. ῎Ητοι:Νά ζητηθῇ συγγνώμη, διότι σκοπίμως δέν εἰδοποιήθη καί δέν προσεκλήθη καί δέν παρέστη τό μέλος καί ᾿Αντιπρόεδρος τοῦ Δ.Σ., ὁ Σεβ/τος ᾿Αργολίδος κ. Παχώμιος, κατά τήν πρώτην συνεδρίαν τοῦ Δ.Σ.τῆς 30-10-2000. ῾Η πρᾶξις - παράλειψις αὐτή ἀποτελεῖ μέρος τοῦ σχεδίου τῆς σκευωρίας. Δέν ἐκλήθη, ὅπως ἐδηλώσατε, καί κατά τήν β' συνεδρίαν τοῦ Δ.Σ. τῆς 9-11-2000, ἐνῶ καί ἠμποδίσθη νά προσέλθῃ κατά τήν γ' συνεδρίαν τοῦ Δ.Σ. τῆς 14-11-2000. Τοῦτο δέ προκειμένου νά ἔλθῃ, ἀντ᾿ Αὐτοῦ, καί πάλιν ὁ Σεβ. Διαυλείας κ. ᾿Ανδρέας, καί νά ὁλοκληρώσῃ τήν σκευωρίαν. ῞Ολα αὐτά διότι ἔτσι ἀπεφασίσθη ἀπό τό περιβάλλον σας καί τούς συμβούλους σας, οἱ ὁποῖοι, ὡς ἀδίστακτοι καί ἀνάλγητοι σᾶς καταδυναστεύουν... Αὐτά σᾶς τά εἴπαμε καί κατά τήν β' καί κατά τήν γ' συνεδρίαν καί παρακαλῶ νά θυμηθῆτε τήν ὅλην ἀντίδρασιν σας καί συμπεριφοράν. .........................῾Ως πρός τά θέματα πού προτείνετε, δέν θά θέλαμε νά διαφωνήσουμε, ἀλλά καί πάλιν σᾶς δηλώνουμε ἐγγράφως, ὅτι προηγοῦνται ἄλλα θέματα, τά ὁποῖα εἶναι ἀμέσου προτεραιότητος, καί ἀπαιτοῦν κατεπείγουσαν ἀντιμετώπισιν, δεδομένου, ὅτι ἐπειδή δέν συγκαλέσατε τό Δ.Σ. ἐκκρεμοῦν ἀνεπίτρεπτα ἐπί ἕνδεκα ὁλοκλήρους μῆνες. Καθ᾿ ἡμᾶς εἶναι ἀδιανόητον νά συγκληθῇ νέα Γενική Συνέλευσις, ὅταν τίποτε δέν ἐνεργήσαμε ὡς Δ.Σ. ἀπό ὅσα ἐνετάλθημεν ὑπό τῆς τελευταίας Γενικῆς Συνελεύσεως τῆς 8/21-12-99. Πρέπει νά ἐξετασθοῦν, ὅπως ἐτέθησαν τά θέματα κατά τήν α' συνεδρίαν τοῦ Δ.Σ. τῆς 30-10-2000 καί νά ληφθοῦν ἀνάλογοι ἀποφάσεις. Συγκεκριμένα προηγοῦνται τά θέματα: α) Νά δώσετε ἱκανοποιητικήν ἀπάντησιν διά ποίους λόγους δέν συνεκαλέσατε τό Δ.Σ. ἐπί ἕνδεκα μῆνες, χωρίς ὑπεκφυγές καί μηχανισμούς ἀτυχοῦς ἀμύνης, ἤ μεταφορά εὐθυνῶν εἰς ἄλλους, ἀλλά νά ἀποκαλύψετε ὡς ᾿Αρχιερεύς τήν ἀλήθεια, δηλαδή διά ποίους λόγους ἕνα χρόνο ἐσημειώθη αὐτή ἡ παρανομία κατά τοῦ ΙΦΣΚΑΕ, ἡ ὀποία ὅμως ἀντανακλᾶ καί εἰς τό ἔργον τῆς ᾿Εκκλησίας. Διατί ἔγινε τοῦτο, ὅταν γνωρίζετε, ὅτι κατά τό Καταστατικόν (ἄρθρον 13 ` β καί 16 ` α) τό Δ.Σ. συγκαλεῖται κανονικά καί νόμιμα κάθε μῆνα ὑπό τοῦ Προέδρου. Νά ἀποκαλύψετε ὑπό ποίων ἠμποδίσθητε καί διά ποίους λόγους. ῾Ημεῖς, ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, τούς γνωρίζομεν, ἀλλά πρέπει ἡ Μακαριότης σας πρός τό συμφέρον τῆς᾿Εκκλησίας καί τό ἰδικόν Σας νά φέρετε εἰς φῶς τά πάντα. Διατί ἐπίσης τόση βία διά ἀλλεπάλληλα συμβούλια, μετά ἀπό 11 μῆνες σκοπίμου ἀδρανείας, διατί αὐτή ἡ "τεταμένη ἀτμόσφαιρα", τά "ἐπεισόδια", οἱ "παρανομίες", ὁ "παποκαισαρισμός" κλπ., καί ἐν τέλει στημένες σκευωρίες πρός κατασυκοφάντησιν; β) Νά δοθῇ ἐντολή εἰς τόν μ, Μάξιμον νά προσκομίσῃ τούς φακέλλους μέ τάς δικογραφίας καί τάς δικαστικάς ἀποφάσεις ὅλων τῶν δικαστηρίων, χωρίς νά προβληθῇ καμμία ἀπό τίς γνωστές κωλυσιεργίες - προφάσεις, διότι ὁ μ. Μάξιμος, καί κατά τήν ίδίαν σας ὁμολογίαν, εἶναι ὁ ἀποκλειστικός ὑπεύθυνος διά τάς δικαστικάς ὑποθέσεις. Νά γίνῃ, ὅπως ἀκριβῶς ἀπεφάσισεν ἡ Γενική Συνέλευσις τοῦ ΙΦΣΚΑΕ τῆς 8/21-12-99, καί ἡ ὁποία ὁρίζει νά ἐνημερωθῇ ἐπαρκῶς ἡ ῾Ιερά Σύνοδος καί τό Δ.Σ.ἐπί τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων, προκειμένου νά ἀξιολογηθοῦν αὗται καί ἑρμηνευθοῦν δεόντως. ᾿Επιμένομεν, διότι καθ᾿ ἡμᾶς, αἱ δικαστικαί ἀποφάσεις εἶναι ἰδιαίτερα ἀποκαλυπτικαί ἐπί πολλῶν σοβαρῶν πραγμάτων πού συντελοῦνται κατά τῆς ᾿Εκκλησίας. γ) Νά ὑπογραφῇ ἡ Πρᾶξις διά τό Πληρεξούσιον πρός τόν ῾Ιερομ. π. ᾿Αμφιλόχιον Ταμπουρᾶν, ὅπως ἀπεφάσισεν κατ᾿ ἐπανάληψιν τό Δ.Σ., καί ἡ ἰδία ἡ Γενική Συνέλευσις, μέ τήν παρατήρησιν ἐνταῦθα, ὅτι ἴσως εἶναι ἀργά πλέον, ὁπότε ἐγείρονται τεράστιαι ἠθικαί καί πραγματικαί νομικαί εὐθῦναι. Τό θέμα τῆς Κατερίνης ἐκρίνετο ὡς ἐπεῖγον ἤδη πρό ἐνός ἔτους!.... δ) ῎Αλλαι ἐντολαί τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως πρός τό Δ.Σ., αἱ ὁποῖαι ἤδη ἐπεσημάνθησαν κατά τήν α' συνεδρίαν τῆς 30-10-2000, πρέπει νά δρομολογηθοῦν μέ εὐθύνη τοῦ Δ.Σ. ε) Νά γίνῃ ἀπό τόν Ταμία, ὅπως ἐζητήθη, ἐνημέρωσις ἐπί τῶν οἰκονομικῶν τοῦ Συνδέσμου μέχρι καί σήμερον.. στ) Νά παραδώσῃ τήν Οἰκονομικήν Διαχείρισιν ὁ κ. Δ. Κάτσουρας. στ) Νά προσκομισθῇ, ὅπως ἐζητήθη ἀπό τό Δ.Σ. κατά τήν συνεδρίαν τήν 9-11-2000 τό ἐπίσημον ἔγγραφον τῆς λύσεως τῆς συμβάσεως τοῦ κ. Κάτσουρα ὡς ὑπαλλήλου τοῦ ΙΦΣΚΑΕ, καί νά συνταχθῇ σχετική Πρᾶξις τοῦ Δ.Σ. Νά προσκομισθῇ, ἐπίσης, ὅπως ἀπεφασίσθη κατά τήν ἰδίαν συνεδρίαν τοῦ Δ.Σ., ὁ λογαριασμός τῶν χρεῶν πρός τό ΙΚΑ, λόγῳ καθυστερήσεως πληρωμῶν δι᾿ ἔνσημα παλαιοτέρων ἐτῶν, ὅπως καί τῶν μηνῶν ἀπό ᾿Απρίλιον ἐ.ἔ. μέχρι καί τῆς διακοπῆς τῆς Συμβάσεως, καί νά ἐξετασθῇ ἄν ὑπάρχουν εὐθῦναι, διότι δέν ἐγένετο ποτέ σχετική ἀναφορά ἐνημέρωσις εἰς τόν ἐργοδότην τοῦ κ. Κάτσουρα, πού εἶναι τό Δ.Σ. τοῦ ΙΦΣΚΑΕ. ῾Υπενθυμίζω, ὅτι τό προηγούμενον ἔτος είς ὅλα τά Δοικητικά Συμβούλια διεμαρτυρηρήθημεν διά τό ἀπαράδεκτον ταύτην οἰκονομικήν ἀκαταστασίαν (ἀδιαφάνειαν) καί δέν ἐλαμβάνετο ὑπ᾿ ὄψιν. Σημειωθήτω, ὅτι ὁ κ. Κάτσουρας, κατά ἐπανειλημμένας δηλώσεις του "συνειργάζετο" μεθ᾿ ἡμῶν ἐπί τῇ βάσει:"᾿Εγώ δέν εῖμαι κανενός ὑπάλληλος. Προϊστάμενο ἔχω τόν ᾿Αρχιεπίσκοπο", εἰς ἐπιστολήν του δέ πρός ἐμέ ἔγραψεν, ὅτι ὡς Διευθυντής δέν ἐποπτεύεται ἀπό κανένα, καί εἶναι ἀληθές, ὅτι οὐδέποτε ἀνεγνώρισε οὔτε Συντακτικήν, οὔτε αὐτήν τήν ᾿Εποπτεύουσαν ᾿Επιτροπήν τοῦ "Κήρυκος".. η) Θέτομεν θέμα ἀμέσου ἀπαλλαγῆς τοῦ κ. Κάτσουρα ἐκ τῆς θέσεως τοῦ Διευθυντοῦ. Τό Δ.Σ.τοῦ ΙΦΣΚΑΕ, ἀπό τόν ὁποῖον κατά μέγα μέρος, (κατά τό ἄρθρον 16 ` ζ καί ι), χρηματοδοτεῖται ὁ Κ.