π. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΦΛΩΡΟΦΣΚΙ, ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ
«Τήν Ἁ γία Γραφή μπορε ῖ κανείς νά τή δε ῖ ἀ πό δυό προοπτικές: ἔ ξω ἀ πό τήν ἱ στορία ἤ ὡ ς ἱ στορία. Στήν πρ ῶ τη περίπτωση ἡ Ἁ γία Γραφή ἑ ρμηνεύεται ὡ ς ἕ να βιβλίο α ἰ ώνιων καί ἱ ερ ῶ ν μορφ ῶ ν καί συμβόλων. Καί τότε πρέπει κανείς νά τήν ἀ ναλύσει καί νά τήν ἐ ρμηνεύσει ὡ ς ἕ να σύμβολο, σύμφωνα μέ τούς κανόνες τ ῆ ς συμβολικ ῆ ς ἤ ἀ λληγορικ ῆ ς μεθόδου (...) Πολλοί σύγχρονοι θεολόγοι, ἰ δίως Ρωμαιοκαθολικοί (σημ. δικι ᾶ μας: δηλ.ο ἱ α ἱ ρετικοί Παπικοί) τε ῖ νουν ἐ πίσης πρός μιά παρόμοια ἐ ρμηνεία (...) Ἀ λλά τό ὅ λο πνε ῦ μα τ ῆ ς Ἁ γίας Γραφ ῆ ς ἀ ντιτίθεται σέ μιά τέτοια ἑ ρμηνεία, πού ἀ ρνε ῖ ται τήν ἄ μεση σημασία τ ῆ ς Γραφ ῆ ς... ἄ ν παραδεχτε ῖ κανείς... ὅ τι μέσα στήν Ἁ γία Γραφή ὑ πάρχει ἕ να ε ἶ δος ἐ σωτερικο ῦ νοήματος πού ε ἶ ναι ἄ σχετο καί ἀ νεξάρτητο ἀ πό τό χρόνο καί τήν ἱ στορία, κινδυνεύει νά καταστρέψει τό ρεαλισμό τ ῆ ς ἀ ποκαλύψεως. (...) Μιά τέτοια ἀ ντίληψη κατεβάζει τήν ἱ στορία στό ἐ πιπέδο τ ῆ ς μυθολογίας. (...) καί ἀ κριβ ῶ ς...