ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΝΟΗΣ ΕΤΟΥΣ 2001- 2002

ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ 194 00 Τ.θ. 54 ΚΟΡΩΠΙ ΑΤΤΙΚΗΣ ΤΗΛ. 210. 6020176. Α.Π. 285 Ἀθήνα 10.0. 2002 Κρίσεις- Σχόλια Ο "ΚΗΡΥΞ" δημοσιεύει ὅ,τι δέν ἔγινε καί ἀγνοεῖ αὐτά πού ἔγιναν ῾Υπό κ. ᾿Αντωνίου Μάρκου ῾Ο "Κ.Γ.Ο." στό φ. Μαίου 002 (σελ. 167) πού κυκλοφόρησε κατά τόν μήνα Αὔγουστο (μέχρι σήμερα δέν κυκλοφόρησε ἄλλο τεῦχος) καί στήν ἀναφορά του στά ᾿Ονομαστήρια ᾿Αρχιερεων, δημοσίευσε ἕνα ἐντελῶς φανταστικό γεγονός! Γράφει ὅτι "τήν 1η τοῦ μηνός Μαίου, μνήμη τοῦ ἁγ. Παναρέτου ᾿Επισκόπου Πάφου, ἐώρατασε τά ὀνομαστήριά του ὁ Σεβ. Μητροπ. Λαρίσης καί Τυρνάβου κ. Πανάρετος, εἰς τόν ὑπ᾿ αὐτοῦ ἀνεγερθέντα ῾Ι.Ν. ἁγ. Παναρέτου εἰς Πηγήν Τρικάλων, συμπαραστατούμενος ὑπό τοῦ Σεβ. Μεσογαίας κ. Κηρύκου καί τοῦ ῾Ι. Κλήρου τῆς περιοχῆς, παρουσίᾳ πολλῶν εὐσεβῶν καί πνευματικῶν τέκνων του". Τό ἀκριβές εἶναι ὄτι λόγω ἐκδικάσεως τῆς ὑποθέσεως τοῦ ῾Ι.Ν. Εὐαγγ. Θεοτόκου Λαρίσης . ΔΕΝ τελέσθηκε στόν ῾Ι.Ν. ἁγ. Παναρέτου θεία Λειτουργία, ΟΥΤΕ ἐπισκέφθηκε τήν Μητρόπολη Λαρίσης ὁ Σεβ. Μεσογαίας. ῾Ο Σεβ. κ. Πανάρετος διά τόν προαναφερθέντα λόγον ἑώρτασε μέ πρωϊνή θεία Λειτουγία στήν ῾Ι. Μονή ἁγ. ᾿Αποστόλων Ραψάνης. Τό θέμα δέν θά μᾶς ἀπασχολοῦσε ἄν ὁ "ΚΗΡΥΞ" δέν ἀγνοοῦσε συστηματικά δύο πολύ σημαντικά καί μείζονα γεγονότα (τῆς τοπικῆς ᾿Εκκλησίας Λαρίσης καί Τυρνάβου), δηλαδή τόν ἐορτασμό τῆς ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ τῶν ἐτῶν 2001 καί 2002. ῎Αν δηλαδή "ἔβλεπε" καί δημοσίευε καί σχολίαζε αὐθτά πού ἔγιναν καί δέν "ἔβλεπε", δέν δημοσίευε καί δέν σχολίαζε αὐτά πού ἔγιναν. ῾Ο ἑορτασμός τῆς Κυριακῆς τῆς ᾿Ορθοδοξίας 2002 στήν ῾Ιερά Μητρόπολι Λαρίσης, ἤτοι ἡ ἀγωνιστική Σύναξις μέ γενικό θέμα: Τό αἴτημα τῆς Κυριακῆς τῆς ᾿Ορθοδοξίας 002", ἀπουσιάζει ἀπό τόν "ΚΗΡΥΚΑ", ἔστω καί σάν ἁπλῆ ἀναφορά, καίτοι κάμνει ἐκτενῆ λόγο περί τῶν ἐκδηλώσεων εἰς ᾿Αθήνας καί Θεσσαλονίκη. ῾Ως γνωστόν ἡ συγκεκριμένη ἐκδήλωσις τῆς ῾Ι.Μ. Λαρίσης δέν εἶναι ἄγνωστη, ἀφοῦ διετέθη ὁλόκληρον τό τεῦχος τῆς "Ο.