Γ.Ο,, ἔχει λόγον καί δικαιοῦται νά εἰσηγηθῇ εἰς τήν ῾Ιεράν Σύνοδον διά τήν τελικήν ἀπόφασιν. θ) Νά ἀνατεθῇ, χωρίς καμμίαν ἀναβολήν ὁ χειρισμός τῶν δικαστικῶν ὑποθέσεων εἰς τόν Αἰδεσ. π. Εύστάθιον Τουρλῆν, ὡς τόν κατ᾿ ἐξοχήν ἁρμόδιον ὡς Νομικόν, καί ἀποδεδειγμένως ἱκανόν διά τάς δικαστικάς ὑποθέσεις. Αὐτά εἶναι, καθ᾿ ἡμᾶς, τά ἀμέσου προτεραιότητος κατεπείγοντα θέματα. ῾Ως πρός τήν Γενικήν Συνέλευσιν, τήν ὁποίαν ἀποκλειστικά καί μόνον ἀπαιτεῖτε, (διατί ἆραγε); αὕτη ἄνετα δύναται νά πραγματοποιηθῇ ἀμέσως μετά τάς ἑορτάς, συνδυαζομένη καί μέ τάς ᾿Αρχαιρεσίας, προκειμένου νά μήν ἔρχωνται δύο φορές εἰς τάς ᾿Αθήνας τά μέλη τοῦ ΙΦΣΚΑΕ. Προτείναμε μάλιστα καί τοῦτο τό σημαντικόν. Κατόπιν ὅλων αὐτῶν ἡμεῖς φρονοῦμεν, ὅτι ἐκ τῶν πραγμάτων εἶναι δύσκολον καί ἴσως χωρίς νόημα, νά συνεδριάσωμεν τήν προσεχῆ Δευτέραν, δηλαδή νά ἑτοιμασθῇ Συμβούλιον μέσα εἰς ἔνα Σαββατοκύριακον, καί μάλιστα ὑφ᾿ ἅς συνθήκας διατελοῦμεν. Προτείνομεν νά προηγηθῇ μία προσωπική ἐπικοινωνία διά νά ὁμιλήσωμεν ἐλεύθερα, νά ἀποκατασταθῇ ἡ ἀγάπη καί ἡ ἐμπιστοσύνη, αἱ ὁποῖαι θεωροῦνται ὑφ᾿ ἡμῶν, ὡς βασικαί προϋποθέσεις διά νά συνεδριάσωμεν, ὡς Διοικητικόν Συμβούλιον. Παράλληλα θά δοθῇ ὁ εὔλογος χρόνος, ὥστε νά γίνουν ἀπό τούς ὑπευθύνους καί ἀπό ὅλους οἱ ἀνάλογες προετοιμασίες ἐπί τῶν θεμάτων πού δέν εἶναι καθόλου ἁπλές. ᾿Επ᾿ αὐτοῦ παρακαλοῦμεν νά ἔχωμεν ὁποιαδήποτε ἔγκαιρον ἀπάντησίν σας. ᾿Ελάχιστος ἐν ᾿Επισκόποις ἀδελφός καί συλλειτουργός ῾Υμῶν. + ῾Ο Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος Ο ΔΙΧΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 7/20 ΝΟΕΜΡΙΟΥ 2000 ῾Η παραίτησις τοῦ Σεβ/του ᾿Αργολίδος καί διατί δέν τήν ἐκάναμε δεκτήν. Κατά τήν ἑπομένην τετάρτην συνεδρίασιν τοῦ Δ.Σ., ἐνῶ μετά τήν ἀνωτέρω ἐπιστολήν μας ἀνεμέναμε νά ὑπάρξῃ ὁπωσδήποτε διάθεσις πρός διόρθωσιν τῶν προηγουμένων σοβαρῶν λαθῶν καί ἀλλαγήν πορείας πρός τό κοινόν συμφέρον ὅλων, ἀλλά δυστυχῶς ἀπεγοητεύθημεν, ὅτε πάλιν τήν Δευτέραν 7/20 Νοεμβρίου συνεκλήθημεν ὡς Δ.Σ. διά τετάρτην φοράν. ῾Ο Μακαριώτατος Πρόεδρος, ἀμέσως μετά τήν προσευχήν, πρώτιστα παρουσίασε μίαν παραίτησιν τοῦ Σεβ/του ᾿Αντιπροέδρου κ. Παχωμίου, διά λόγους ὑγείας, καί ἀποφασιστικά ἐζήτησε νά γίνῃ δεκτή ἀπό τό Διοικητικό Συμβούλιο καί κατόπιν τό Δ.Σ. νά καλέσῃ τό ἀναπληρωματικόν μέλος, τόν Σεβ/τον Διαυλείας κ. ᾿Ανδρέαν, ὁ ὁποῖος ἦτο παρών καί ἀνέμενε νά ἀναλάβῃ τά καθήκοντα τοῦ μέλους καί ᾿Αντιπροέδρου.. ῾Ημεῖς ὁ Μητροπολίτης Μεσογαίας, ὁ ῾Ιερομόναχος π. ᾿Αμφιλόχιος, καί ὁ θεολόγος ᾿Ελευθέριος Γκουτζίδης δέν ἐκάναμε δεκτή τήν παραίτησιν τοῦ Σεβ/του κ. Παχωμίου, διά τούς κάτωθι λόγους: α) Η παραίτησις τοῦ Σεβ/του ᾿Αντιπροέδρου, ἐκτιμῶμεν, ὄχι αὐθαιρέτως, ὅτι δέν ὑπῆρξεν ἐλευθέρα καί προσωπική ἀπόφασις τοῦ ἰδίου, ἀλλά μετά τό ἀδιέξοδον, τό ὁποῖον ἐδημιουργήθη εἰς τά προηγηθέντα Συμβούλια, τήν συνέλαβε τό περιβάλλον τοῦ Μακαριωτάτου, ἐν συνεχείᾳ δέ προκειμένου νά πεισθῇ εἰς παραίτησιν ὁ Σεβασμιώτατος ᾿Αντιπρόεδρος, τόν ἐπεσκέφθη προσωπικῶς ὁ Μακαριώτατος εἰς τήν ῾Αγίαν Τριάδα ῾Εξαμηλίων, καί, καθ᾿ ἡμᾶς, ὄχι εὐχαρίστως, ἀπέσπασεν αὐτήν τήν παραίτησιν μέ ὅ,τι σημαίνει αὕτη καί διά τούς δύο πολιούς Γέροντας ᾿Αρχιερεῖς. β) Μία τέτοια πρᾶξις, οὐδέν θετικόν προσφέρει, ἀλλά ἀποβαίνει καί εἰς βάρος τῶν καλῶς νοουμένων συμφερόντων τοῦ Συνδέσμου, διότι ἐν τέλει αὐτή ἡ πρᾶξις ἐδίχασε τό Δ.Σ. τοῦ ΙΦΣΚΑΕ. Δέν ἔπρεπε ὁ μέν Μακαριώτατος Πρόεδρος νά διανοηθῇ μία τέτοια ἐνέργεια, οὔτε ὁ Σεβασμιώτατος κ. Παχώμιος νά δεχθῇ μία τέτοια πίεσιν καί νά ἐνδώσῃ γ) ῾Η παραίτησις τοῦ Σεβ. Παχωμίου δέν προσφέρει θετικόν ἔργον εἰς τόν Σύνδεσμον, διότι οὐδείς παραιτεῖται, ὅταν ἤδη ἐξηντλήθη ἡ θητεία τοῦ Δ.Σ., καί μάλιστα μετά τρία ἔτη ἐνεργοῦς θητείας καί θετικῆς προσφορᾶς, μόλις δέ ὀλίγας ἡμέρας πρίν τήν νέα Γενικήν Συνέλευσιν. Κατόπιν τούτων ὁ Σεβ/τος ᾿Αντιπρόεδρος, φρονοῦμεν, ἔχει ἠθικόν καί τυπικόν νομικόν - χρέος καί καθῆκον νά παραμείνῃ ᾿Αντιπρόεδρος τοῦ Δ.Σ. διά τόν ἐλάχιστον ἐναπομείναντα χρόνον, καί ὡς ὑπεύθυνον Πρόσωπον, πού εἶναι νά παραστῇ, ὑπό τήν ἰδιότητα αὐτήν, εἰς τήν Γενικήν Συνέλευσιν καί νά ἀναλάβῃ μετά τοῦ Προέδρου, τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως, τοῦ Ταμίου, καί τῶν λοιπῶν μελῶν τοῦ Δ.Σ. τάς εὐθύνας του πού ἐνδεχομένως θά προκύψουν ἐκ τοῦ ἀπολογισμοῦ τοῦ ἔργου τοῦ Δ.Σ. ᾿Εν προκειμένῳ οἱ λόγοι ὑγείας, ὅσον καί ἄν κατανοοῦνται καί ἐκτιμῶνται, νομίζομεν, ὅτι δέν δικαιολογοῦν καί δέν καλύπτουν τήν παραίτησι κατ᾿ αὐτήν ἀκριβῶς τήν περίοδο, τήν ἰδιαίτερα κρίσιμον καί δή ὀλίγας μόλις ἡμέρας πρό τῆς συγκλήσεως τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τοῦ ΙΦΣΚΑΕ, καί ὑπό τοιαύτας συνθήκας... Διά τούς λόγους αὐτούς καί δι᾿ ἄλλους πολλούς, τούς ὁποίους σαφῶς εἶναι εἰς θέσιν ὁ πολιός ῾Ιεράρχης, Σεβασμιώτατος κ. Παχώμιος, νά γνωρίζῃ καί πιστεύομεν ὅτι ἀνησυχεῖ, πρέπει καθ᾿ ἡμᾶς, τόν Μητροπολίτην Κήρυκον, τόν ῾Ιερομ. ᾿Αμφιλόχιον Ταμπουρᾶν καί τόν θεολόγον ᾿Ελευθέριον Γκουτζίδην, νά μήν ἐπιμείνῃ καί νά ἀνακαλέσῃ τήν "παραίτησίν" του, καί παρακαλεῖται νά λάβῃ ὑπ᾿ ὄψιν του ὅσα γράφομεν καί ἰδιαίτερα τό γεγονός, ὅτι ἡμεῖς, οὔτε τήν παραίτησιν ἐγκρίναμε, οὔτε τήν ἀντικατάστασιν Αὐτοῦ διά τοῦ Σεβ/του Διαυλείας κ. ᾿Ανδρέου, καί δέν θά ὑποχωρήσωμεν πρό καί ὁποιωνδήποτε ἄλλων σκευωριῶν. Τήν ἀναπλήρωσιν τοῦ ᾿Αντιπροέδρου ὑπό τοῦ Σεβασμιωτάτου Διαυλείας τήν θεωροῦμε παράνομη. ᾿Επίσης καί ὁ Σεβ/τος Διαυλείας κ. ᾿Ανδρέας πρέπει νά σταθμίσῃ τάς μεγίστας εὐθύνας του καί δή ὑπό τά κάτωθι δεδομένα: α) ῾Ο Σεβ/τος Διαυλείας δέν ἔπρεπε νά δεχθῇ αὐτήν τή "λύσιν" , διότι γνωρίζει πολύ καλά ὅτι ὁ Κανονικός ᾿Αντιπρόεδρος ἐπιέσθη καί ὑπέβαλε τήν παραίτησίν του καί δή πρός χάριν του....