ΜΕΤΕΣΤΗΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΖΩΗΝ, ΜΗΤΗΡ ΥΠΑΡΧΟΥΣΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
Μετέστης προς την ζωήν, μήτηρ υπάρχουσα της ζωής Πέμπτη, 14 Αυγούστου 2003 10:53 UPD:14:21 shortlink inShare «Την εν πρεσβείαις ακοίμητον Θεοτόκον, και προστασίαις αμετάθετον ελπίδα, τάφος και νέκρωσις ουκ εκράτησεν· ως γαρ ζωής Μητέρα προς την ζωήν μετέστησεν, ο μήτραν οικήσας αειπάρθενον». Παράδοξο τό φαινόμενο πού μάς περιγράφει o ιερός υμνογράφος. Ο θάνατος, το κατ' εξοχήν λυπηρό γεγονός στη ζωή του ανθρώπου, συνδυάζεται με τη χαρά ή μάλλον γίνεται αιτία χαράς καί ευφροσύνης και αγαλλιάσεως. Χαίρονται ο ουρανοί και ευφραίνονται οι άγγελοι για την ένδοξη μετάσταση της Θεοτόκου «από της γης εις τά άνω», γιατί αισθάνονται ότι στο πρόσωπο της Θεοτόκου δεν υποδέχονται ένα ξένο, αλλά ένα οικείο πρόσωπο. Χαίρονται και αγάλλονται οι ουρανοί, γιατί η Μητέρα του Θεού γίνεται και δική τους μητέρα. Μαζί όμως με τόν ουρανό ευφραίνεται και η γη «επί τή ενδόξω Κοιμήσει» της Θεοτόκου. Μαζί με τούς αγγέλους αγάλλονται και πανηγυρίζουν και οι γηγενείς, γιατί αισθάνονται ένα δικό το...