Π." μηνός Μαρτίου εἰς τό ὁποῖο ἐδημοσιεύθησαν τά πάντα γύρω ἀπό αὐτήν, ἀλλά καί ὁ Σεβ/τος Μητροπολίτης ἁρμοδίως καί Κανονικῶς ἐνεργήσας ἀπέστειλε διά τοῦ ὑπ᾿ ἀριθμ. Πρωτ. 51/17-5-2002 τήν ἱστορικήν "ΔΙΑΚΗΡΥΞΙΝ - ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ" καί ρητῶς διετύπωσε πρός τόν Μακ/τον καί τούς Σεβ/τους ᾿Αρχιερεῖς "τήν θερμήν , ὅπως φιλαδέλφως καί διά τήν ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ, διατυπώσετε τάς ἐπ᾿ αὐτῆς ἀπόψεις κρίσεις καί ἄν βεβαίως σᾶς ἐκφράζει αὕτη ἤ ὄχι. ᾿Ακολούθως δέ μᾶς γνωρίσετε δι᾿ ἐγγράφου σας ὅ,τι σχετικόν ἠθέλατε παρατηρήσει" ᾿Επειδή ὅμως οἱ πάντες ὑπήκουσαν εἰς τήν παγίαν γραμμήν τῶν ξένων Κέντρων ἐτήρησαν ἔνοχον - προδοτικήν σιγήν, ὁ Σεβτος ἐπανῆλθε μέ τήν ὑπ᾿ ἀριθμ. Πρωτ. 53/29-7-2002 νεωτέραν ἐπιστολήν του, ἡ ὁποία ἀκολουθεῖ ἀμέσως μετά τό παρόν. Αὐτό μᾶς δίνει τό δικαίωμα - ἐξ᾿ ὀνόματος τῶν 2 Σεβ/των ᾿Αρχιερέων, τῶν Κληρικῶν, τῶν 12 ἐκπροσώπων ᾿Ενοριῶν καί τῶν 148 Γνησίων ᾿Ορθοδόξων Χριστιανῶνπού ὑπέγραψαν τήν ἱστορικήν "ΔΙΑΚΗΡΥΞΙΝ - ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ" νά ἀπευθύνουμε δημόσια τά ἀκόλουθα ἐρωτήματα: Δύο ᾿Επίσκοποι, Κληρικοί, Μοναχοί, ἀντιπρόσωποι ᾿Ενοριῶν, ἐκατοντάδες πιστοί, γιά δεύτερη φορά δημοσιεύον καί κοινοποιοῦν τήν ἀγωνία τους γιά τά ἐκκλησιαστικά μας πράγματα καί ὁ "ΚΗΡΥΞ", ἀλλά καί ὁ Μακ/τος καί οἱ Σεβ/τοι ᾿Αρχιερεῖς "κατέπιον τήν γλῶσσά των!". Πιό συγκακειμένα καταγγέλλονται: * ῾Η προσπάθεια ἀποχρωματισμοῦ τῆς δογματικῆς αἰτίας καί φύσεως τοῦ σχίσματος τῶν "πέντε" πρ. Μητροπολιτῶν· * ῾Η μή ἐνεργοποίηση τῆς ϋπ᾿ ἀριθμ. 300/18-6-1997 ὁμοφώνου ᾿Αποφάσεως τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, ἐναντίον των· * ῾Η διακοπή τοῦ "ἐν ἀγάπῃ καί ἀληθείᾳ" Θεολογικοῦ Διαλόγου καί ἡ ἐπιδιωχθεῖσα παρωδία Θεολογικοῦ Διαλόγου τό 1998 - 99, "διά τοῦ ὁποίου διά μίαν ἀκόμη φοράν, δόλια, πλήν ἀνεπιτυχῶς, ἐπεχειρήθη ἡ προσβολή τῆς ᾿Αποστολικῆς Διαδοχῆς, μέσω τῆς σιωπηρῆς ἀποδοχῆς τῆς λεγομένης χειροθεσίας"· * Τά σέ βάρος τῆς ᾿Αποστολικῆς Διαδοχῆς ᾿Απαλλαικτικά Βουλεύματα 54/1976 τοῦ Συμβουλίου Πλημμελειοδικῶν Πειραιῶς καί 46/1991 τοῦ Συμβουλίου Πλημμελειοδικῶν Δράμας, καθώς καί οἱ νεώτερες δικαστικές ἀποφάσεις· * Τό γεγονός ὅτι θέματα Πίστεως, τά ὁποῖα εὐθέως καθάπτονται τῆς ᾿Εκκλησιολογίας καί τῆς ᾿Αποστολικῆς Διαδοχῆς "τίθνεται εἰς τό ᾿Αρχεῖον"· * ῾Η σύμπλασις σκευωριῶν καί ὁ ἀπηνής διωγμός ἐναντίον Κληρικῶν καί λαϊκῶν