Στοιχειώδης ἀξιοπρέπεια ἐπέβαλε νά μή ἀναμιχθῇ κἄν, οὔτε νά προκαλέσῃ τήν "τεταμένην ἀτμόσφαιρα", οὔτε νά ἀπειλήσῃ ἐπεισόδια, καί νά μή εἶχε τρώσει τόσα βαθειά τήν ἀγάπη, τήν εἰρήνη καί τήν ἐνότητα τοῦ Δ.Σ., μέ ὅ,τι αὐτό συνεπάγεται καί διά τήν ᾿Εκκλησίαν. Θεωροῦμεν λοιπόν ὡς ἰδιαίτερα ἀπάδοντα τά τοιαῦτα δι᾿ ἕνα ᾿Επίσκοπον, προκειμένου κακῷ τῷ τρόπῳ καί διά κάκιστον σκοπόν νά καταλάβῃ τήν θέσι τοῦ ᾿Αντιπροέδρου, μόλις τούς τελευταίους ἕνα ἤ δύο μῆνας ἤ δι᾿ ὀλίγας ἡμέρας, πού ἀπομένουν ἀπό τήν θητεία τοῦ σημερινοῦ Δ.Σ. β) ῾Ο Σεβ/τος κ. ᾿Ανδρέας κατά τάς τελευταίας ᾿Αρχαιρεσίας (ἐκλογές δι᾿ ἀνάδειξιν Δ.Σ. κατά Δεκέμβριον τοῦ 1997) ἦτο Πρόεδρος τῆς ᾿Εφορευτικῆς ᾿Επιτροπῆς πού διεξήγαγε τίς ἐκλογές καί ὑπέγραψεν, ὡς Πρόεδρος αὐτῆς, τό σχετικόν Πρακτικόν, ἀναδείξας ὁ ἴδιος τόν ἑαυτόν του ἀναπληρωματικόν μέλος. Καί ὑπό τό δεδομένον τοῦτο, δέν νοεῖται ὅτι δύναται νά ἐπιζητῇ μέ ἀθεμίτους τρόπους τήν εἴσοδό του εἰς τό Δ.Σ. ἐγείρων σοβαρά νομικά προβλήματα. Κατά τόν Νομον, ἀλλά καί τήν ἠθικήν τάξιν, ὅπως ἡμεῖς γνωρίζομεν, ἀποκλείεται μέλος τῆς ᾿Εφορευτικῆς ᾿Επιτροπῆς νά εἶναι καί ἐκλόγιμον, κατά τό "Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει" καί νά ἐκλεγῇ, ὡς συνέβη μέ τόν Σεβ/τον κ. ᾿Ανδρέα. Δυστυχῶς ὁ Μακαριώτατος Πρόεδρος ὄχι μόνον δέν ἔλαβε ὑπ᾿ ὄψιν του ὅλα τά ἀνωτέρω, ἀλλά καί ἀγέρωχα καί καλυπτόμενος ἀπό μίαν ἔνοχον στημένην ἰσοψηφίαν (τρεῖς πρός τρεῖς), ἡ ὁποία μέ τήν ἰδικήν του ψῆφον "κερδίζει" περιεφρόνησε τό ἤμισυ τοῦ Δ.Σ. (Μητροπ. Κήρυκο, ῾Ιερομ. ᾿Αμφιλόχιο καί θεολόγο ᾿Ελευθ. Γκουτζίδη) καί μέ τάς ψήφους τοῦ αἰδ. π. Δημητρίου Τσαρκατζόγλου καί ῾Ιερομ. π. ᾿Ανανίου Πανάκου, ἀπεφάσισε, καί ἐκάλεσε νά ἀναλάβῃ τήν θέσιν τοῦ Σεβ/του ᾿Αντιπροέδρου κ. Παχωμίου, ὁ παρανόμως ἐκλεγείς ὡς ἀναπληρωματικόν μέλος, Σεβ/τος κ. ᾿Ανδρέας, ὁ ὁποῖος ὁ ἴδιος ἀπεφάνθη καί ἀπεφάσισε....διά τόν ἐαυτόν του, ὅτι εἶναι νόμιμος!!! καί ἡ τότε καί ἡ σημερινή παρανομία του! Παρά τάς διαφωνίας μας καί τόν διαχωρισμόν τῶν εὐθυνῶν μας καί τήν παράκλησιν νά δοθῇ χρόνος νά ἐπικοινωνήσουμε μέ Νομικόν, ἤ καί μέ τόν ἴδιο τόν Σεβ/το κ. Παχώμιο, ὁ Μακαριώτατος ἔθεσε πάλιν θέμα Γενικῆς Συνελεύσεως, ἐνῶ ἡμεῖς προετείναμε νά ἀναγνωσθοῦν κατ᾿ ἀρχήν τά προηγούμενα Πρακτικά, νά γίνουν παρατηρήσεις ἄν κάτι δέν ἀπεδόθη καλῶς, καί νά ὑπογραφοῦν, προκειμένου εἰς τήν συνέχεια νά ὑλοποιηθοῦν αἱ ἀποφάσεις. Δυστυχῶς ἡ ἀντίδρασις ἐκ μέρους τοῦ Μακαριωτάτου Προέδρου ἦτο ἰδιαίτερα σκληρή καί προκλητική: "῎Οχι δέν θά διαβαστοῦν τά Πρακτικά, δέν θά ὑπογραφοῦν καί ἀκυρώνουμε ὡς παράνομα τά δύο τελευταῖα Συμβούλια", δηλαδή τό δεύτερον Δ.Σ. Πέμπτης 9 Νοεμβρίου (ν.ἡ.), ὅπως καί τό τρίτον τῆς Τρίτης 1/14-11-2000. Τήν θέσιν ταύτην πρῶτος ἐνέκρινεν ὁ μή γενόμενος ὑφ᾿ ἡμῶν δεκτός Σεβ/τος κ. ᾿Ανδρέας, κατόπιν δέ καί οἱ π. Δημήτριος Τσαρκατζόγλου καί π. ᾿Ανανίας Πανάκος, ἐνῶ ἡμεῖς ὁμοφώνως ἐδηλώσαμεν, ὅτι δέν ἀκυρώνεται κανένα Συμβούλιον, ἀλλά πρέπει νά ὑπογραφοῦν τά Πρακτικά καί τῶν τριῶν προηγηθεισῶν συνεδριάσεων, εἰς δέ τά Πρακτικά τῆς παρούσης τετάρτης Συνεδριάσεως (Δευτέρα 7/20 Νοεμβρίου) νά σημειωθῇ ὅ,τι θέλουν γιά ὅλα τά προηγούμενα Συμβούλια. ῾Η ἀπάντησις ἦτο ὁ ἰδία: "῎Οχι δέν ὑπογράφουμε κανένα οὔτε τό πρῶτο, καί ἀκυρώνουμε τά δύο τελευταῖα". ᾿Αφοῦ εἴδαμε, ὅτι ἐπιμένουν, ἀποχωρήσαμε ἀπό τή τήν συνεδρίασι, ἐνῶ μετά δύο ἡμέρας ἐλάβομεν ἄλλας ἐπιστολάς τοῦ Μακαριωτἀτου εἰς τάς ὁποίας ἀπαντήσαμε ὡς κάτωθι: Α.Π. 169 ᾿Εν ᾿Αθήναις τῇ 24-11-2000(π.ἡ.) ΠΡΟΣ τόν Μακαριώτατον ᾿Αρχεπίσκποπον ᾿Αθηνῶν καί πάσης ῾Ελλάδος κ. ΑΝΔΡΕΑΝ Πρόεδρον τοῦ Δ.Σ. ΙΦΣΚΑΕ καί τά μέλη αὐτοῦ. Μακαριώτατε Πρόεδρε, ὁ Χριστός εἴη ἐν τῷ μέσω ἡμῶν. Εἰς ἀπάντησιν τῶν: α) ῾Υπ᾿ ἀριθμ. 224/22-11-2000, δι᾿ οὗ "ἐντέλλεσθε" ἡμῖν "ὅπως ἐντός εἰκοσιτετραώρου ἐπιστρέψω τό βιβλίον τῶν Πρακτικῶν εἰς τό Γραφεῖον τοῦ Συνδέσμου" καί β) ῾Υπ᾿ ἀριθμ. 225/22-11-2000, δι᾿ οὗ καλεῖτε διά τήν μεθεπομένην, ἤτοι τό προσεχές Σάββατον (26-11-2000), διά πέμπτην φοράν ἐντός ἑνός μηνός τό Δ.Σ., μέ τά ἀναφερόμενα θέματα, ἐνῶ συνεχίζετε νά παραθεωρῆτε τά ἀπό ἔτους ἐκκρεμοῦντα ἰδιαιτέρως σοβαρά θέματα, σᾶς γνωρίζομεν τά κάτωθι: Α) ᾿Επί τοῦ πρώτου ἐγγράφου σας, πρέπει νά γνωρίζετε ἡ Μακαριότης σας, ὅτι βάσει τοῦ Καταστατικοῦ, τό βιβλίον τῶν Πρακτικῶν, τό Πρωτόκολλον καί ἡ σφραγίς φυλάσσονται ὑπό τήν εὐθύνην τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως, εἰς τά Γραφεῖα τοῦ Συνδέσμου καί κακῶς ἐχρησιμοποιήθη ἐν ἀγνοίᾳ μου τό Πρωτόκολλον καί ἡ σφραγίς τοῦ Συνδέσμου. Ταῦτα πάντοτε εὑρίσκοντο εἰς τά Γραφεῖα, ὅπου καί νῦν εὑρίσκονται, καί χρησιμοποιοῦνται μέ τήν ἰδικήν μου εὐθύνην, διότι εἶμαι ὁ νόμιμος Γενικός Γραμματεύς. ῾Ως ἐκ τούτου κάκιστα μοῦ ἀποδώσατε τήν μομφήν ὅτι ἀναχωρώντας ἀπό τήν συνεδρίαν, παρέλαβα μαζί μου καί τό βιβλίο τῶν Πρακτικῶν! ῎Οχι, Μακαριώτατε, δέν ἔγινε οὕτως. Τό βιβλίον τῶν Πρακτικῶν εὑρίσκεται ἐν τοῖς Γραφείοις, ὅταν μάλιστα ἀποχωρήσαμε, εἶχα τήν πρόνοια νά σᾶς ἐρωτήσω, ἄν θά ὁρίσετε Γραμματέα, διά νά τοῦ παραδώσω προσωρινῶς τό βιβλίο τῶν Πρακτικῶν, καί κάποιος ἀπό σᾶς πού παραμείνατε, μοῦ εἶπε: "Αὐτό εἶναι δική μας δουλειά". Λυποῦμαι, Μακαριώτατε Πρόεδρε, ἀλλά πρέπει νά σᾶς τό γράψω, διότι τά λόγια μας ἀπό πολύ καιρό δέν τά λαμβάνετε καθόλου ὑπ᾿ ὄψιν. ῾Ωδηγήσατε εἰς ἀδιέξοδα καί ὅ,τι ἀφορᾶ τόν ΙΦΣΚΑΕ καί ὅ,τι ἀφορᾶ τήν ῾Ιεράν Σύνοδον. Τό περιβάλλον Σας, τοῦ ὁποίου φέρεσθε ὡς ἀπολύτως δέσμιος, ἐπέτυχεν δι᾿ ῾Υμῶν ὅ,τι δέν ἐπέτυχε κανείς ἐκ τῶν μέχρι σήμερον πολεμίων τῆς ᾿Εκκλησίας. ᾿Επανέρχομαι, διά νά διατυπώσω καί τήν ἄποψίν μου, ὅτι μέ τό νά ἔχετε χρησιμοποιήσει, ἐν ἀγνοίᾳ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως, τό Πρωτόκολλον καί τήν σφραγίδα, ἐδημιουργήσατε ἕνα ἀκόμη νομικόν πρόβλημα. ῎Ετσι τά ἔγγραφα πού ὑπεγράψατε δέν πάσχουν ἁπλῶς ἀκυρότητος, ἀλλά καί ἐπιτείνουν τά νομικά ἀδιέξοδα, καί σκόπιμα ἐπιδιώκουν τόν διχασμόν, γεγονός πού ἔχει καί σοβαράς ἐκκλησιαστικάς προεκτάσεις. Γνωρίζομεν, ὅτι δέν εἶναι αὐτά ἔργα τῆς ἰδκῆς σας ἐλευθέρας βουλήσεως καί ἐπιλογῆς, ἀλλά τρίτων, ὡς ἤδη εἶναι γνωστόν, γεγονός, τό ὁποῖον ἐγείρει ἄλλα σοβαρά θέματα. Σᾶς γνωρίζω λοιπόν, ὅτι, βάσει τοῦ Καταστατικοῦ, δέν μοῦ ἐπιτρέπεται νά παραδώσω εἰς οὐδένα τό βιβλίον τῶν Πρακτικῶν, παρά μόνον κατά τήν συνεδρίασιν τοῦ Δ.Σ. διά νά ἐλεγχθοῦν καί ὑπογραφοῦν τά ἐκκρεμοῦντα Πρακτικά. ᾿Εκτός ἄν παράνομα καί πραξικοπηματικά ἐπεκτείνετε τάς παρανομίας καί ἀντικανονικότητας ἐκ τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου καί εἰς τόν ΙΦΣΚΑΕ, ὅπου ὁ νόμος ἀπαιτεῖ σεβασμόν καί δέν ἀστειεύεται. Β. ᾿Επί τοῦ δευτέρου ἐγγράφου σας, ἐκφράζων ἀπολύτως καί τά μέλη τοῦ Δ.Σ: α) Τόν ῾Ιερομόναχον π. ᾿Αμφιλόχιον Ταμπουρᾶν καί β) Τόν θεολόγον κ. ᾿Ελευθέριον Γκουτζίδην, ἀπαντῶμεν ὡς κάτωθι: α) ῾Ο ἀπολογισμός τόν ὁποῖον ζητεῖτε νά ἐγκρίνῃ τό Δ.Σ. δέν νοεῖται, ὅτι μπορεῖ νά γίνῃ πρίν κλείσῃ τό οἰκονομικόν ἔτος. Οὔτε νοεῖται Γενική Συνέλευσις, ᾿Απολογισμός κλπ. χωρίς νά ἐπιληφθῇ τοῦ ἔργου τοῦ Δ.Σ. ἡ ᾿Εξελεγκτική ᾿Επιτροπή. β) ῾Ημερησία Διάταξις καί νέα Γενική Συνέλευσις δέν νοεῖται, ὅταν ἡ ὑφ᾿ ῾Υμῶν, καί μετά τήν ἀποχώρησιν τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως καί δύο μελῶν ὁρισθεῖσα παρανόμως Γενική Συνέλευσις, διά τήν προσεχῆ Δευτέρα 28-11-2000, δέν ἔχει πραγματοποιηθεῖ. Καθ᾿ ἡμᾶς, μετά τήν Γ.Σ. πού ὡρίσατε, μπορεῖ νά συνέλθῃ τό Δ.Σ. καί νά ἀσχοληθῇ μέ ὅ,τι θά ἀποφασίσῃ ἡ Γενική Συνέλευσις καί συγχρόνως ἀφοῦ κλείσῃ τό Οἰκονομικόν ἔτος νά κάνῃ ᾿Απολογισμό καί νά μελετήσῃ τόν Προϋπολογισμό τοῦ 2001, ὅπως καί τάς ἀρχαιρεσίας. γ) ῾Η ἡμερομηνία, τήν ὁποίαν ὡρίσατε διά νά συνεδριάσωμεν, ὡς Διοικητικόν Συμβούλιον, προκειμένου, ὅπως γράφετε, νά προσδιορισθῇ νέα Γενική Συνέλευσις δέν εἶναι καθ᾿ ἡμᾶς ἡ ἁρμόζουσα, ἀλλά τελείως ἀκατάλληλος καί ἐκ τῶν πραγμάτων ἀδύνατος. Διότι πῶς εἶναι δυνατόν μόλις δύο ἡμέρας πρό τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως, τήν ὁποίαν ἤδη "ὡρίσατε", νά εἰδοποιῆτε πάλιν διά Διοικητικόν Συμβούλιον, μέ θέμα νέαν Γενικήν Συνέλευσιν; Αὐτό εἶναι ἀπό τά ἀκαταλαβίστικα. Καθ᾿ ἡμᾶς, ἐφ᾿ ὅσον πραγματοποιηθῇ ἡ Γενική Συνέλευσις τῆς Δευτέρας 28-11-2000, πρέπει νά ἐρωτηθοῦν περί τούτου τά μέλη τοῦ ΙΦΣΚΑΕ, διότι αὐτό ἀπαιτεῖ ἡ ἠθική τάξις καί διότι εἶναι αὐτονόητον, ὅτι δύο συνεχεῖς Γενικές Συνελεύσεις εἶναι κοπιώδεις. Πάντως πρώτη φορά ὡρίσατε Γενική Συνέλευσι στίς 4 τό ἀπόγευμα. Διά ποίαν σκοπιμότητα; Διά νά δώσουν τά μέλη μόνον ἕνα παρόν καί νά φύγουν; Διερωτώμεθα, μέχρις ἐκεῖ ἔφτασαν οἱ σκοπιμότητες τῶν παρασυνοδικῶν καί παρασυμβούλων. δ) ῞Ο,τι τυχόν ἔχετε νά παρατηρήσετε ἐπί τῆς ὑπ᾿ ἀριμ. 162/14-11-2000 (π.ἡ.) ἡμετέρας "Πληροφορήσεως - ᾿Αναφορᾶς" παρακαλεῖσθε νά τό σημειώσετε ἐγγράφως καί νά μᾶς τό ἀποστείλετε. Πέραν αὐτῶν: ῾Ωρίσατε Δ.Σ. διά τήν 26-11-2000, ἤτοι μόλις δύο ἡμέρας προηγουμένως, καί μόλις 3 ἡμέρες πρίν τήν Γενική Συνέλευσι, καί μάλιστα ἡμέραν Σάββατον. Διατί; Μήπως ἐσκεμμένως, διά νά μή δυνηθῶμεν νά παρασταθῶμεν, λόγῳ ηὐξημένων ὑποχρεώσεων, κατά τήν περίοδον αὐτήν τῆς Νηστείας, καί ἰδιαίτερα νά μή δυνηθῇ νά παραστῇ τό ἕν μέλος, ὁ π. ᾿Αμφιλόχιος. Διότι πῶς εἶναι δυνατόν νά ἔλθῃ ἀπό τήν Λάρισα (Ραψάνη), ὥστε νά εἶναι παρών τό Σάββατο στίς 12 ἡ ὥρα, ὅταν τό πρωΐ ἔχει σοβαράς ὑποχρεώσεις ὡς ᾿Εφημέριος; Πῶς εἰς τήν συνέχεια θά φθάσῃ πάλιν εἰς τήν ἕδραν του (στήν ἐπαρχία) διά νά ἱερουργήσῃ τήν ἑπομένην ἡμέραν, Κυριακήν 27-11-2000, διά νά ἔλθῃ καί πάλιν τήν ἄλλην ἡμέραν, Δευτέραν 28-11-2000, καί νά παραστῇ εἰς τήν Γενικήν Συνέλευσιν; Ποιές σκοπιμότητες κρύβουν ὅλα αὐτά; ῞Οσον ἀφορᾶ τήν ἐσκεμμένην παραθεώρησιν τῶν λίαν σοβαρῶν θεμάτων, τά ὁποῖα ἀδικαιολογήτως ἐκκρεμοῦν ἐπί ἕν ἔτος, καί διά τά ὁποῖα δέν κάμνετε κανένα λόγον, μέ ἀποτέλεσμα νά διογκοῦται τό κακόν, ἡ συνέχεια μετά τήν Γενικήν Συνέλευσιν τῆς Δευτέρας. Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ ΤΟΥ ΙΦΣΚΑΕ. + Ο ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΗΡΥΚΟΣ Η ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ ΤΗΣ 28-11-2000 Α.Π. 169Α ᾿Εν ᾿Αθήναις τῇ 24-11-2000(π.ἡ.) ΥΠΟΜΝΗΜΑ Πρός τά Μέλη τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τοῦ ΙΦΣΚΑΕ τῆς 28-11-2000 (π.ἡ.) ῞Αγιοι Πατέρες καί ἀδελφοί, σεβαστά καί ἀξιότιμα μέλη τοῦ ΙΦΣΚΑΕ. ᾿Εν συνεχείᾶ: α) Τῆς ὑπ᾿ ἀριθμ. 162/14-11-2000(π.ἡ.) "᾿Επειγούσης Πληροφορήσεως - ᾿Αναφορᾶς", ἡμῶν τῶν Μητροπολίτου Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κηρύκου, ὑπό τήν ἰδιότητα τοῦ Γ.Γ. τοῦ Δ.Σ. ΙΦΣΚΑΕ, ῾Ιερομ.᾿Αμφιλοχίου Ταμπουρᾶ καί θεολόγου ᾿Ελευθ. Γκουτζίδη, ὑπό τήν ἰδιότητα τῶν μελῶν, καί β) Τοῦ ὑπ᾿ ἀριθμ. 169/24-11-2000 (π.ἡ.) ἐγγράφου ἡμῶν πρός τόν Μακαριώτατον Πρόεδρον καί τά μέλη τοῦ Δ.