πού ἀπεκάλυψαν καί ἀποκαλύπτουν τόν ὑπαρκτό Παλαιοημερολογιτικό Οἰκουμενισμό καί ἐναντιώνονται στήν κατάλυσι τῆς Κανονικῆς τάξεως καί τοῦ ῾Ιεροσυνοδικοῦ Πολιτεύματος τῆς ᾿Εκκλησίας· * ῾Η προδοσία τῆς ᾿Ορθοδόξου ῾Ιεραποστολῆς στήν Ρουμανία, "γεγονός τό ὁποῖον σαφέστατα ὑπηγορεύθη καί ἐπεβλήθη ἀπό τόν Παλαιοημερολογιτικόν Οἰκουμενισμόν καί πρός ὄφελος τῶν Παλαιοημερολογιτικῶν σχισμάτων· * Πράξεις καί ἀποφάσεις "αἱ ὁποῖαι ὑπηγορεύθησαν ἀπό ξένα Κέντρα καί προωθήθησαν ὑπό ἐξωσυνοδικῶν παραγόντων"· * Πέραν τῶν προηγουμένων "εὐσεβάστως ἐποιήθη ἔκκλησις" γιά τήν ἄμεσο σύγκληση μεγάλης Συνοδικῆς καί Κληρικολαϊκῆς Συνόδου - Συνάξεως κατά τήν ὁποία: * "Θά βγοῦν ἀπό τό ᾿Αρχεῖον", εἰς τό ὁποῖον κακῶς καί ἀπαραδέκτως ἐτέθησαν, ὅλα τά προσδιορισθέντα καί ἀναλυθέντα καί ἐν τοῖς πράγμασιν ὑφιστάμενα φλέγοντα θέματα Πϊστεως, Κανονικῆς Τάξεως καί Δικαιοσύνης" καί * "Θά διακηρυχθῆ ἐπισήμως ἡ καθαρά καί γνησία ᾿Ορθόδοξος ῾Ομολογία - ᾿Εκκλησιολογία. ῾Η συμπεριφορά τοῦ "Κήρυκος", ἀλλά καί ἡ "σιγή" παρά τῶν ἁρμοδίων ᾿Εκκλησιαστικῶν προσώπων καί ὀργάνων μαρτυρεῖ καί βεβαιοῖ: * ῎Η ὅτι τά θέματα δέν ὑφίστανται δι᾿ ὅλους αὐτούς καί τό παρασυνοδικό κατεστημένο· * ῎Η ὅτι ὑφίστανται, ἀλλά δέν δημοσιεύονται γιά νά μή μάθει ὁ λαός τῆς ᾿Εκκλησίας τήν ἀλήθεια, γιά νά μή τραυματισθεῖ τό προφίλ - ἡ δημόσια εἰκόνα - τῶν ἐμπλεκομένων (ὁπότε ἔτσι ἐξηγεῖται καί τό μένος κατά τῆς "᾿Ορθοδόξου Πνοῆς", ἡ ὁποία πρωτίστως ἐνημερώνει τόν λαό τοῦ Θεοῦ). ῾Ο ἀποχρωματισμός τῆς Κυριακῆς τῆς ᾿Ορθοδοξίας Ποτέ ἄλλοτε ὁ ῾Εορτασμός τῆς Κυριακῆς τῆς ᾿Ορθοδοξίας ἀπό τήν ᾿Εκκλησία Γ.Ο.Χ. ῾Ελλάδος (ἀπό τά μέσα τῆς δεκαετίας τοῦ ᾿70 πού ξεκίνησε ὁ θεσμός, μέχρ καί τό 2000), δέν ἀποχρωματίσθηκε τόσο πολύ, ὅσο κατά τό παρελθόν ἔτος 2001 καί κυρίως κατά τό τρέχον ἔτος 2002. Οἱ φετεινές ἐκδηλώσεις (τόσο στό Πνευματικό Κέντρο Περιστερίου, ὅσο καί στόν Ναό ἁγ. Μαρίνης Πολίχνης Θεσσαλονίκη), ἀποτελοῦν κραυγαλέες ἀποδείξεις τοῦ γεγονότος αὐτοῦ. Δέν ἀναφερόμεθα βεβαίως στούς ἀγαπητούς ἐν Χριστῷ ἀδελφούς, στούς ὁμιλητές τῶν ἐκδηλώσεων, ἀλλά στά θέματα πού ἀναπτύχθηκαν (θέματα ἀσφαλῶς πνευματικκοῦ περιεχομένου, κατάλληλα γιά τήν περίοδο τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, ἀλλά ἀκατάλληλα γιά τήν Κυριακή τῆς ᾿Ορθοδοξίας) ῞Οπως ἔγινε γνωστό ἀπό διάφορα ἔντυπα, καμμία ἐκδήλωσι τήν Κυριακή τῆς ᾿Ορθοδοξίας, τόσον τῶν νεοημερολογιτικῶν Μητροπόλεων, ὅσον καί τῶν Παλαιοημερολογιτικῶν ὁμάδων, δέν εἶχε τέτοιο ἀποχρωματισμό. Λ.