Σ., αὖθίς τε διά τοῦ παρόντος ἐγγράφου θέτομεν ὑπ᾿ ὄψιν ῾Υμῶν καί τά κάτωθι: Α ῾Η παροῦσα Γενική Συνέλευσις πάσχει ἀπό νομικήν ἀκυρότητα, διότι: 1) Δέν ἀπεφασίσθη ὑπό νομίμως ἀπηρτισμένου καἰ λειτουργοῦντος Διοικητικοῦ Συμβουλίου, ἀλλά ὑπό Διοικητικοῦ Συμβουλίου μέ παράνομον σύνθεσιν. Συγκεκριμένα τήν 20-11-2000 (π.ἡ.) λόγῳ τῆς παρανόμου παρουσίας εἰς τό Δ.Σ. τοῦ παρανόμως ἐκλεγέντος κατά τάς ᾿Αχαιρεσίας τοῦ 1997, ὡς ἀναπληρωματικοῦ ᾿Αντιπροέδρου, τοῦ Σεβ. Διαυλείας κ. ᾿Ανδρέου, (ἐνῶ κατά τάς ᾿Αρχαιρεσίας αὐτάς ῆτο Πρόεδρος τῆς ᾿Εφορευτικῆς ᾿Επιτροπῆς), ἡμεῖς διετυπώσαμεν τήν ΕΝΣΤΑΣΙΝ μας καί τήν ΔΙΑΦΩΝΙΑΝ μας, πλήν ὅμως αὔτη δέν ἐλήφθη κἄν ὑπ ὄψιν, δέν ἐξητάσθη, διό καί δι᾿ ἄλλους λόγους ἠναγκάσθημεν νά ἀποχωρήσωμεν τῆς συνεδριάσεως ἐκείνης, ἐνῶ τά λοιπά μέλη ὑπό τήν παράνομον σύνθεσιν συνέχισαν νά συνεδριάζουν. Αὐτό τό παρανόμως συνεδριάζον Δ.Σ. ἔλαβεν τήν ἀπόφασιν τῆς συγκλήσεως τῆς σημερινῆς Γενικῆς Συνελεύσεως. 2) ῾Ο Μακρ. Πρόεδρος καί τά προσκείμενα εἰς αὐτόν μέλη (π. Δημήτριος καί π.᾿Ανανίας) ἠρνήθησαν κατά τήν ἐν λόγῳ συνεδρίασιν, διά πολλοστήν φοράν, νά ὑπογράψουν τά Πρακτικά τῶν προηγουμένων συνεδριάσεων τοῦ Δ.Σ. τῆς 30-10-2000(ν.ἡ.), τῆς 9-11-2000 (ν.ἡ.) καί τῆς 14-11-2000(ν.ἡ.). Οὗτος ἦτο ἕνας ἀκόμη λόγος πού ἀπεχωρήσαμεν ἐκείνης τῆς συνεδριάσεως. 3) ῾Ωσαύτως φλέγοντα καί ἄκρως ἐπείγοντα θέματα, τά ὁποῖα ἐτέθησαν μέ πολλήν ἀγῶνα ὑφ᾿ ἡμῶν, κατά τάς προηγουμένας συνεδριάσεις, καί τά ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς τήν ὐπ᾿ ἀριθμ. 162/14-11-2000(π.ἡ.) ἡμετέραν "᾿Επείγουσαν Πληροφόρησιν-᾿Αναφοράν", ἐπί τῶν ὁποίων θεμάτων ὑπῆρξαν καί τινες δεσμεύσεις, ἀπερρίφθησαν αὐθαιρέτως μέ ὅ,τι συνεπάγεται τοῦτο νομικά, ἀλλά καί ἠθικά. 4) Διά τούς ἀνωτέρω λόγους "διεμαρτυρήθημεν, κατηγγείλαμεν καί ἀπεχωρήσαμεν", χωρίς νά παραιτηθῶμεν ἀπό τήν θέσιν μας, ὡς ἀναληθῶς ἰσχυρίζεται ὁ Μακαριώτατος καί τά εἰς αὐτόν προσκείμενα δύο μέλη τοῦ Δ.Σ., καί ἑπομένως οἱαδήποτε ἀπόφασις τοῦ ὑπό παράνομον σύνθεσιν συνεδριάσαντος Δ.Σ. πάσχει ἀκυρότητος. 5) Πέραν τούτων ὁ ἀπολογισμός ἐπί τῶν Πεπραγμένων καί ἐπί τῆς οἰκονομικῆς διαχειρίσεως, ἐάν συζητηθῇ καί ἐάν ληφθοῦν ἀποφάσεις, θά εἶναι ἄκυρος, διότι τό Δ.Σ. δέν ἐκάλεσε, ὡς ὤφειλε, καί ὡς ἡμεῖς προλαβόντες ἐζητήσαμεν, καί ἐπροτείναμεν, διά νά ἐλέγξῃ τά Διοικητικά καί Οἰκονομικά Πεπραγμένα τοῦ Δ.Σ. Δηλαδή εἰς καμμίαν περίπτωσιν δέν δύναται ἡ σημερινή Γενική Συνέλευσις νά ψηφίσῃ ἐπί τῶν διοικητικῶν καί οἰκονομικῶν πεπραγμένων τοῦ Δ.Σ. καί νά ἀπαλλάξῃ τοῦτο πάσης νομικῆς (ἀστικῆς καί ποινικῆς) εὐθύνης διά τόν συγκεκριμένον ἀπολογισμόν κλπ. ῾Ορᾶτε ἐπ᾿ αὐτοῦ καί τήν συνημμένην τῷ παρόντι ὑπ᾿ ἀριθμ. 2142 ἀπό 26-11-2000 (π.ἡ.) σχετικήν "Γνωμάτευσιν" τοῦ Προέδρου τῆς ᾿Εξελεγκτικῆς ᾿Επιτροπῆς αἰδεσιμολογιωτάτου ῾Ιερέως π. Εὐσταθίου Τουρλῆ. Β Κωλυόμεθα νά συμμετάσχωμεν εἰς τήν σημερινήν Γενικήν Συνέλευσιν καί διά τούς ἀνωτέρω ἐκτεθέντας λόγους, ἀλλά καί διά τούς κάτωθι ἠθικῆς τάξεως, ἀληθείας καί δικαιοσύνης.Κατά τήν ε'συνεδρίαν τοῦ Δ.Σ. τήν 26-11-2000, ἡμέραν Σάββατον, ὀ Μακαριώτατος Πρόεδρος, ἀφοῦ δι᾿ ἄλλην μίαν φοράν διέγραψε τάς 4 προηγουμένας συνεδριάσεις τοῦ Δ.Σ., ἀρνηθείς νά ὑπογράψῃ τά Πρακτικά αὐτῶν, ἐν συνεχείᾳ ἐκάλεσε τό Δ.Σ. καί ἐπέμενε εἰς αὐτό, νά λάβῃ ἀποφάσεις διά νέαν Γενικήν Συνέλευσιν, ἀφορῶσαν τό οἰκονομικόν ἔτος 2000, χωρίς νά ὑφίσταται λόγος, ἀφοῦ δέν ἔκλεισεν ἀκόμη τό οἰκονομικόν ἔτος 2000, οὔτε εἶχε πραγματοποιηθῇ ἡ ἔστω παρανόμως ἀποφασισθεῖσα σημερινή Γενική Συνέλευσις ᾿Ισχυρίσθησαν δέ ἀναληθῶς τόσον ὁ Μακαριώτατος Πρόεδρος, ὅσον καί τά προσκείμενα εἰς τόν Πρόεδρον μέλη (π. Δημήτριος καί π. ᾿Ανανίας), ὅτι, κατά τήν συνεδρίασιν τοῦ Δ.Σ. τῆς 7/20-11-2000, ὅτε ἀπεχωρήσαμεν τῆς συνεδριάσεως διαμαρτυρηθέντες, καταγγείλαντες καί διαχωρίσαντες τάς εὐθύνας μας ἔναντι τοῦ Νόμου καί τῆς χριστιανικῆς ἠθικῆς, ὁ ᾿Επίσκοπος Κήρυκος "παρητήθη" τῆς θέσεως τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ ΙΦΣΚΑΕ. Τοῦτο καταγγείλαμεν ὡς ἀναλήθειαν (ψεῦδος), ἡ ὁποία ἐσκευωρήθη κατά τό διαρρεῦσαν ἀπό 20-11-2000, ἕως 26-11-2000, διότι ἀφελέστατα ἐπίστευσαν οἱ ἐκ τῶν παρασκηνίων κατευθύνοντες τά πράγματα, ὅτι μέ τόν τρόπον αὐτόν μᾶς θέτουν ἐκτός, μᾶς περιθωριοποιοῦν καί ἀπαλάσσονται ἐκ τῆς παρουσίας μας καί ἑπομένως μποροῦν νά "θάψουν" ὅλα τά θέματα, τά ὁποῖα ἐκκρεμοῦν καί ὅλας τάς διαπλοκάς. Αὐτός ἀκριβῶς ἦτο καί ἕνας βασικός λόγος τῆς μή συγκλήσεως τοῦ Δ.Σ. ἐπί ἕν ἔτος. Σημειώνομεν, ὅτι ἀπό τάς ἀρχάς τοῦ παρελθόντος ἔτους ὁ᾿Επίσκοπος Κήρυκος ἐπανειλημμένως εἶχε θέσει ἔνια ἐκ τῶν θεμάτων (οἰκονομικά-λογιστικά) μέ τά ὁποῖα πρέπει νά ἀσχοληθῇ τό Δ.Σ., πλήν ὅμως ὁ Μακαριώτατος Πρόεδρος δέν ἠθέλησε κἄν νά συζητηθοῦν, ἐνῶ εἰς ἑπομένας συνεδριάσεις (τοῦ προηγουμένου ἔτους) ἔφερε εἰς τό Δ.Σ. τούς μον. Μάξιμον καί κ. Κάτσουραν, ὡς "ἐπαΐοντας" καί "εἰδήμονας" νά συμμετέχουν εἰς τάς ἐργασίας τοῦ Δ.Σ. Τοῦτο, ὅμως, ὡς παράνομον, ἀλλά καί δι᾿ ἄλλους λόγους, δέν ἠδύνατο νά γίνῃ δεκτόν, ἐνῶ εἰς μίαν ἐξ αὐτῶν τῶν συνεδριάσεων εἶπε; "Μακαριώτατε δέν θέλομεν προϊσταμένους, θέλομεν συνεργάτας". ᾿Αφοῦ λοιπόν δέν κατωρθώθη τοῦτο, νά συμμετέχουν,δηλαδή οἱ μον. Μάξιμος καί κ. Κάτσουρας εἰς τό Δ.Σ., ἐπί ἕν ἔτος δέν συνεκλήθη τοῦτο, ἕως ὅτου κατώρθωσε νά φέρῃ εἰς τό Δ.