χ. ὅταν ἐκλεκτός ὁμιλητής στήν ἀντίστοιχη ἐκδήλωσι τῆς νεοημ. Μητροπόλεως Λαρίσης, μίλησε μέ θέμα: "Ποία ᾿Ορθοδοξία;" καί κατέληξε: "μετά ἀπό ὅσα σᾶς εἶπα ἀποδεικνύεται, ὅτι εἶμαι μέ τό ἕνα πόδι ἐκτός ᾿Εκκλησίας", ποιό ἔπρεπε νά ἦτο τό θέμα στόν ἐπίσημο ἑορτασμό τῆς Κυριακῆς τῆς ᾿Ορθοδοξίας τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας στήν ᾿Αρχιεπισκοπή ᾿Αθηνῶν. * Τήν Κυριακή τῆς ᾿Ορθοδοξίας οἱ πιστοί στήν ᾿Αθήνα ἄκουσαν περί Τριωδίου καί στήν Θεσσαλονίκη ἄκουσαν περί ᾿Αγάπης. Αὐτά τά μηνύματα θά ἔπερεπε νά εἶχε δώσει ἡ ᾿Εκκλησία στά μέλη Της τήν Κυριακή τῆς ᾿Ορθοδοξίας. Χάθηκαν οἱ ὑπόλοιπες Κυριακές τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς (κατά τίς ὁποῖες τό Πνευματικό Κέντρο ἦταν κλειστό) γιά νά ἀναπτυχθοῦν αὐτά τά τόσον ἐνδιαφέροντα θέματα. Τελικά καί ὁ ἀποχρωματισμός τῆς Κυριακῆς τῆς ᾿Ορθοδοξίας δείχνει τό μέγεθος τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ μας προβλήματος. Καί μόνον τό γεγονός ὅτι: * ᾿Αφήσαμε νά μιλήσουν γιά τόν Οἱκουμενισμό οἱ Οἰκουμενιστές Νεοημερολογῖτες καί * ᾿Αφήσαμε νά μιλήσουν γιά τήν ᾿Ορθοδοξία οἱ σχισματικοί ψευδοπαλαιοημερολογῖτες ΛΕΓΕΙ ΠΟΛΛΑ. ῾Επομένως ποιός εἶναι τόσον ἀφελής, ὥστε νά μήν ἀντιλαμβάνεται ὅτι "ἔπεσε γραμμή" διά ἀποχρωματισμόν καί πόλωσιν τοῦ ἀγωνιστικοῦ ὀρθοδόξου φρονήματος, τό ὁποῖον τό παρασυνοδικόν κατεστημένον τά τελευταῖα χρόνια πέρασε καί εἰς ὡρισμένους ᾿Αρχιερεῖς, οἱ ὁποῖοι παρασύρουν καί τήν πλειοψηφία, ὅπως ἀκριβῶς συνέβη καί μέ τήν ὁμάδα τῶν πέντε; ᾿Αλλά εἶναι ἀρκετά αὐτά δι᾿ ὅσους εἶναι ἐλεύθεροι καί μποροῦν νά σκέπτωνται, μά προπάντων διατηροῦν ὀρθόδοξον ἐκκλησιαστικήν συνείδησιν. ᾿Ακολουθεῖ ἡ ὑπ᾿ ἀριθ. 53/29-7-02 ἐπιστολή τοῦ Σεβ/του Μητροπολίτου Λαρίσης κ. Παναρέτου: * Εἶναι ἡ τρίτη Καταγγελία μέ τήν ὁποίαν διαχωρίζει καί τάς εὐθύνας του ἔναντι τῶν ληστρικῶν ἀποφάσεων τῆς 14/27-2-02. Προηγουμένως εἰς τήν ὑπ᾿ ἀριθμ. 51/17-5-2002 ἐπίσημον ᾿Αρχιερατικόν ἔγγραφον του "... τά δημοσιεύματα τοῦ "Κ.Γ.