Σ., μέ τόν γνωστόν τρόπον, τόν παρανόμως, ὡς εἴπομεν, ἐκλεγέντα Σεβ. Διαυλείας κ. ᾿Ανδρέαν, ἐνῶ τοῦτο δέν ἦτο κἄν ἀπαραίτητον, καθόσον ἠδύναντο, ἄν ἤθελον,νά συνεδριάζουν καί νά ἀποφασίζουν μόνον μέ τά δύο μέλη, ἀφοῦ ἡ ψῆφος τοῦ Προέδρου εἶναι ὑπέρ αὐτῶν. ῞Επονται αἱ ὑπογραφαί + ῾Ο Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος ῾Ιερομόναχος ᾿Αμφιλόχιος Ταμπουρᾶς Θεολόγος ᾿Ελευθέριος Γκουτζίδης ῎Ηλθαμε ὡς γνωστόν εἰς τήν Γενικήν Συνέλευσιν, καί μᾶς ἀνεκοίνωσε ὁ Μακαριώτατος Πρόεδρος, ὅτι ἀναβάλλεται, διότι δέν ἔχει γίνει ὁ ἔλεγχος ἀπό τήν ᾿Εξελεγκτική ᾿Επιτροπή. Συμφωνήσαμε μάλιστα νά γράψουμε ἕνα σύντομο σημείωμα καί νά τό ὑπογράψῃ ὁ Μακαριώτατος καί ὁ Γραμματεύς, ἐνῶ, ἐφ᾿ ὅσον συνεκλήθη ἡ Γενική Συνέλευσις ἔπρεπε νά τό ὑπογράψουν ὅλα τά Μέλη, ἐφ᾿ ὅσον ἦσαν παρόντα, ὅμως κατά τρόπον πού προκαλεῖ εὔλογες ἀπορίες καί ὑπόνοιες ὁ Μακαριώτατος δέν ἠθέλησε νά τό ὑπογράψῃ. Νομίζω, ὅτι θά ἦτο σκόπιμο νά μᾶς ἐξηγήσῃ γιατί δέν θέλει νά τό ὑπογράψῃ. Πάλιν θέτομεν ὑπ᾿ ὄψιν τοῦ Δ.Σ. τά ἐκκρεμοῦντα θέματα Εἰς τήν συνέχεια πάλιν μᾶς ἐκάλεσε ὁ Μακαριώτατος σέ Διοικητικό Συμβούλιο διά τήν 16/28 Δεκ. 2000, μέ μόνο θέμα τόν προσδιορισμό τῆς ῾Ημερομηνίας τῆς νέας Γνεικῆς Συνελεύσεως, ὅτε καί πάλιν ἐθέσαμεν ὑπ᾿ ὄψιν τοῦ Δ.Σ. τά ἐκκρεμοῦντα θέματα, ἀλλά δέν ἐλήφθη καθόλου ὑπ᾿ ὄψιν τό ἔγγραφόν μας καί δέν ἠθέλησαν ὁ Μακαριώτατος καί τά ἄλλα δύο μέλη νά συζητήσωμε ἐπ᾿ αὐτῶν. ᾿Ενῶ ὑπῆρχαν καί θέματα, χωρίς τήν συζήτησι τῶν ὁποίων δέν θά μπορούσαμε νά ἔλθουμε στήν Γνεική Συνέλευσι. Κατ᾿ αὐτήν τήν συνεδριασιν ἐζήτησα νά συζητηθοῦν καί ὅ,τι προκύπτει ἐν ὄψει τῆς συγκλήσεως τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως, (καί σκοπός μου ἦτο νά θέσω πρός ἐξέτασιν τήν ῎Εκθεσιν τῶν Πεπραγμένων καί τόν τόν καταρτισμόν τοῦ Ψηφοδελτίου τῶν ἀρχαιρεσιῶν, ὁ ὁποῖος προβλέπεται κατά τό Καταστατικόν νά γίνεται 10 ἡμερες πρό τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως, καί ὁΜακαριώτατος εἶπε: Σήμερα ἔχομεν μόνον θέμα τήν ἀλλαγή ἡμερομηνίας τῆς συγκλήσεως τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως", Καί ὅταν εἶπα: "Τί θά γίνουν τά θέματα πού ἐκκρεμοῦν ἀπάντησαν καί οἱ τέσσερις:. ᾿Ιδού τό ἔγγραφον πού καταθέσαμε: Α.Π. 176 ᾿Εν ᾿Αθήναις τῇ 16/29 Δεκεμβρίου 2000 ...῾Υπενθυμίζομεν τά ἐκκρεμοῦντα θέματα, τά ὁποῖα, ὅπως πολλάκις ἔχομεν γράψει, χρήζουν ἀμέσου ἀντιμετωπίσεως, καί μάλιστα πρό τῆς συγκλήσεως τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως, καί ἀσφαλῶς πρό τοῦ ἐλέγχου τῆς Οἰκονομικῆς καί Διοικητικῆς Διαχειρίσεως, τό ὁποῖον πρέπει νά κληθῇ νά διενεργήσῃ ἡ ᾿Εξελεγκτική ᾿Επιτροπή. (῾Ορᾶτε ἔγγραφα 161/5/18-11-2000, 162/14-11-2000, 169/24-11-2000 καί τό ἀπό 28-11-2000). α) Νά δοθῇ ἱκανοποιητική ἀπάντησις, διά ποίους λόγους δέν συνεκλήθη τό Δ.Σ. ἐπί ἕνδεκα μῆνες. καί διά ποίους λόγους ἀντεκατεστάθη ὁ ᾿Αντιπρόεδρος Σεβ. ᾿Αργολίδος κ. Παχώμιος μέ τόν παρανόμως ἐκλεχθέντα Σεβ. Διαυλείας κ. ᾿Ανδρέαν. β) Νά δοθῇ ἐντολή εἰς τόν μ, Μάξιμον νά προσκομίσῃ τούς φακέλλους μέ τάς δικογραφίας καί τάς δικαστικάς ἀποφάσεις ὅλων τῶν δικαστηρίων, χωρίς νά προβληθῇ καμμία ἀπό τίς γνωστές κωλυσιεργίες - προφάσεις, διότι ὁ μ. Μάξιμος, καί κατά τήν ίδίαν σας ὁμολογίαν, εἶναι ὁ ἀποκλειστικός ὑπεύθυνος διά τάς δικαστικάς ὑποθέσεις. γ) Νά γίνῃ, ὅ,τι ἀκριβῶς ἀπεφάσισεν ἡ Γενική Συνέλευσις τοῦ ΙΦΣΚΑΕ τῆς 8/21-12-99, καί ἡ ὁποία ὁρίζει νά ἐνημερωθῇ ἐπαρκῶς ἡ ῾Ιερά Σύνοδος καί τό Δ.Σ.ἐπί τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων, προκειμένου νά ἀξιολογηθοῦν αὗται καί ἑρμηνευθοῦν δεόντως. ᾿Επιμένομεν, διότι καθ᾿ ἡμᾶς, αἱ δικαστικαί ἀποφάσεις εἶναι ἰδιαίτερα ἀποκαλυπτικαί ἐπί πολλῶν σοβαρῶν πραγμάτων πού συντελοῦνται κατά τῆς ᾿Εκκλησίας. δ) Νά ὑπογραφῇ ἡ Πρᾶξις διά τό Πληρεξούσιον πρός τόν ῾Ιερομ. π. ᾿Αμφιλόχιον Ταμπουρᾶν, ὅπως ἀπεφάσισεν κατ᾿ ἐπανάληψιν τό Δ.Σ., καί ἡ ἰδία ἡ Γενική Συνέλευσις, μέ τήν παρατήρησιν ἐνταῦθα, ὅτι ἴσως εἶναι ἀργά πλέον, ὁπότε ἐγείρονται τεράστιαι ἠθικαί καί πραγματικαί νομικαί εὐθῦναι. Τό θέμα τῆς Κατερίνης ἐκρίνετο ὡς ἐπεῖγον ἤδη πρό ἐνός ἔτους!.... δ) ῎Αλλαι ἐντολαί τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως πρός τό Δ.Σ., αἱ ὁποῖαι ἤδη ἐπεσημάνθησαν κατά τήν α' συνεδρίαν τῆς 30-10-2000, πρέπει νά δρομολογηθοῦν μέ εὐθύνη τοῦ Δ.Σ. (βλ. σχετικόν Πρακτικόν) ε) Νά γίνῃ ἀπό τόν Ταμία, ὅπως ἐζητήθη, ἐνημέρωσις ἐπί τῶν οἰκονομικῶν τοῦ Συνδέσμου μέχρι καί σήμερον. ζ) Νά παραδώσῃ τήν Οἰκονομικήν Διαχείρισιν τῶν Γραφείων ὁ κ. Δ. Κάτσουρας. η)Νά προσκομισθῇ, ὅπως ἐζητήθη ἀπό τό Δ.Σ. κατά τήν συνεδρίαν τήν 9-11-2000 τό ἐπίσημον ἔγγραφον τῆς λύσεως τῆς συμβάσεως τοῦ κ. Κάτσουρα ὡς ὑπαλλήλου τοῦ ΙΦΣΚΑΕ, καί νά συνταχθῇ σχετική Πρᾶξις τοῦ Δ.Σ. θ) Νά προσκομισθῇ, ἐπίσης, ὅπως ἀπεφασίσθη κατά τήν ἰδίαν συνεδρίαν τοῦ Δ.Σ., ὁ λογαριασμός τῶν χρεῶν πρός τό ΙΚΑ, λόγῳ καθυστερήσεως πληρωμῶν δι᾿ ἔνσημα παλαιοτέρων ἐτῶν, ὅπως καί τῶν μηνῶν ἀπό ᾿Απρίλιον ἐ.ἔ. μέχρι καί τῆς διακοπῆς τῆς Συμβάσεως, καί νά ἐξετασθῇ ἄν ὑπάρχουν εὐθῦναι, διότι δέν ἐγένετο ποτέ σχετική ἀναφορά ἐνημέρωσις εἰς τόν ἐργοδότην τοῦ κ. Κάτσουρα, πού εἶναι τό Δ.Σ. τοῦ ΙΦΣΚΑΕ. η) Θέτομεν θέμα ἀμέσου ἀπαλλαγῆς τοῦ κ. Κάτσουρα ἐκ τῆς θέσεως τοῦ Διευθυντοῦ. Τό Δ.Σ.τοῦ ΙΦΣΚΑΕ, ἀπό τόν ὁποῖον κατά μέγα μέρος, (κατά τό ἄρθρον 16 ` ζ καί ι), χρηματοδοτεῖται ὁ Κ.Γ.Ο, ἔχει λόγον καί δικαιοῦται νά εἰσηγηθῇ εἰς τήν ῾Ιεράν Σύνοδον διά τήν τελικήν ἀπόφασιν. θ) Νά ἀνατεθῇ, χωρίς καμμίαν ἀναβολήν ὁ χειρισμός τῶν δικαστικῶν ὑποθέσεων εἰς τόν Αἰδεσ. π. Εύστάθιον Τουρλῆν, ὡς τόν κατ᾿ ἐξοχήν ἁρμόδιον ὡς Νομικόν, καί ἀποδεδειγμένως ἱκανόν διά τάς δικαστικάς ὑποθέσεις. ι) Νά σταλῇ ἔγγραφον εἰς τήν ᾿Εξελεγκτικήν ᾿Επιτροπήν διά νά διενεργήσῃ τόν ὑπό τοῦ Καταστατικοῦ προβλεπόμενον ἔλεγχον τῆς Οἰκονομικῆς καί Διοικητικῆς Διαχειρίσεως.. Αὐτά εἶναι, καθ᾿ ἡμᾶς, τά ἀμέσου προτεραιότητος κατεπείγοντα θέματα, τά ὁποῖα πρέπει νά ἀντιμετωπισυθοῦν πρό τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως. ῾Ως πρός τήν Γενικήν Συνέλευσιν, τήν ὁποίαν ἀποκλειστικά καί μόνον ἀπαιτεῖτε, (διατί ἆραγε); αὕτη ἄνετα δύναται νά πραγματοποιηθῇ ἀμέσως μετά τάς ἑορτάς. Προτείνομεν ἐν προκειμένῳ τήν 6ην Φεβρουαρίου 2001. Τό ἔγγραφον τοῦτο καταθέτω καί ἐξ᾿ ὀνόματος τῶν: ῾Ιερομ. π. ᾿Αμφιλοχίου καί τοῦ θεολόγου κ. ᾿Ελευθερίου Γκουτζίδη μελῶν τοῦ Δ.Σ. ᾿Ελάχιστος ἐν ᾿Επισκόποις + ῾Ο Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος Δυστυχῶς ἤλθαμε σήμερα στήν Γενική Συνέλευσι χωρίς προηγουμένως νά τακτοποιήσουμε αὐτά τά ἐκκρεμοῦντα θέματα, καί ὄχι ἁπλῶς δέν μποροῦμε νά κάνουμε λόγον διά Πεπραγμένα, ἀλλά καί εἴμεθα ὑπόλογοιι σάν Διοικητικό Συμβούλιο, διά παράλειψιν καθήκοντος, διά τό ὁποῖον πρέπει νά ἀποδοθοῦν εὐθῦνες καί νά ἀναζητηθοῦν αἱ αἰτίαι. Εἴμαι δέ ἕτοιμος νά δεχθῶ ὁποιαδήποτε μομφήν, ἀρκεῖ νά ἀποδειχθῇ. Προηγουμένως ὅμως ὀφείλω νά καταγγείλω τήν ὑπ᾿ ἀριθμ. 226 δῆθεν ᾿Ανακοίνωσιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμμουλίου. Τοιαύτη ἀπόφασις δέν ἐλήφθη ἀπό τόΔ.Σ. Πέραν αὐτοῦ γράφει ὅτι ἔπρεπε ἐγγράφως καί προφορικῶς νά ἀπευθυνθοῦμε στό Δ.Σ. καί τήν Γ.Σ., ἐνῶ αὐτό κάναμε καί δέν ἐλήφθη ὑπ᾿ ὄψιν. Γράφει ὅτι πρῶτοι ἐμεῖς κοινοιήσαμε, αὐτό εἶναι ἀναληθές. Γράφει ὅτι αἰτία τοῦ ὅλου προβλήματος εἶναι ἡ διατύπωσις περί "᾿Ανάρχου ᾿Εκκλησίας". Τί δουλειά ἔχει ἡ συγκεριμένη διατύπωσις μέ τό Διοικητικό Συμβούλιο. Τέλος παρουσιάζει τά γεγονότα τελείως ψευδῶς. ᾿Επ᾿ αὐτῆς ὅμως ὑπάρχει μία ἀπάντησις, τήν ὁποίαν παραθέτω: ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ – ΔΗΛΩΣΙΣ ΤΩΝ: 1) ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΗΡΥΚΟΥ 2) ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΥ ΤΑΜΠΟΥΡΑ 3) ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΓΚΟΥΤΖΙΔΗ ΕΠΙ ΤΗΣ ΥΠ᾿ ΑΡΙΘΜ. 226/26/11 (9/12)2000 "ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΩΣ" Κατά τήν ἁγίαν ἡμέραν τῶν Χριστουγέννων, ἤρχισε νά διανέμεται εἰς τούς πιστούς τῶν ᾿Ενοριῶν ἡ ὑπ᾿ ἀριθμ. 226/26-11(9-12)2000 "ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ", ἡ ὁποία, ὡς μή ὤφειλεν, ὑπογράφεται ὑπό τοῦ Μακ/του ᾿Αρχιεπισκόπου κ. ᾿Ανδρέου. Παράλληλα αὕτη ἤρχισε νά ἀποστέλλεται καί ταχυδρομικῶς πρός πᾶσαν κατεύθυνσιν. ᾿Εκφράζομεν τήν βαθεῖαν λύπην μας δι᾿ αὐτό τό ἔγγραφον καί διακηρύσσομεν δημοσίως τήν ἀνησυχίαν μας, διότι οἱ συντάκται του καί δι᾿ αὐτοῦ τοῦ ἐγγράφου κατεργάζονται τήν φθοράν τοῦ Μακαριωτάτου, καί ἐξυπηρετοῦν σχέδια μέ τά ὁποῖα πλήττεται τό ἔργον τῆς ᾿Εκκλησίας. ᾿Ανησυχοῦμεν, διότι καλλιεργοῦνται πάλιν τεχνητά σκάνδαλα, δημιουργοῦνται μερισμοί καί "κλῖκες", καί φουντώνει ἡ μισαλλοδοξία, ὅπως κατά τήν πρό τοῦ 1995 περίοδον. Θεωροῦμεν ἀπολύτως ἀπαραίτητον εἰς τό σημεῖον αὐτό νά ὑπομνήσωμεν τά ἑξῆς: Κατά τήν δεκαετίαν τοῦ 1970 ὁ ἀποθανών Καλλιόπιος μετά τοῦ κ. Καλλινίκου Σαραντοπούλου, (φλωριναῖοι ἀμφότεροι) ὑποκριθέντες τούς ᾿Ορθοδόξους εἰσῆλθον ὡς ἐγκάθετοι εἰς τήν ᾿Εκκλησίαν, μέ σκοπόν νά μολύνουν καί νά πλήξουν τήν ᾿Αποστολικήν Διαδοχήν. ᾿Απέτυχον ὅμως καί ἐξελθόντες πάλιν ἔσυραν ὀπίσω αὐτῶν πλειάδα Κληρικῶν καί τόν τότε Κορινθίας Κάλλιστον, εἰς τό πρόσωπον τοῦ ὁποίου ἐπέτυχον τόν σκοπόν τους, καταστήσαντες αὐτόν βλάσφημον καί ἀρνητήν τῆς ᾿Αποστολικῆς του Διαδοχῆς. Αὐτό τό σχέδιον συνεχίζεται καί σήμερον. Κατά τήν δεκαετίαν τοῦ 1980 ὁ πρώην ᾿Αττικῆς ἐπίσης δέν κατώρθωσε νά "ξεπουλήσῃ" τήν ᾿Εκκλησίαν, μέ τήν δῆθεν ἀναγνώρισιν καί ὑπαγωγήν εἰς τό Πατριαρχεῖον ῾Ιεροσολύμων, διό έπενόησεν τήν "εἰκονομαχίαν". Κατά τήν δεκαετίαν τοῦ 1990 ἡ περί "εἰκονομαχίας" προπαγάνδα, ἔπληξε τήν Εκκλησία μέ τό σχίσμα τῶν πέντε, διεφυλάχθησαν, ὅμως καί ἡ ῾Ομολογία-᾿Εκκλησιολογία, καί ἡ ᾿Αποστολικήν Διαδοχή τῶν ᾿Επισκόπων τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας, ἡ ῾Οποία συνεχίζει τό λυτρωτικόν Της ἔργον. ᾿Από δέ τό 1997, ἕως σήμερον, ἀφοῦ δέν εὑρέθη τρόπος νά ἐπιστρέψουν οἱ πέντε σχισματοαιρετικοί διά νά ὁλοκληρώσουν τό "ἔργον" τους, δέν προχώρησε δέ καί ἡ ἕνωσις μετά τῶν Φλωρινικῶν, νέα πρόσωπα, προώθησαν καί προωθοῦν ἀντιεκκλησιαστικά σχέδια. Οὗτοι μέσω τῆς διπλωματίας, τῆς φαρισαϊκῆς ὑποκρισίας καί τῆς κολακείας καταχρῶνται τήν ἀγαθήν προαίρεσιν τοῦ πολιοῦ Γέροντος ᾿Αρχιεπισκόπου, ἐπιχειροῦν παραπληροφόρησιν, κατασκευάζουν συκοφαντίας, καί προκαλοῦν σκάνδαλα, μέ ἔγγραφα, τά ὁποῖα οἱ ἴδιοι συντάσσουν, ἀλλά τά ὑπογράφει ὁ ἴδιος ὁ Μακαριώτατος. Δι᾿ αὐτῶν ἀπεγνωσμένα ἐπιδιώκουν τήν φίμωσιν καί περιθωριοποίησιν ᾿Εκκλησιαστικῶν Προσώπων, διά νά συγκαλύψουν, κατά τό κοινῶς λεγόμενον νά "κουκουλώσουν", φλέγοντα θέματα Κανονικῆς Τάξεως καί ᾿Ορθοδοξίας. Τελευταία ἐνέργεια αὐτῶν, διά τῆς ὁποίας ἐξέθεσαν τόν σεπτόν Προκαθήμενον εἶναι αὕτη ἡ᾿Ανακοίνωσις, τήν ὁποίαν τοῦ ὑπέδειξαν νά ὑπογράψῃ καί νά κυκλοφορήσῃ παγκοσμίως κατά χιλιάδες, ἐπιλέγοντες τήν ἡμέρα τῶν Χριστουγέννων. ῾Η ἐν λόγῳ ᾿Ανακοίνωσις, ἀποτελουμένη ἐκ πέντε δακτυλογραφημένων σελίδων, ἀσφαλῶς δέν ἀνήκει εἰς τόν πολιόν γέροντα ᾿Αρχιεπίσκοπον, ἀλλά εἰς ἀνθρώπους τοῦ περιβάλλοντός του, οἱ ὁποῖοι μέ τάς ἐνεργείας των τόν ἐκθέτουν καί τοῦ ἀμαυρώνουν τό κῦρος καί τούς τιμίους ἀγῶνας μιᾶς ὁλοκλήρου ζωῆς. Διά τούς λόγους αὐτούς: 1ον: ᾿Επιφυλάσσόμεθα νά ἀναλύσωμεν καί νά κατελέγξωμεν εἰς τό σύνολόν της αὐτήν τήν "᾿Ανακοίνωσιν", ἀποκαθιστῶντες τήν ἀλήθειαν, διά νά εἶναι εἰς θέσιν καί κάθε πιστόν μέλος τῆς ᾿Εκκλησίας, Κληρικός ἤ Λαϊκός, νά ἀξιολογήσῃ αὐτήν καί ὡς ἐνέργειαν καί ὡς περιεχόμενον. Νά ἀξιολογήσῃ ὅμως καί τούς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι συνέταξαν καί αὐτό τό κείμενον, καί οἱ ὁποῖοι, μόλις τά τελευταῖα χρόνια, ἀποτελοῦν τό ἄμεσον περιβάλλον τοῦ Μακαριωτάτου, καί κατορθώνουν νά ἐπηρεάζουν ὄχι μόνον τόν ἴδιον, ἀλλά καί ἄλλους ῾Ιεράρχας, παρεμβαίνοντες ἀρνητικά καί ὀλέθρια εἰς τά ἐσωτερικά θέματα τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, καί γενικώτερον τῆς ᾿Εκκλησίας. ᾿Εάν, ὅπως προσδοκούσαμε πάντοτε, εἰργάζοντο ἐπί ἄλλης βάσεως θά ἀπέβαινον πολύτιμοι συνεργάται εἰς τόν κοινόν ἀγῶνα τῆς ᾿Εκκλησίας. 