Ο." μηνός Φεβρουαρίου 2002, τά ἀναφερόμενα εἰς τάς ἐργασίας "εἰσηγήσεις καί ἀποφάσεις" τῆς Συνόδου τῆς 14/27-Φεβρουαρίου ἐ.ἔ., δηλώνοντες καί πάλιν κατηγορηματικῶς, ὅτι ταῦτα δέν μᾶς ἐκφράζουν καί δέν τά ἐγκρίνομεν ἐν τῷ συνόλῳ τους, διά τούς λόγους πού ῾Υμεῖς ῞Απανατες σαφῶς γνωρίζετε, ἀλλά καί ἐκτίθενται ἀναλυτικῶς ἀπό τῶν στηλῶν τῆς "᾿Ορθοδόξου Πνοῆς", ἡ ὁποία μᾶς ἐκφράζει ἀπολύτως". Καί εἰς τό προηγούμενον, τό ὑπ᾿ ἀριθμ. 50/17-3-02 ᾿Αρχιερατικόν ἔγγραφόν του ὁ Σεβ/τος κ. Πανάρετος γράφει σχετικῶς: "Μακαριώτατε καί Σεβασμιώτατοι ᾿Αρχιερεῖς ᾿Εκφράζομεν τήν βαθεῖαν λύπην μας καί ρητῶς δηλώνομεν, διά μίαν ἀκόμη φοράν, ὅτι αἱ ἀπό 31-1-2001 καί μέχρι καί αὐτῶν τῆς 14/27-2-2002 ἀποφάσεις σας, μεταξύ τῶν ὁποίων σημειώνουμε: α) Τήν περί ἀντικανονικῆς καί ἀδίκου "ἀπαλλαγῆς" τοῦ ᾿Αρχιγραμματέως τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, καί κεδιώξεώς του ἀπό ὅλας τάς θέσεις, ἀπό τάς ὁποίας διακονοῦσε τόν ᾿Αγῶνα, διότι αὐτό ἠθέλησαν τά αξένα Κέντρα β) Τήν περί δῆθεν "ὑποδικίας" τοῦ ῾ιερομ. π. ᾿Αμφιλοχίου ἄδικον ἀπόφασίν σας καί γ) Τήν περί δῆθεν "Καινοτομίας καί κακοδοξίας" τοῦ θεολόγου κ. ᾿Ελευθ. Γκουτζίδη, ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΙ, ἀλλά καί ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΝΤΑΙ, διότι τάς θεωροῦμε πράξεις ἀνατικανονικάς καί στυγνῆς κακῆς σκοπιμότητος. Τάς θεωροῦμε πράξεις πού ἐξυπηρετοῦν τήν ἀπό μακροῦ ἐνεργουμένην προδοσίαν τοῦ Παλαιοημερολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ εἰς βάρος τῆς ᾿Εκκλησίας. Δυστυχῶς διά τῶν πράξεων τούτων ἐπιβεβαιώνεται ἡ διαβρωτική ἐπίδρασις τοῦ Παλαιοημεολογιτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ εἰς τό περιβάλλον τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου, τοῦ ὁποίου ὅμως τήν ὕπαρξίν τους ἀρνοῦνται πρός παραπλάνησιν. Αἱ πράξεις αὗται τελικά ἀποβαίνουν, ὄχι μόνον ἐναντίον ἐκείνων πού τάς προώθησαν, ἀλλά καί κείνων πού ἐνῶ δέν συμφωνοῦν, ὅμως τάς ὑπέγραψαν καί ἐπιμένουν.". ᾿Επίσης τά ἐργασίας καί ἀποφάσεις καί γενικῶς τήν συνεδρίασιν τῆς 14/27-2-02 ὁ ἴδιος Μητροπολίτης κατήγγειλεν καί προσέβαλεν καί διά τοῦ ὑπ᾿ ἀριθμ. 48/25-2-02 ἐπίσης ἐπισήμου ᾿Αρχιερατικοῦ ἐγγράφου, τό ὁποῖον ἐδημοσιεύθη αὐτό εἰς τήν "Ο.Π." (Α.Τ. 122, Μάρτιος 2002, σελ. 60-62).