2ον: Φρονοῦμεν, ὅτι ἡμεῖς μέ τήν "᾿Επείγουσαν Πληροφόρησιν ᾿Αναφοράν" μας, εἰς τήν ὁποίαν ὑποτίθεται ὅτι "ἀπαντᾶ" ἡ ἐν λόγῳ "᾿Ανακοίνωσις", ἐνεργήσαμε Νόμιμα, Κανονικά, ᾿Ηθικά καί Τίμια, προπάντων δέ εἴπομεν ἀληθείας, ἀπαντῶντες εἰς ψευδεῖς εἰδήσεις, τάς ὁποίας οἱ ἴδιοι προηγουμένως διέσπειραν παντοῦ. Διά τῆς ἐνεργείας μας αὐτῆς ἀποσκοπούσαμεν καί ἀποσκοποῦμεν νά συμβάλωμεν εἰς τό νά ἀνακοπῇ ἡ ὀλισθηρά ὁδός εἰς τήν ὁποίαν ἐξωθεῖται ὁ Σεπτός Προκαθήμενος καί ὡρισμένοι ῾Ιεράρχαι, καί νά μή καλύπτωνται παρανομίαι καί ἀντικανονικότητες, προπάντων δέ νά μή ἐπιδεικνύεται ἀδικαιολόγητος, ἀλλά καί ἐπικίνδυνος ὀλιγωρία ἐπί θεμάτων Πίστεως καί ῾Ομολογίας! 3ον: ῾Υπογραμμίζομεν, ὅτι ἡ ἐν λόγῳ "ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ" εἶναι ἕν κείμενον, τό ὁποῖον χαρακτηρίζει ἡ ἀπόγνωσις, ἐνῶ οἱ συντάκται του δέν ἐτόλμησαν νά ἀντιμετωπίσουν τά θέματα καί τά γεγονότα, τά ὁποῖα ἀναφέρομεν εἰς τήν "ΕΠΕΙΓΟΥΣΑΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΙΝ - ΑΝΑΦΟΡΑΝ" μας, ἀλλά ἐπιμελῶς τά ἀντιπαρῆλθον, καί προσπάθησαν, μέ ἀναληθείας καί δικολαβικάς διατυπώσεις, νά ἐντυπωσιάσουν καί νά παραπλανήσουν, ἐνῶ συκοφαντικῶς ἐκτρέπονται καί εἰς ἀνυπόστατα θέματα, πρός ἀποπροσανατολισμόν τῶν ἀπλουστέρων ἐκ τῶν πιστῶν. Καταγγέλλομεν τούς ἠθικούς αὐτουργούς καί τούς συντάκτας αὐτοῦ τοῦ ἐγγράφου. ᾿Εν κατακλεῖδι δηλοῦμεν μετ᾿ ἀπολύτου ἐπιγνώσεως καί εὐθύνης, ὅτι τά ἀναγραφέντα εἰς τήν "᾿Ανακοίνωσιν", περί δῆθεν "χειροδικίας", ἤ "βιαιοπραγίας", ἤ "ὕβρεων" κατά τοῦ Προκαθημένου εἶναι ΑΝΑΛΗΘΕΣΤΑΤΑ. Τά μόνα τά ὁποῖα πράγματι συνέβησαν καί εἶναι ἀναμφισβήτητα, εἶναι ὅσα μετ᾿ ἐπιγνώσεως καί εὐθύνης ἐπακριβῶς ἐγράψαμεν καί ὑπεγράψαμεν εἰς τήν ὑπ᾿ ἀριθμ. 162/14-11-2000 "᾿Επείγουσαν Πληροφόρησιν - ᾿Αναφοράν" μας, ἡ ὁποία εἶναι εἰς τήν διάθεσιν παντός ἐνδιαφερομένου. Εἰς τάς συνεδριάσεις τοῦ Δ.Σ. ὑπῆρξεν βεβαίως ἀντιπαράθεσις, λόγῳ τῶν ἐπιχειρηθεισῶν καί δυστυχῶς ἐπιβληθεισῶν παρανομιῶν, αἱ ὁποῖαι ὑπηγορεύθησαν ὑπό τῶν ἰδίων πού συνέταξαν καί τήν θλιβεράν "᾿Ανακοίνωσιν", καί τοῦτο ἔπραξαν ἀσφαλῶς δι᾿ ἕνα καί μοναδικόν λόγον: Νά καλυφθοῦν συγκεκριμέναι παραλείψεις ἐπί θεμάτων, τά ὁποῖα ἀφοροῦν τόν ΙΦΣΚΑΕ, καί τά ὁποῖα ὅμως ἀντανακλοῦν εὐθέως εἰς τό ἔργον τῆς ᾿Εκκλησίας καί τῆς καθαρᾶς ῾Ομολογίας. ῾Ωσαύτως δηλοῦμεν μετά τῆς ἰδίας ἐπιγνώσεως καί εὐθύνης, ὅτι τά περί δῆθεν "καινοτομίας" καί "ἀμαρτύρου" ἐπινοήματα ἐπί τῆς διατυπώσεως: "Δέν θά ὁμιλήσω σήμερα διά τήν πρώτην ἄναρχον, αἰωνίαν καί ἀόρατον ᾿Εκκλησίαν, διότι αὕτη εἶναι ἡ τελεία Κοινωνία τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος. Εἶναι ἡ πλήρης καί τελεία κοινωνία καί ἀδιαίρετος ἑνότης τῶν τριῶν θείων προσώπων, τοῦ ῾Ενός Θεοῦ", τά ὁποῖα, ἐπινοήματα, πρῶτος ἐφεῦρεν ὁ προαναφερθείς Φλωριναῖος ᾿Επίσκοπος κ. Καλλίνικος Σαραντόπουλος, μετά τοῦ ὁποίου, ὅμως, συνετάγησαν περιέργως καί οἱ ἡμέτεροι, μον. Μάξιμος καί Δημ. Κάτσουρας, εἶναι ὅλως αὐθαίρετα, ἀβάσιμα, ἀνεπέρειστα, ἀναπόδεικτα καί ἀποβαίνουν συκοφαντικά. ᾿Επ᾿ αὐτοῦ ἔγινε ἐπίσημον Συνέδριον θεολόγων ὑπό τήν Προεδρείαν τοῦ Μακαριωτάτου. Ποῦ εἶναι αἱ Γνωματεύσεις τῶν θεολόγων; Ποῦ εἶναι τά Πρακτικά; Διατί δέν ἐδόθησαν εἰς τόν θεολόγον ᾿Ελευθέριον Γκουτζίδην, ὁ ὁποῖος καί ἐγγράφως τά ἐζήτησεν; Διατί δέν ἐδημοσιεύθη κάτι ἀπό αὐτά εἰς τόν Κ.Γ.Ο., ἀλλ᾿ ἐδημοσιεύθη τό ἀναληθές καί συκοφαντικόν ἀνακοινωθέν τοῦ κ. Κάτσουρα, ὡς δῆθεν "Συνοδικόν"; Εἰς αὐτό, ὅμως, τό κακῆς σκοπιμότητος ἐπινόημα (τοῦ κ. Καλλινίκου) οἱ ἀνωτέρω κατώρθωσαν τελικά νά παρασύρουν καί τόν Μακαριώτατον Προκαθήμενον καί ἄλλους ῾Ιεράρχας, καταστήσαντες αὐτούς συνυπευθύνους των. Διατί κατά τήν συνεδρίαν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς ῾Ιεραρχίας, τῆς 17 καί 18 Μαίου 2000, δέν προσεκλήθη ὁ θεολόγος ᾿Ελευθέριος Γκουτζίδης, ὅπως ἐπροτάθη ὑπό τοῦ ᾿Αρχιγραμματέως; ᾿Αλλά καί ἐν τῇ ἀπουσίᾳ του, διατί δέν ἤνοιξεν ὁ φάκελλος; Διατί δέν συνεζητήθη τό θέμα; Πὼς προέκυψεν αὐτό τὀ "᾿Ανακοινωθέν", τό ὁποῖον ἐξερράγη ὡς βόμβα καί διεσάλευσε τήν εἰρήνην; Διευκρινίζομεν, ὅτι οὐδέν προσωπικόν ἔχομεν μέ οὐδένα ἐκ τῶν ἀνωτέρω, τούς ὁποίους σεβόμεθα ὡς πρόσωπα, καί ὡς χριστιανοί τούς ἀγαπῶμεν, ἀλλά τάς πράξεις των τάς κατελέγχομεν, τάς κρίνομεν καί δηλώνομεν ὅτι εἰς ἐπίπεδον θεολογικόν καί Κανονικόν δέν θά ὑποχωρήσωμεν καί δέν θά παραιτηθῶμεν, διότι αὐτό θά ἰσοδυνάμει μέ προδοσίαν ἐκ μέρους μας κατά τῆς Πίστεως καί ῾Ομολογίας, καί προηγουμένως μέ αὐτοκατάργησίν μας. + ῾Ο Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος + ῾Ιερ/χος ᾿Αμφιλόχιος Ταμπουρᾶς Θεολόγος ᾿Ελευθέριος Χρ. Γκουτζίδης Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ + Ο ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΗΡΥΚΟΣ