ΡΩΣΣΟΙ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ ΜΟΣΧΑΣ

«ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑΤΑ» ΕΠΑΝΕΚΔΙΔΕΤΑΙ ΩΣ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΤΟΥ «ΓΝΩΣΕΣΘΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑΝ» Ἡ ἐπανέκδοσις τῶν παλαιῶν τευχιδίων μερίμνη τῆς Ἱεραποστολικῆς ‘Αδελφότητος «Η ΑΓΙΑ ΦΙΛΟΘΕΗ Η ΑΘΗΝΑΙΑ» τοῦ Μητροπολιτικοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Δημητρίου (Μητροπολίτου Χρυσάνθου 10, Περιοχή Ἁγίου Ἀθανασίου, ‘Αχαρναί) Τηλ. 210.2466057 ΑΡΙΘΜ. ΤΕΥΧ. 369 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1998 "ΤΑ ΑΣΤΡΑ ΠΙΠΤΟΥΝ ΕΚ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ» (ΡΩΣΟΙ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ ΜΟΣΧΑΣ) Σημείωσις Μάϊος 2008. Πρόκειται διά ἕν κείμενον - ἀπόσπασμα ἀπό παλαιοτέραν ἐπιστολήν τοῦ Ρώσου ὁμολογητοῦ Μοναχοῦ π. ᾿Επιφανίου Τσέρνωφ πρός τούς πιστούς τῆς ᾿Εκκλησίας τῶν Κατακομβῶν. Τό συγκεκριμένον ἀπόσπασμα ἐδημοσιεύθη εἰς τό τεῦχος τῶν «Πνευματικῶν Θησαυρισμάτων» ὑπ’ ἀριθμ. 369 τοῦ Σεπτεμβρίου 1998 καί τό ἐπαναδημοσιεύομεν σήμερον 14 Μαίου 2008 (ἡμέρα μνήμης τοῦ ἁγίου ὁμολογητοῦ Ἐπισκόπου Ματθαίου), ἐπ’ εὐκαιρία τῆς πρό δύο ἡμερῶν χειροτονίας τοῦ Ἀρχιμ. - Ἡγουμένου τῆς Ἐκκλησίας τῶν Κατακομβῶν εἰς Μητροπολίτην Κιέβου. Ἡ χειροτονία ἐτελέσθη εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ὁσίας Ξένης εἰς Λεμεσόν Κύπρου τήν Κυριακήν τῆς Σαμαρείτιδος 12/25 Μαίου 2008 ἑορτήν τοῦ Ἁγίου Ἐπιφανίου Ἐπισκόπου Κύπρου. Πρό ἔτους ἐγένετο καί ἡ ἐπίσημος ἕνωσις τῶν Ρώσων τῆς Διασπορᾶς μετά τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας, ὅπερ ἀπέδειξεν πόσον δίκαιον εἶχεν ὁ μακαριστός Μοναχός π. ‘Επιφάνιος εἰς τά γραφόμενά του περί τῶν Ρώσων τῆς Διασπορᾶς καί τά ὁποῖα ἐπιβεβαίωσε καί προσωπικῶς εἰς τόν Μητροπολίτην Κήρυκον, ὁ ἤδη ἀποθανών Προκαθήμενος τῶν Ρώσων τῆς Διασπορᾶς Λαῦρος. Ἰδού τό λίαν ἀποκαλυπτικόν καί σημαντικόν αὐτό σημεῖον τῆς ἐπιστολῆς τοῦ π. Ἐπιφανίου: "Τό πλέον καταπληκτικόν σημεῖον τῶν ἐσχάτων καιρῶν κατά τάς προφητείας τοῦ Σωτῆρος, ὡς ὁ ᾿Αρχιεπίσκοπος Θεοφάνης τῆς Πολτάβα καί Περεγιασλάβ γράφει, εἶναι ὅτι "τά ἄστρα πίπτουν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ" (Ματθ. 24:29). Συμφώνως μέ τήν ἐξήγησιν τοῦ ἰδίου τοῦ Σωτῆρος, "τά ἄστρα" εἶναι οἱ ῎Αγγελοι τῶν ᾿Εκκλησιῶν, δηλαδή, οἱ ᾿Επίσκοποι (᾿Αποκ. 1:20) Τοιουτοτρόπως ἡ θρησκευτικοηθική πτῶσις τῶν ᾿Επισκόπων ἀντιπροσωπεύει ἕνα ἀπό τά πλέον χαρακτηριστικά σημεῖα τῶν ἐσχάτων καιρῶν. ῾Η πτῶσις τῶν ᾿Επισκόπων εἶναι ἰδιαιτέρως φοβερή, ὅταν αὐτοί πίπτουν μακράν τῶν δογμάτων τῆς Πίστεως ἤ, ὡς ὁ ᾿Απόστολος λέγει: ὅταν αὐτοί "θά θελήσουν νά μεταστρέψουν τό Εὐαγγέλιον τοῦ Θεοῦ" (Γαλ. 1:7). ᾿Επ᾿ αὐτούς ὁ ᾿Απόστολος διατάζει νά ἐκφωνῆται "ἀνάθεμα": "Εἴ τις ὑμᾶς εὐαγελίζεται παρ᾿ ὅ παρελάβετε ἀνάθεμα". Λέγει "ἔστω" (Γαλ. 1:8-9). Καί δέν εἶναι ἀπαραίτητον νά βραδύνωμεν ἐδῶ, ὡς ὁ ἴδιος τονίζει: "Αἱρετικόν ἄνθρωπον μετά μίαν καί δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ· εἰδώς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καί ἁμαρτάνει, ὤν αὐτοκατάκριτος" (Τίτ. 3:10-11). ῎Αλλως, δηλαδή, ἐάν εἶναι ἕνεκα ἀδιαφορίας ἡ ἀπομάκρυνσις ἐκ τῆς ἀληθείας, ἡ δίκη τοῦ Θεοῦ θά σέ πλήξη: "ὅτι χλιαρός εἶ καί οὔτε ζεστός, οὔτε ψυχρός, μέλλω σε ἐμέσαι ἐκ τοῦ στόματός μου" (᾿Απ. 3:16) (᾿Επιστολαί ᾿Αρχιεπισκόπου Θεοφάνους τῆς Πολτάβα καί Περεγιάσλαβ, ᾿Επιστολή 18, σελ. 29). Ζῶμεν εἰς θλιβερούς καιρούς κατά τούς ὁποίους "τό ἅλας χάνει τήν γεῦσιν του", παύει νά εἶναι ἅλας, χάνει τήν δύναμίν του· κατά τούς ὁποίους "οἱ ἄγγελοι τῶν ᾿Εκκλησιῶν", οἱ ᾿Επίσκοποι πίπτουν καί μετ᾿ αὐτῶν σύρουν κάτω τό ποίμνιόν των... ῾Ο Μητροπολίτης Σέργιος καί ἐκεῖνοι οἱ ᾿Επίσκοποι καί οἱ ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι ἦλθον μετά ἀπ᾿ αὐτόν καί συμφωνοῦν νά ἐργάζωνται μαζί μέ τόν ἀνταγωνιστήν τοῦ Χριστοῦ, ἦσαν οἱ πρῶτοι, ὅπου ἐκεῖνον τόν καιρόν "ἔχασαν τό ἅλας των", ἔχασαν τήν πνευματικήν των δύναμιν, παρεβίασαν τούς ἱερούς κανόνας καί τά δόγματα τῆς ᾿Εκκλησίας καί ὑποτάχθησαν "οὐ μόνον διά τήν ὀργήν (ἕνεκα φόβου), ἀλλά καί διά τήν συνείδησιν" (Ρωμ. 13:5), εἰς τόν Θεο-μάχον ἀντίχριστον. ῾Η μόλυνσις ἤ τό μίασμα δέν παρέμεινεν ἐντός τῶν συνόρων τῆς Ε.Σ.Σ.Δ., ἀλλά ἐπίσης ἐξηπλώθη εἰς τό ἐξωτερικόν. ῾Ο Μητροπολίτης Εὐλόγιος, ὁ ὁποῖος ἐξελέγη πρίν ἀπό τό σχίσμα, καί οἱ μετ᾿ αὐτοῦ, εἰσῆλθον εἰς συμβιβασμούς καί ὑπετάχθησαν εἰς τήν ἐρυθράν Μόσχαν. ῾Η "Ρωσσική ᾿Εκκλησία ἐν ἐξωτερικῷ" παρέμεινεν ἄνευ συμβιβασμῶν. ᾿Αλλά μέ τόν θάνατον κάποιου καί τήν ἄφιξιν ἑνός ἑτέρου "ἀγγέλου τῆς ᾿Εκκλησίας", αὐτή ἡ "᾿Εκκλησία" ἔχασεν ἐπίσης τήν ἐλευθερίαν της ἐκ τῶν συμβιβασμῶν. ᾿Ιδού ἕνα παράδειγμα: ὁ νῦν ᾿Αρχιεπίσκοπος ᾿Αντώνιος τῆς Γενεύης καί τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης, εἰς τό "Μήνυμά του, τῆς Δυτικο-Εὐρωπαϊκῆς ᾿Επαρχίας τῆς Ρωσσικῆς ᾿Εκκλησίας ἐν ᾿Εξωτερικῷ" Νο. 14, Σεπτ. 1979, σελ. 50-51, γράφει πρός ἕναν "ἱερέα" τῆς ᾿Ερυθρᾶς ψευδοῦς ᾿Εκκλησίας, Δημήτριον Ντοῦνκο, τά ἑξῆς: "᾿Αγαπητέ ἐν Χριστῷ πάτερ Δημήτριε - σᾶς γράφω ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἐπιστολῆς σας πρός τόν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Φιλάρετον. Κατ᾿ ἀρχάς, σπεύδω νά σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι τό μέρος τῆς Ρωσσικῆς ᾿Εκκλησίας, τό ὁποῖον εἶναι ἐλεύθερον πέραν τῶν συνόρων τῆς μητρικῆς μας Πατρίδος ποτέ δέν ἐθεώρησεν, ὅτι τό Πατριαρχεῖον τῆς Μόσχας, τό ὁποῖον εἶναι ἐπισήμως ἀνεγνωρισμένον εἰς τήν Ε.Σ.Σ.Δ., εἶναι ἄνευ Χάριτος...". Περαιτέρω ὁ ᾿Αρχιεπίσκοπος ᾿Αντώνιος γράφει: "...Κατ᾿ αὐτόν τόν καιρόν συντασσόμεθα μέ τήν γνώμην τοῦ ἀειμνήστου ᾿Αρχιεπισκόπου ᾿Ιωάννου, ὁ ὁποῖος ἦτο ἁγιοσέβαστος καί ἔχαιρε τιμῆς ἐξ ὅλων, καί ὁ ὁποῖος ἔλεγε ὅτι "ἡ ἐπίσημος ᾿Εκκλησία εἰς τήν Ε.Σ.Σ.Δ. ἀσφαλῶς φέρει χάριν, καίτοι οἱ ῾Ιεράρχαι οἱ ὁποῖοι ἴστανται εἰς τήν κεφαλήν της συμπεριφέρονται κατ᾿ ἀπαράδεκτον τρόπον...". Δύναται τις νά εἴπη πολλά περί τῆς ἐπιστολῆς αὐτῆς, ἐάν ἔχη χῶρον καί χρόνον. ᾿Αλλά περιοριζόμεθα εἰς ὀλίγον τι. Εἶναι τελείως ἀπαράδεκτον νά ἀναφέρεται κανείς εἰς τήν ἀναπόδεικτον γνώμην κάποιου, ὅταν τό θέμα ἅπτεται τοῦ δόγματος τῆς Πίστεως. Δείξατέ μας μία Συνοδικήν ἀπόφασιν ἐπί τοῦ θέματος αὐτοῦ! Δέν ὑπάρχει οὐδεμία. ᾿Αλλά ἀκόμη καί μία "Συνοδική ἀπόφασις" δέν καθορίζει ὁριστικῶς τό θέμα. "Δέν εἶναι κάθε συγκέντρωσις ᾿Επισκόπων μία Σύνοδος, ἀλλά μόνον μία συγκέντρωσις ᾿Επισκόπων οἱ ὁποῖοι παραμένουν εἰς τήν ᾿Αλήθειαν", λέγει ὁ μέγας ὁμολογητής τῆς Πίστεως τοῦ Χριστοῦ ῞Αγ. Θεόδωρος ὁ Στουδίτης. Καί ὅσον ἀφορᾶ τόν ᾿Αρχιεπ. τῆς Γενεύης, αὐτός ἐπανειλημμένως ἐδήλωσεν ὅτι ἡ "᾿Επισκοπή" καί πᾶσα "ἱερωσύνη" τῆς ᾿Ερυθρᾶς ψευδοῦς ᾿Εκκλησίας, εἶναι τελείως κανονική καί ὅτι ὅλα τά "Μυστήριά" της, ἔχουν δύναμιν φέρουσαν χάριν, ἐν ἀντιθέσει μέ τήν πραγματικότητα, ὅπου οἱ "᾿Επίσκοποι" καί "ἱερεῖς" ἐμφανίζονται ὡς ἔχοντες διπλῆν ὑπηρεσίαν, ὄντες στρατηγοί καί ἀξιωματικοί τῆς Λ.Η.Β.! (ὑπηρεσία κρατικῆς ᾿Ασφαλείας). Μία σχετική μετάφρασις τῆς ὡς ἄνω ἐπιστολῆς ἐδημοσιεύθη εἰς τό περιοδικόν "Ποσεφ" Νο. 12, 1979. Καί ἰδού, κατά τούς τελευταίους 18 μῆνας οὐδείς, οὔτε ὁ Μητροπολίτης Φιλάρετος, ὡς ἀρχηγός τῆς "Ρωσσικῆς ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας ἐν ἐξωτερικῷ", οὔτε μεμονωμένοι ᾿Επίσκοποι αὐτῆς τῆς "᾿Εκκλησίας", οὔτε κάποιος ἱερεύς, ἀνήρεσεν αὐτήν τήν τερατώδη διαβεβαίωσιν ὡς μία "δυσφήμισιν" τοῦ ᾿Αρχιεπ. ᾿Αντωνίου... Εἶναι τελείως φανερόν, ὅτι "τό ἅλας ἔχασε τήν γεῦσιν του εἰς αὐτήν τήν ᾿Εκκλησίαν". .... ᾿Αλλά ὑπάρχει μία περισσότερον ἰσχυρά μαρτυρία! Αὐτή εἶναι ἡ "᾿Επιστολή τοῦ Τρίτου Παν-Μεταναστευτικοῦ Συμβουλίου τῆς Ρωσσικῆς ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας ἐν ᾿Εξωτερικῷ", ἀπευθυνομένη πρός "τόν ᾿Ορθόδοξον Λαόν τῆς Πατρίδος" (1974). Εἰς αὐτήν τήν "σοφήν" ἐπιστολήν (θά ἦτο ἐνδιαφέρον νά γνωρίζαμε ποῖος τήν ἐξέδωσε) τά κανονικά ὅρια τά ὁποῖα χωρίζουν δι᾿ ἑνός ἀδιαπεράστου χάσματος τήν ᾿Αληθινήν ᾿Εκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ ἀπό τήν ψευδῆ ᾿Εκκλησίαν τοῦ ᾿Αντιχρίστου, ἡ ὁποία ἐργάζεται μαζί μέ τό Σοβιετικό Κράτος, προσπερνῶνται. Τό αἷμα τῶν ἁγίων Μαρτύρων εἶναι εἰς αὐτήν τήν ψευδῆ ᾿Εκκλησίαν!... "Καί ὅτε ἤνοιξε τήν πέμπτην σφραγῖδα, εἶδον ὑποκάτω τοῦ θυσιαστηρίου τάς ψυχάς τῶν ἐσφαγμένων διά τόν λόγον τοῦ Θεοῦ καί διά τήν μαρτυρίαν τοῦ ἀρνίου ἥν εἶχον" (᾿Αποκάλ. 6:9)... Καί τό νά θέσης ἕνα σημεῖον ἰσότητος μεταξύ τῶν μαρτυρησάντων ῾Ιεραρχῶν τῆς ᾿Εκκλησίας τῶν Κατακομβῶν (τῆς Αὐτοῦ ῾Αγιότητος Πατριάρχου Τύχωνος, τοῦ Μητροπολίτου ᾿Επιτρόπου Πέτρου, τοῦ Μητροπολίτου Κυρίλλου τοῦ Καζάν καί τοῦ Μητροπολίτου ᾿Ιωσήφ τοῦ Πετρογκραντ) καί τῶν διωκτῶν "ἱεραρχῶν" τῆς Σεργιανικῆς ψευδοῦς ᾿Εκκλησίας, ἀρχηγῶν τῆς ΚΑΓΚΕΜΠΕ (Ὑπηρεσίας Κρατικῆς ᾿Ασφαλείας), σημαίνει ὅτι ἐξαλείφεις καθ᾿ ὁλοκληρίαν τό ἀνάθεμα τοῦ Πατριάρχου Τύχωνος, τό ὁποῖον ἐξεφώνησεν εἰς τάς 19 ᾿Ιανουαρίου τοῦ 1918 ἐναντίον τοῦ Σοβιετικοῦ Κράτους καί τῶν συνεργατῶν του, καθώς ἐπίσης καί ὅλα τά ἀναθέματα τῶν Μυστικῶν Συμβουλίων τῆς ᾿Εκκλησίας τῶν Κατακομβῶν, καί ὅτι καλύπτεις κάθε τι σχετικόν μέ τήν δήλωσιν τοῦ Μητροπολίτου Σεργίου. Καί ἐάν κάποιος ρωτήση ποῖα "ἐμφανῆ ὅρια διεγράφησαν προσφάτως ἀπό τόν ᾿Αρχιεπίσκοπον ᾿Ερμογένην καί τόν (φημισμένον εἰς τό ἐξωτερικόν) ἱερέα Δημήτριον Ντοῦκο", ἐφ᾿ ὅσον αὐτοί παραμένουν εἰς κανονικήν ὑποταγήν εἰς τό ψευδές Πατριαρχεῖον τῆς Μόσχας, καί τοῦ "κληρονόμου" τοῦ Μητροπολίτου Σεργίου, πῶς μετά ἀπό αὐτό δυνάμεθα νά κατανοήσωμεν τήν δήλωσιν τοῦ "Τρίτου Συμβουλίου Μεταναστῶν τῆς Ρωσ. ᾿Ορθ. ᾿Εκκλ. ἐν ἐξωτερικῷ", ὅταν τό "Συμβούλιον" δίδει εἰς αὐτήν τήν ἐπιστολήν τέτοια ὁμολογία τῆς "Πίστεως" της; : "Οἱ πιστοί ᾿Αρχιποιμένες, ποιμένες, μοναχοί καί λαϊκοί ἐξ ἀμφοτέρων τῶν πλευρῶν τοῦ σιδηροῦ παραπετάσματος εἶναι ἕνα. ῞Ολοι μαζί αὐτοί ἀποτελοῦν τήν ἀδιαίρετον ῾Αγία Ρωσσ. ᾿Εκκλησίαν, ὡς τό ἀδιαίρετον καί ἄραφον χιτῶνα τοῦ Χριστοῦ!". Μετά ποίων ἡ ᾿Εκκλησία τοῦ ᾿Εξωτερικοῦ δηλώνει τήν ἕνωσίν της; ᾿Ασφαλῶς δέν πρόκειται ἐδῶ περί τῆς ᾿Εκκλησίας τῶν Κατακομβῶν. Αὐτό εἶναι ἕνα φανερόν κάλεσμα εἰς τήν Σοβιετικήν ᾿Ερυθράν ψευδῆ ᾿Εκκλησίαν.... ῞Οθεν, ἕπεται ὅτι ὁ ᾿Αρχιεπίσκοπος ᾿Αντώνιος ἔχει δίκαιον εἰς τήν γνώμην του ὅτι ἡ "Ρωσ. ᾿Ορθόδ. ᾿Εκκλ. ἐν ᾿Εξωτερικῷ" ἀναγνωρίζει ὅτι ἡ θεομάχος ἰσχύς ἔχει ἐγκαθιδρύσει εἰς τήν χώραν μίαν γνησίαν "᾿Ορθόδ. ᾿Εκκλησίαν". Αὐτό ὅμως εἶναι ἕνα κατάφωρο ψεῦδος. ῾Ο ᾿Αρχιεπ. Γενεύης καί Δυτ. Εὐρώπης μαρτυρεῖ ὅτι ἡ Ρωσ. ᾿Ορθοδ. ᾿Εκκλησ. τῆς Διασπορᾶς εἶναι ἕνα ἀνεπίσημο ἐξαρχᾶτο τῆς "Σοβιετ. ᾿Εκκλησίας". Λέγων "᾿Ορθόδοξος Λαός" ὁ συγγραφεύς τῆς ἐπιστολῆς ἔχει ὑπ᾿ ὄψιν του μόνον ἐκείνους ὅπου πηγαίνουν εἰς τήν ᾿Εκκλησίαν τοῦ Ποιμένος, καί (δέν λαμβάνει ὑπ᾿ ὄψιν του) οὐδόλως τά ἑκατομμύρια αὐτῶν ὅπου ἡ μετανάστευσις ἀποκαλεῖ "Κατακομβίτας". ῎Η ἴσως ἡ ἐπιστολή ὁμιλεῖ περί "ἑνώσεως", εὐχομένη νά ἑνώση ἐκεῖνα ὅπου εἶναι ἀδύνατον νά ἑνωθοῦν, δηλ. τήν "Σοβιετικήν καί Κατακομβῶν ᾿Εκκλησίαν";! ᾿Αλλά οἱ ἅγιοι ἱερομάρτυρες τῆς ᾿Εκκλησίας τῶν Κατακομβῶν ἄλλα εἶπον. ῾Ο ᾿Επίσκοπος Μάξιμος τοῦ Σεπνκχοβ, ἐδήλωσε, σχεδόν κατά τάς παραμονάς τοῦ θανάτου του: "῾Η Σοβιετική καί τῶν Κατακομβῶν ᾿Εκκλησία εἶναι ἀσυμπαγεῖς!". "῾Η μυστική, ἔρημος καί κατακομβώδης ᾿Εκκλησία ἔχει ἀναθεματίσει τήν Σεργιανιστικήν καί αὐτούς ὅπου τήν ἀκολουθοῦν!". (Πρωτοπρ. Μιχαήλ Πολσκι, οἱ νεομάρτυρες τῆς Ρωσσίας, τόμος 2, σελ. 30). ῾Η Παν-Ρωσσική ᾿Εκκλησία τῶν Κατακομβῶν, ἡ ὁποία ἐνεφανίσθη κατά τάς πρώτας ἡμέρας τῆς καταλήψεως τῆς ἐξουσίας ὑπό τῶν Μπολσεβίκων, ὑπάρχει τώρα ὡς ἀνέκαθεν ὑπῆρχεν. ᾿Επ᾿ αὐτῆς ὑπάρχει ἡ εὐλογία τῆς Αὐτοῦ ῾Αγιότητος Πατριάρχου Τύχωνος, τοῦ τοποτηρητοῦ τοῦ Πατριαρχικοῦ Θρόνου, τῶν Μητροπολιτῶν Κυρίλλου καί ᾿Ιωσήφ, τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ τοῦ Ἴγκλις, τοῦ ᾿Αρχιεπ. Δημητρίου τοῦ Γκντόβ, τοῦ ᾿Επισκόπου Μαξίμου τοῦ Σέρπουκχοβ, τοῦ ᾿Επισκόπου Δαμασκηνοῦ τοῦ Γκλουκχοβ καί ὅλων τῶν ἄλλων ῾Ιεραρχῶν καί Μαρτύρων τῆς Παν-Ρωσσικῆς ᾿Εκκλησίας. Πρέπει κανείς νά ἐννοήση ὅτι ἐάν Αὐτή ἔδωσε ἑκατομμύρια ἁγίων Μαρτύρων εἰς τοιοῦτον μικρόν χρονικόν διάστημα, τότε δύναται νά εἶναι βέβαιος, ὅτι μέ τήν χάριν τοῦ θεοῦ, Αὐτή δέν ἐξουδενώθη. Αὕτη παραμένει ἐπί δύο ὁμολογιῶν Πίστεως ἐν Χριστῷ καί ἐπί δύο ἀρνήσεων: ῾Η ᾿Εκκλησία τῶν Κατακομβῶν ἀπορρίπτει καί τό Σοβιετικόν Κράτος καί τήν ὑπ᾿ αὐτοῦ δημιουργηθεῖσαν Σοβιετικήν "᾿Εκκλησίαν"". Εἰς τήν προκειμένην περίπτωσιν ἡ ᾿Εκκλησία τῶν Κατακομβῶν ὑπακούει εἰς τό ἀνάθεμα, ὅπου ἐξεφωνήθη ὑπό τοῦ Πατριάρχου Τύχωνος καί τῆς Τοπικῆς Παν-Ρωσσικῆς Συνόδου τό 1918, καί τῶν μυστικῶν Συνόδων τῆς ᾿Εκκλησίας τῶν κατακομβῶν...

ΥΨΩΣΙΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ «ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟΝ ΣΟΥ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΜΕΝ ΔΕΣΠΟΤΑ» ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού Η Παγκόσμια Ύψωση του Τιμίου Σταυρού αποτελεί έναν σπουδαίο εορτολογικό σταθμό του εκκλησιαστικού έτους. Στις 14 Σεπτεμβρίου σύμπασα η Ορθοδοξία τιμά τον Σταυρό του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο οποίος χαρακτηρίζεται ως το «καύχημά» Της και η «δόξα» Της. Πηγές της εκκλησιαστικής μας ιστορίας αναφέρουν ότι η εορτή της Παγκόσμιας Ύψωσης είχε καθιερωθεί από τα αρχαία χρόνια, ίσως μάλιστα να είχε καθιερωθεί και από αυτόν τον Μέγα Κωνσταντίνο, κατά προτροπή προφανώς της μητέρας του αγίας Ελένης, αμέσως μετά την εύρεση του Τιμίου Ξύλου στα Ιεροσόλυμα, γύρω στο 330 μ.Χ. Η τιμή προς τον Τίμιο Σταυρό ανάγεται στους αποστολικούς χρόνους. Οι επιστολές του αποστόλου Παύλου είναι γεμάτες από χωρία με τα οποία ο μέγας απόστολος εξαίρει τον ρόλο του Σταυρού στην διαδικασία της σωτηρίας του κόσμου. Πρώτος ο Παύλος ομίλησε για την καύχηση του Σταυρού του Χριστού. Οι αποστολικοί Πατέρες ομιλούν και αυτοί με σεβασμό και τιμή προς το ιερό σύμβολο, μέσω του οποίου έγινε η καταλλαγή με το Θεό και επιτεύχθηκε η σωτηρία με την απολυτρωτική θυσία του Χριστού. Οι κατακόμβες είναι γεμάτες από χαραγμένους σταυρούς. Οι διωκόμενοι χριστιανοί από τους φανατικούς ειδωλολάτρες θεωρούσαν τους εαυτούς τους τύπους του αδίκως παθόντος Κυρίου Ιησού Χριστού. Πίστευαν ότι εξαιτίας της πίστεώς τους στο Χριστό έφεραν και αυτοί το δικό τους σταυρό, γι� αυτό το ιερό αυτό σύμβολο ήταν τόσο αγαπητό σε αυτούς. Αυτό τους εμψύχωνε και τους έδινε τη δύναμη του μαρτυρίου. Η δύναμη του Τιμίου Σταυρού φάνηκε στο θαυμαστό όραμα του Μεγάλου Κωνσταντίνου, στα 312, ενώ βάδιζε εναντίον του Μαξεντίου κοντά στη Ρώμη. Ο Κωνσταντίνος εξέφραζε την νέα εποχή, σε αντίθεση με τους συναυτοκράτορές του, οι οποίοι εξέφραζαν και προσπαθούσαν να συντηρήσουν τον παλιό κόσμο, που κατέρρεε ραγδαία. Ο μεγάλος αυτοκράτορας είδε στον ουρανό, ημέρα μεσημέρι, το σημείο του σταυρού, σχηματισμένο με αστέρια, και την επιγραφή «ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ», επίσης σχηματισμένη με αστέρια. Ήταν η 28η Οκτωβρίου 312. Από εκείνη την ώρα έδωσε διαταγή το σημείο αυτό να γίνει το σύμβολο του στρατού του. Χαράχτηκε παντού, στις ασπίδες των στρατιωτών, στα κράνη, στα λάβαρα, και αλλού. Ο εχθρός κατατροπώθηκε και ο Κωνσταντίνος έγινε μονοκράτωρ του απέραντου κράτους. Δεν είχε καμιά αμφιβολία ότι η δύναμη του Σταυρού του είχε χαρίσει αυτή την περήφανη νίκη, γι� αυτό προσέγγισε τη νέα ανερχόμενη θρησκευτική πίστη των χριστιανών. Κατάλαβε ο μεγάλος και διορατικός εκείνος άνδρας ότι το μέλλον της ανθρωπότητας ανήκε στον Χριστιανισμό, όπως και έγινε. Έτσι έδωσε αμέσως διαταγή να σταματήσουν οι διωγμοί εναντίον των χριστιανών, καθώς και όλων όσων διώκονταν για τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις. Με το γνωστό «Διάταγμα των Μεδιολάνων» κατοχυρώθηκε η ανεξιθρησκία στο κράτος. Παράλληλα υιοθέτησε τις ευαγγελικές αρχές για να γίνουν η βάση του δικαίου και της νομοθεσίας του (κατάργηση δουλείας, κοινωνική πρόνοια, αργία Κυριακής, κλπ). Για να είναι δίκαιος με όλους τους υπηκόους παρέμεινε προστάτης και της εθνικής θρησκείας (Μέγας Αρχιερεύς). Το 326 αναχώρησε για τους Αγίους Τόπους η ευσεβής χριστιανή μητέρα του αγία Ελένη. Με την γενναία επιχορήγηση του Κωνσταντίνου άρχισε το κτίσιμο λαμπρών ναών επί των ιερών προσκυνημάτων. Επίκεντρο ήταν ο Πανάγιος Τάφος του Κυρίου. Στο σημείο εκείνο ο αυτοκράτορας Αδριανός είχε κτίσει το 135, κατά τη δεύτερη καταστροφή της Ιερουσαλήμ, ναό της Αφροδίτης. Πρώτη ενέργεια της αγίας Ελένης ήταν η ανεύρεση του Τιμίου Σταυρού, ο οποίος είχε ριχτεί από τους ρωμαίους σε παρακείμενη χωματερή. Σύμφωνα με την παράδοση οδηγήθηκε εκεί από ένα αρωματικό φυτό που φύτρωνε στο μέρος εκείνο, το γνωστό μας βασιλικό. Ύστερα από επίπονες ανασκαφές τελικά βρέθηκαν τρεις σταυροί, του Κυρίου και των δύο ληστών. Οι εκκλησιαστικοί ιστορικοί Φιλοστόργιος και Νικηφόρος αναφέρουν ότι ο Σταυρός του Κυρίου εντοπίσθηκε ύστερα από θαύμα, τοποθετήθηκε πάνω σε νεκρή γυναίκα και αυτή αναστήθηκε! Η πιστή βασιλομήτωρ, με δάκρυα στα μάτια παρέδωσε τον Τίμιο Σταυρό στον Πατριάρχη Μακάριο, ο οποίος στις 14 Σεπτεμβρίου του έτους 335 τον ύψωσε στον φρικτό Γολγοθά και τον τοποθέτησε στον πανίερο και περικαλλή ναό της Αναστάσεως, τον οποίο είχε ανεγείρει η αγία πάνω από τον Πανάγιο Τάφο και ο οποίος σώζεται ως σήμερα. Το σημαντικό αυτό γεγονός σημάδεψε την ζωή της Εκκλησίας και γι� αυτό άρχισε να εορτάζεται ως λαμπρή ανάμνηση. Έτσι καθιερώθηκε η μεγάλη εορτή της Παγκόσμιας Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. Όμως την αγία αυτή ημέρα εορτάζουμε και την δεύτερη ύψωση. Στα 613 οι Πέρσες κυρίεψαν την Παλαιστίνη, λεηλάτησαν και κατέστρεψαν τα ιερά προσκυνήματα και πήραν ως λάφυρο τον Τίμιο Σταυρό και τον μετέφεραν στη χώρα τους. Η παράδοση αναφέρει ότι άπειρα θαύματα γινόταν εκεί. Οι πυρολάτρες Πέρσες θεώρησαν το Τίμιο Ξύλο μαγικό και γι� αυτό το φύλασσαν και το προσκυνούσαν, χωρίς να γνωρίζουν την πραγματική του φύση και ιδιότητα! Ο αυτοκράτορας Ηράκλειος μετά την νίκη του εναντίον των Περσών παρέλαβε τον Τίμιο Σταυρό και τον μετέφερε στην Ιερουσαλήμ. Ο Πατριάρχης Ζαχαρίας τον ύψωσε εκ νέου στο ναό της Αναστάσεως. Ήταν 14 Σεπτεμβρίου του 626. Ο εκκλησιαστικός συγγραφέας Παυλίνος αναφέρει στην ενδέκατη επιστολή του ότι η τοπική εκκλησία των Ιεροσολύμων θεώρησε ότι ο Σταυρός του Χριστού ανήκει σε όλη την χριστιανοσύνη και γι� αυτό αποφάσισε να τεμαχίσει το Τίμιο Ξύλο και να το διανείμει σε όλη την Εκκλησία. Έτσι διασώθηκαν μέχρι σήμερα πολλά τεμάχια, τα οποία φυλάσσονται ως τα πολυτιμότερα κειμήλια, κυρίως στις ιερές μονές του Αγίου Όρους. Μια εσχατολογική προφητεία λέγει πως ένα από τα συγκλονιστικά γεγονότα του τέλους του κόσμου θα είναι και η επανένωση του Τιμίου Σταυρού! Οι ορθόδοξοι πιστοί τιμούμε με ιδιαίτερο τρόπο την αγία ημέρα της Υψώσεως του Σταυρού του Κυρίου μας. Η ιερές ακολουθίες έχουν πανηγυρικό χαρακτήρα, ενώ έχει θεσπισθεί αυστηρή νηστεία. Κατακλύζουμε του ιερούς ναούς προκειμένου να προσκυνήσουμε τον Τίμιο Σταυρό και να αντλήσουμε δύναμη και χάρη ουράνια από αυτόν. Παίρνουμε μαζί μας κλώνους βασιλικού ως ευλογία και τον εναποθέτουμε στα εικονίσματα ως ελιξίριο κατά του κακού. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η τιμή και η προσκύνηση του Σταυρού είναι προσκύνηση του Ίδιου του Εσταυρωμένου Λυτρωτή μας Χριστού και όχι ειδωλολατρική πράξη, όπως κακόβουλα μας κατηγορούν οι ποικιλώνυμοι αιρετικοί. Ο Σταυρός του Κυρίου μας είναι το καύχημά μας, το νικηφόρο λάβαρο κατά του μεγαλύτερου εχθρού μας, του διαβόλου, το αήττητο όπλο κατά του πολυπρόσωπου κακού. Με ένα στόμα και με μια καρδιά ψάλλουμε τον υπέροχο παιάνα � τροπάριο της μεγάλης εορτής: «Σώσον Κύριε τον λαόν Σου και ευλόγησον την κληρονομίαν Σου�».

Η ΥΠ ΑΡΙΘΜ. 9 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 1996 ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΕΝΤΕ ΕΚΠΕΣΟΝΤΑΣ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ

ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΕΠΙΣΚΟΠΕΙΟΝ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΚΟΡΩΠΙ ΑΤΤΙΚΗΣ 194 00 Τ.Θ. 54 ΚΟΡΩΠΙ ΑΤΤΙΚΗΣΤΗΛ. 210.6020176, 210 2466057 Α.Π. 9 ᾿Εν Κορωπίῳ Φεβρουάριος 1996. Παραθέτομεν τήν «ΑΝΟΙΚΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗΝ» μας «ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΕΝΤΕ ΕΚΠΕΣΟΝΤΑΣ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ», ἡ ὁποία ἐξεδόθη καί εἰς φυλλάδιον μέ τήν ἔνδειξιν ἐπί τοῦ ἐξωφύλλου: «ΣΥΜΒΟΛΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ». ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ Γ.Ο.Χ. ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΗΡΥΚΟΥ ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΕΝΤΕ ΕΚΠΕΣΟΝΤΑΣ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ᾿Αντί προλόγου ἐτέθη ἡ ὑπ᾿ἀριθμ. 2917/25-3-1996 ἐπιστολή τοῦ Μακαριωτάτου 'Αρχιεπισκόπου ᾿Αθηνῶν καί πάσης ῾Ελλάδος κ.᾿Ανδρέου. ᾿Εκδόσεις ῾Ιερᾶς Μητροπόλεως Γ.Ο.Χ. Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς ᾿Επισκοπεῖον-῾Ησυχαστήριον ῾Αγίας Αἰκατερίνης Στρογγύλη 194 00 - Κορωπί ᾿Αττικῆς Τηλ. 6020176-9701083, ΑΘΗΝΑΙ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 1997 ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑΝ ΕΚΔΟΣΙΝ ΜΙΑ ΒΑΡΥΣΗΜΑΝΤΟΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ κ.κ. ΑΝΔΡΕΟΥ (῾Υπ᾿ ἀριθμ. 2917/25-3-1996) Δημοσιεύομεν ἀντί προλόγου εἰς τήν παροῦσαν ἔκδοσιν βαρυσήμαντον ἐπιστολήν τοῦ Μακαριωτάτου ᾿Αρχιεπισκόπου ᾿Αθηνῶν καί Πάσης ῾Ελλάδος κ. ᾿Ανδρέου τπρός τούς πέντε ἀποστάτας ᾿Αρχιερεῖς, τήν ὁποίαν ἀπέστειλεν πρός αὐτούς, ὁ Μακαριώτατος, τήν Κυριακή τῶν Βαΐων τοῦ 1996, ἐν ὄψει τότε τῆς Μεγάλης ῾Εβδομάδος, καί πρός τήν ὁποίαν οἱ πέντε ἐδημοσίευσαν εἰς τό μόλις πρό ὀλίγου κυκλοφορηθέν περιοδικόν τους, μετά ἕν ἔτος σχεδόν, μίαν δῆθεν ἀπάντησιν, εἰς τήν ὁποίαν, ἐνῶ ἐν ἀρχῇ γράφουν πώς ἀπαντοῦν εἰς τήν ἐπιστολήν τοῦ Μακαριωτάτου, ἐν τούτοις εἰς τήν συνέχειαν καθόλου δέν ἀσχολοῦνται μέ τό περιεχόμενον αὐτῆς. Τοῦτο, ἀσφαλῶς, διότι δέν ἀντέχουν εἰς τό φῶς τῆς ἀληθείας. Αὐτός εἶναι ὁ λόγος πού τήν δημοσιεύομεν ἐνταῦθα, ὥστε νά γνωρίσουν καί οἱ ἀγαπητοί ἀναγνῶσται, ἀφ᾿ἑνός μέν τήν ἀγωνίαν τοῦ Μακαριωτάτου ᾿Αρχιεπισκόπου καί ὅλων τῶν ᾿Αρχιερέων διά τήν ἐν ἀγάπῃ καί ἀληθείᾳ ἑνότητα, ἀφ᾿ἐτέρου δέ διά νά ἴδουν καί τήν ἀλήθειαν διά τό σχίσμα τῶν πέντε ἀποστατῶν ᾿Αρχιερέων καί τό μέγεθος τοῦ ἐγκλήματος αὐτῶν. ΙΕΡΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ ΑΘΗΝΩΝ Μπότσαρη 8 Περιστέρι ΑΡ. ΠΡΩΤ. 2917 Κυριακή τῶν Βαΐων 1996 (Εὐαγγελισμός τῆς Θεοτόκου) Πρός τούς Σεβασμιωτάτους: κ. Γρηγόριον, κ. Ματθαῖον, κ. Θεοδόσιον, κ. Τῖτον καί κ. Χρυσόστομον Σεβασμιώτατοι ῾Ως ἄνθρωπος ἐκουράσθην νά σᾶς γράφω καί νά σᾶς παρακαλῶ, ἀλλά πάλιν ἐν ὄψει τῆς Μεγάλης ῾Εβδομάδος, βλέπων τόν ᾿Αναμάρτητον νά πλένῃ τούς πόδας τῶν μαθητῶν του, νά δέχεται εἰς τόν Κῆπο τῆς ᾿Αγωνίας τό φίλημα τοῦ προδότου, νά ραπίζεται, νά ἐμπτύεται καί νά ἀναρτᾶται ἐπί τοῦ Σταυροῦ, ἔλαβον πολλήν δύναμιν καί παρά τό ἀσθενές τῆς σαρκός σᾶς γράφω. Βλέπω ἰδιαιτέρως τούς στρατιώτας νά μή τολμοῦν νά σχίσουν τόν ἄρραφον χιτῶνα τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά νά λέγουν: "...πρός ἀλλήλους· μή σχίσωμεν αὐτόν, ἀλλά λάχωμεν περί αὐτοῦ τίνος ἔσται, ἵνα ἡ γραφή πληρωθῇ ἡ λέγουσα, διεμερίσαντο τά ἱμάτιά μου ἑαυτοῖς καί ἐπί τόν ἱματισμόν μου ἔβαλον κλῆρον" (᾿Ιω. ιθ', 24). ῏Ω ἀδελφοί, ὅταν συνειδητοποιήσῃ κανείς τοῦτο, ὅτι δηλαδή οἱ ἄπιστοι στρατιῶται δέν ἔσχισαν τότε τόν ἄρραφον χιτῶνα τοῦ Χριστοῦ, ἐνῶ τό 1995, ὄχι ἄπιστοι στρατιῶται, ἀλλά ᾿Αρχιερεῖς ἔσχισαν τό Σῶμα τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ καί ἀγωνίζονται καί τρέχουν στά δικαστήρια διά νά "μοιράσουν" καί καταλάβουν τά ἀκίνητα, Μονές καί Ναούς, τί νά εἴπωμεν; Πῶς, ἀδελφοί, θά ἑορτάσωμεν Σταύρωσιν καί ᾿Ανάστασιν; Πῶς εἶναι δυνατόν νά ψάλωμεν καί νά ὁμολογήσωμεν τό μήνυμα τῆς ᾿Αναστάσεως φέροντες τήν θανάσιμον ἁμαρτίαν τοῦ σχίσματος; ᾿Αδελφοί ὁ Χριστός ἀνέστη, ὁ Χριστός κατέλυσε τό κράτος τοῦ θανάτου, συνέτριψε τήν ἰσχύν τοῦ ῎Αδου, ἀλλά τό σημερινόν μῖσος, τό σχίσμα, ἀποτελοῦν εὐθεῖαν ἄρνησιν τῆς ᾿Αναστάσεως τοῦ Χριστοῦ. ᾿Αδελφοί, σᾶς παρακαλῶ μετά δακρύων, ἐπιδείξατε ὀλίγην ἀγάπην. ᾿Αντλήσατε ἀγάπην ἀπό τήν λογχευμένην πλευράν τοῦ Κυρίου. Εἰς τί θά μᾶς ὠφελήσῃ ὁ Σταυρός καί ἡ ᾿Ανάστασις τοῦ Κυρίου, ὅταν, ὡς ὁ ᾿Ιούδας προδίδωμεν, σταυρώνωμεν καί διαμελίζωμεν τό Σῶμα τοῦ Κυρίου; Μή πλανώμεθα ἀδελφοί, ἀλλά ἄς προσπαθήσωμεν νά ἀγαπήσωμεν ἀλλήλους, ἵνα διακρίνωμεν καί τήν πλάνην. Διότι τό μῖσος σκοτίζει τόν ἄνθρωπον. Δέν γνωρίζομεν ποῖος θά φύγη πρῶτος ἀπό αὐτόν τόν μάταιον κόσμον, ἀπό τόν ὁποῖον ὅμως ἐξαρτᾶται ἡ αἰωνιότης! Βεβαίως ὡς γεροντότερος καί ὡς ἀσθενής ἐγώ πρέπει νά φύγω πρῶτος, καί ἄν ἠδυνάμην θά ἠρχόμην καί εἰς ἕνα ἕκαστον προσωπικά. Διά τοῦτο καί κυρίως ἐν ὄψει τοῦ Σταυροῦ καί τῆς ᾿Αναστάσεως σᾶς γράφω καί σᾶς λέγω, ὅσα ὡς ἄνθρωποι μοί ἐπταίσατε νά εἶσθε καί ἐν τῷ νῦν καί ἐν τῷ μέλλοντι αἰῶνι συγκεχωρημένοι, σᾶς παρακαλῶ δέ καί ὅσα ἡ ταπεινότης μου, ὡς ἄνθρωπος σᾶς ἔπταισα νά μέ συγχωρήσετε. Δι᾿ ὅσα, ὅμως, ἀδελφοί ἐπταίσατε κατά τῆς ᾿Εκκλησίας δέν εἶναι τῆς δυνατότητός μου νά συγχωρήσω. Τούς ἀλύτους δεσμούς τοῦ σχίσματος οὐδείς δύναται νά λύση παρά μόνον ἡ θεραπεία αὐτοῦ. ᾿Αδελφοί, ἄφετε πλέον τάς προφάσεις, ἄφετε τά περί "εἰκονομαχίας", διότι, ὅσα ἐπέβαλεν ἡ ἀκρίβεια καί ἡ οἰκονομία διά τήν ἀγάπην καί τήν ἑνότητα τῆς ᾿Εκκλησίας, τό ἐποιήσαμεν διά τῆς ὑπ᾿ ἀριθμ. 2566/23-1-1992 Ποιμαντορικῆς ᾿Εγκυκλίου. Καί ὅταν θά ἐπανέλθη ἡ ἀγάπη καί ἄλλας ᾿Εγκυκλίους σχετικάς δυνάμεθα νά ἐκδώσωμεν. ᾿Εγκυκλίους ὅμως καί ἀναθέματα ὑπαγορευόμενα ὑπό τοῦ πονηροῦ, ὡσάν τήν τοιαύτην οὕτως ἀποδειχθεῖσαν "Β' ᾿Εγκύκλιόν" σας, δέν θά δεχθῶ. Μέ τήν ᾿Αγάπην καί τήν ᾿Αλήθειαν τοῦ Χριστοῦ εἶμαι ἕτοιμος τά πάντα νά ποιήσω, ἀδυνατῶ ὅμως νά συνεργήσω εἰς ἔργα μίσους, εἰς ἀπάτας, βλασφημίας καί ψεύδη. ᾿Αδελφοί διά πολλοστήν φοράν σᾶς γράφω, μή πλανᾶσθε καί μήν ἀντιποιῆσθε τήν "῾Ιεράν Σύνοδον" καί τήν "᾿Εκκλησίαν" διά νά καλύψετε τό σχίσμα, διότι αὐτό δέν καλύπτεται, μόνον θεραπεύεται, ὅταν ἀσφαλῶς ὑπάρχει διάθεσις καί μετάνοια. ῾Η φατρία, ἡ παρασυναγωγή, τό σχίσμα δέν γίνονται ποτέ οὔτε Σύνοδος, οὔτε ᾿Εκκλησία, ἀλλά παραμένουν συναγωγαί πονηρευομένων κατά τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ. Πρέπει νά τό ἀντιληφθῆτε, ὅτι αἱ ἀποφάσεις σας ἐναντίον μας καί ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων καί ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ εἶναι ἄκυροι καί ἀνυπόστατοι. Δέν τά λέγω ἐγώ αὐτά, ἀλλά ἡ ᾿Εκκκλησία, οἱ Κανόνες, τό ᾿Εκκλησιαστικόν Δίκαιον. Αἱ ἐνέργειαί σας εἶναι ὅλως ἀντίθετοι πρός τήν Κανονικήν τάξιν τῆς ᾿Εκκλησίας. ᾿Αλλοίμονον ἄν κάθε ὁμάδα ἀποκοπτομένη καί ἐνεργοῦσα, ὅπως ἐνεργήσατε ἐσεῖς, ἐνομιμοποιεῖτο καί αἱ ἀποφάσεις της εἶχον ἔννομον-κανονικόν ἀποτέλεσμα. ᾿Αδελφοί, Σεῖς οἱ πέντε, ἐξωσυνοδικῶς, κατά παράβασιν κάθε ἐννοίας κανονικῆς τάξεως καί δικαίου, συνωμοτεῖτε, φατριάζετε, ἀγνοεῖτε τόν ᾿Αρχιεπίσκοπον καί τούς ὑπολοίπους ᾿Αρχιερεῖς καί πραξικοπηματικά καί ἐνάντια πρός τόν 34ον ᾿Αποστολικόν Κανόνα, ἐνάντια πρός τόν 9ον, 16ον καί 20όν τῆς ᾿Αντιοχείας, καθώς καί τόν 4ον τῆς Α' Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἀποφασίσατε "ἀνατροπήν" τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου, "ἀργίαν" κλπ. Σᾶς ὑπενθυμίζω τί λέγουν οἱ σχετικοί Κανόνες: ῾Ο 34ος τῶν ῾Αγίων ᾿Αποστόλων: "Τούς ᾿Επισκόπους ἑκάστου ῎Εθνους, εἰδέναι χρή τόν ἐν αὐτοῖς πρῶτον καί ἡγεῖσθε αὐτόν ὡς Κεφαλήν, καί μηδέν τι πράττειν περιττόν, ἄνευ τῆς ἐκείνου γνώμης...". ῾Ο 4ος τῆς Α' Οἰκουμενικῆς: "...τό δέ κῦρος τῶν γινομένων δίδοσθαι καθ᾿ ἑκάστην ἐπαρχίαν τῷ Μητροπολίτῃ" (παράβαλ. καί 6ον τῆς αὐτῆς). ῾Ο 9ος τῆς ᾿Αντιοχείας: "Τούς καθ᾿ ἑκάστην ἐπαρχίαν ᾿Επισκόπους εἰδέναι χρή τόν ἐν τῇ Μητροπόλει προεστῶτα ᾿Επίσκοπον...". ῾Ο 16ος τῆς ᾿Αντιοχείας: "Εἴ τις ᾿Επίσκοπος... ὑφαρπάζοι τόν Θρόνον δίχα Συνόδου τελείας, τοῦτον ἀπόβλητον εἶναι... Τελείαν δέ ἐκείνην εἶναι Σύνοδον, ἧ συμπάρεστι καί ὁ τῆς Μητροπόλεως" (παράβαλ. καί 20όν τῆς ᾿Αντιοχείας). Συνειδητοποιῆστε παρακαλῶ, ὅτι ἡ συνάθροισίς σας τῆς 10/23-5-1995, ὡς καί πᾶσα ἄλλη ἀκολουθήσασα, δέν ἀποτελοῦν Σύνοδον καί δέν παρήγαγον κανέν ἀπολύτως ἔννομον - κανονικόν ἀποτέλεσμα. Δέν ἀποτελούσατε, καί δέν ἀποτελεῖτε, οὔτε ποτέ θά ἀποτελέσετε Σύνοδον. Οὔτε ὅμως καί ὡς ὁμάδα ἐφροντίσατε νά σεβασθῆτε κάποιους Κανόνας. Δέν ἐλάβατε ὑπ᾿ ὄψιν, οὔτε τόν 62ον Κανόνα τῆς Β' Οἰκουμενικῆς Συνόδου, οὔτε τόν 34ον ᾿Αποστολικόν, οὔτε τόν 19ον τῆς Καρθαγένης. Παρακαλῶ νά ἀνοίξετε τό Πηδάλιον καί νά μελετήσετε καί αὐτούς τούς ῾Ιερούς Κανόνας, διά νά κατανοήσετε, ὅτι δέν παρατυπεῖτε ἁπλῶς, ἀλλά καταργεῖτε κάθε ἔννοιαν Κανονικῆς τάξεως καί᾿Εκκλησιαστικοῦ Κανονικοῦ Δικαίου. Καί ἐάν μέν ἐξ᾿ ἀγνοίας καί ἐμπαθείας διεπράξατε, ὅσα διεπράξατε, εἶναι καιρός δι᾿ ὑμᾶς νά ἀνανήψετε. ᾿Εάν ὅμως ἐνσυνειδήτως ἐνεργήσατε, διότι ἔπρεπε νά ἐνεργήσετε τά σχέδια τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων, τότε ἀλλοίμονον εἰς ὑμᾶς ἀδελφοί, διότι πρός καιρόν μέν ἐξαπατήσατε τούς ἁπλοῦς Κληρικούς, Μοναχούς, Μοναχάς, καθώς καί τούς λαϊκούς μέ τήν ἀπάτην περί "εἰκονομαχίας" καί μέ τόσα ἄλλα ψεύδη, ἐνώπιον ὅμως τοῦ Θεοῦ τί θά ἀπολογηθῆτε; Δυστυχῶς, δι᾿ ὑμᾶς ἀδελφοί, διότι αἱ ἀποφάσεις σας πέραν τοῦ ὅτι δέν προέρχονται ἀπό ἁρμόδιον ᾿Εκκλησιαστικόν ῎Οργανον, ὅπερ ἡ ῾Ιερά Σύνοδος, ἡ Κανονική καί ᾿Ορθόδοξος, δέν ἔχουν καί κανέν ἀπολύτως κανονικόν ἔρεισμα. ᾿Αντιθέτως, συνεπάγονται δι᾿ ὑμᾶς τό ἀδίκημα τῆς συνωμοσίας, φατρίας καί τυρείας διά τά ὁποῖα οἱ ῾Ιεροί Κανόνες 18ος τῆς Δ' Οἰκουμενικῆς καί ὁ 34ος τῆς ΣΤ' τῆς ΣΤ' Οἰκουμενικῆς Συνόδου (τῆς ἐν Τρούλλῳ) ὁρίζουν: "ἐκπιπτέτωσαν (οὗτοι) πάντη τοῦ οἰκείου βαθμοῦ". ᾿Ιδού πάλιν τί διαγορεύουν οἱ σχετικοί ῾Ιεροί Κανόνες: ῾Ο 18ος τῆς Δ' Οἰκουμενικῆς: "Τό τῆς συνομωσίας, ἤ φατρίας ἔγκλημα, καί παρά τῶν ἔξω νόμων πάντη κεκώλυται, πολλῷ δέ μᾶλλον τῇ τοῦ Θεοῦ ᾿Εκκλησίᾳ τοῦτο γίνεσθαι ἀπαγορεύειν προσήκει. Εἴ τινες τοίνυν Κληρικοί ἤ μονάζοντες εὑρεθεῖεν, ἤ συνομνύμενοι ἤ φατριάζοντες, ἤ κατασκευάς τυρεύοντες ᾿Επισκόποις ἤ Συγκληρικοῖς, ἐκπιπτέτωσαν πάντη τοῦ οἰκείου βαθμοῦ". ᾿Ανάγνωθι ταῦτα καί εἰς τόν 34ον τῆς ΣΤ' Οἰκουμενικῆς Συνόδου. ᾿Αδελφοί διεσαλεύσατε ὁλόκληρον τήν ἔννομον καί κανονικήν τάξιν τῆς ᾿Εκκλησίας, διά ποῖον λόγον; Καί μόνον πού συνελάβατε εἰς τήν σκέψιν καί πρόθεσίν σας τό τῆς συνωμοσίας καί φατρίας ἔγκλημα καταδικάζεσθε. ᾿Από τήν στιγμή δέ πού τό ἐκτελέσατε καί λάβατε τάς δῆθεν "ἀποφάσεις" σας, τό ἀδίκημα εἶναι ὠλοκληρωμένον ἐκκλησιαστικόν ἔγκλημα, τοῦ ὁποίου καρπός θανάσιμος δι᾿ ὑμᾶς ὑπῆρξε τό σχίσμα σας. Δυστυχῶς, προκειμένου νά δώσετε "κῦρος" εἰς τήν ΑΚΥΡΟΝ καί ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΟΝ "ἀπόφασίν" σας τῆς 10/23-5-95 καί νά καλύψετε τό τετελεσμένον ἐκκλησιαστικόν σας ἔγκλημα τῆς συνωμοσίας, φατρίας καί τυρείας, συμπήξατε νέαν "θρησκευτικήν Κοινότητα" μέ ἕδραν τήν Μητρόπολιν ᾿Αττικῆς καί ἐγκαινιάσατε νέον Πρωτόκολλον, νέαν σφραγίδα, αὐτοαπεκλήθητε "Σύνοδος" καί "᾿Εκκλησία" μέ ἀποτέλεσμα ὅλα αὐτά νά ἔχουν ἕνα μόνον πραγματικόν ἀποτέλεσμα: Τήν ἐπισημοποίησιν τοῦ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ ὑμῶν τῶν πέντε ᾿Επισκόπων, ἀφοῦ καί ἠθελημένα καί προμελετημένα ἀπεκόπητε ἀπό τήν Κανονικήν ἑνότητα καί τήν εὐταξίαν τῆς ᾿Εκκλησίας. Δυστυχῶς αὐτή εἶναι ἡ πραγματικότης, τήν ὁποίαν καλεῖσθε νά συνειδητοποιήσετε. ῾Ημεῖς ἐν προκειμένῳ οὐδέν ἄλλο πράττομεν, εἰ μή νά σᾶς βοηθήσωμεν νά διαπιστώσετε τά ἀνωτέρω, διότι ἀπό τό σημεῖο αὐτό, τῆς διαπιστώσεως, ἐλπίζει κανείς νά προέλθῃ καί ὁ πόθος τῆς διορθώσεως. Αὐτός, ναί εἶναι καί ὁ λόγος πού σᾶς γράφω καί αὐτήν τήν ἐπιστολήν μου, ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς ἀδιάσπαστον ἑνότητα καί ἀκολουθίαν μεθ᾿ ὅλων τῶν προηγηθεισῶν. Εἶναι εὔκολον πλέον, ἀδελφοί, διά τήν ῾Ιεράν Σύνοδον νά καταγνώσῃ ποινάς καθ᾿ ὑμῶν, δύσκολον, ὅμως, νά διορθωθῇ τό κατά τῆς ᾿Εκκλησίας ἔγκλημά σας, ἐάν δέν τό θελήσητε σεῖς, οἱ ὁποῖοι τό ἐνεργήσατε. Θρηνοῦμε, πενθοῦμε καί κλαίομεν διά τήν πτῶσιν ὑμῶν καί διά τοῦτο μετά δακρύων σᾶς παρακαλῶ, ἄς σταθῶμεν ἐνώπιον τοῦ ᾿Εσταυρωμένου Κυρίου μας καί ἄς ἀντλήσωμεν ἀγάπην καί ταπείνωσιν ἐκ τοῦ καθημαγμένου ἀπό τούς ἥλους καί τήν λόγχην ἁγίου Σώματος Αὐτοῦ καί ἄς τόν παρακαλέσωμεν νά μᾶς παράσχῃ τήν δύναμιν νά σπογγίσωμεν καί τά αἵματα ἐκ τοῦ καθημαγμένου Σώματος τῆς ᾿Εκκλησίας Του, τό ὁποῖον ἐπλήγωσε τό σχίσμα τοῦ 1995. ᾿Αδελφοί, ἄν μή ἀμελήσωμεν ταῦτα, διότι τότε εἰς οὐδέν θά μᾶς ὠφελήσῃ ὁ Σταυρός καί ἡ ᾿Ανάστασις τοῦ Κυρίου. ῞Οθεν, ἄς σταυρωθῶμεν καί ἡμεῖς διά νά μᾶς ἀναστήσῃ ὁ Κύριος καί ἐν καινότητι ζωῆς περιπατήσωμεν. ᾿Από καρδίας εὐχόμενος ΚΑΛΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΝ διατελῶ τῇ ἐν Χριστῷ ᾿Αγάπῃ. Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ + ῾Ο ᾿Αθηνῶν καί Πάσης ῾Ελλάδος ΑΝΔΡΕΑΣ Μητροπολίτου Γ.Ο.Χ. Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κηρύκου ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΕΝΤΕ ΕΚΠΕΣΟΝΤΑΣ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ πρώην Μεσσηνίας κ. Γρηγόριον, πρώην ᾿Αττικῆς καί Μεγαρίδος κ. Ματθαῖον, πρώην Φθιώτιδος κ. Θεοδόσιον, πρώην Σερβίων καί Κοζάνης κ. Τίτον καί πρώην Θεσσαλονίκης κ. Χρυσόστομον Σεβασμιώτατοι Διά τῆς ὑπ᾿ ἀριθμ. 2876/25-8-95 (π.ἡ.) ἐπιστολῆς τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, κοινῆ ἀποφάσει ἁπάντων τῶν Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτῶν, προσεκλήθητε νά παραστῆτε εἰς "κοινήν μετά τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου σύσκεψιν, ἵνα συντριβῆ ὁ διάβολος τοῦ σχίσματος καί καταισχυνθοῦν αἱ σκοτειναί δυνάμεις". Εἰς ἀπάντησιν ἐπί τῆς ἀνωτέρω ἡμετέρας προτάσεως ἀπεστείλατε τό ὑπ᾿ ἀριθμ. 15/28-9-95 ὑμέτερον ἔγγραφον, διά τοῦ ὁποίου ρητῶς ἠρνήθητε τήν πρότασιν - πρόσκλησιν. Κατόπιν τούτου, αὖθίς τε ἐν ῾Αγίῳ Πνεύματι συσκεψαμένη ἡ ῾Ιερά Σύνοδος τῆς ῾Ιεραρχίας, ὁμοφώνως ἀπεφάσισεν νά καλέση καί πάλιν ὑμᾶς τούς πέντε ᾿Αρχιερεῖς, διό καί σᾶς ἀπέστειλε τήν ὑπ᾿ἀριθμ. 2903/29/16-1-96 δευτέραν ἐπίσημον πρόσκλησιν διά κοινήν μετά τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου σύσκεψιν θέσασα μάλιστα προθεσμίαν δι᾿ ἀπάντησιν μέχρι τῆς 17ης Φεβρουαρίου ἐ.ἔ. ῾Η ἀγωνία τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου διά τήν ἑνότητα Τοῦτο ἔπραξεν ἡ ῾Ιερά Σύνοδος, διότι εἶναι βαθεῖα συνείδησις ἁπάντων τῶν Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτῶν, καί ὡς ἀτόμων καί ὡς ῾Ιερᾶς Συνόδου, ὅτι, ἀφ᾿ ἑνός μέν αὐτό εἶναι τό θέλημα τοῦ Χριστοῦ, τό ὁποῖον ἀπαιτεῖ διά τήν ῾Αγίαν Του ᾿Εκκλησίαν καί δι᾿ ἕναν ἕκαστον προσωπικῶς, ἀφ᾿ ἑτέρου δέ, ὅτι αἱ συσσωρευμέναι ἀντικανονικαί καί ἀσύγγνωστοι ἐνέργειαι - "ἀποφάσεις" ὑμῶν ἀπαιτοῦν ἄμεσον ἀντιμετώπισιν πρός θεραπείαν, χάριν τῆς ῾Αγίας τοῦ Χριστοῦ ᾿Εκκλησίας, ἡ ῾Οποία ἐπλήγη ἐν τέλει ὑπό τοῦ σχίσματος, τό ὁποῖον ἐδημιουργήσατε. ῾Η ῾Ιερά Σύνοδος δι᾿ ἀγάπην Χριστοῦ, θέλει νά σᾶς θεωρῆ, εἰσέτι ὡς ἀδελφούς, οἱ ὁποῖοι ἀπό κοινοῦ ἐκοπιάσατε εἰς τό παρελθόν εἰς τόν ἀγῶνα τῆς ᾿Ορθοδοξίας καί ἠργάσθητε εἰς τόν ἀμπελῶνα τοῦ Κυρίου, διό ἡ ἀγάπη καί ὁ πόνος δι᾿ ὑμᾶς προσωπικῶς καί διά τόν Κλῆρον καί τόν Λαόν, τόν ὁποῖον παρασύρετε καί τόν ὁδηγεῖτε εἰς τό σχίσμα, πιέζει τούς Σεβ/τους ᾿Αρχιερεῖς καί τούς ὁδηγεῖ εἰς ἐνεργείας ὡς αὕτη, ἡ κατ᾿ ἐπανάληψιν πρόσκλησις, πρός θεραπείαν τοῦ σχίσματος. Δυστυχῶς ὅμως ὑμεῖς καί αὐτήν τήν ἀγωνίαν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, ἀγωνίαν διά τήν ἑνότητα τῆς ᾿Εκκλησίας, τήν ὁποίαν ἔνοιωσε ὁ Κύριος εἰς τόν κῆπον τήν Γεθσημανῆ τήν νύκτα τῆς προδοσίας, καί ἄφησεν εἰς ἡμᾶς ὡς ἱεράν παρακαταθήκην, ὄχι μόνον δέν τήν ἐκτιμήσατε, ἀλλά καί τήν ἐξεμεταλλεύθητε ἀνεπιτρέπτως, ἐκλαμβάνοντες αὐτάς τάς ἐνεργείας τῆς ἀγάπης καί τῆς ἀγωνίας, ὡς δῆθεν ἀδυναμίαν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου. Δηλαδή καί μετά τήν προδοσίαν σας, καί μετά τό σχίσμα σας, καί μετά τάς συσσωρευμένας ἀντικανονικότητας, καί μετά τά πραξικοπήματά σας, τή βία, τά ψεύδη, τάς συμπεπλασμένας ψευδοκατηγορίας, καί μετά τάς βλασφημίας σας δέν θέλετε νά ἀπαλλαγῆτε ἀπό τόν βρόγχο (θηλειά) τό ὁποῖον περάσατε εἰς τόν λαιμόν σας, ἀλλά παραμένετε σκληροί καί ἀμετανόητοι. Σᾶς ἐτονίσθη ἐπανειλημμένως ὑπό τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, ὅτι αἱ ἔκνομοι ἐνέργειαι - "ἀποφάσεις" σας, ὡς ὅλως ἀνυπόστατοι, διότι εἶναι πραξικοπηματικαί, καί ὡς ὅλως ἄκυρες, διότι εἶναι ἀντικανονικαί, δέν ἔχουν καμμίαν ἀπολύτως πραγματικήν ἀξίαν καί σημασίαν, δέν ἀγγίζουν τούς Σεβασμιωτάτους ᾿Αρχιερεῖς, οὔτε ὡς ἄτομα, οὔτε ὡς ῾Ιεράν Σύνοδον, πολλῷ δέ μᾶλλον δέν ἀγγίζουν καί δέν θίγουν ποσῶς τό μέγα μυστήριον - θεσμόν τῆς ᾿Εκκλησίας, συντρίβουν ὅμως ἐσᾶς τούς ἰδίους καί κολάζουν αὐτούς τῶν ὁποίων ἐκμεταλλεύεσθε τήν ἁπλότητα, ἤ τήν προσωπολατρείαν, ἤ τόν ἄκριτον φανατισμόν, καί τήν μισαλλοδοξίαν, ἡ ὁποία εἰς τήν κυριολεξίαν τούς ἔχει τυφλώσει. Πρίν ἀπαντήσωμεν εἰς τούς 6 λόγους ἐπί τῶν ὁποίων ἐστηρίξατε τήν ἄρνησίν σας νά προσέλθετε εἰς τήν ῾Ιεράν Σύνοδον θά παραθέσωμεν: 1) Τήν πρώτην πρόσκλησιν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου 2) Τήν ἀπάντησίν σας καί 3) Τήν δευτέραν πρόσκλησιν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου. Εἰς τήν συνέχειαν θά ἀπαντήσωμεν εἰς τούς 6 λόγους διά τούς ὁποίους ἠρνήθητε νά δεχθῆτε τήν πρόσκλησιν. Διευκρινίζομεν δέ ὅτι ὅλα αὐτά γίνονται κυρίως διά τόν εὐλαβῆ Κλῆρον καί τόν Λαόν, ὁ ὁποῖος σᾶς ἀκολουθεῖ εἰς τήν προδοσίαν, διότι νομίζει, ὅτι εὑρίσκεται ἐν τῇ ἀληθείᾳ, καί ὅτι ἀγωνίζεται διά τήν σωτηρίαν του, ἐνῶ εἰς τήν πραγματικότητα τόν ὁδηγεῖτε εἰς τόν ἅδην τοῦ σχίσματός σας καί τῶν βλασφημιῶν σας. ῾Η πρώτη πρόσκλησις τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου. ᾿Εκ τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου σᾶς ἀπεστάλη ἡ κατωτέρω ἐπιστολή-πρόσκλησις: ΑΡ. ΠΡΩΤ. 2876 Εν ᾿Αθήναις τῇ 25-8-95 (Π.Η.) Πρός τούς Σεβ/τους: κ. Γρηγόριον, κ. Ματθαῖον, κ. Θεοδόσιον, κ. Τίτον καί κ. Χρυσόστομον Σεβασμιώτατοι. Διά τῆς παρούσης ἐπιστολῆς, τήν ὁποίαν σᾶς ἀποστέλλω τῆ ἐντολῇ τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς ῾Ιεραρχίας σᾶς γνωρίζω τά κάτωθι: ῾Η ῾Ιερά Σύνοδος τῆς ῾Ιεραρχίας, συσκεψαμένη ἐν ῾Αγίῳ Πνεύματι καί μετά συνοχῆς καρδίας ἐξετάσασα τήν ὑφισταμένην σήμερον ἐκκλησιαστικήν κατάστασιν, ὅπως αὕτη ἐδημιουργήθη, ἐξελίχθη καί τελικῶς διεμορφώθη, ἰδιαιτέρως μετά τήν 9-6-95 (ν. ἡ.), ἐν βαθείᾳ θλίψει διά τά συμβαίνοντα, ἐκφράζει τήν διακαῆ ἐπιθυμίαν καί τήν ἐκτενῆ εὐχήν, ὅπως ἅπαντες ἐνωτισθῶμεν τήν ἐντολήν τῆς ἀγάπης τοῦ Κυρίου καί ἐκ βάθους ψυχῆς ἐκζητήσωμεν τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ἵνα καί πάλιν "ὅπου ἐπλεόνασεν ἡ ἁμαρτία, ὑπερπερισεύση ἡ χάρις" (Ρωμ. 5, 20). Καί ἡ χάρις τοῦ Κυρίου, ὅταν ὑπάρχη ἀληθής πίστις, εἰλικρινής ταπείνωσις καί ἀνυπόκριτος ὑπακοή εἰς τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, δύναται νά θεραπεύση τά πάντα. ῎Αν ὅσα συνέβησαν καί συμβαίνουν εἶναι ἔργα καί συνέπειαι τῆς ἀνθρωπίνης ἀδυναμίας καί ἀτελείας καί δέν εἶναι ἐξελισσόμεναι ἐνέργειαι προδιαγεγραμμένου σχεδίου ἑτεροκινήτων καί σκοτεινῶν δυνάμεων, εἶναι δυνατόν διά τῆς χάριτος τοῦ Παναγίου Πνεύματος νά διορθωθοῦν ὅλα τά σφάλματα τῆς ἀνθρωπίνης ἀτελείας καί νά θεραπευθοῦν ὅλα τά τραύματα τῆς ἀνθρωπίνης ἀδυναμίας, ἀρκεῖ νά ὑπάρξη πραγματική διάθεσις ταπεινώσεως ἐν ἀληθείᾳ καί ἀγάπῃ ἐνώπιον τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ. Καί τότε ἡ προσευχή τοῦ Θεανθρώπου ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ "ἵνα πάντες ἕν ὧσιν", θά γίνη ἀμέσως πραγματικότης, πρός δόξαν τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ ἡμῶν καί τῆς ῾Αγίας τοῦ Χριστοῦ ᾿Εκκλησίας καί πρός σωτηρίαν ἡμῶν καί τῶν πιστῶν τέκνων Αὐτῆς. ῾Η ῾Ιερά Σύνοδος λαμβάνουσα ὑπ᾿ ὄψιν ὅτι δύο εἶναι τά ἀσυγχώρητα ἁμαρτήματα ἤτοι: α) ἡ βλασφημία κατά τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος καί β) τό σχίσμα, τοῦ ὁποίου τήν ἁμαρτίαν οὔτε αἷμα μαρτυρικόν δέν τήν ἐξαλείφει, ἐπιθυμεῖ καί παρακαλεῖ νά προληφθῆ καί μή παγιωθῆ τό προκληθέν σχίσμα, διότι κανέν ἐκ τῶν μέχρι σήμερον ἐπισυμβάντων σχισμάτων δέν ἐθεραπεύθη. ᾿Εάν ἀληθῶς εἴμεθα ἐλεύθεροι ἐν Χριστῷ καί δέν εἶναι τινές δεσμευμένοι εἰς τρίτους ἐκτός ᾿Εκκλησίας παράγοντας, ἐάν ἀληθῶς πιστεύωμεν εἰς τόν Θεόν καί τήν ῾Αγίαν Του ᾿Εκκλησίαν, κανέν πρόβλημα, ἀπό τά πολλά ὑφιστάμενα, δέν εἶναι ἱκανόν νά προκαλέση πραγματικόν ἀδιέξοδον εἰς τήν κρίσιν, τήν ὁποίαν διέρχεται σήμερον ὁ ῾Ιερός τῆς ᾿Εκκλησίας ᾿Αγών καί νά παγιωθῆ ἕν σχίσμα, τό ὁποῖον ἱκανοποιεῖ ἀπολύτως τόν Νεοημερολογιτισμόν - Οἰκουμενισμόν. Δέν νοεῖται νά ὁμολογῆτε πίστιν εἰς τόν Θεόν, πίστιν εἰς τήν ῾Αγίαν Του ᾿Εκκλησίαν, ὅτι εἶσθε ἐλεύθεροι ἐν Χριστῷ, καί προφασιζόμενοι δῆθεν "εἰκονομαχίαν" νά προκαλῆτε σχίσμα. ᾿Εν προκειμένω καί ἐάν καθ᾿ ὑπόθεσιν δεχθῶμεν, ὅτι ὑπάρχει "εἰκονομαχία", πού ἀσφαλῶς δέν ὑπάρχει, αὕτη δέν ἀντιμετωπίζεται διά τοῦ σχίσματος, ἀλλά διά τῆς μόνης κανονικῆς ἐκκλησιαστικῆς ὁδοῦ, ἡ ὁποία εἶναι ὁ ἐν ἀγάπη καί ἀληθεία διάλογος. Εἴδομεν ὅτι διατυπωθεῖσαι πλάναι, ἀκρότητες καί τινες κακοδοξίαι, διά τῆς σωστῆς πληροφορήσεως, ἀνεκλήθησαν, ἀπεκηρύχθησαν ὑπό τῶν συντακτῶν των καί διά τῆς ὑπ᾿ ἀριθμ. 2566/23-1-92 Ποιμαντορικῆς ᾿Εγκυκλίου ἡ ῾Ιερά Σύνοδος διεφύλαξεν τό 1992 τήν ἑνότητα. Τό σημερινόν ὅμως σχίσμα, ἐάν δέν ἀντιμετωπισθῆ ἐγκαίρως, ἴσως νά μή θεραπευθῆ ποτέ. Καί ἐνῶ ἡ ᾿Εκκλησία θά συνεχίση τήν πορείαν της, οἱ πραγματικοί σχῖσται, ὡς καί οἱ ἀνά τούς αἰῶνας Σχισματικοί, δέν θά ἴδουν πρόσωπον Θεοῦ. ᾿Ενῶ θέμα "εἰκονομαχίας", ὡς ἐτονίσθη, δέν ὑφίσταται, ὅμως ὑφίσταται ἡ βλασφημία κατά τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος καθ᾿ ἥν, ὡς ἰσχυρίζεται εἰς τήν ἀπό 11-10-91 "᾿Εγκύκλιόν" του ὁ θεολογικός σας σύμβουλος, "μᾶς περιρρέει ἡ ἀνομία τῆς χειροθεσίας τοῦ 1971", καθώς καί ἡ βλασφημία ὅτι "ἐξεφύγομεν τῆς γραμμῆς πλεύσεως τοῦ ῾Αγίου Πατρός" κλπ. Ταῦτα εἶναι μείζονα αἱρέσεως καί θερμῶς παρακαλεῖ ἡ ῾Ιερά Σύνοδος, διά τήν ἑνότητα καί τήν εὐόδωσιν τοῦ ἀγῶνος τῆς ᾿Ορθοδοξίας, νά ἀποκηρυχθοῦν, νά καταδικαστοῦν καί νά ὁμολογήσωμεν τήν ἀλήθειαν καί τήν κοινήν συνείδησιν τῆς ᾿Εκκλησίας, τήν ὁποίαν ἐξέφρασεν ἡ ῾Ιερά Σύνοδος τῆς ῾Ιεραρχίας διά τῆς Β' Πράξεώς της τῆς 19-8-1982, ὡς καί ἡμεῖς ἐπράξαμεν τήν 4-4-94 κατά τό Συνοδικόν Πανιερατικόν Συλλείτουργον, ὅτε κατεδικάσαμεν τόσον τάς ἐν λόγῳ βλασφημίας, ὅσον καί τάς ὑπό ἀμφοτέρων τῶν πλευρῶν διατυπωθείσας κακοδόξους ἐκφράσεις. Σεβασμιώτατοι Διά τό ἅγιον τοῦτο ἔργον, ἤτοι διά τήν ἐν ἀγάπῃ καί ἀληθείᾳ ἀποκατάστασιν τῆς ἑνότητος σᾶς προσκαλοῦμεν εἰς κοινήν σύσκεψιν μεθ᾿ ἡμῶν τήν 9-9-95 (π.ἡ.), ἡμέραν Παρασκευήν καί ὥραν 10ην π.μ., δηλοῦντες, ὅτι δέν κωλυόμεθα ἀπό τάς μέχρι σήμερον ἀτυχεῖς ἐνεργείας - "ἀποφάσεις" ὑμῶν, διότι δέν μᾶς ἐγγίζουν καί διότι σᾶς θεωροῦμεν εἰσέτι ἐν Χριστῷ ἀδελφούς. ῾Η προσωπική σας πρόθυμος ἀνταπόκρισις ὡς καί τῶν ἑτέρων τεσσάρων Σεβ/των ᾿Αρχιερέων εἰς τήν παροῦσαν πρόσκλησιν καί ἡ θερμή διάθεσις καί διακαής πόθος νά ἐκφρασθῆ ὑφ᾿ ὅλων, ἐν ἑνί πνεύματι καί μιᾷ καρδίᾳ, τό θέλημα τοῦ Χριστοῦ, "ἵνα ὦμεν οἱ πάντες ἕν", θά συντρίψη τόν διάβολον τοῦ σχίσματος, θά καταισχύνη τάς σκοτεινάς δυνάμεις, καί χαρά θά γίνη ἐν τῷ οὐρανῷ μεγάλη ἀλλά καί εἰς τάς καρδίας ὅλων ἡμῶν καί ἰδιαιτέρως τῶν πενθούντων Γνησίων ᾿Ορθοδόξων Χριστιανῶν, πιστῶν τέκνων τῆς ῾Αγιωτάτης τοῦ Χριστοῦ ᾿Εκκλησίας. Πρός τοῦτο αἱ τυχόν δικαστικαί ὑποθέσεις, αἱ ἐκκρεμοῦσαι εἰς τά πολιτικά δικαστήρια καί ἐκδικαζόμεναι κατά τήν περίοδον ταύτην, θά ἀνασταλοῦν. ᾿Αποφάσει - ᾿Εντολῇ τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου ῾Ο ᾿Αρχιγραμματεύς + ῾Ο Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος Υ.Γ. Παρακαλοῦμεν, ὅπως, ἐφ᾿ ὅσον γίνη ἀποδεκτή ὑφ᾿ ὑμῶν ἡ πρότασίς μας περί τῆς ἀπό κοινοῦ συσκέψεως μᾶς ἐνημερώσητε πρό τεσσάρων τουλάχιστον ἡμερῶν ἀπό τῆς προσδιορισθείσης ἡμερομηνίας συσκέψεως. ῾Η δευτέρα πρόσκλησις τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου. ᾿Επειδή ὅμως διά τῆς ὑπ᾿ἀριθμ. 15/28-9-1995 ἀπαντητικῆς σας ἐπιστολῆς, ἀπεθυνομένης εἰς ἐμέ προσωπικῶς καί οὐχί εἰς τήν ῾Ιεράν Σύνοδον, ἠρνήθητε τήν πρόσκλησιν, ἡ ῾Ιερά Σύνοδος σᾶς ἀπέστειλε καί δευτέραν πρόσκλησιν ἔχουσαν οὕτω: ΑΡ. ΠΡΩΤ. 2903 ᾿Εν ᾿Αθήναις τῇ 29/16-1-1996 Πρός τούς Σεβασμιωτάτους: κ. Γρηγόριον, κ. Ματθαῖον, κ. Θεοδόσιον, κ. Τίτον καί κ. Χρυσόστομον. Σεβασμιώτατοι, Διά τῆς ὑπ᾿ ἀριθμ. 2876/25-8-95 (ὀ.ἡ.) ἐπιστολῆς ἡμῶν, κοινῇ ἀποφάσει ὅλων τῶν Σεβ. Μητροπολιτῶν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, προσεκαλέσαμεν ὑμᾶς νά παραστῆτε εἰς "κοινήν μετά τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου σύσκεψιν, ἵνα συντριβῆ ὁ διάβολος τοῦ σχίσματος καί καταισχυνθοῦν αἱ σκοτειναί δυνάμεις". Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀνωτέρω προτάσεως ἡμῶν ἀπεστείλατε τό ὑπ᾿ ἀριθμ. 15/28-9-95 ὑμέτερον ἔγγραφον, διά τοῦ ὁποίου ἠρνήθητε τήν ὡς ἄνω πρότασιν - πρόσκλησιν ἡμῶν. Κατόπιν τούτου ἡ ῾Ιερά Σύνοδος τῆς ῾Ιεραρχίας συνελθοῦσα εἰς τακτικήν συνεδρίασιν καί ἐν ῾Αγίῳ Πνεύματι καί μετά προσοχῆς καί ἐκκλησιαστικῆς συνεπείας ἐξετάσασα τήν διαμορφωθεῖσαν κατάστασιν, αὖθις τε ὁμοφώνως ἀπεφάσισεν νά καλέση πάντας ὑμᾶς καί ἕνα ἕκαστον ἐξ ὑμῶν διά μίαν εἰσέτι φοράν εἰς κοινήν μετ᾿ Αὐτῆς σύσκεψιν διά τήν κατά τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί τήν ἐκκλησιαστικήν τάξιν ἐξέτασιν καί ἐπίλυσιν τῶν δημιουργηθέντων προβλημάτων, καί δή καί τοῦ προκληθέντος σχίσματος. Καί τοῦτο, διότι εἶναι βαθεῖα συνείδησις ἁπάντων τῶν Σεβ. Μητροπολιτῶν, ὅτι θέλημα τοῦ Θεοῦ καί ἐντολή τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ εἶναι ἡ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Χριστοῦ ἑνότης τῶν πιστῶν κατά τόν λόγον τῆς ᾿Αρχιερατικῆς Αὐτοῦ προσευχῆς "Πάτερ ἅγιε, τήρησον αὐτούς ἐν τῷ ὀνόματί σου, οὕς δέδωκάς μοι, ἵνα ὧσιν ἕν καθώς ἡμεῖς" (᾿Ιωαν. 17,11,21). ᾿Αδελφοί, Αὐτήν τήν ἑνότητα μετά τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, ἤτοι τῆς ῾Αγίας Αὐτοῦ ᾿Εκκλησίας, ἅπαντες οἱ Σεβ. ᾿Αρχιερεῖς ποθοῦντες καί μετά ζήλου καί τῆς ἐν Χριστῶ ἀγάπης ἐπιδιώκοντες διά πάντας τούς ᾿Αδελφούς - ὑπέρ ὧν Χριστός ἀπέθανεν - παραβλέπομεν ἐπί τοῦ παρόντος πάσας τάς καθ᾿ ἡμῶν παλαιοτέρας καί προσφάτους κατηγορίας, ὕβρεις, διαστροφάς, συκοφαντίας καί ἀνοικείους προσφωνήσεις καί ἐκφράσεις - ὡς καί εἰς τήν τελευταίαν ὑπό τόν τίτλον: "Καιρός παντί πράγματι" μακροσκελῆ καί πολύλογον ἐγκύκλιον ὑμῶν ἐπαναλαμβάνονται διά πολλοστήν φοράν - καί προβαίνομεν εἰς τήν παροῦσαν δευτέραν πρόσκλησιν πρός ὑμᾶς διά κοινήν σύσκεψιν μετά τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, προσπίπτοντες καί μετά ζεούσης καρδίας ἐκλιπαροῦντες τό ἄρρητον ἔλεος καί τήν ἄπειρον μακροθυμίαν τοῦ πανοικτίρμονος καί πολυευσπλάγχνου Κυρίου καί Σωτῆρος ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ "ὅς πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καί εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν" ( Α' Τιμ. 2,4). Σεβασμιώτατοι, Τόν θεῖον φωτισμόν ἐκτενῶς καί μετά φιλαδελφείας ἐπικαλούμεθα διά πάντας ὑμᾶς, διότι θέλομεν νά σᾶς θεωρῶμεν εἰσέτι ᾿Αδελφούς, ἔχοντες ὑπ᾿ ὄψιν ὅτι πρό ὀλίγου καιροῦ ἀπό κοινοῦ ἐκοπιάζαμεν εἰς τόν ἀγῶνα ὑπέρ τῆς φιλτάτης ᾿Ορθοδοξίας καί ἐργαζώμεθα μετά ζήλου καί ἀγάπης εἰς τόν ἀμπελῶνα τοῦ Κυρίου καί διά τοῦτο ἄλγος βαρύ αἰσθανόμεθα εἰς τάς καρδίας ἡμῶν προσωπικῶς δι᾿ ἕναν ἕκαστον ἐξ ὑμῶν καί διά τόν Κλῆρον καί τόν Λαόν, οἱ ὁποῖοι παρεσύρθησαν καί σᾶς ἀκολουθοῦν εἰς τήν δύστηνον ὁδόν τοῦ σχίσματος. Εὐελπιστοῦντες ὅτι ἡ μετά βαθείας καί εἰλικρινοῦς ἀγάπης προσευχή ἁπάντων τῶν Σεβ. ᾿Αρχιερέων καί ἡ ἐξ αὐτῆς πηγάζουσα παροῦσα δευτέρα πρόσκλησις θά εὕρη ἀγαθόν ἔδαφος καί θετικήν ἀνταπόκρισιν εἰς τάς καρδίας ὑμῶν, σᾶς πληροφοροῦμεν ὅτι ἡ ῾Ιερά Σύνοδος θά ἀναμείνη τήν κατά Θεόν προσδοκωμένην ἀπάντησιν ὑμῶν ἐπί τῆς δευτέρας ταύτης προσκλήσεως, ἥτις δέον νά ἀποσταλῆ δι᾿ ἐγγράφου ὑμῶν εἰς τά Γραφεῖα τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, ἐπί ἀποδείξει, τό ἀργότερον μέχρι τῆς 17 Φεβρουαρίου 1996, κατά τό ἐκκλησιαστικόν ἡμερολόγιον, διά νά ὁρισθῆ εἰς τήν συνέχειαν ὁ τόπος καί ὁ χρόνος τῆς κοινῆς συσκέψεως. ᾿Εντολῇ τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου Ο ΑΡΧΙΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ + ῾Ο Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς ΚΗΡΥΚΟΣ Παρῆλθεν ἡ προθεσμία, ἡ ὁποία σᾶς ἐδόθη καί διά τῆς Β' προσκλήσεως Εἰς τήν δευτέραν ταύτην πρόσκλησιν δέν ἀπαντήσατε, ὡς ὠφείλατε, ὅμως, ὅπου εὑρεθῆτε ἐξαπατᾶτε τούς Χριστιανούς, λέγοντες: "βλέπετε μᾶς παρακαλοῦν, διότι δέν ξέρουν τί νά κάνουν, τά ἔχουν χαμένα". Αὐτά καί ἄλλα περίπου ὅμοια καί χειρότερα διασπείρετε. ᾿Επειδή, ὅμως, ἡ συμπεριφορά σας ἐν προκειμένῳ εἶναι ἀχαρακτήριστος, καί ἀφοῦ παρῆλθε καί ἡ ὁρισθεῖσα καί διά τῆς Β' προσκλήσεως προθεσμία (17 Φεβρουαρίου), ὑπακούοντες εἰς τήν ᾿Αποστολικήν ἐντολήν: "μετά πρώτην καί δευτέραν νουθεσίαν..." εἴμεθα ἀναγκασμένοι νά σᾶς ἀπαντήσωμεν δημοσίως πλέον, ἐπί τῶν 6 λόγων τούς ὁποίους ἐπεκαλέσθητε εἰς τήν ὑπ᾿ἀριθμ. 15/28-9-95 ἀπαντητικήν εἰς τήν Α' πρόσκλησιν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου ἐπιστολήν σας, τήν ὁποίαν ἀπευθύνατε πρός ἐμέ προσωπικῶς. Οἱ ἕξ (6) λόγοι τούς ὁποίους ἐπεκαλέσθητε καί διά τούς ὁποίους ἀρνεῖσθε, ὡς ἰσχυρίζεσθε, τήν πρόσκλησιν. Εἰς τήν ὑπ᾿ ἀριθμ. 15/28-9-95 ἀπάντησίν σας, ἡ ὁποία προεξετέθη αὐτούσιος, ἐπικαλεῖσθε ἕξ (6) λόγους, οἱ ὁποῖοι, ὡς διατείνεσθε, δέν σᾶς ἐπιτρέπουν νά προσέλθετε εἰς τόν διάλογον μετά τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου. ᾿Επ᾿ αὐτοῦ ὅμως τήν ἀπάντησιν τήν λαμβάνετε ἀπό τούς ἰδίους τούς 6 λόγους τούς ὁποίους ἐπεκαλέσθητε. Δηλαδή, οἱ ἴδιοι αὐτοί λόγοι τούς ὁποίους ἐπικαλεῖσθε, εἶναι ἀκριβῶς αὐτοί πού σᾶς ἐπέβαλον καί σᾶς ἐπιβάλλουν (διότι πάντοτε ἡ θύρα τοῦ διαλόγου παραμένει ἀνοικτή) νά εἴχατε προσέλθει ἤ καί τώρα νά προσέλθετε. Δηλαδή εἴχατε ἀπόλυτον ὑποχρέωσιν ἀπό κάθε Κανονικήν καί ᾿Ορθόδοξον ἐκκλησιαστικήν δεοντολογίαν νά προσέλθετε εἰς τήν ῾Ιεράν Σύνοδον καί βάσει τῆς ὀρθοδόξου Παραδόσεως καί Θεολογίας νά ἀποδείξετε καί νά ὑποδείξετε: 1) Τάς "βλασφημίας" τάς ὁποίας, ὡς ἰσχυρίζεσθε, πρέπει νά καταδικάση ἡ ῾Ιερά Σύνοδος. ᾿Εν προκειμένῳ θά πρέπει νά μᾶς εἴπητε, πότε καταγγείλατε κανονικῶς αὐτάς τάς "βλασφημίας", πότε καί μέ ποῖα κριτήρια τάς "ἀπεδείξατε" καί ποῖος ἤ ποῖοι ἠρνήθησαν νά τάς καταδικάσουν; Μήν ἐπικαλεσθῆτε τήν βλάσφημον καί, ὡς ἀπεδείχθη καί ἐκ τῶν γνωματεύσεων τῶν Θεολόγων, στρεβλήν "ἐγκύκλιόν" σας τῆς 23-2-93, διότι, ἐάν αὐτήν δέν τήν ἀνακαλέσετε, θά παραμείνετε ἐκτός ἀπό σχισματικοί, ἐς ἀεί, καί αὐτοαναθεματισμένοι καί βλάσφημοι. Βεβαίως δέν σᾶς ἀποκλείει κανείς νά θέσετε καί αὐτό τό κείμενό σας ἐνώπιον τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου. 2) Νά ἀποδείξετε, μέ ὀρθόδοξα κριτήρια καί μέ συγκεκριμένα στοιχεῖα, ἄν ὑπῆρξεν ἤ ἄν ὑπάρχη "νεοεικονομαχία", ἀφοῦ πρῶτα εἴπητε τί εἶναι εἰκονομαχία. Μέχρι σήμερον ἀπεδείξατε, ὅτι δέν ξέρετε τί σημαίνει εἰκονομαχία, ἀλλά τό μόνον πού γνωρίζετε εἶναι νά παπαγαλίζετε σεῖς καί οἱ ὁπαδοί σας τή λέξιν εἰκονομαχία, διότι ὑπάρχει σκοπιμότης. Δυστυχῶς, λυπούμεθα πού τό λέγομεν, ἀλλά τά κέντρα ἀπ᾿ ὅπου ἐξεκίνησε αὐτός ὁ πόλεμος κατά τῆς ᾿Εκκλησίας καί τόν διεξάγετε σεῖς οἱ πέντε, εἶναι ἱκανώτατα καί γνωρίζουν, τί εἶναι Εἰκονομαχία, ἤ ἄν ὑπῆρξε καί ἄν ὑπάρχῃ εἰς τήν ᾿Εκκλησίαν τῶν Γ.Ο.Χ., ἀλλά γνωρίζουν καί τό πνευματικόν ἐπίπεδον καί τήν ψυχολογίαν τῶν Γ.Ο.Χ. καί ἀνάλογα ἐνεργοῦν, σεῖς ὅμως πού γίνατε πειθήνια ὄργανά των, τί λόγον θά δώσετε ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ; 3) Νά ἀποδείξετε, διά πραγματικῶν καί, οὐχί διά "συμπεπλασμένων" στοιχείων, ὡς μέχρι τοῦδε ἐπράξατε, τόν ἰσχυρισμόν σας, ὅτι "ἠρνήθη" ὁ Προκαθήμενος Μακ/τος ᾿Αρχ/πος κ. ᾿Ανδρέας νά συγκαλέση τήν ῾Ιεράν Σύνοδον καί ὅτι δέν παρεκωλύθη καί δέν ἀνεβλήθη ἡ σύγκλησις τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου ἀποκλειστικῶς καί μόνον ὑπαιτιότητι ὑμῶν τῶν πέντε, ὡς εἶναι ἡ πραγματικότης. 4) Νά ἀποδείξετε καί νά τεκμηριώσετε ΚΑΝΟΝΙΚΩΣ καί ΟΡΘΟΔΟΞΩΣ καί μέ ἐκκλησιαστικά καί οὐχί κοσμικά κριτήρια, ἀπό πότε καί πῶς ἡ φατριαστική σας ὁμάδα τῶν 5 ᾿Επισκόπων ἔγινε "Σύνοδος" καί ἐπί τῇ βάσει ποίων κριτηρίων ἰσχυρίζεσθε, ὅτι ἐκπροσωπεῖτε τήν ᾿Εκκλησίαν (ἀπό πότε καί πῶς;) καί ἐπί τῇ βάσει ποίας κανονικῆς τάξεως "ὤφειλεν"(;) ὁ Μακ/τος Προκαθήμενος "νά ἀπολογηθῆ ἐνώπιόν σας", δηλαδή ἐνώπιον μιᾶς αὐτοδημιουργηθείσης φατριαστικῆς ὁμάδος, αὐτοαποκοπείσης ἀπό τήν ῾Ιεράν Σύνοδον καί παραβιασάσης σύμπασαν τήν κανονικήν τάξιν. Νά ἀπολογηθῇ ὁ Πρόεδρος τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, ἐνώπιον μιᾶς φατριαστικῆς ὁμάδος καί δή ἄνευ καταγγελίας, ἄνευ τῆς κανονικῆς διαδικασίας, ἐπί ἑνός "συμπεπλασμένου" (ὅρα Κανόνα ΣΤ' τῆς Β'), ἀναποδείκτου καί ἀνυποστάτου κατηγορητηρίου; Νά μᾶς ἀποδείξετε ἀκόμη καί ὅτι τό πραξικόπημα τοῦ ᾿Ιουνίου 1995 δέν εἶναι ἐξέλιξις τοῦ ἐπιτελικοῦ σας σχεδίου πρός ἀνατροπήν τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου, ὑφαρπαγήν τῶν ῾Ιερῶν Μονῶν καί πρόκλησιν σχίσματος. Ταῦτα δέ, ἀφοῦ ὁ κύριος στόχος τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων , ὁ ὁποῖος ἦτο νά προσβληθῆ ἡ ᾿Εκκλησιολογία καί ἡ ᾿Αποστολική Διαδοχή δέν ἐπέτυχεν, διότι δέν σᾶς διευκόλυνε ὁ Μακαριώτατος ᾿Αρχιεπίσκοπος, ὁ Σεβ/τος Πειραιῶς, ὁ Σεβ/τος ᾿Αργολίδος, ὁ Σεβ/τος Κιτίου, ὁ ᾿Αρχ/τεύς τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου καί τό σῶμα τῶν ᾿Ορθοδόξων Θεολόγων. 5) Νά ἀποδείξετε, πῶς δικαιολογῆται μέ τήν ἔστω μικράν ἀριθμητικήν πλειοψηφίαν σας νά παραθεωρῆτε τόν Πρόεδρον καί τά λοιπά μέλη τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, νά ἐνεργῆτε φατρίαν, νά ἀναδεικνύεσθε εἰς "Σύνοδον" καί νά κατηγορῆτε κατόπιν τά λοιπά μέλη ὅτι ἔκαμαν πραξικόπημα πού δέν ὑπετάχθησαν εἰς τήν φατριαστικήν σας ὁμάδα. 6) Νά ἀποδείξετε τόν βλάσφημον "ἰσχυρισμόν" σας, ὅτι δῆθεν αἱ χειροτονίαι τῶν νέων ᾿Επισκόπων εἶναι "ψευδοχειροτονίαι". Νά εἴπητε τί ἐννοεῖτε μέ τόν ὅρον αὐτόν καί τί ἀκριβῶς ἐννοεῖτε, ὅταν πάλιν διατείνεσθε, ὅτι αἱ καθ᾿ ὑμᾶς "ψευδοχειροτονίαι" ἐδημιούργησαν "ὁριστικόν σχίσμα", δεδομένου ὅτι, ἐκτός τοῦ ὅτι οἱ ἀνωτέρω ἰσχυρισμοί σας εἶναι εὐθεῖα βλασφημία κατά τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος, ἀποκαλύπτουν καί τήν δέσμευσίν σας πρός τούς ἐχθρούς τῆς ᾿Εκκλησίας (οἰκουμενιστάς κλπ) νά μήν ἐπιτρέψητε χειροτονίας νέων ᾿Επισκόπων, στόχον διά τόν ὁποῖον ἀγωνίζεσθε ἀπό ἐτῶν καί διά τόν ὁποῖον κυρίως ἐδημιουργήσατε τόν 5ετῆ σάλον καί καταλήξατε εἰς τό σχίσμα τοῦ ᾿Ιουνίου τοῦ Ι995. Τοῦτο, εἶναι τό πάγιον αἴτημα - ἀπαίτησις- ὅρος τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ - Οἰκουμενισμοῦ, πρός τά ἑκάστοτε ὄργανά του. (Βλέπετε ἱστορίαν τοῦ ῾Ιεροῦ ᾿Αγῶνος τῆς ᾿Εκκλησίας τῶν Γ.Ο.Χ.) καί συγκεκριμένως τήν δέσμευσιν τοῦ πρώην Φλωρίνης ἔναντι τοῦ Νεοημερολογητισμοῦ νά μή χειροτονήση ᾿Επισκόπους. Καταφανές τό ἀδιέξοδον. Εἴχατε ἑπομένως δεσμευθῇ ἀπό τούς ἰδίους τούς λόγους, τούς ὁποίους ἐπεκαλέσθητε, νά προσέλθετε εἰς τήν ῾Ιεράν Σύνοδον καί ἐνώπιον αὐτῆς νά ἀποδείξετε ἅπαντας τούς ἰσχυρισμούς σας ἤ νά τούς ἀνακαλέσετε καί νά ζητήσετε συγγνώμην μέ ἀνάλογον εἰλικρινῆ μετάνοιαν καί συντριβήν κατά τήν κανονικήν καί ὀρθόδοξον τάξιν. ᾿Εφ᾿ ὅσον, ὅμως, ἐπιμένετε εἰς τήν ἄρνησίν σας νά προσέλθετε εἰς τήν ῾Ιεράν Σύνοδον διά νά θεραπευθῆ τό σχίσμα, τό ὁποῖον ἐδημιουργήσατε εἰς τό Σῶμα τῆς ᾿Εκκλησίας καί νά ἐνδυθῆτε τήν ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ καί νά ὑποταχθῆτε εἰς τήν ἀλήθειαν τῆς ᾿Ορθοδοξίας καί τήν κανονικήν τάξιν ἐν πᾶσι, τοῦτο ἐπιβεβαιοῖ δι᾿ ἄλλην μίαν φοράν, τήν βεβαίαν πεποίθησίν μας, ὅτι τινές ἐξ ὑμῶν ὄχι μόνον δέν εἶναι ἐλεύθεροι ἐν Χριστῷ, ἀλλά καί εἶναι οἱ ἀποκλειστικοί αἴτιοι τοῦ σχίσματος. Προκύπτει, δηλαδή, ὅτι ὁ κ. Ματθαῖος (πρώην ᾿Αττικῆς) καί ὁ κ. Χρυσόστομος (πρώην Θεσσαλονίκης) ἐνεργοῦν διά λογαριασμόν τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ - Οἰκουμενισμοῦ. Πλέον τό μισαλλόδοξον ἔμμονον κήρυγμα περί "νεοεικονομαχίας" δέν σᾶς καλύπτει, ἀλλά ἀποκαλύπτει σέ ὅλο τό πλάτος καί τό βάθος τά σκοτεινά σχέδιά σας. Τά ἀπό τό 1990 κείμενα καί ἐνέργειαί σας, τά ὁποῖα προεκαλέσατε, εἶναι ὁ ἀψευδής μάρτυς, ὁ ὁποῖος βεβαιοῖ τάς προθέσεις σας κατά τῆς ᾿Εκκλησίας ἤτοι: ἀνατροπήν τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου, ὑφαρπαγήν ἤ διάλυσιν τῆς Μονῆς, προσβολή τοῦ ῾Ιεροῦ Συνδέσμου καί τέλος τό "μοιραῖον" σχίσμα σας, ἐφ᾿ ὅσον βεβαίως δέν ἐπεβλήθησαν ὁ κ. Ματθαῖος καί ὁ κ. Χρυσόστομος εἰς τό σῶμα τῆς ῾Ιεραρχίας καί δέν ἠδυνήθησαν νά τήν κατευθύνουν ἐκεῖ, ὅπου ἤθελον οἱ ἴδιοι. Κάθε συνετός ἄνθρωπος κατανοεῖ τό ἀδιέξοδον εἰς τό ὁποῖον ἔχετε περιέλθει, ἀλλά τό ἀδιέξοδον τό δημιουργοῦν αἱ πράξεις σας καί τό συντηρεῖ ἡ πρός τρίτους δέσμευσίς σας, ἡ ὁποία προφανῶς ὁσημέραι γίνεται περισσότερον ἀσφυκτική, διά τοῦτο σπεύδετε νά προκαλέσετε νέον "1950". ῾Η ῾Ιερά Σύνοδος καί ἡμεῖς προσωπικῶς κατανοοῦμεν πάντα ταῦτα καί διά τοῦτο θά συνεχίσωμεν τήν στηλίτευσιν τῶν κατά τῆς ᾿Εκκλησίας ἐγκλημάτων σας, ἐνῶ, ἡ ῾Ιερά Σύνοδος ἦταν (καί εἶναι πάντοτε) ὑποχρεωμένη νά δεχθῆ τήν εὐκταίαν μετάνοιαν καί διόρθωσίν σας, ἐξ ἴσου καί ὡς ὁμάδα καί ὡς πρόσωπα ἕνα ἕκαστον χωριστά, κατά τό θέλημα τοῦ Χριστοῦ. Διά ταῦτα, ἡ ῾Ιερά Σύνοδος, ἐποίησεν ἀγάπην, ἐμακροθύμησεν, παρεκάλεσεν καί ἐκάλεσεν ὑμᾶς τούς πέντε πρώην Μητροπολίτας, καί διά δευτέραν φοράν, νά σκεφθῆτε καί νά συνειδητοποιήσητε ὅτι, ἐάν δέν θελήσετε νά συμβάλετε εἰς τήν θεραπείαν τοῦ σχίσματος, τό ὁποῖον προεκαλέσατε, καί τό αἷμα σας ἄν θά χύσετε, δέν θά δυνηθῆτε νά ἐξαλείψετε τήν ἁμαρτίαν αὐτήν τοῦ σχίσματος, ὅπως τονίζει καί ὁ ῾Ιερός Χρυσόστομος. Καί ἄν ἀκόμη τινές ἐξ ὑμῶν αὐτοαπατώμενοι πιστεύετε, ὅτι δέν εἶσθε σεῖς ἀποκλειστικά οἱ προκαλέσαντες τό σχίσμα ἤ δέν εἶσθε ὑπεύθυνοι δι᾿ αὐτό, τό ὅτι δέν ἀγωνιᾶτε διά τήν ὡς τάχιστα θεραπείαν του, ἀλλά ἀρνεῖσθε τάς προσκλήσεις προφασιζόμενοι, (ὡς συνέβαινε ἐπί πέντε ὁλόκληρα ἔτη), ψεύδη καί συκοφαντίας, διά νά "καλύπτεσθε", αὐτό καί μόνον ἀποδεικνύει, ὅτι συνειδητά προεκαλέσατε τό σχίσμα καί οὕτω αὐτοκαταδικάζεσθε. ῎Αν δέν εἴσασθε οἱ ἀποκλειστικοί ὑπεύθυνοι διά τό σχίσμα, θά ἔπρεπε νά μήν ἡσυχάζατε, οὐδ᾿ ἐπί στιγμήν, ἕως ὅτου ἐπέλθη ἡ κατά Θεόν θεραπεία του. Τώρα ὅμως πού ἀρνεῖσθε τήν πρόσκλησιν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου καί προφασίζεσθε μάλιστα ψευδεῖς λόγους, οἱ ὁποῖοι δῆθεν σᾶς ἐμποδίζουν, οἱ ἴδιοι κηρύσσετε καί ὁμολογεῖτε, μέ αὐτήν τήν ἄρνησίν σας, τήν κραυγαλέαν ἀλήθειαν, ὅτι σεῖς συνειδητά ἐνεργήσατε τό σχίσμα καί σᾶς ἐνδιαφέρει νά παραμείνη καί νά παγιωθῆ! Διότι, ἐάν εἴσασθε ἀνεύθυνοι, ἐάν εἴχατε τό δίκαιον καί τήν ἀλήθειαν, ἐάν εἴχατε καί τήν ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ, δέν θά ἔπρεπε νά ἀρνῆσθε, ἀλλά σεῖς ὠφείλατε νά παρακαλῆτε νά θεραπευθῆ τό σχίσμα . ῾Η ῾Ιερά Σύνοδος, ἐνῶ ἦλθεν ὁ χρόνος διά νά ἐφαρμόση τήν κανονικήν ὁδόν τῆς ἀκριβείας, ἐν τούτοις κρίνει ὑποχρέωσιν καί καθῆκόν της νά ἀπαντήση εἰς τάς βλασφημίας καί ψευδοκατηγορίας, τάς ὁποίας ἀναφέρετε εἰς τήν ἀπό 8-9-95 ἐπιστολήν σας, τόσον δι᾿ ὑμᾶς τούς ἰδίους, ὅσον καί διά τούς ἁπλοῦς χριστιανούς Κληρικούς καί λαϊκούς. ῾Η ἀπάντησις, λοιπόν, εἰς τήν ἐπιστολήν σας, τήν ὁποίαν διά τῆς παρούσης ἐπιχειροῦμε, μέ τήν εὐλογίαν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, γίνεται ἐξ ἀγάπης καί πρός χάριν τῆς ἀληθείας, ἵνα μή τις ἐξ ὑμῶν ἀπατᾶται . ᾿Ιδού ἡ ἀπάντησις: Εἰς τό ἐν λόγῳ ἔγγραφον σας ὑφαρπάζετε προσωνυμίας καί τίτλους ὡς: "᾿Εκκλησία ΓΟΧ", "῾Ιερά Σύνοδος" κλπ. καί ἀσεβῶς ἀντιποιεῖσθε αὐτάς, καίτοι γνωρίζετε πολύ καλά, ὅτι μία ἀπεσχισμένη ὁμάς, μεγάλη ἤ μικρή, ὅσο καί ἄν ὀνομασθῆ "᾿Εκκλησία", "Σύνοδος" κλπ. δέν εἶναι καί δέν γίνεται οὔτε ᾿Εκκλησία, οὔτε Σύνοδος, παραμένει μία φατριαστική ὁμάδα. Δυστυχῶς, μέ τήν ἰδίαν εὐκολίαν μέ τήν ὁποίαν εἰς τό παρελθόν τόσοι ἐσκοτισμένοι παρασυνάγωγοι, σχισματικοί καί ψευδάδελφοι, αὐτοαπεκλήθησαν "᾿Εκκλησία", "Σύνοδος", "᾿Αρχιεπίσκοποι", "᾿Επίσκοποι" καί "῾Ιερεῖς" μέ τήν ἰδίαν καί σεῖς ἔμελλεν τό 1995, ἀδιστάκτως νά ἀποτελέσετε κακήν συνέχειαν αὐτῶν καί νά ἀποκαλέσετε τήν φατριαστικήν σας ὁμάδα "Σύνοδον" καί τό σχίσμα σας "᾿Εκκλησία ΓΟΧ", ἐνῶ τῇ ἀληθείᾳ ἀρνεῖσθε τήν ᾿Εκκλησίαν καί ἐξέρχεσθε Αὐτῆς. ῎Οχι δέ μόνον τοῦτο, ἀλλά ἔθεσεν ὁ πονηρός εἰς τό στόμα καί τήν γραφίδα ὑμῶν καί τάς βλασφημίας κατά τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, ὡς δῆθεν "ψευδοσυνόδου" καί τῶν ᾿Επισκόπων αὐτῆς, ὡς δῆθεν "ψευδεπισκόπων"! ῞Ο,τι ἀκριβῶς ἔλεγον μέχρι χθές οἱ δεδηλωμένοι ἐχθροί καί ἐπίβουλοι τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, ταῦτα ἀκριβῶς καί χειρότερα σήμερον λέγετε ἐσεῖς!!! Μή σᾶς πλανᾶ, ὅμως, ὁ πονηρός, χίλιες φορές νά τό πῆτε καί νά τό γράψετε, οὔτε ᾿Εκκλησία Χριστοῦ θά γίνετε, οὔτε Σύνοδος, οὔτε ὀρθόδοξοι, οὔτε μέλη τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ θά παραμείνετε, ἐάν ἐμμείνετε εἰς τό σχίσμα σας. Θά παραμείνετε ἐκκλησιομάχοι σχισματικοί, ἐάν δέν μετανοήσετε. Διά τοῦτο μή κολάζετε ἑαυτούς καί ἀλλήλους καί μή γίνεσθε περαιτέρω ἐχθροί τοῦ Χριστοῦ καί τῆς ᾿Εκκλησίας Του, βλασφημοῦντες κατά τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος. Ποῖοι καλύπτουν βλασφημίας. ῾Ο πρῶτος ἐκ τῶν "βασικωτέρων λόγων", ὅπως εἰς τήν ἐπιστολήν σας γράφετε, διά τούς ὁποίους ἀρνεῖσθε, καί θεωρεῖτε ἀδύνατον νά ἀνταποκριθῆτε εἰς τήν πρόσκλησιν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου πρός θεραπείαν τοῦ σχίσματος εἶναι: "῾Η κάλυψις καί μή καταδίκη τῶν βλασφήμων καί αἱρετικῶν φρονημάτων....". Δέν εἶναι ἀληθής ὁ ἰσχυρισμός σας, ἀλλά τελείως ψευδής καί ἀνυπόστατος. Καμμίαν ἀπολύτως "βλασφημίαν" ἤ "αἱρετικόν φρόνημα", ὡς τοῦ ῾Ιερομ. Εὐθυμίου, ᾿Ιωαννικίου Μενιδιάτη, ἀλλά καί τῆς ἰδικῆς σας "Β' ᾿Εγκυκλίου" δέν διενοήθημεν ποτέ νά καλύψωμεν. ᾿Αντιθέτως ἡ ῾Ιερά Σύνοδος, μέ τήν χάριν τοῦ Θεοῦ, καί τάς ὁποιασδήποτε ἀτυχεῖς ἤ κακοδόξους ἀπόψεις ἀπέρριψεν, ἀλλά καί αὐτοί τούς ὁποίους σεῖς κατηγορεῖτε ἀνεκάλεσαν καί ἀπεδέχθησαν τήν Ποιμαντορικήν ᾿Εγκύκλιον 2566/23-1-92 τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς ῾Ιεραρχίας, ἡ ὁποία ὡς ἀληθῶς ποιμαντορική, καί τήν εἰρήνην ἐπέφερε καί τήν ἑνότητα διησφάλισε, πλήν, σεῖς καί τήν εἰρήνην καί τήν ἀγάπην καί τήν ἑνότητα δέν ἠθελήσατε, ἀλλά καί ἡμᾶς ἐμισήσατε. Σεῖς, λοιπόν, οἱ ἴδιοι, ἀλλά καί πολλοί ἐκ τῶν συνεργατῶν σας, διετυπώσατε κακοδοξίας, τάς ὁποίας ἀνέχεσθε, καλύπτετε καί ὑποθάλπετε. Καί πρῶτα κακόδοξα καί αἱρετικά εἶναι τά κείμενα τοῦ ῾Ιερομ. ᾿Ιωαννικίου Μενιδιάτη, ἡ "᾿Εγκύκλιος ᾿Επιστολή" τοῦ θεολογικοῦ σας συμβούλου ῾Ιερομ. Εὐθυμίου ᾿Επιφανίου, "ἡ Β' ᾿Εγκύκλιος" σας κλπ., διά νά μήν ἀναφέρουμε τάς "εἰσηγήσεις", τάς "καταγγελίας", τάς "παραιτήσεις", τάς "Διευκρινίσεις" καί λοιπάς πραξικοπηματικάς σας ἐνεργείας. Διά τοῦτο δι᾿ ὑστάτην φοράν, ἐπαναλαμβάνομεν: Παύσατε τά ψεύδη, παύσατε τάς συκοφαντίας, παύσατε τάς πλάνας καί τούς φανατισμούς. Μή βλασφημῆτε τούς Πατέρας καί τήν παράδοσιν τῆς ᾿Ορθοδοξίας, διότι ἰδού ποῦ ὡδηγήθητε: Νά σχίσετε τό σῶμα τῆς ᾿Εκκλησίας, νά σχίσετε τόν ἄρραφον χιτῶνα τοῦ Χριστοῦ, καί ἀμετανοήτως νά συνεχίζετε νά ἐργάζεσθε τό ψεῦδος, ἐνῶ ἀρνεῖσθε νά διορθώσετε ὄχι μίαν πλάνην, ἀλλά ἑκατοντάδες καί αὐτό τό Σχίσμα σας. Δι᾿ ὑστάτην φοράν σᾶς τονίζομεν, ὅτι τά κείμενα τά ὁποῖα εἰς τήν ἐπιστολήν σας ἐπικαλεῖσθε, ἄλλα ἀνεκλήθησαν καί ἀπεκηρύχθησαν (οἱ δέ συντάκται ἀπεδέχθησαν τήν ὑπ᾿ ἀριθμ. 2566/23-1-92 Ποιμαντορικήν ᾿Εγκύκλιον τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου), ἄλλα εἶναι ᾿Ορθόδοξα καί δέν χρήζουν ἀνακλήσεως ἤ καταδίκης. ᾿Εάν σεῖς θέλετε νά καταδικάσωμεν καί τούς ῾Αγίους Πατέρας καί τήν ᾿Ορθόδοξον Παράδοσιν καί τάς Οἰκουμενικάς Συνόδους, ἐπειδή δέν σᾶς ἐξυπηρετοῦν εἰς τάς πλάνας σας δέν θά εὑρεθῆ ποτέ ὀρθόδοξος, ὁ ὁποῖος θά ἱκανοποιήση τήν τοιαύτην ἐπιθυμίαν σας. Παύσατε λοιπόν τήν ὑποκρισίαν, διότι σεῖς ἀναντιρρήτως καλύπτετε τάς βλασφημίας τῶν ὑμετέρων καί τάς ἰδικάς σας καί διά τῆς λεγομένης "β' ᾿Εγκυκλίου" σας καταδικάσατε καί τούς Πατέρας καί βραβεύσατε καί τάς πλάνας καί τάς βλασφημίας, τόσον ἐπί ὡρισμένων εἰκονογραφικῶν παραστάσεων, ὅσον καί ἐπί τῆς ᾿Εκκλησιολογίας καί ᾿Αποστολικῆς διαδοχῆς τῆς ᾿Εκκλησίας τῶν ΓΟΧ. Ναί, ἀγαπητοί, αὐτός εἶναι ὁ λόγος πού δέν θέλετε νά συναντηθοῦμε, αὐτός εἶναι ὁ λόγος τῆς ἀρνήσεώς σας, καί ὄχι αὐτοί τούς ὁποίους ἐπικαλεῖσθε ὑποκριτικῶς. Δέν ὑπῆρξεν καί δέν ὑπάρχει Εἰκονομαχία. ῾Ο δεύτερος "ἐκ τῶν βασικωτέρων λόγων", ὅπως γράφετε, διά τόν ὁποῖον θεωρεῖτε "ἀδύνατον νά πραγματοποιηθῆ ἡ πρότασις τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου" διά τήν συνάντησιν εἰς τήν ὁποίαν δύο φορές ἐπισήμως σᾶς ἐκαλέσαμεν (ἐκλήθητε καί ἄλλες φορές καί τό γνωρίζετε) εἶναι: "῾Η ἐμμονή (μας) ὅτι δέν ὑπῆρξεν καί δέν ὑπάρχει εἰκονομαχία καί εἰκονομάχοι..." ᾿Αντιλαμβανόμεθα πόσον στοιχίζει εἰς ὑμᾶς αὐτή ἡ ὁμολογία τῆς ἀληθείας, διότι ΑΝΑΤΡΕΠΕΙ ἐκ βάθρων τήν πλάνην καί τήν ἀπάτην, τήν ὁποίαν μέ τόσον ἀγῶνα ἐστήσατε ἐπί πέντε χρόνια, διά νά στηρίξετε τά σκάνδαλα, τούς διχασμούς, τήν ὑφαρπαγήν τῶν Μονῶν, τήν ἀνατροπήν τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου, τά μίση, τόν φανατισμόν καί νά δικαιολογήσετε ἐν τέλει τό σχίσμα, παρασύροντες ἀθώους πιστούς εἰς τόν πνευματικόν θάνατον. Διό δέν δυνάμεθα νά σιωπήσωμεν ἄλλο, ἀλλά νά εἴπωμεν γυμνήν τήν ἀλήθειαν ὅτι: ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ "ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΙΑ" ΟΥΤΕ "ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΟΙ". Σεῖς οἱ πέντε ᾿Αρχιερεῖς τό ἐκηρύξατε ἐνυπογράφως εἰς ἐπίσημον ἔντυπον κείμενον, τό ὁποῖον ἐκυκλοφορήσατε κατά χιλιάδας τήν Κυριακήν τῆς Τυροφάγου 1995. ᾿Ιδού πῶς διατυπώνετε ἀθελήτως αὐτήν τήν ἀλήθειαν λέγοντες, ὅτι: "... εἰσεχώρησαν εἰς τήν ᾿Εκκλησίαν διδασκαλίες καί φρονήματα καινοφανῆ μεμπτά, ἐσφαλμένα, ἀντορθόδοξα, βλάσφημα καί αἱρετικά διά τῶν ὁποίων κηρύσσεται ὅτι μερικές εἰκόνες καί εἰδικά ἡ εἰκόνα τῆς ῾Αγίας Τριάδος μέ τόν ῎Αναρχο Πατέρα ὡς παλαιόν τῶν ἡμερῶν καθώς καί ἡ εἰκόνα τῆς ᾿Αναστάσεως τοῦ Χριστοῦ ἀπό τοῦ Τάφου δέν εἶναι ὀρθόδοξες, δέν εἶναι σύμφωνες μέ τήν παράδοσιν, εἶναι δυτικῆς προελεύσεως καί κατά τήν γνώμην των δέν θά ἔπρεπε νά προσκυνοῦνται" (᾿Απάντησις ἰδική σας εἰς τήν ἐπιστολήν "ΠΟΝΟΥ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΑΣ" Σελ. 2). Μέ τά ἀνωτέρω, ἐνῶ δέν ὁμιλεῖτε περί "εἰκονομαχίας", ἀλλά περί τῶν διαφωνιῶν ἐπί τινων εἰκονογραφικῶν παραστάσεων, διαφωνιῶν αἱ ὁποῖαι ὑπῆρχον ἀπό 500 ἐτῶν (καί διά τάς ὁποίας κανείς μέχρι τοῦδε, ἐκτός ἀπό σᾶς, δέν ἐτόλμησε νά δημιουργήσῃ σχίσμα εἰς τήν ᾿Εκκλησίαν) καί ἐνῶ γράφετε ταῦτα ὅμως ἀποκρύπτετε ἐπιμελῶς ὅτι: μερικοί ἀπό σᾶς καί τό περιβάλλον σας ἔχουν αἱρετικά φρονήματα, ὅτι δηλ. ἡ εἰκών τῆς Φιλοξενίας τοῦ ᾿Αβραάμ, ἡ ὁποία εἶναι συμβολική εἰκών τῆς ῾Αγίας Τριάδος, θεωρεῖται ὡς ἑβραϊκή καί δέν πρέπει νά προσκυνῆται, καθώς καί ὅτι ἡ εἰκών ἡ ἐπιγραφομένη εἰς ῞Αδου Κάθοδος δέν ἔχει καμμίαν σχέσιν μέ τήν ᾿Ανάστασιν, διότι εἶναι φρόνημα τῶν ῾Εβραίων καί, ὅποιος τήν ὁμολογεῖ ὡς ᾿Ανάστασιν, εἶναι αἱρετικός. Τά ἀνωτέρω, ὅμως, εἴτε τῆς μιᾶς πλευρᾶς, εἴτε τά πολύ χειρότερα τῆς ἄλλης, δέν συνιστοῦν εἰκονομαχίαν, ἀλλά ἔριδας, πλάνας καί κακοδοξίας, πού ἐκκινοῦν ἐξ ἀκρίτου εἰκονοφιλίας, ἤ ἀμαθείας, ἅτινα σεῖς ἐξεμεταλλεύθητε διά νά κηρύξετε τήν "εἰκονομαχίαν" σας καί διά νά καλύπτεσθε ὀπίσω αὐτῆς. ᾿Ιδού ὑπό τό φῶς τῆς ᾿Ορθοδόξου παραδόσεως, τῆς ᾿Ορθοδόξου Πατερικῆς Θεολογίας, ὑπό τό φῶς τῆς ἱστορικῆς ἀληθείας νά ἐξετάσωμεν τά ἀνωτέρω, ἀφοῦ δέν σᾶς καλύπτει ἡ ὑπ᾿ ἀριθμ. 2566/23-1-92 Ποιμαντορική ᾿Εγκύκλιος, ἡ ὁποία ὁρίζει νά προσκυνῶνται ὅλαι αἱ ῾Ιεραί εἰκόνες καί ἡ ὁποία τυπικῶς ὁρίζει διά μίαν ἑκάστην πότε θά τίθεται εἰς προσκύνησιν καί ποίαν ἐπιγραφήν τοῦ λοιποῦ θά φέρη διά νά μή συνεχισθοῦν αἱ ἔριδες καί διασαλευθῆ ἡ ἀγάπη, ἡ εἰρήνη καί ἡ ἑνότητα . Δυστυχῶς ὅμως, ἐνῶ οἱ πάντες ἐδέχθησαν τήν Ποιμαντορικήν ᾿Εγκύκλιον, σεῖς συνεχίσατε τά σκάνδαλα, διετυπώσατε τήν "β' ᾿Εγκύκλιόν" σας, μέ τήν ὁποίαν αὐτοαναθεματίζεσθε οἱ ἴδιοι, καί ἀναθεματίζετε καί τούς Πατέρας, καί τούς κηρύσσετε "εἰκονομάχους" καί "῾Εβραίους"!!! (Βλέπετε Γνωμοδοτήσεις θεολόγων). Δέν ἠρκέσθητε εἰς ὅσα, πρός χάριν τῆς εἰρήνης καί τῆς ἀγάπης, περιελήφθησαν εἰς τήν ἐν λόγῳ Ποιμαντορικήν ᾿Εγκύκλιον, ἀλλ᾿ ἠθελήσατε νά κηρύξετε μέ τήν "β' ᾿Εγκύκλιόν" σας βλασφημίας καί νά ταχθῆτε κατά τῆς μακραίωνος ᾿Ορθοδόξου Παραδόσεως καί νά "ἀναθεματίσετε" καί νά "καταδικάσετε" τούς Πατέρας, διό κατέστητε καί ᾿Εκκλησιομάχοι καί αὐτοαπεβλήθητε τῆς ᾿Εκκλησίας. ᾿Ενῶ, λοιπόν, ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕΝ, ΚΑΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΙΑ, ὑπῆρξεν ὅμως ὑπέρμετρος εἰκονοφιλία, ἡ ὁποία λόγω τῆς ἀμαθείας, λόγω τοῦ ὀρθολογισμοῦ τοῦ ἰδικοῦ σας καί τῆς ἀνθρωπίνης ἀδυναμίας, ἐξετράπη εἰς ἀκραίας διατυπώσεις, μέχρι καί τῆς λεγομένης "β' ᾿Εγκυκλίου" σας, διά τῆς ὁποίας ἀνατρέπετε τήν ᾿Ορθόδοξον Παράδοσιν καί μάχεσθε αὐτήν. Τό χειρότερον ὅμως τό ὁποῖον ὑπῆρξεν καί ὑπάρχει εἶναι τό σχέδιον, (τουλάχιστον δύο ἐξ ὑμῶν τῶν πέντε ᾿Αρχιερέων), νά ἐκμεταλλευθῆτε αὐτό τό φαινόμενον τῆς ἀκρίτου εἰκονοφιλίας καί νά τό ἀναγάγετε εἰς "εἰκονομαχίαν", προκειμένου νά καλύπτεσθε πίσω ἀπό αὐτήν διά νά ἐνεργήσητε ὅσα κακῶς ἐνεργήσατε μέ ἀποκορύφωμα τό σχίσμα καί τό ἐξελισσόμενον νέον "1950". Τό χειρότερον, ὅτι, ἠθελήσατε μέ τόν σάλον περί "εἰκονομαχίας", νά συκοφαντήσητε ὀρθοδόξους Κληρικούς καί Λαϊκούς καί νά διαλύσετε τόν ἀγῶνα τῆς ᾿Εκκλησίας. Τό ἀκόμη χειρότερον ὅτι, μέσα ἀπό αὐτόν τόν σάλον, θελήσατε νά περάσετε τήν βλασφημίαν περί "χειροθεσίας" κλπ. καί ἀφοῦ δέν ἠδυνήθετε νά πετύχετε τά σχέδια σας ἐπλήξατε τήν ᾿Εκκλησίαν μέ τό σχίσμα σας. ῞Ολα αὐτά διαβεβαιοῦν, ὅτι ἐφηρμόσθη δι᾿ ὑμῶν τό σχέδιον περί διαλύσεως τῆς ᾿Εκκλησίας τῶν Γ.Ο.Χ, τό ὁποῖον ἀπήτησε πρό ἐτῶν τό Βατικανόν καί ὁ Οἰκουμενισμός . ῞Οσον, ὅμως, καί ἄν ἐπιμένετε νά δηλητηριάζετε τούς πιστούς μέ τά περί "εἰκονομαχίας", ταῦτα πλέον εἶναι ξεπερασμέναι πλάναι καί δέν τά φοβεῖται ἡ ᾿Εκκλησία, ὅπως "δέν φοβεῖται" καί τά δικαστήρια καί τάς ἁρπαγάς Μονῶν, ῾Ιερῶν Ναῶν κλπ. εἰς τά ὁποῖα ἔχετε ἐπιδοθῇ ἐσχάτως. Ποτέ δέν ὑπῆρξεν ἄρνησις συγκλήσεως τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου. ῾Ο τρίτος λόγος, ὡς πάντοτε γράφετε εἰς τήν ἐπιστολήν σας, εἶναι: "῾Η ἐπανειλημμένη ἄρνησις τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου ᾿Ανδρέου ὅπως συγκαλέση Σύνοδον τῆς ῾Ιεραρχίας..." Καί τοῦτος ὁ ἰσχυρισμός σας - κατηγορία εἶναι καθ᾿ ὁλοκληρίαν ψευδής. Τόν ἐχρησιμοποιήσατε, ὅμως, διά νά ἔχετε δῆθεν κανονικόν ἔρεισμα, διά νά δικαιολογήσετε καί στηρίξετε τό προδιαγεγραμμένον σχίσμα σας καί νά τό ὀνομάσετε ἐκκλησία. ᾿Εφ᾿ ὅσον δέν παρεσύρθησαν εἰς τά σχέδιά σας, οὔτε ὁ ᾿Αρχιεπίσκοπος, οὔτε οἱ Σεβ/τοι Μητροπολῖται Κιτίου ᾿Επιφάνιος, Πειραιῶς Νικόλαος καί ᾿Αργολίδος Παχώμιος, οὔτε ὁ ᾿Αρχιγραμματεύς τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, οὔτε οἱ Θεολόγοι τῆς ᾿Εκκλησίας καί ἀφοῦ ὁ πρώην Μητρ. ᾿Αττικῆς δέν κατώρθωσε νά γίνη κύριος τῶν ῾Ιερῶν Μονῶν, τότε μέ κάθε τρόπον συμπλάσατε (βλ. ΣΤ' Καν. τῆς Β' Οἰκουμ. Συνόδου) ψευδεῖς κατηγορίας, ὅπως τάς περί "εἰκονομαχίας" καί τάς περί μή "συγκλήσεως τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου", αἱ ὁποῖαι ὅμως ἐπιστρέφουν εἰς τούς ὤμους σας βαρεῖαι καί δυσβάστακτοι. Ποτέ δέν ὑπῆρξεν ἐκ μέρους τοῦ Μακαριωτάτου ᾿Αρχιεπισκόπου ἄρνησις πρός σύγκλησιν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου. Τουναντίον ὑπῆρξεν ἀποδεδειγμένη παρακώλυσις καί ἐσημειώθησαν ἀναβολαί συγκλήσεως τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, ἀποκλειστικῶς καί μόνον ἐξ ὑπαιτιότητός ὑμῶν . Παρά ταῦτα τό 1994 ἔγιναν τρεῖς Σύνοδοι τῆς ῾Ιεραρχίας χωρίς νά ὑπογράφετε πρακτικά, ὥστε νά ἐγείρεται, καί δι᾿ αὐτόν ἀκριβῶς τόν λόγον, κανονικόν πρόβλημα, διότι ἔγινεν δεκτόν νά συμμετέχετε εἰς ἐπισήμους συνεδριάσεις τῆς ῾Ιεραρχίας, ἐνῶ δέν ὑπογράφατε τά Πρακτικά, ἐνῶ οὐσιαστικῶς εἴχατε διακόψει τήν πνευματικήν κοινωνίαν, ἀποκαλέσατε "ἀντίχριστον" τόν ῾Ιερόν Σύνδεσμον, συνεργάζεσθε παρασυνοδικῶς (ὅλα τά τελευταῖα ἔτη), ἐλαμβάνατε ἐξωσυνοδικάς ἀποφάσεις, ἤρχεσθε καί συμμετείχατε εἰς τάς Κανονικάς ῾Ιεράς Συνόδους καί κατηγορεῖτε καί σήμερον, ὅτι δέν συνεκαλεῖτο ἡ ῾Ιερά Σύνοδος!!! Τό χειρότερον δέ ὅτι εἰς τάς τρεῖς τελευταίας ῾Ιεράς Συνόδους τῆς ῾Ιεραρχίας προσήλθατε πάντοτε μετά ἱκανοῦ ἀριθμοῦ "ταραξιῶν" μέ πρόθεσιν τήν τρομοκρατίαν καί τόν ἐκβιασμόν τῆς Συνόδου. Καί εἰς τάς τρεῖς πραγματοποιηθείσας ῾Ιεράς Συνόδους (29-4-94, 10-6-94 καί 13-7-94) προσήλθατε μέ σαφεῖς διαθέσεις νά ἐνεργήσητε ἐν Συνόδῳ τό πραξικόπημά σας. ῞Ομως ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ δέν ἐπέτρεψεν, ἡ δέ κακή σας πρόθεσις καί δέσμευσις, σᾶς ὡδήγησε ἀμέσως εἰς τάς 13-7-94 εἰς τήν παρασύνοδόν σας, μέ τήν ὁποίαν ἠθελήσατε νά ἀνατρέψητε τήν μόλις πρό ὀλίγων ὡρῶν ληφθεῖσαν ὁμόφωνον κανονικήν ἀπόφασιν τῆς ῾Ιεραρχίας. Καί τοῦτο ἐποιήσατε, προκειμένου νά ἐπαναβιώσητε τήν λεγομένην "β' ἐγκύκλιόν" σας!, ἡ ὁποία κοινῇ ἀποφάσει τῆς κανονικῶς συνεδριασάσης ῾Ιεραρχίας εἰς τήν ὁποίαν συμμετείχατε, ἐτέθη εἰς τό περιθώριον προκειμένου νά ἐκδοθῇ νέα ᾿Ορθόδοξος ᾿Εγκύκλιος τῇ βοηθείᾳ τῶν θεολόγων. ᾿Ιδού ὅμως τά ἀδιάψευστα στοιχεῖα ἀπό τά ὁποῖα προκύπτει ὅτι σεῖς δέν θέλατε τήν κανονικήν σύγκλησιν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου. - Τόν ᾿Οκτώβριο τοῦ 1994 μέ τήν ὑπ᾿ ἀριθμ. 76/22-10-94 ἐπιστολή σας σεῖς οἱ πέντε, ὡς ὁμάς, ἐζητήσατε τήν σύγκλησιν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου διά νά: 1) ἐνημερωθοῦν οἱ ᾿Αρχιερεῖς διά τήν πορείαν τῶν ἐργασιῶν τῶν Συνάξεων τῶν Θεολόγων, β) νά ἀποφασισθῆ ἡ Γενική συνέλευσις τοῦ ΙΦΣΚΑΕ , γ) διότι κάθε ᾿Οκτώβριο γίνεται Σύνοδος καί δ) διότι ὑπάρχει ἀνησυχητική παραπληροφόρησις. Αὐτά ἐγράφατε εἰς τήν ὡς ἄνω ἐπιστολήν σας. - Τήν 5 Νοεμβρίου 1994 σᾶς ἀπεστάλη, ὑπό τοῦ Μακαριωτάτου ᾿Αρχιεπισκόπου, ἡ ὑπ᾿ ἀριθμ. 2789 ἀπαντητική ἐπιστολή εἰς τήν ὁποίαν σᾶς ἐτονίζετο: "᾿Επί τοῦ θέματος τῆς συγκλήσεως τῆς ῾Ιεραρχίας μέ εὑρίσκετε ἀπόλυτα σύμφωνον... ᾿Επ᾿ αὐτοῦ θά ἀκολουθήση εἰδική ἐπιστολή... προκειμένου, τό δυνατόν γρηγορώτερον νά συγκαλέσωμεν τήν ῾Ιεράν Σύνοδον". - Τήν 15-11-1995 σᾶς ἐστάλη ἡ εἰδική ἐπιστολή, ὑπ᾿ ἀριθμ. 2792, εἰς τήν ὁποίαν ἐν προοιμίῳ μεταξύ ἄλλων ἐγράφετο ὑπό τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου: "Τό κείμενον τοῦ Σεβ/του κ. Ματθαίου (σ.σ. τό προαναφερθέν) ἔχον καί τήν ἔγκρισιν τῶν ἑτέρων (σ.σ. τεσσάρων ᾿Αρχιερέων), μέ ἐνεθάρρυνε νά ἐπισπεύσω τήν παροῦσαν ἐπιστολήν, διά τῆς ὁποίας σᾶς γνωρίζω, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητον νά συγκληθῆ ἡ ῾Ιερά Σύνδοδος, ἐνῶ σᾶς γνωρίζω καί τά θέματα, τά ὁποῖα ἡ ταπεινότης μου θεωρεῖ ἄκρως σοβαρά καί ἐπείγοντα, διά νά τά λάβετε ὑπ᾿ ὄψιν σας καί νά εἰσηγηθῆτε καί ῾Υμεῖς ἕτερα, ἵνα εἰς ἀμέσως ἑπόμενον ἔγγραφον μας ὁρίσωμεν τήν ἡμερομηνίαν (ἐντός τοῦ φθίνοντος ἡμερολογιακοῦ ἔτους 1994) καί διατυπωθῶσιν ἐπακριβῶς καί τά θέματα τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς ῾Ιεραρχίας, ἡ ὁποία ἀσφαλῶς θά εἶναι πολυήμερος". ᾿Ακολούθως εἰς τό ἴδιον ἔγγραφον ἀναλύονται συντόμως τά ἕξ σοβαρά θέματα, τά ὁποῖα προτείνονται, ὅπως ἀπαραιτήτως ἐξετασθοῦν ἐπειγόντως ὑπό τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου. - Τήν 17 ᾿Ιανουαρίου 1995 ἠκολούθησε ἑτέρα ἐπιστολή, διότι μετά παρέλευσιν δύο ὁλοκλήρων μηνῶν, σεῖς οἱ πέντε ᾿Αρχιερεῖς δέν ἀνταπεκρίθητε εἰς τήν πρότασιν τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου τηρήσαντες σιγήν. Εἰς τήν μακράν ἀναλυτικήν τῶν θεμάτων ἐπιστολήν (᾿Αρ. Πρωτ. 2803/17-1-95) ὁ Μακαριώτατος καταλήγει: "Ταῦτα πάλιν ὡς ᾿Επίσκοπος καί ἀδελφός ἐν Χριστῷ, ἀλλά καί ὡς ᾿Αρχιεπίσκοπος καί Πρόεδρος τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου ἔγραψα, ὄχι διά νά παρέλθουν σιγῆ, ἤ διά νά γίνουν ἀντικείμενον διαστροφῶν, ἀλλά μέ τήν χάριν τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ: 1) Νά θεραπευθοῦν ὅλαι αἱ ἀτυχεῖς ἐνέργειαι, αἱ ὁποῖαι ἐνηργήθησαν ὑπό οἱουδήποτε κατά καιρούς,... 2) Διά νά ὁμολογήσωμεν ἐν εἰρήνη, ἐν ὁμονοία καί ἐν ἀγάπῃ εἰς ἕν δεύτερον Συνοδικόν καί πανιερατικόν Συλλείτουργον καί προχωρήσωμεν τάς ἐργασίας τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου... ῞Οθεν προτείνομεν, ὅπως ἡ ῾Ιερά Σύνοδος τῆς ῾Ιεραρχίας συγκληθῆ τήν Τρίτην 1η Μαρτίου 1995...". Δυστυχῶς καί εἰς αὐτήν τήν πρότασιν τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου ἡ ἀπάντησίς σας ἦτο ἀρνητική. ᾿Ιδού ἀκριβῶς τί ἀπαντήσατε διά τῆς ὑπό ἡμερομηνίαν 17/4 Φεβρουαρίου 1995 ἐπιστολῆς σας: "῾Η προτεινομένη ὑφ᾿ ὑμῶν ἡμερομηνία πραγματοποιήσεως τῆς Συνόδου τῆς ῾Ιεραρχίας, τήν 1-3-95 οὐδόλως ἐνδείκνυται νά γίνη ἐν ἡμέραις Μ. Τεσσαρακοστῆς, ἡμέραις προσευχῆς καί νηστείας καί ὡς ἀντιθέτου πρός τάς ἐπιταγάς τοῦ 5 Κανόνος τῆς Α' Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Πρός τοῦτο προτείνομεν ὡς ἡμερομηνίαν συγκλήσεως τήν Τρίτην καί Τετάρτην 15ην καί 16ην Φεβρουαρίου 1995. Κατ᾿ αὐτήν ... θά θέσωμεν πρός συζήτησιν ὅλα τά καθ᾿ ὑπαγόρευσιν τῆς ἡμετέρας ᾿Αρχιερατικῆς συνειδήσεως τιθέμενα θέματα". ᾿Ιδού καί πάλιν ἡ ἀπάντησις τοῦ Μακαριωτάτου εἰς τάς ἀνωτέρω ὑπεκφυγάς σας: "...῾Ημεῖς δέν θά εἴχομεν ἀντίρρησιν νά δεχθῶμεν τήν πρότασίν σας... πλήν ὅμως τοῦτο δέν εἶναι ἐκ τῶν πραγμάτων ἐφικτόν διότι: Δέν εἶναι δυνατόν εἰς τόσον χρονικόν διάστημα πού προτείνετε νά εἰδοποιηθῆ ὁ Σεβ/τος Κιτίου καί νά προγραμματίση τά τοῦ ταξειδίου του. Τά θέματα διά τά ὁποῖα γράφετε ὅτι ἐπιθυμεῖτε νά τεθοῦν εἰς τήν ῾Ημερησίαν Διάταξιν καί νά συζητηθοῦν δέν τά ἔχετε ἀποστείλει ...ἐφ᾿ ὅσον τά ἐζητήσαμε καί μέ τό ὑπ᾿ ἀριθμ. 2803/17-1-95 ἐπαναληπτικόν μας ἔγγραφον διατί παρακαλῶ, δέν μᾶς τά ἀποστείλατε... διά νά τά μελετήσωμεν.... νά ἱεραρχηθοῦν καί νά συμπεριληφθοῦν εἰς τήν ἡμερησίαν διάταξιν; ῞Οσον ἀφορᾶ τόν ἱερόν κανόνα πού ἐπικαλεῖσθε... νά μελετήσετε μαζί μέ αὐτόν καί τούς: 32ον τῶν ῾Αγ. ᾿Αποστόλων, 19ον τῆς Δ' Οἰκουμενικῆς, τόν 8ον τῆς Στ' Οἰκουμενικῆς καί τόν 6ον τῆς Ζ' Οἰκουμενικῆς... νά ἐξετάσετε μήπως δέν ἐνδείκνυται νά γίνωνται οὔτε δικαστήρια "ἐν ἡμέραις προσευχῆς καί νηστείας....". Διότι αὐτό ξεπερνάει καί τήν φαρισαϊκήν ὑποκρισίαν.... Κατόπιν τούτων παραμένομεν εἰς τήν πρότασίν μας περί συγκλήσεως τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς ῾Ιεραρχίας, τήν 1ην Μαρτίου 1995..."(᾿Αρ. Πρωτ. 2806/20/7-2-95). - ᾿Αντί ἄλλης ἀπαντήσεως προσφύγατε εἰς τά δικαστήρια κατά τοῦ ῾Ιεροῦ Συνδέσμου, τόν ὁποῖον ἀποκαλέσατε καί "᾿Αντίχριστον"!!! (ἀποκαλέσαντες οὕτω "ἀντιχρίστους" καί τούς ἑαυτούς σας, ἀφοῦ εἴσασθε καί σεῖς μέλη) ὑβρίσατε δέ καί συκοφαντήσατε καί πάλιν τόν ᾿Αρχιεπίσκοπον. Πάλιν ὁ Μακαριώτατος εἰς τήν ὑπ᾿ ἀριθμ. 2811/23-2-95 γενικήν ἐπιστολήν του γράφει: "Εἶναι γνωστόν εἰς ὅλους ῾Υμᾶς ὅτι ἀπό τοῦ παρελθόντος Νοεμβρίου 1994 δι᾿ ἐγγράφου μας ἐζητήσαμεν ἐξ ὅλων τῶν Σεβ. ᾿Αρχιερέων νά προτείνουν συγκεκριμένα θέματα διά νά καταρτισθῆ ἡ ῾Ημερησία Διάταξις καί νά συγκληθῆ εἰς συνεδρίασιν ἡ ῾Ιερά Σύνοδος τῆς ῾Ιεραρχίας... ᾿Επανήλθαμεν διά τῆς ὑπ᾿ ἀριθμ. 2803/17-1-95. Καί παρ᾿ ὅτι ἀπεστείλαμεν καί τρίτην ἐπιστολήν μέ ἡμερομηνίαν 2806/20/7-2-95 καί πάλιν μέχρι σήμερον οὐδεμίαν ἀπάντησιν ἐλάβομεν. ῾Ως ἐκ τούτου εἴμεθα ἐκ τῶν πραγμάτων ἀναγκασμένοι μετά λύπης νά ἀναβάλωμεν τήν σύγκλησιν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς ῾Ιεραρχίας ἀναμένοντες τήν συγκεκριμένην πρότασιν τῶν πέντε ᾿Αρχιερέων... ὥστε νά καταρτισθῆ ἡ ῾Ημερησία Διάταξις τῆς Συνεδριάσεως, νά ἐνημερωθοῦν ἐγκαίρως ἐπί τῶν θεμάτων ὅλοι οἱ Σεβ. ᾿Αρχιερεῖς καί νά προσδιορισθῆ νέα ἡμερομηνία συγκλήσεως τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς ῾Ιεραρχίας..." (᾿Επιστολή Μακαριωτάτου 2811/23-2-95). ᾿Αντί νά ἀποστείλετε τά "σοβαρά θέματα", τά ὁποῖα ὡς ἐδηλώσατε ὅτι ἔχει νά προτείνη ἡ "᾿Αρχιερατική σας συνείδησις", ἰδού τί χαρακτηριστικῶς ἀπαντᾶτε μέ τήν ὑπ᾿ ἀριθμ. 87/6-3-95 ἐπιστολή σας, τήν ὁποία ἐξ ὀνόματος τῶν πέντε ὑπογράφει καί ἀποστέλλει ὁ πρ. ᾿Αττικῆς κ. Ματθαῖος: "...δέν πρόκειται νά σᾶς προτείνωμεν δι᾿ ἐπιστολῆς τά θέματα, εἰ μή μόνον, εἰς κανονικῶς συνελθοῦσαν συνεδρίασιν τῆς ᾿Ενδημούσης ῾Ιερᾶς Συνόδου... Κατόπιν τούτων, αἰτοῦμεν ὅπως ἐντός δέκα πέντε (15) ἡμερῶν ἀπό τῆς λήξεως τῆς παρούσης, ὁρίσετε καί συνέλθη ἡ ᾿Ενδημοῦσα ῾Ιερά Σύνοδος, ἡ ὁποία θά προγραμματίση τήν σύγκλησιν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς ῾Ιεραρχίας..." (᾿Επιστολή ὑπ᾿ ἀριθμ. 87/6-3-95 τοῦ πρ. ᾿Αττικῆς κ. Ματθαίου δι᾿ ἧς ἐκφράζει καί τήν σύμφωνον γνώμην καί τῶν ὑπολοίπων τεσσάρων τῆς ὁμάδος σας). Δυστυχῶς ἡ ἀνωτέρω ἐπιστολή σας γέμουσα ὑπό πλήθους ἄλλων διαστροφῶν, ὕβρεων καί συκοφαντιῶν, εἰς τό σύνολόν της ἦτο ἕνα ἀπειλητικόν τελεσίγραφον, εἰς τό ὁποῖον ὁ Μακαριώτατος ἀπήντησεν διά τῶν ὑπ᾿ ἀριθμ. 2817/30-3-95 καί 2818/2-4-95 ἐπιστολῶν του. ᾿Επί τῶν ἀνωτέρω συγκεκριμένων δύο θέσεων σας, καταφανῶς προκύπτει, ὅτι ἐπ᾿ οὐδενί ἠθέλατε νά συμβάλετε, ὥστε νά συγκληθῆ ἡ ῾Ιερά Σύνοδος, διότι πρῶτον ἠρνεῖσθε κατηγορηματικῶς νά δηλώσετε τά θέματά σας καί δεύτερον, ἐνῶ πρό ἑνός μηνός ἐδηλώνατε ὅτι ἐν "ἡμέραις νηστείας καί προσευχῆς" δέν συγκαλεῖται ἡ ῾Ιερά Σύνοδος, τώρα αἰτεῖτε τελεσιγραφικῶς καί ἀπειλητικῶς νά συγκληθῆ σέ 15 ἡμέρες, ἤτοι τήν Δ' ἑβδομάδα τῶν Νηστειῶν!!! ἐν ἡμέραις προσευχῆς καί νηστείας!, χωρίς προηγουμένως νά ἀποστέλλετε τάς θέματα, τά ὁποῖα ἐδηλώσατε ὅτι ἔχετε, διά νά καταρτισθῇ Κανονικῶς ἡ ῾Ημερησία Διάταξις. ῎Οχι δέ μόνον τοῦτο, ἀλλά ἐπαναλαμβάνομεν, ἐχαρακτηρίζατε τόν ῾Ιερόν Σύνδεσμον ὡς "ἀντίχριστον" καί σύρατε αὐτόν εἰς τά δικαστήρια. Ποῖοι ἐν προκειμένῳ δέν ἤθελον καθ᾿ ὅλον τοῦτο τό διάστημα τήν σύγκλησιν κανονικῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου καί ποῖοι τήν ἠμπόδισαν μέ κάθε τρόπο; ῾Ο Μακαριώτατος δέν ἔλαβεν ἀσφαλῶς ὑπ᾿ ὄψει του τό ἀνωτέρω ἀπειλητικόν τελεσίγραφόν σας, καί σᾶς ἀπήντησεν, ἀφ᾿ ἑνός μέ τήν ὑπ᾿ ἀριθμ. 2817/30-3-95 βαρυσήμαντον καί ἱστορικήν ἐπιστολήν του, τήν ὁποίαν κλείει μέ τήν εὐχήν: "ὅπως διέλθωμεν ἅπαντες τήν ῾Αγίαν καί Μεγάλην ἑβδομάδα ἐν συντριβῆ καί ἀληθεῖ μετανοίᾳ, ἵνα ἀξιωθῶμεν καί συσταυρωθῶμεν τῶ Χριστῷ καί συναναστῶμεν καί ἐν καινότητι ζωῆς περιπατήσωμεν", ἀφ᾿ ἑτέρου δέ μέ τήν ἀκολουθήσασαν διεξοδικήν ἐπιστολήν ὑπ᾿ ἀριθμ. 2818/2-4-95 εἰς τήν ὁποίαν πάλιν καταλήγει: "Αὖθις τε παρακαλῶ ... προτείνετε τά θέματά σας καί συμβάλλετε, ὥστε νά συγκληθῆ ἡ ῾Ιερά Σύνοδος. Αὐτή εἶναι ἡ θερμή μου παράκλησις καί προτροπή..." (2818/2-4-95). Τέλος ὁ Μακαριώτατος, ἐκάλεσε τήν 1-6-95 τήν ᾿Ενδημοῦσαν ῾Ιεράν Σύνοδον μέ ἀποκλειστικόν θέμα τήν σύγκλησιν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς ῾Ιεραρχίας καί τήν σύνταξιν τῆς ῾Ημερησίας Διατάξεως. Εἰς αὐτήν προσεκλήθη, ὡς συνήθως, ὁ Σεβ/τος ᾿Αττικῆς μετά τοῦ Σεβ/του Πειραιῶς. ᾿Ιδού ἡ πρόσκλησις μέ στοιχεῖα 2823/25-5-95 (Ε.Η) "Τήν προσεχῆ Τετάρτη 1-6-95 (Ε.Η), ἤτοι Τετάρτη τῆς ἑβδομάδος τῆς Πεντηκοστῆς θά πραγματοποιηθῆ συνεδρίασις τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου (᾿Ενδημούσης) εἰς τήν ὁποίαν καλεῖσθε νά λάβητε μέρος. Κατ᾿ αὐτήν θά συζητηθῆ ἡ συνεδρίασις τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς ῾Ιεραρχίας καί θά προσδιορισθῆ ὁ χρόνος συγκλήσεως καί τά θέματα τῆς ἡμερησίας Διατάξεως" ῾Η ἀνωτέρω πρόσκλησις ἐστάλη τήν Τετάρτη 7 ᾿Ιουνίου (Ν.Η.). Προηγουμένως, τήν Τρίτην 6 ᾿Ιουνίου εἶχεν ἐκδοθῆ ἡ ὑπ᾿ ἀριθμ. 13713/6-6-95 δικαστική ἀπόφασις τοῦ Μονομελοῦς Πρωτοδικείου ᾿Αθηνῶν, διά τῆς ὁποίας ἀπερρίφθη καί ἡ ἀγωγή σας κατά τοῦ ΔΣ τοῦ ΙΦΣΚΑΕ, κηρύσσουσα ὅτι τό Διοικητικόν Συμβούλιον τοῦ ῾Ιεροῦ Συνδέσμου τῶν Κληρικῶν, τό ὁποῖον ἐξελέγη ὑπό τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τῆς 1ης ἤ 14ης Δεκεμβρίου 1994 ἦτο ἀπολύτως κανονικόν καί νόμιμον. ᾿Επίσης διά τῆς ἰδίας ἀποφάσεως κατηλέγχθησαν, ἅπαντα ὅσα ἐνόρκως καταθέσατε, σεῖς καί οἱ ψευδομάρτυρες σας, ὡς ἀπολύτως ψευδῆ καί συκοφαντικά!!! Τί προκύπτει ἀπό τά ἀνωτέρω ἀδιάψευστα πραγματικά ἱστορικά στοιχεῖα; α) Προκύπτει ὅτι ζητούσατε φαινομενικά νά συγκληθῆ ἡ ῾Ιερά Σύνοδος, εἰς τήν πραγματικότητα ὅμως συνεχῶς παρεκωλύατε τήν πραγματοποίησίν της, μέχρι ἐκδόσεως τῆς ἀποφάσεως τοῦ Δικαστηρίου, (τήν ὁποίαν, ὡς ἐδηλώνατε, ἀναμένατε θετικήν δι ὑμᾶς) καί ἐπιρρίπτατε τήν ἰδικήν σας εὐθύνην εἰς τόν Μακαριώτατον. Παρεκωλύατε τήν σύγκλησιν τῆς ῾Ι.Σ. τῆς ῾Ιεραρχίας, διότι ὁ Μακαριώτατος ἐννοοῦσε νά συγκληθῆ κανονική Σύνοδος καί ὄχι παρωδία Συνόδου, εἰς τήν ὁποίαν δέν θά ὑπῆρχεν ῾Ημερησία Διάταξις καί δέν θά συμμετεῖχαν ὅλοι οἱ ᾿Αρχιερεῖς καί εἰς τάς ὁποίας θά συνεχίζατε νά ἀρνῆσθε τήν ὑπογραφήν τῶν Πρακτικῶν. β) Προκύπτει ὅτι μέ περιστροφάς καί τεχνάσματα ἀπαιτούσατε, ὅπως διά τήν σύγκλησιν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς ῾Ιεραρχίας καί τά θέματα τῆς ῾Ημερησίας Διατάξεως ἀποφασίση καί προσδιορίση ἡ ᾿Ενδημοῦσα Σύνοδος. Διά νά εἶσθε ἀναπολόγητοι ὁ Μακαριώτατος ἐκάλεσε, ἀκριβῶς ὅπως ἠθελήσατε, τήν ᾿Ενδημοῦσαν. Πρό τοῦ ἀδιεξόδου, ὅμως, εἰς τό ὁποῖον εὑρέθητε, καί πρό τοῦ "κινδύνου" νά συγκληθῆ ἡ ᾿Ενδημοῦσα, πράγμα τό ὁποῖον, ὡς ἀπεδείχθη δέν ἐπιθυμούσατε, καί νά προσδιορισθοῦν ἡ ἡμερομηνία καί τά θέματα τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς ῾Ιεραρχίας, ἠναγκάσθητε τήν ἑπομένην ἀπό τῆς λήψεως τῆς προσκλήσεως, νά ἀποστείλετε μέ δικαστικόν ἐπιμελητήν τήν πρό πολλοῦ ἑτοίμην ἤ ἑτεροχρονισμένην ἀπόφασίν σας ὑπ᾿ ἀριθμ. 95/10/23-5-95, τήν ὁποίαν προφανῶς ἐφυλάσατε εἰς τό συρτάρι σας δι᾿ αὐτήν ἀκριβῶς τήν ὥραν. Δηλαδή: Τρίτη 6-6-95(Ν.Η.) ἐδημοσιεύθη ἡ δικαστική ἀπόφασις, ἡ ὁποία ἀπεκάλυψεν τά πλεῖστα ὅσα κακά πού ἐπιχειρήσατε κατά τοῦ ῾Ιεροῦ Φιλανθρωπικοῦ Συνδέσμου τῶν Κληρικῶν, ὁ ὁποῖος διά ἐσᾶς εἶναι "᾿Αντίχριστος"!!! Τετάρτη 7-6-95 ἐταχυδρομήθη κατεπείγουσα ἡ πρόσκλησις διά τήν σύγκλησιν τῆς ᾿Ενδημούσης. Πέμπτη 8-6-95 ἡ πρόσκλησις ἦτο εἰς τάς χεῖρας τοῦ ᾿Επισκόπου κ. Ματθαίου. Παρασκευή 9-6-95 ἀπεστείλατε διά Δικαστικοῦ ᾿Επιμελητοῦ τήν μοιραίαν δι᾿ ὑμᾶς ὑπ᾿ ἀριθμ. 95/10/23-5-95 ἀπόφασίν σας, διά τῆς ὁποίας καί ἐπισήμως στασιάζετε κατά τῆς κανονικῆς ᾿Εκκλησιαστικῆς ἀρχῆς, ἤτοι κατά τοῦ Πρώτου καί τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, ἐνεργεῖτε πραξικόπημα καί ἐπισημοποιεῖτε τό ἀπό μακροῦ ἀκήρυκτον σχίσμα σας. Αὐτή εἶναι ἡ ἀλήθεια. ᾿Εάν, λοιπόν, ἀληθῶς ἐπιθυμούσατε Κανονικήν Σύγκλησιν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου θά τήν εἴχατε ἤδη ἀπό τόν Νοέμβριον ἤ τόν Δεκέμβριον τοῦ 1994. Δέν ἠθελήσατε ὅμως κανονικήν καί νόμιμον ῾Ιεράν Σύνοδον, διότι φοβηθήκατε τήν Κανονικήν τάξιν καί τά σοβαρά θέματα. Αὐτή εἶναι ἡ ἀλήθεια, ἡ ὁποία προκύπτει σκληρή καί πικρή δι᾿ ὑμᾶς, ὅσα δέ γράφετε διά τό θέμα "σύγκλησις Συνόδου" εἶναι ἀναλήθειαι, ψεύδη καί διαστροφαί. Δέν ἀπολογεῖται οὐδείς ἐπί ἀνυποστάτου κατηγορητηρίου καί εἰς ἀναρμοδίους καί δή εἰς τούς ψευδοκατηγόρους του. ῾Ο Τέταρτος λόγος διά τόν ὁποῖον θεωρεῖτε ἀδύνατον νά προσέλθετε εἰς τήν ῾Ιεράν Σύνοδον, ὅπως πάλιν γράφετε εἶναι: "῾Η ἄρνησις τοῦ τέως ᾿Αρχιεπισκόπου ᾿Ανδρέου, νά προσέλθη καί ἀπολογηθῆ, ἐνώπιον τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου,...". Εἰς τήν ᾿Εκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ κανείς δέν εἶναι ἀνεξέλεγκτος, διότι κανείς δέν εἶναι ἀνώτερος ἀπό τούς ῾Ιερούς Κανόνας. "῎Αρχοντες ἀρχόντων εἰσιν οἱ νόμοι" λέγει ὁ Μ. Βασίλειος. Καί οἱ ᾿Επίσκοποι καί οἱ ᾿Αρχιεπίσκοποι καί οἱ Πατριάρχαι καί αἱ Σύνοδοι, ἐλέγχονται καί κρίνονται. ᾿Ελέγχονται ὅμως οἱ πάντες καί κρίνονται ΚΑΝΟΝΙΚΩΣ καί ἀπό τό ἁρμόδιον κανονικόν ὄργανον. ᾿Εάν ὁ ᾿Αρχιεπίσκοπος ἦτο ἔνοχος, ἔστω καί εἰς ἕνα ἀπό ὅσα σεῖς ἰσχυρίζεσθε, καί δέν ἀπετέλουν κακοήθη σύμπλασιν, ἔπρεπε νά εἴχατε ἀκολουθήσει τήν κανονικήν καί ὀρθόδοξον ὁδόν. Δηλαδή νά εἴχατε ὑποβάλει κανονικῶς τήν καταγγελίαν σας εἰς τό κανονικόν καί ἁρμόδιον ὄργανον τῆς ᾿Εκκλησίας καί νά εἴχατε ὑπογράψει καί τήν προβλεπομένην δήλωσιν τῆς ταυτοπαθείας. Θά ἔπρεπε νά εἶχεν ὁρισθῆ ἐκκλησιαστικόν δικαστήριον, ἐφ᾿ ὅσον ὁ κατηγορούμενος θά παρεπέμπετο, καί ἐνώπιον τοῦ ἁρμοδίου Κανονικοῦ δικαστηρίου νά ἀπολογηθῆ. Νά ἀπολογηθῆ ὁ ᾿Αρχιεπίσκοπος ἐπί ἀνυπάρκτου κατηγορητηρίου; Καί εἰς ποῖον νά ἀπολογηθῆ; Εἰς τούς ψευδοκατηγόρους του;! Εἰς τήν πραξικοπηματικήν - φατριαστικήν - παρασυναγωγικήν σχισματικήν ὁμάδα σας; ᾿Ενώπιον μιᾶς ὁμάδος εἰς τήν ὁποίαν τό ψεῦδος καί ἡ συκοφαντία ἔγιναν, λυπούμεθα πού τό λέγομεν, δευτέρα φύσις; Νά κριθῆ ὑπό ἀποδεδειγμένως ἀδίκων; ὑπό πασιφανῶς παρανόμων; Καί ἄν ἀκόμη, ὁ ᾿Αρχιεπίσκοπος, ταπεινούμενος, διενοεῖτο τοιοῦτόν τι, δέν θά τοῦ ἐπετρέπετο, διότι ἡ πρᾶξις του θά ἀπετέλει ἀναγνώρισιν τῆς παρανομίας σας καί συμμετοχήν εἰς αὐτήν. ῾Η φατρία σας ἔστω καί πλειοψηφοῦσα δέν ἀπετέλεσεν ποτέ ἁρμόδιον κανονικόν ὄργανον, πολύ δέ περισσότερον δέν ὑπῆρξε ποτέ "῾Ιερά Σύνοδος", ἀλλά ὁ ἀντίπους τῆς Κανονικῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου. ᾿Εάν εἴχατε συνείδησιν ᾿Αρχιερατικήν, Συνοδικήν, ᾿Εκκλησιαστικήν, δέν θά ἀπετολμούσατε, ὅσα ἀπετολμήσατε, ἀλλά καί ἀφοῦ τά ἀπετολμήσατε, ἐπηρεία τοῦ πονηροῦ, θά κάμνατε ἀγῶνα νά τά θεραπεύσετε καί ὄχι νά ὑποκρίνεσθε, καί ἔξωθεν μέν νά φέρεσθε ὡραῖοι (δῆθεν ἀγωνιζόμενοι διά τήν ᾿Ορθοδοξίαν), ἔσωθεν δέ νά ὑπηρετῆτε στόχους καί σχέδια τῶν ἐχθρῶν τῆς ᾿Ορθοδοξίας καί νά μήν ἀφήνετε τίποτα ὄρθιο ἀπό τήν ᾿Ορθοδοξία καί τήν Κανονικήν τάξιν . ῾Η πλειοψηφία εἰς τήν παρανομίαν αὐξάνει τό ἔγκλημα. ῾Ο πέμπτος λόγος σας: "῾Η δημιουργία πραξικοπήματος, διά τῆς ἀνακηρύξεως σας, ὡς "κανονικῆς Συνόδου" ἀγνοοῦντες τήν πλειοψηφίαν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου καί ἀποσχισθέντες αὐτῆς". ῾Ως γελοῖον ἤ μισητόν φαρισαϊσμόν νά χαρακτηρίσωμεν καί τό ἀνωτέρω ἐπιχείρημά σας; Τόσην ἀλλοτρίωσιν ὑπέστητε, ὥστε πράγματι τό φῶς νά τό ὀνομάζετε σκότος καί τό σκότος τό ἰδικόν σας "φῶς"; Τόσον ἠλλοτριώθητε τῆς ἀληθείας καί ἐπιχειρεῖτε τοιαύτην μεταστοιχείωσιν τῶν πάντων! ᾿Αγαπητοί, τό γνωρίζετε, ἀλλά δέν σᾶς ἀφήνει ὁ ἐγωϊσμός καί τό πάθος σας νά τό παραδεχθῆτε. ῾Η περί τόν ᾿Αρχιεπίσκοπον ῾Ιερά Σύνοδος δέν ἐδημιούργησε κανένα πραξικόπημα καί δέν ἀνεκηρύχθη τώρα κανονική Σύνοδος, διότι μέ τήν χάριν τοῦ Θεοῦ, ἦτο, εἶναι καί θά παραμείνη (ὡς ἦτο ἀπ᾿ ἀρχῆς) ἡ Κανονική καί ᾿Ορθόδοξος ῾Ιερά Σύνοδος τῆς ᾿Εκκλησίας τῶν Γνησίων ᾿Ορθοδόξων Χριστιανῶν τῆς ῾Ελλάδος. ῞Οσον ἀντιποιεῖσθε τήν ῾Ιεράν Σύνοδον καί τήν ᾿Εκκλησίαν, τόσον ἀπομακρύνεσθε αὐτῆς καί κολάζετε τάς ψυχάς σας. Δυστυχῶς καί ὁ τέταρτος καί ὁ πέμπτος λόγος, τούς ὁποίους ἐπικαλεῖσθε, ἀποτελοῦν ψευδεῖς ἰσχυρισμούς, ὅμως ἀποκαλύπτουν καί τήν ματαίαν προσπάθειάν σας νά παρουσιάσετε τήν σχισματικήν σας ὁμάδα, ὡς δῆθεν κανονικήν σύνοδον, ἐπικαλούμενοι τήν ἀριθμητικήν σας(!) ὑπεροχήν. Τό ὅτι εἶσθε πέντε, αὐτό δέν σᾶς νομιμοποιεῖ, ἀλλά ἀντιθέτως αὐξάνει τό τῆς φατρίας καί τῆς παρασυναγωγῆς σας ἔγκλημα, καί μαρτυρεῖ πόσον ὠργανωμένον ὑπῆρξεν. Καί εἷς ᾿Ορθόδοξος καί Κανονικός ᾿Αρχιερεύς, μετά δύο ἤ τριῶν πιστῶν (Κληρικῶν - λαϊκῶν), ἐκπροσωπεῖ τήν ᾿Ορθόδοξον Καθολικήν τοῦ Χριστοῦ ᾿Εκκλησίαν, ἀντιθέτως ἀκόμη καί ἕν ἑκατομμύριο πραξικοπηματιῶν ἄν συμπράξουν, μέ τόν δικόν σας φατριαστικό καί παράνομο τρόπο, θά εἶναι ἁπλῶς ἕν ἑκατομμύριο διῶκται καί ἐχθροί τοῦ Χριστοῦ. ῾Η ἐπίκλησις τῆς πλειοψηφίας ᾿Επισκόπων, ὅταν δέν συγκροτοῦν κανονικήν Σύνοδον καί δέν εἶναι κανονικαί καί ὀρθόδοξοι αἱ ἐνέργειαί των, καί δέν ὑπηρετοῦν τήν ᾿Εκκλησίαν, ἀλλά προδίδουν καί σχίζουν Αὐτήν, εἶναι ἐσχάτη πλάνη, προδοσία καί ἀπάτη. Γνωρίζετε ἀσφαλῶς τά ἀνωτέρω, (ἄν δέν τά γνωρίζετε διαβάσατε ὀλίγην ἐκκλησιαστικήν ἱστορίαν καί Κανονικόν δίκαιον),πιστεύομεν, ὅτι τά γνωρίζετε καί ὅμως, δέν διστάζετε, ἕνεκα τῆς σκοπιμότητός σας, νά ἀποκαλέσετε διαστροφικῶς καί βλασφήμως τήν φατρίαν σας, τό πραξικόπημά σας καί τό σχίσμα σας "᾿Εκκλησίαν" καί "῾Ιεράν Σύνοδον" . Κατανοήσατέ το καί συνειδητοποιήσατε, ὅτι μέ τό πραξικόπημα σας τοῦ ᾿Ιουνίου τοῦ 1995, οὔτε ᾿Εκκλησία γίνατε, οὔτε Σύνοδος, ἀλλά κλιμακώσατε ἔτι περαιτέρω τό πραξικόπημά σας καί στερεώσατε τό σχίσμα σας. ᾿Εγίνατε δηλαδή καί ᾿Εκκλησιομάχοι. Διότι συνηθίσαντες ἐπί πέντε ἔτη εἰς τό ψεῦδος, τήν ἀπάτην καί τήν καταπάτησιν κάθε ἱεροῦ θεσμοῦ, δέν ἐδιστάσατε μέ καθαρά προτεσταντικήν ἄνεσιν, νά ἀποκαλέσετε τήν φατριαστικήν σας σχισματικήν ὁμάδα καί "᾿Εκκλησίαν" καί "῾Ιεράν Σύνοδον"!!! νομίζοντες ὅτι καί εἰς τήν ᾿Ορθοδοξίαν "γίνεται ἤ εἶναι ὁ καθείς ὅ,τι δηλώνει"! Δέν ἠμποροῦμε βεβαίως νά σᾶς ἀπαγορεύσωμεν ἡμεῖς νά λέγετε ὅ,τι θέλετε, οὔτε νά σᾶς ἐμποδίσωμεν εἰς τήν ὁλισθηράν ὁδόν, τήν ὁποίαν ἐπελέξατε. Μποροῦμε ὅμως νά σᾶς εἴπωμεν, ὅτι παίζετε μέ τά ῞Αγια, ὡς μικρά παιδιά ἤ βλασφημεῖτε καί γελοιοποιεῖτε τά ἅγια ὡς ἐχθροί τοῦ Χριστοῦ. ᾿Ημποροῦμε νά σᾶς καταγγείλωμεν, ὅτι ἡ προτεσταντικῷ δικαίῳ ὁμάδα σας πού δημιουργήσατε καί τήν ἐβαπτίσατε "᾿Εκκλησία" καί "σύνοδον", δέν εἶναι τίποτα ἀπό αὐτά, ἀλλά ἐπαναλαμβάνομεν, εὑρίσκεται εἰς τόν ἀντίποδα τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Κανονικῆς καί ᾿Ορθοδόξου ῾Ιερᾶς Συνόδου. ᾿Εφθάσατε καί εἰς αὐτό τό ἔσχατον σημεῖον τῆς βλασφημίας, διότι πρό πολλοῦ φαίνεται, ὅτι ἐγκαταλείφθητε ἀπό τόν Θεόν, διότι ἀπωλέσατε πρῶτα ἀπ᾿ ὅλα τήν ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ. ᾿Επί πέντε ὁλόκληρα χρόνια ἐπιδιώξατε νά παρασύρετε τόν Προκαθήμενον καί τά μέλη τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου εἰς τό νά ὑπηρετήσουν σχέδια σκοτεινῶν δυνάμεων, δηλαδή σκάνδαλα, μισαλλοδοξίαν, διαβολήν προσώπων ὡς "αἱρετικῶν" κλπ., μή χειροτονίας ᾿Επισκόπων, βλασφημίαςι, ὡς αἱ περί "χειροθεσίας" κλπ. ῞Οταν ἐβεβαιώθητε, ὅτι αὐτά εἶναι ἀδύνατον νά περάσουν, μή ἔχοντες ἄλλην ἐπιλογήν, κατελήξατε νά κτυπήσετε τήν ᾿Εκκλησίαν μέ ἕνα ἀκόμη σχίσμα. ᾿Ηθελήσατε, ἰδιαιτέρως οἱ Σεβ/τοι κ. Ματθαῖος καί κ. Χρυσόστομος, τῇ ἀρωγῇ τῶν ἑτέρων τριῶν Σεβ/των, νά καταστήσετε ὑποτακτικούς σας τόσον τόν Μακαριώτατον, ὅσον καί τούς ὑπολοίπους Μητροπολίτας. Προσκρούσατε ὅμως σκληρά εἰς τήν ᾿Ορθόδοξον ᾿Αρχιερατικήν των συνείδησιν. Εἴδατε, ὅτι ματαιοπονεῖτε, διό ἐκάματε τό μόνο, τό ὁποῖον σᾶς ἀπέμεινε, τό .... σχίσμα. ῎Ετσι οὔτε τό ἀνωτέρω ἱερόσυλον ἄλλοθι, νά αὐτοαποκαλῆσθε "Σύνοδος" καί "᾿Εκκλησία", οὔτε τό νέον πρωτόκολον, οὔτε ἡ νέα σφραγίδα, οὔτε ἡ ἱερόσυλος ἀντιποίησις σᾶς καλύπτουν, ἀλλά ΣΑΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΝ. ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ ΣΑΣ καί ρίπτουν φῶς καί εἰς ὁλόκληρον τήν προηγηθεῖσαν πενταετίαν. Θά ἀγωνισθῶμεν νά μή γίνη τό σχίσμα σας ὁριστικόν. ῾Ο ἔκτος καί τελευταῖος λόγος, τόν ὁποῖον ἐπικαλεῖσθε στήν ἀρνητική ἀπαντητική ἐπιστολή σας, εἶναι: "῾Η δημιουργία ὁριστικοῦ σχίσματος διά τῶν ψευδοχειροτονιῶν ὑμῶν" καί ἐπάγεσθε: "᾿Εκ τῶν ἀνωτέρω καί μόνον συνοπτικῶς ἀναφερθέντων λόγων ἀποδεικνύεται ἡ εὐθύνη σας διά τήν ὁριστικοποίησιν τοῦ σχίσματος" Τίποτε, ὡς ἀπεδείχθη, ἐν τοῖς ἔμπροσθεν, τίποτε, ἐκ τῶν ὅσων ἐπεκαλέσθητε, δέν εἶναι ἀληθές, ὅπως δέν εἶναι ἀληθής καί ὁ τελευταῖος ἰσχυρισμός σας. ῞Ολα εἶναι αὐθαίρετα καί ψευδῆ καί τίποτε ἀπολύτως ἐκ τῶν ὅσων γράφετε δέν θεμελιοῦται κανονικῶς καί δέν ἀποδεικνύεται πραγματικῶς. Συνεχίζετε, δηλαδή, τήν σύμπλασιν ψευδῶν κατηγοριῶν, μή σεβόμενοι, οὔτε Θεόν, οὔτε ἀνθρώπους. ῾Ομιλεῖτε περί "δημιουργίας ὁριστικοῦ σχίσματος ἕνεκα τῶν ψευδοχειροτονιῶν ὑμῶν". Δηλαδή αἱ χειροτονίαι εἰς τάς ὁποίας κανονικῶς προέβη ἡ ῾Ιερά Σύνοδος, μετά τό πραξικόπημά σας καί τήν ἔκπτωσιν ὑμῶν ἐκ τῶν Μητροπόλεών σας, καί τήν δημιουργίαν σχίσματος ἐκ μέρους σας, ἤτοι αἱ χειροτονίαι τῶν Μητροπολιτῶν, Περιστερίου Γαλακτίωνος, Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κηρύκου, Κίτρους καί Κατερίνης Γοργονίου, Ναούσης καί Βεροίας Ταρασίου καί Λαρίσης καί Τυρνάβου Παναρέτου εἶναι καθ᾿ ὑμᾶς "ψευδοχειροτονίαι" καί "δημιούργησαν ὁριστικόν σχίσμα"! Καί ἐπ᾿ αὐτῶν ἀπαντῶμεν: α) "Τήν δημιουργίαν ὁριστικοῦ σχίσματος", ὅπως γράφετε, δηλαδή τήν δημιουργίαν ἀμετακλήτου καί ἀθεραπεύτου σχίσματος, μόνον ὁ διάβολος διά τοῦ Βατικανοῦ καί τοῦ Οἰκουμενισμοῦ τό θέλει καί τό ἐργάζεται. Σεῖς δέν πρέπει νά ὁμιλῆτε διά "ὁριστικόν σχίσμα". Διότι, ὁμιλοῦντες οὕτω, τίποτα ἄλλο δέν κάμνετε, παρά νά ἐκφράζετε τά σχέδια αὐτῶν (τοῦ Βατικανοῦ καί τοῦ Οἰκουμενισμοῦ) καί νά ἀποκαλύπτετε πόσον εἶσθε δεσμευμένοι ἔναντι αὐτῶν. Δέν διανοούμεθα ᾿Αρχιερεῖς νά ὁμιλοῦν μέ τέτοιο τρόπο διά ὁριστικόν σχίσμα; Διά τήν ᾿Εκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ, διά τούς ᾿Ορθοδόξους ᾿Επισκόπους τίποτε ἐκ τῶν κακῶν πού διαπράττει ὁ ἀνθρώπινος παράγων δέν εἶναι ὁριστικόν καί ἀμετάκλητον, ὅπως καί σχίσμα σας. ῾Ημεῖς ὡς ᾿Επίσκοποι καί ὡς ῾Ιερά Σύνοδος τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ θά ἀγωνισθῶμεν νά μή γίνη ὁριστικόν τό σχίσμα σας. β) ῞Ωστε δι᾿ ὑμᾶς αἱ ἀπολύτως κανονικαί, ὀρθόδοξοι καί ὑπό κανονικῆς καί ᾿Ορθοδόξου Συνόδου ἐκλογαί καί χειροτονίαι τῶν νέων ᾿Επισκόπων εἶναι "ψευδοχειροτονίαι"; Γνωρίζετε, ὅτι ἐν προκειμένῳ δέν ψεύδεσθε καί δέν συκοφαντεῖτε ἁπλῶς, ἀλλά βλασφημεῖτε καί ὑβρίζετε τό Πανάγιον Πνεῦμα, τοῦ ὁποίου ἡ χάρις ἀνέδειξεν τούς νέους ᾿Επισκόπους εἰς διαδόχους τῶν ῾Αγίων ᾿Αποστόλων; Φοβούμεθα καί λυπούμεθα δι αὐτό, μήπως αύτή ἡ τελευταία βλασφημία σας περί "ὁριστικοῦ σχίσματος" καί περί "ψευδοχειροτονιῶν" καί τόσαι ἄλλαι, αἱ ὁποῖαι προηγήθησαν, αὗται νά κάμουν ὁριστικήν τήν ἀποβολήν σας ἀπό τήν Μητέρα ᾿Εκκλησίαν, ὅσων ἐξ ὑμῶν ἐνσυνειδήτως βλασφημεῖτε. ᾿Επαναλαμβάνομεν: Τό γεγονός, ὅτι, ἀφοῦ προεκαλέσατε ἐπί πέντε χρόνια σκάνδαλα καί διεβάλατε κληρικούς διά νά ἐμποδίσετε τάς χειροτονίας νέων ᾿Επισκόπων, ἀπετολμήσατε τώρα καί τάς ἀπολύτως κανονικάς καί ἀδιαβλήτους χειροτονίας, αἱ ὁποῖαι ἐπραγματοποιήθησαν μετά τό σχίσμα σας , νά χαρακτηρίσετε ὡς "ψευδοχειροτονίας" καί ὡς αἰτίας "ὁριστικοποιήσεως τοῦ σχίσματος" σας, εἶναι ἄκρως ἀποκαλυπτικόν. Διότι δέν διστάζετε νά προβῆτε εἰς βλασφημίας κατά τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος, ἐπαναλαμβάνοντες ὅ,τι ἀκριβῶς εἶπον οἱ ἐχθροί καί τό 1948 διά τάς χειροτονίας ἐπισκόπων ὑπό τοῦ ῾Αγίου Πατρός. Τί εἶπον καί τότε; Εἶπον ὅ,τι ἀκριβῶς λέγετε καί σεῖς σήμερον. Διά τήν ᾿Εκκλησίαν δέν ὑπάρχει οὔτε "ὁριστικόν σχίσμα", οὔτε "ψευδοχειροτονίες". Τό ὅτι σεῖς τάς ἀποκαλεῖτε "ψευδοχειροτονίας", ἕνα μόνον ἐπιτυγχάνετε, νά γίνετε ἱερόσυλοι καί βλάσφημοι κατά τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος! Καί τοῦτο διότι προηγουμένως, ἀπεδέχθητε τάς περί "χειροθεσίας" βλασφημίας, τόσον ὑπό τῶν Νεοημερολογιτῶν διατυπωθείσας, ὅσον καί ὑπό τοῦ στενοῦ φίλου καί συνεργάτου σας Εὐθυμίου ᾿Επιφανίου, καί διότι προέβητε εἰς τήν δημιουργίαν σχίσματος,τό ὁποῖον χαρακτηρίζετε "ὁριστικόν σχίσμα". Οὕτως, ὅμως, ἐνεργοῦντες, ἀποκόπτεσθε ἐκ τοῦ σώματος τῆς ᾿Εκκλησίας καί εἰς πνευματικήν νέκρωσιν ὁδηγεῖσθε, ἀφοῦ αἱ ἴδιαι αἱ πράξεις σας σᾶς ἀπογυμνώνουν ἐκ τοῦ εἰδικοῦ χαρίσματος τῆς ᾿Αρχιερωσύνης,ἀφοῦ ἔτσι καθίστασθε βλασφημοι κατά τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος. Σεβασμιώτατοι ἀδελφοί, ῾Η ῾Ιερά Σύνοδος δέν προέβη εἰς τήν καθαρῶς τυπικήν πρᾶξιν τῆς καθαιρέσεως ὑμῶν, διότι ἀκόμη προσευχόμεθα καί παρακαλοῦμε νά μή γίνη ὁριστικόν τό σχίσμα σας. Προσδοκῶμεν τοῦτο, διότι πιστεύομεν, ὅτι δέν εἶσθε δεσμευμένοι ὅλοι ἐσεῖς πού διεπράξατε αὐτό τό σχίσμα καί διατυπώνετε τάς ἀνωτέρω βλασφημίας, ἀλλά οἱ περισσότεροι ἐπλανήθητε, εἴτε ἐξ ἀνθρωπίνων ἀδυναμιῶν, εἴτε ἐξ ἄλλων λόγων. Διά τοῦτο ἔπρεπε καί διά λόγους ἀληθείας καί διά λόγους ἀγάπης καί διά λόγους πληροφορήσεως, νά σᾶς γράψωμεν αὐτήν τήν ἀπάντησιν, ὑπομιμνήσκοντες καί ὑπογραμμίζοντες ὅσα καί εἰς τήν πρώτην ἐπιστολήν-πρόσκλησιν σᾶς ἔγραψεν. 1ον: "῾Η ῾Ιερά Σύνοδος ....ἐκφράζει τήν διακαῆ ἐπιθυμίαν τήν ἐκτενῆ εὐχήν, ὅπως ...ὅπου ἐπλεόνασεν ἡ ἁμαρτία ὑπερπερισσεύση ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ". ᾿Επίσης σᾶς ἐτονίσαμεν ὅτι "῎Αν ὅσα συνέβησαν καί συμβαίνουν εἶναι ἔργα καί συνέπεια τῆς ἀνθρωπίνης ἀδυναμίας καί ἀτελείας καί δέν εἶναι ἐξελισσόμεναι ἐνέργειαι προδιαγεγραμμένου σχεδίου ἑτεροκινήτων καί σκοτεινῶν δυνάμεων, εἶναι δυνατόν διά τῆς χάριτος τοῦ Παναγίου Πνεύματος νά θεραπευθοῦν ὅλα τά τραύματα...". 2ον: "᾿Εάν ἀληθῶς εἴμεθα ἐλεύθεροι ἐν Χριστῷ καί δέν εἶναι τινές δεσμευμένοι εἰς τρίτους ἐκτός ᾿Εκκλησίας παράγοντας...,κανένα πρόβλημα ἀπό τά πολλά ὑφιστάμενα δέν εἶναι ἱκανόν νά προκαλέση πραγματικόν ἀδιέξοδον ἐκ τῆς κρίσεως, τήν ὁποίαν διέρχεται σήμερον ὁ ῾Ιερός τῆς ᾿Εκκλησίας ᾿Αγών καί νά παγιωθῆ ἕν σχῖσμα, τό ὁποῖον ἱκανοποιεῖ ἀπολύτως τόν Νεοημερολογητισμόν - Οἰκουμενισμόν". 3ον: Τόσον τό σχίσμα σας ὅσον καί αἱ βλασφημίαι κατά τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος καθ᾿ ἥν ..."σᾶς περιρρέει ἡ ἀνομία τῆς χειροθεσίας", καθώς καί ...ὅτι "ἐξεφύγατε τῆς γραμμῆς πλεύσεως τοῦ ἁγίου Πατρός"... εἶναι μείζονα αἱρέσεως καί θερμῶς παρακαλεῖ ἡ ῾Ιερά Σύνοδος... νά ἀποκηρυχθοῦν, νά καταδικαστοῦν καί νά ὁμολογήσετε τήν ἀλήθειαν, ἤτοι τήν κοινήν συνείδησιν τῆς ᾿Εκκλησίας, τήν ὁποίαν ἐξέφρασεν ἡ ῾Ιερά Σύνοδος τῆς ῾Ιεραρχίας διά τῆς β' Πράξεως τῆς 19-8-1982...". Σεβασμιώτατοι, ἡμεῖς πιστεύομεν καί τό τονίζομεν, ὅτι ἡ ἄρνησίς σας νά ἀνταποκριθῆτε εἰς τήν ἀγάπην καί τήν ἀγωνίαν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, εἶναι ἄρνησις τοῦ θελήματος τοῦ Χριστοῦ, διότι τό θέλημα τοῦ Χριστοῦ εἶναι "ἵνα πάντες ἕν ὤσιν", ἀλλά καί τό πνεῦμα τῆς ᾿Ορθοδοξίας εἶναι ὁ ἀγών διά τήν ἐν ἀγάπη καί ἀληθείᾳ ἑνότητα τῶν ᾿Ορθοδόξων Χριστιανῶν. Οἱ καιροί εἶναι ἰδιαίτερα χαλεποί, διό ἀπαιτοῦν καί αὐτοί τήν ἐν Χριστῷ ἁγίαν ἑνότητα καί τόν ἀγῶνα κατά τῶν ἀντιχρίστων δυνάμεων τοῦ σκότους. Σεῖς κατά τήν κρἰσιμον ταύτην περίοδον ἐπελέξατε τό μῖσος, τήν διαίρεσιν, τόν φανατισμόν, τάς ὕβρεις, τά ψεύδη, τάς διαβολάς, τάς συκοφαντίας, τάς βλασφημίας καί τό σχίσμα. Πλέον εἶναι ἡλίου φαεινότερον, ὅτι αἰτία ὅλων τῶν κακῶν ὑπῆρξεν καί ὑπάρχει τό σχέδιον νά προσβληθῆ μέ κάθε μέσον ἡ ῾Ομολογία - ᾿Εκκλησιολογία τῆς ᾿Εκκλησίας καί ἡ ᾿Αποστολική διαδοχή τῶν ᾿Επισκόπων Της. Τοῦτο βεβαίως δέν μπορέσατε εὐθέως νά τό ἐπιτύχητε. ᾿Αλλά οὔτε καί διά τῆς σκολιᾶς ὁδοῦ τῶν συκοφαντιῶν, τῶν πλανῶν, τῶν διχασμῶν (ἐνοριῶν καί Μονῶν), τῶν δικαστηρίων κλπ. ἠδυνήθητε πάλιν. ᾿Αγνοεῖτε, φαίνεται, ὅτι "καί πῦλαι ἅδου οὐ κατισχύσουσι τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ", ἐνῶ σεῖς εὑρέθητε ἐν τῷ σχίσματι. ᾿Αναθεωροῦντες ὅμως τήν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς σας τά τελευταῖα 6 ἔτη, ἄς γνωρίσετε καλῶς, ὅτι τά ἐκ συστήματος ψεύδη, τά ὁποῖα ἔγιναν εἰς πολλούς δευτέρα φύσις, αἱ συκοφαντίαι, μετά τῶν φρικτῶν βλασφημιῶν καί τῆς ἐκκλησιομαχίας σας παρώργισαν τόσον τόν Θεόν, ὁ ῾Οποῖος πιστεύομεν ἀφεῖλεν ἀφ᾿ὑμῶν τήν δεξιάν Του καί σκοτισθέντες ἠλλοιώθητε καί ἠλλοτριώθητε παντελῶς. Δι αὐτόν τόν λόγον δέν θά παύσωμεν νά προσευχώμεθα καί νά εὐχώμεθα διά τόν φωτισμόν σας καί τήν ἐπιστροφήν σας, ἵνα "ὅπου ὑπερεπλεόνασεν ἡ ἁμαρτία, ὑπερπερισσεύσῃ ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ", ὅμως ἔχοντες ὑπ᾿ὄψιν τό τοῦ σοφοῦ Σειράχ "ἕως τέλους ἀγώνισαι ὑπέρ τῆς ᾿Αληθείας καί Κϋριος ὁ Θεός σου πολεμήσει ὑπέρ σοῦ" θά ἐντείνωμεν τόν ᾿Αγῶνα, τόν ᾿Αγῶνα τόν ῾Ιερόν τῆς ᾿Εκκλησίας μέχρις ἐσχάτων. ᾿Ελάχιστος ἐν ᾿Επισκόποις + ῾Ο Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος ᾿Αρχιγραμματεύς τῆς ῾ Ιερᾶς Συνόδου

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΜΗΤΡ. ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΗΡΥΚΟΥ ΠΡΟΣ ΜΗΤΡΟΠ. ΛΑΡΙΣΗΣ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟ (ΑΡΙΘΜ. ΠΡΩΤ. 827/1/14/ΦΕΒΡ. 2019)

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΜΗΤΡ. ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΗΡΥΚΟΥ ΠΡΟΣ ΜΗΤΡ. ΛΑΡΙΣΗΣ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΝ (ΥΠ ΑΡΙΘΜ. 827.1.14 ΦΕΒΡ.2019) ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΗΡΥΚΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΤΑΚΟΜΒΩΝ.ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ 194 00 ΚΟΡΩΠΙ ΑΤΤΙΚΗΣ Τ.Θ. 54 ΤΗΛΕΦΑΧ 210.6020176. Α.Π. 827 Ἐν Κορωπίῳ τῇ 01/14/Φεβρ. 2019 Τῷ Σεβασμιωτάτῳ ἀδελφῷ καί συλλειτουργῷ, Μητροπολίτη Λαρίσης κ. Ἀμφιλοχίῳ, ἐν Κυρίῳ χαίρειν! Σεβασμιώτατε, εὐλογεῖτε! Ὁ Χριστός εἶη ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν. Ἔλαβον τήν ἀπό 19/1/2019, Α.Π. 97/192 ἐπιστολήν σας καί σάς απαντώ εν πολλή συντομία. Μού προσάπτετε τήν κατηγορίαν, οτι δῆθεν «ὅλως ἀναιτίως καί ἀνεπιτρέπτως ὡργισμένος(!) ἀπεχώρησα καί δέν επανήλθα πρός συνεδρίασιν» της 12/1/2019 εἰς ἁγίαν Αἰκατερίνην, εἰς τήν ὁποίαν παρέστητε μετά τοῦ ἀδελφοῦ Ἐλευθερίου, χωρίς ομως νά ἀναγράφετε καί τόν λόγον, διά την προσωρινήν διακοπήν της συνεδριάσεως. Καί ο λόγος ἦτο ἡ γνωστή προκλητική συμπεριφορά τού θεολόγου Ἐλευθερίου, ὁ ὁποῖος επί μίαν περίπου ώραν, χωρίς κανείς νά τού ἀντιμιλά, επανελάμβανε τά ἴδια καί τά ιδια, οσον αφορά τό θέμα τού 1971 καί οσον αφορά τόν διάλογον εν αγάπη καί αληθεία, διά νά καταλήξει εις τό συμπέρασμα οτι «ο Επίσκοπος Κήρυκος από τό 1971 καί ιδιαιτέρως από τό 2015 επιχειρεί νά επιβάλλη τήν χειροθεσίαν των Ρωσων» καί είναι από τότε καί μέχρι σήμερον «ο χειρότερος παλαιοημερολογίτης οικουμενιστής». Καί οταν τού εζήτησα νά ανακαλέση διότι αὐτά εἰναι συκοφαντίες καί ψεύδη εξεμάνη έτι περισσότερον... Δέν αναφέρομαι βεβαίως εις τάς ανοικείους καί πεζοδρομιακάς, αλλά καί βλασφήμους φραστικάς ἐπιθέσεις εναντίον μου, (δέν ειναι η πρώτη φορά), ουτε εις τό γεγονός οτι ὤμοσεν όλως ανεπιτρέπτως εἰς τά όνομα της Αγίας Τριάδος κατά τού Επισκόπου Παχωμίου, ούτε εις τό γεγονός ότι ολίγον καί θά ἐχειροδίκει εναντίον μου, (περί τὠν οποίων θά αναφερθούμε αλλην φοράν έαν χρειασθεί), αλλά ἀναφέρομαι εις τήν γνωστήν πλέον συκοφαντίαν, τήν ὁποίαν καί υμείς τωρα τελευταίως καί οι περί ὑμάς, την υποστηρίζετε, καί τήν ὁποίαν, ενω σάς εζήτησα νά ανακαλέσητε, δέν ανεκαλέσατε..., καί ἐπιμείνατε εις τήν ανεπέρειστον πρότασίν σας «νά υποβιβάσωμεν τόν Επίσκοπον Ευστάθιον εις τήν τάξιν τού πρεσβυτέρου» καί νά τόν «ξαναχειροτονήσωμεν», πράγμα τό οποίον σάς είπα οτι ειναι κατά τήν Δ Οίκουμενικήν Σύνοδον ΙΕΡΟΣΥΛΙΑ. Καί οταν σάς ερώτησα άν θά ανακαλέσετε αυτά τά δύο μοῦ ειπατε ΟΧΙ, ασφαλώς διότι εφοβείσθο τόν Ελευθέριον, ὁ ὁποῖος ειχεν αλλην ... θεολογικήν, πλήν ἀνεπέρειστον, άποψιν, οτι δηλαδή «πρέπει νά τούς δεχθούμε ως Μοναχούς». Αὐτή ήτο η αιτία, Σεβασμιώτατε Μητροπολίτα Λαρίσης, πού διέκοψα την συνεδρίασιν της Συνόδου, καί όχι αυτά πού γράφετε εις τήν ἀπό 19/1/2019, Α.Π. 97/192 επιστολήν σας, ούτε τά γνωστά τής «ανοίας ρητά» τού αδελφού Ελευθερίου. Θά σάς παρακαλέσω λοιπόν πάρα πολύ, Σεβασμιώτατε, νά ξανασκεφθητε τήν στάσιν σας, νά αναλάβωμεν αμφότεροι τάς Αρχιερατικάς μας ευθύνας, καί εν αγάπη, εν αληθεία καί ἐν ελευθερία Χριστού νά συζητήσωμεν επί των δύο αυτών θεμάτων, τά ὁποία ὡδήγησαν, ως είπομεν, εις τήν προσωρινήν διακοπήν τῶν εργασιῶν τῆς Συνόδου της 12/25/1/2019, καί εῖμαι βέβαιος ὅτι όταν ελευθερωθούμε όλοι από τάς παγίδας τού αντικειμένου, θά επανέλθουμε είς εκείνην την ευλογημένην κατάστασιν ὅτε «ούκ ην εν ἡμῖν σχίσματα καί διαιρέσεις». Μετά τῆς ἐν Χριστῷ ἀγάπης Ἐλάχιστος ἀδελφός καί συλλειτουργός, + Ὁ Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος See less

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΦΟΡΙΣΜΟ ΤΩΝ ΑΘΕΩΝ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΥΠΟ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΤΥΧΩΝΟΣ (18 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1918)

Στις 18 Ιανουαρίου του 1918, ο πατριάρχης Τύχων έγραψε μια Εγκύκλιο επιστολή, στην οποία αφόρισε όλους όσους κάνουν αθεϊστικές πράξεις: “Καθημερινώς ακούομεν διά ανήκουστα εγκλήματα και αιματοχυσίες, θύματα των οποίων είναι αθώοι άνθρωποι, οι οποίοι εις τίποτε δεν έπταισαν παρά μόνον εις το ότι έπραξαν το καθήκον των απέναντι εις τον Θεό και την πατρίδα. Εκείνοι όπου υπόσχονται να επαναφέρουν εις την Ρωσία την τάξιν και τη δικαιοσύνη, σκορπίζουν παντού το έγκλημα και τη βία, εναντίον όλων και ιδιαιτέρως της Αγίας Ορθοδόξου Εκκλησίας... Συνέλθετε, ανόητοι. Παύσατε τα εγκλήματά σας... Συμφώνως με την εξουσία την οποίαν έχουμε από τον Θεό, απαγορεύουμε την συμμετοχή σας εις τα Μυστήρια της Εκκλησίας. Σάς αναθεματίζουμε, αν είστε ακόμη Χριστιανοί, αν και από την γέννηση σας είσθε μέλη της Εκκλησίας...”10. Ο αφορισμός, ως πνευματικό όπλο, δεν έφερε αποτελέσματα, διότι απευθυνόταν σε άθεους. Αντίθετα, αποτέλεσε αφορμή για κλιμάκωση των διωγμών

ΑΓΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΥΝΤΕΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

ΛΟΓΟΣ ΑΓΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ Περί της Συντελείας του κόσμου και περί Αντιχρίστου και εις την Δευτέραν Παρουσίαν του Κυρίου μας Ευλόγησον Πατερ. Πως εγώ ο ελάχιστος και αμαρτωλός Εφραίμ, και πλήρης πλημμελημάτων, θέλω δυνηθή να διηγηθώ τα υπέρ την δύναμίν μου! Αλλ’ επειδή ο Σωτήρ δια της ευσπλαχνίας του τούς αγραμμάτους σοφίαν εδίδαξε, και δι’ αυτών τούς απανταχού πιστούς κατεφώτισε, θέλει ενδυναμώσει και ημών την γλώσσαν προς ωφέλειαν και οικοδομήν, και εμού του λέγοντος και πάντων των ακροατών. Θα λαλήσω δε με οδύνας, και θα είπω με στεναγμούς, περί της συντελείας του κόσμου τούτου, και περί του αναιδεστάτου και φοβερού Δράκοντος, όστις μέλλει να ταράξη πάσαν την υπό τον ουρανόν κτίσιν, και να εμβάλη δειλίαν, και ολιγωρίαν, και δεινήν απιστίαν εις τας καρδίας των ανθρώπων, και να ποιήση τέρατα και σημεία και φόβητρα, ώστε, εάν δυνηθή, να πλανήση και τούς εκλεκτούς, και να απατήση πάντας δια ψευδών σημείων, και δια φανταστικών τεράτων, υπό αυτού γενομένων. Διότι κατά συγχώρησιν του αγίου Θεού λαμβάνει εξουσίαν ν’ απατήση τον κόσμον, διότι επληθύνθη η ασέβεια του κόσμου, και πανταχού διάφορα κακά πράττονται. Και επειδή οι άνθρωποι ηθέλησαν να απομακρυνθώσιν από του Θεού, και ν’ αγαπήσωσι τον Πονηρόν, δια τούτο ο άχραντος Δεσπότης συνεχώρησε να δοκιμασθώσι δια πνεύματος αποπλανήσεως. Μέγας είναι ο αγών, αδελφοί, μάλιστα δε εις τούς πιστούς, κατά τούς καιρούς εκείνους, όταν γίνωνται σημεία και τέρατα υπ’ αυτού του Δράκοντος εν πολλή εξουσία• όταν πάλιν δεικνύει εαυτόν ως θεόν δια φοβερών φαντασμάτων, και ίπταται εις τον αέρα, και πάντες οι δαίμονες σηκώνονται εις τον αέρα, ως άγγελοι, έμπροσθεν του τυράννου• διότι φωνάζει μετά δυνάμεως, αλλάσσων μορφάς, και εκφοβίζων καθ’ υπερβολήν άπαντας τούς ανθρώπους• τότε, αδελφοί, ποιός θέλει ευρεθή τετειχισμένος, και μένων ασάλευτος, εάν δεν έχη το σημείον εν τη ψυχή του, δηλαδή την αγίαν παρουσίαν του μονογενούς Υιού του Θεού ημών; Όταν ίδη την απερίγραπτον εκείνην θλίψιν, η οποία γίνεται πανταχού εις πάσαν ψυχήν, η οποία δεν έχει τελείως παραμυθίαν, ούτε πάλιν άνεσιν εν γη και θαλάσση• όταν ίδη ότι συνταράσσεται ο σύμπας κόσμος, και φεύγει έκαστος δια να κρυβή εις τα όρη, και άλλος μεν αποθνήσκει της πείνης, άλλος δε λιώνει ως κερί εν δεινή θλίψει, και ουδείς υπάρχει ο ελεών• όταν ίδη άπαντα τα πρόσωπα δακρύοντα, και μετά πόθου ερωτώντας τούς ανθρώπους, μήπως ακούεται λόγος Θεού επί της γης; και ακούη ουδαμού. Ποιός θέλει υποφέρει τας ημέρας εκείνας; Ποιός δεν θα υπομείνη την θλίψιν την αφόρητον; όταν ίδη σύγχυσιν των λαών, οι οποίοι έρχονται από των περάτων της γης εις θέαν του ουρανού, και ίδη ότι πολλοί προσκυνούσιν έμπροσθεν του τυράννου, και κράζουσι μετά τρόμου, ότι συ είσαι ο Σωτήρ ημών• όταν ίδη ότι η θάλασσα ταράσσεται, και η γη ξηραίνεται, οι ουρανοί δεν βρέχουσι, τα φυτά μαραίνονται• άπαντες δε οι ευρισκόμενοι προς ανατολάς, φεύγουσι προς δυσμάς, εκ της πολλής δειλίας• και πάλιν δε οι ευρισκόμενοι προς δυσμάς, φεύγουσι προς ανατολάς μετά τρόμου, ο δε αναιδής λαβών τότε εξουσίαν θα αποστείλη δαίμονα εις πάντα τα πέρατα, ώστε να κηρύξη παρρησία, ότι βασιλεύς μέγας εφάνη μετά δόξης, έλθετε και ίδετε αυτόν. Ποιός είναι αυτός ο οποίος θα έχη τέτοια αδαμαντίνην ψυχήν, ώστε να υποφέρη γενναίως άπαντα τα σκάνδαλα; Ποιός άρα ο άνθρωπος αυτός, ως προείπον, ώστε να μακαρίσωσιν αυτόν πάντες οι άγγελοι; Εγώ φιλόχριστοι και τέλειοι αδελφοί, εφοβήθην εξ αυτής της ενθυμήσεως του Δράκοντος, μελετών καθ’ εαυτόν την θλίψιν, ήτις μέλλει να γίνη εις τούς ανθρώπους κατά τούς καιρούς εκείνους• διότι αυτός ο Δράκων είναι μιαρός, και φοβερός εις το γένος των ανθρώπων, και μάλιστα γίνεται πικρότερος εις τούς δυναμένους να νικώσι τα φαντάσματα αυτού. Διότι τότε θα ευρεθώσι πολλοί ευάρεστοι εις τον Θεόν, δυνάμενοι να σωθώσι εις τα όρη, και εις τα βουνά, και εις τούς ερήμους τόπους, μετά πολλών δεήσεων και υπερβολικών κλαυθμών. Διότι ο άγιος Θεός, θεωρών αυτούς εις τοιούτον απερίγραπτον κλαυθμόν και ειλικρινή πίστιν, ευσπλαχνίζεται αυτούς, ως φιλόστοργος πατήρ, και διατηρεί αυτούς όπου εκρύβησαν• διότι ο παμμίαρος δεν παύει του να ζητή τούς αγίους κατά γην και θάλασσαν, νομίζων ότι θέλει βασιλεύσει του λοιπού επί της γης, και πάντας υποτάσσει. Και νομίζει ο άθλιος ότι θα αντισταθή κατά την ώραν εκείνην την φοβεράν, όταν έλθη ο Κυριος εκ των ουρανών, μη γινώσκων ο άθλιος την ασθένειαν και υπερηφάνειαν αυτού, δια την οποίαν και εξέπεσεν. Όμως ταράσσει την γην, εκφοβίζει τα σύμπαντα δια ψευδών και μαγικών σημείων. Κατά τον καιρόν δε εκείνον, όταν έλθη ο Δράκων, δεν υπάρχει άνεσις επί της γης• αλλά θλίψις μεγάλη, ταραχή, και σύγχυσις, θάνατοι, και πείνα εις πάντα τα πέρατα• διότι αυτός ο Κύριος ημών δια του θείου αυτού στόματος είπεν, ότι τοιαύτα δεν έγειναν απ’ αρχής της κτίσεως. ημείς δε οι αμαρτωλοί, πως θα παρομοιάσωμεν το υπέρμετρον και ανέκφραστον αυτής, αφού τοιουτοτρόπως την ωνόμασεν ο Θεός; Ας συλλογισθή δε έκαστος ακριβώς τας αγίας λέξεις του Κυρίου και Σωτήρος πως δια την ανάγκην και την θλίψιν την μεγάλην, κολοβώνει τας ημέρας της θλίψεως καθ’ ο εύσπλαγχνος, συμβουλεύων ημάς και λέγων. "Προσεύχεσθε δια να μη γείνη η φυγή ημών εν καιρώ χειμώνος, μήτε εν ημέρα Σαββάτου". Και πάλιν• "Αγρυπνείτε πάντοτε δεόμενοι συνεχώς δια να καταξιωθήτε να εκφύγητε την θλίψιν, και να σταθήτε έμπροσθεν του Θεού, διότι ο καιρός είναι εγγύς". Ας δεηθώμεν συνεχώς με δάκρυα και προσευχάς νύκτα και ημέραν, προκόπτοντες ενώπιον του Θεού δια να σωθώσιν οι αμαρτωλοί. Εαν κάποιος έχη δάκρυα και κατάνυξιν, ας δεηθή εις τον Κυριον, δια να ρυσθώμεν από την θλίψιν, η οποία μέλλει να έλθη εις την γην• διότι θα γείνωσι κατά τόπους λιμοί, σεισμοί, και θάνατοι διάφοροι επί της γης. Γενναία θα είναι η ψυχή, η οποία θα δυνηθή να κρατήση εαυτήν απηλλαγμένην από τα σκάνδαλα ταύτα. Διότι εάν ευρεθή άνθρωπος ν’ αδιαφορή ολίγον, εύκολα πολιορκείται και γίνεται αιχμάλωτος του δράκοντος του πονηρού και δολίου, και ο τοιούτος ευρίσκεται ασυγχώρητος εις την κρίσιν, διότι επίστευσεν εις τον Τύραννον εκουσίως. Πολλών προσευχών και δακρύων έχομεν ανάγκην, αγαπητοί, δια να ευρεθώμεν ακλόνητοι εις τούς πειρασμούς. Διότι πολλά είναι τα φαντάσματα, τα οποία γίνονται από το θηρίον. Διότι επειδή είναι Θεομάχον θέλει όλοι ν’ απολεσθώσι• διότι τοιούτον τρόπον μεταχειρίζεται ο Τύραννος, ώστε όλοι να βαστάζωσι την σφραγίδα του Θηρίου, όταν θα έλθη ν’ απατήση τα σύμπαντα. Προσέχετε, αδελφοί μου, την υπερβολήν του Θηρίου• διότι μεταχειρίζεται διάφορα τεχνάσματα πονηρίας. Άρχεται από την γαστέρα• ίνα όταν τις στεναχωρηθή μη έχων φαγητά, αναγκασθή να λάβη την σφραγίδα εκείνου• όχι ως έτυχεν εις παν μέρος του σώματος, αλλ’ εις την δεξιάν χείρα και εις το μέτωπον, δια να μη έχη εξουσίαν ο άνθρωπος να κάμη με αυτήν το σημείον του Σταυρού, μήτε πάλιν εις το μέτωπον να σημειώση το άγιον όνομα του Κυρίου. Διότι γνωρίζει ο άθλιος, ότι όταν ο Σταυρός του Κυρίου σφραγισθή επί του ανθρώπου λύει πάσαν την δύναμιν του Εχθρού, και δια τούτο σφραγίζει την δεξιάν του ανθρώπου. Λοιπόν, αδελφοί μου, φρικτός είναι ο αγών εις όλους τούς φιλοχρίστους ανθρώπους, ίνα μέχρις ώρας θανάτου μη δειλιάσωσι, μηδέ αμελήσωσιν, όταν χαράση ο Δράκων την σφραγίδα του, αντί του Σταυρού του Σωτήρος. Διότι πάντα τρόπον μεταχειρίζεται, ίνα ουδόλως ονομάζηται το όνομα του Κυρίου ημών και Σωτήρος εις τον καιρόν τούτον. Τούτο δε κάμνει φοβούμενος και τρέμων την αγίαν δύναμιν του Σωτήρος ημών. Διότι εάν κάποιος δεν σφραγίζηται με την σφραγίδα εκείνου, δεν γίνεται αιχμάλωτος εις τα φαντάσματα εκείνου, ούτε ο Κύριος απομακρύνεται απ’ αυτού αλλά τον φωτίζει και τον σύρει προς εαυτόν. Πρέπει να εννοήσωμεν, αδελφοί μου, μετά πάσης ακριβείας, ότι τα φαντάσματα του Εχθρού είναι αποτρόπαια. Ο δε Κύριος ημών έρχεται με γαλήνην δια ν’ αποκρούση δι’ ημάς τα τεχνάσματα του Θηρίου. Την στερεάν πίστιν του Χριστού ειλικρινώς βαστάζοντες, θα κάμωμεν την δύναμιν του Τυράννου ευκλόνιστον. Ας αποκτήσωμεν λογισμόν αμετάθετον και σταθερότητα, και τότε απομακρύνεται αφ’ ημών ο ασθενής Εχθρός, μη έχων τι να κάμη. Εγώ ο ελάχιστος παρακαλώ εσάς, αδελφοί φιλόχριστοι, ας μη γινώμεθα μαλθακοί, αλλά μάλλον δυνατοί με την δύναμιν του Χριστού, διότι απαραίτητος αγών είναι επί θύρας• ας αναλάβωμεν λοιπόν τον θυρεόν της πίστεως. Έτοιμοι λοιπόν γίνεσθε καθώς πιστοί οικέται, μη δεχόμενοι άλλον• επειδή ο κλέπτης, και αλάστωρ, και άσπλαγχνος μέλλει να έλθη πρώτος εις ωρισμένους καιρούς, θέλων να κλέψη, να θύση, και να απολέση την εκλεκτήν ποίμνην του αληθινού ποιμένος Χριστού, και επί τούτω αναλαμβάνει σχήμα του αληθινού ποιμένος. Ας μάθωμεν, ω φίλοι, με ποίον σχήμα έρχεται εις την γην ο αναίσχυντος Όφις. Επειδή ο Σωτήρ, θέλων να σώση το ανθρώπινον γένος, ετέχθη εκ Παρθένου, και εν σχήματι ανθρώπου επάτησε τον Εχθρόν με την αγίαν δύναμιν της Θεότητος Αυτού, ηθέλησε και αυτός ν’ αναλάβη το σχήμα της αυτού παρουσίας δια να μας απατήση. Ο δε Κυριος ημών θα έλθη εις την γην εν νεφέλαις φωτειναίς, ως αστραπή φοβερά, ο δε Εχθρός δεν θα έλθη τοιουτοτρόπως διότι είναι αποστάτης. Γεννάται μεν ακριβώς εκ κόρης μιαράς, αλλά δεν σαρκούται τοιουτοτρόπως. Θα έλθη δε ο παμμίαρος εν σχήματι τοιούτω, ως κλέπτης, δια να απατήση τα σύμπαντα. Θα είναι ταπεινός, ήσυχος, θα μισή την αδικίαν, θα αποστρέφηται τα είδωλα, θα προτιμά την ευσέβειαν, αγαθός, φιλόπτωχος, ευειδής καθ’ υπερβολήν, ευκατάστατος, ιλαρός εις όλους, θα τιμά πολύ το γένος των Ιουδαίων, διότι αυτοί προσμένουσι την έλευσιν εκείνου. Μεταξύ δε πάντων τούτων, θα εκετελή σημεία και τέρατα, φόβητρα με πολλήν εξουσίαν, θα προσπαθή δολίως να αρέση εις όλους, δια να αγαπηθή ταχέως από πολλούς, δεν θα λάβη δώρα, δεν θα λαλήση μεθ’ ημών, θα φαίνηται κατηφής, θα εξαπατά τον κόσμον υπό το πρόσχημα της ευταξίας, έως ου βασιλεύση. Όταν λοιπόν ίδωσι λαοί πολλοί και δήμοι τοιαύτας αρετάς και δυνάμεις, ενούνται όλοι συγχρόνως με μίαν γνώμην, και με χαράν μεγάλην κηρύσσουσιν αυτόν βασιλέα, λέγοντες μεταξύ των. Μήπως άρα ευρίσκεται άνθρωπος άλλος τόσον αγαθός και δίκαιος; Ανορθούται δε ευθέως η βασιλεία εκείνου, και θα πατάξη μεθ’ υμών τρεις βασιλείς μεγάλους. Έπειτα υψούται η καρδία του και θα εμέση ο Δράκων την πικρότητά του. Ταράσσων δε την οικουμένην κινεί τα πέρατα, θλίβει τα σύμπαντα, και μιαίνει τας ψυχάς. Όχι πλέον ως ευλαβής, αλλά πολύ αυστηρός εις όλα• απότομος, οργίλος, θυμώδης, ακατάστατος, φοβερός, αήδης, μισητός, βδελυκτός, ανήμερος, αλάστωρ, αναιδής, και προσπαθών να εμβάλη εις το βόθρον της ασεβείας όλον το ανθρώπινον γένος. Πληθύνει σημεία ψευδώς, και όχι αληθώς• και ενώ παρίσταται πολύς λαός και ευφημεί αυτόν, βάλλει φωνήν ισχυράν, ώστε να σαλευθή ο τόπος, επί του οποίου ίστανται οι όχλοι, λέγων. Γνωρίσατε όλοι οι λαοί την δύναμίν μου και την εξουσίαν• μεταθέτει όρη, και ανάγει νήσους από την θάλασσαν με πλάνην και φαντασίαν• και ενώ πλανά τον κόσμον και φαντάζει τα σύμπαντα, πολλοί θα δοξάζωσι και θα πιστεύσωσιν αυτόν ως θεόν ισχυρόν. Τότε θα θρηνή δεινώς και θα στενάζη πάσα ψυχή• τότε όλοι θα υποφέρωσι θλίψιν απαραμύθητον, η οποία θα κατέχη αυτούς νύκτα και ημέραν, και δεν θα ευρίσκωσιν ουδαμού παρηγορίαν. Τότε θα αποθνήσκωσι τα νήπια εις τούς κόλπους των μητέρων, και πάλιν η μήτηρ θα αποθνήσκη επάνω εις το παιδίον και ο πατήρ μετά της γυναικός και των τέκνων του θ’ αποθνήσκη εις τας αγοράς, και δεν θα υπάρχη κάποιος να θάψη αυτούς και να τούς βάλη εις μνήμα. Από τα πολλά δε θνησιμαία, τα οποία θα ρίπτωνται εις τας πλατείας, θα υπάρχη παντού δυσωδία, η οποία θα στενοχωρή πολύ τούς ζώντας. Το πρωϊ όλοι θα λέγωσι μετ’ οδύνης και στεναγμών πότε θε γείνη εσπέρα δια ν’ αναπαυθώμεν ολίγον; Όταν δε θα έλθη πάλιν η εσπέρα θα λέγωσι με πικρότατα δάκρυα, πότε άρα θα φωτίση δια ν’ αποφύγωμεν την θλίψιν, η οποία μας κυριεύει; Και δεν θα υπάρχη τόπος να φύγη κάποιος και να κρυβή, διότι τα πάντα θα ταραχθώσι, και η θάλασσα και η ξηρά. Δια τούτο είπεν εις ημάς ο Κύριος• Γρηγορείτε δεόμενοι αδιαλείπτως να διαφύγητε την θλίψιν• θα είναι δυσωδία εν θαλάσση, δυσωδία επί της γης, λιμοί, σεισμοί, εν θαλάσση σύγχυσις, επί της γης σύγχυσις, εν θαλάσση φόβητρα, φόβητρα επί της γης. Χρυσός πολύς και άργυρος, και μεταξωτά ιμάτια, αλλά δεν θέλουσιν ωφελήσει εις την θλίψιν εκείνην, και πάντες οι άνθρωποι μακαρίζουσι όλους όσους απέθανον πριν έλθη η μεγάλη θλίψις επί γης. Διότι ρίπτεται και ο χρυσός και ο άργυρος εις τας πλατείας, και ουδείς εγγίζει αυτά• επειδή όλα είναι βδελυκτά. Πάντες σπουδάζουσι να διαφύγωσι και να κρυβώσιν, αλλ’ ουδαμού ευρίσκουσι τόπον δια να κρυβώσιν εκ της θλίψεως. Προς δε τούτοις μετά λιμού και της θλίψεως, και του φόβου, ευρίσκονται θηρία και ερπετά δάκνοντα• έσωθεν φόβος, και έξωθεν τρόμος• και εν νυκτί και εν ημέρα θνησιμαία κείνται εις πλατείας. Εις τας πλατείας δυσωδία, εις τας οικίας δυσωδία, εις τας πλατείας πείνα και δίψα, εις τας οικίας πείνα και δίψα• εις τας πλατείας φωνή κλαυθμού, εις τας πλατείας θόρυβος, και εις τας οικίας θόρυβος. Ένας έκαστος μετά κλαυθμού συναντά τον έτερον• πατήρ το τέκνον, και ο υιός τον πατέρα, μήτηρ την θυγατέρα• φίλοι μετά φίλων εναγκαλισθέντες εκλείπουσιν• και αδελφοί μετά αδελφών εναγκαλισθέντες αποθνήσκουσιν. Εμαράνθησαν και τα κάλλη του προσώπου πάσης σαρκός. Γίνονται δε αι μορφαί των ανθρώπων ως νεκρού. Γίνεται βδελυκτόν και μισητόν το κάλος των γυναικών. Θέλει μαρανθή πάσα σαρξ, και η επιθυμία των ανθρώπων. Όλοι δε όσοι επείσθησαν εις το φοβερόν Θηρίον, και έλαβον την σφραγίδα εκείνου, τον δυσεβή χαρακτήρα του μιαρού, προστρέχοντες προς αυτόν θα λέγωσι μετ’ οδύνης. Δος εις ημάς να φάγωμεν και να πίωμεν, διότι πάντες αποθνήσκομεν της πείνης, και αποδίωξον αφ’ ημών πάντα τα ιοβόλα θηρία. Και μη έχων ο άθλιος αποκρίνεται πολύ αποτόμως λέγων• από που εγώ θα δώσω εις εσάς να φάγητε και να πίητε, ω άνθρωποι, ο ουρανός δεν θέλει δώση βροχήν εις την γην• η γη πάλιν δεν έδωκε διόλου θέρος ή γεννήματα. Ακούοντες δε ταύτα οι λαοί, πενθούσι και κλαίουσι, μη έχοντες παντελώς παραμυθίαν θλίψεως• αλλά θα γίνη εις την θλίψιν αυτών θλίψις απερίγραπτος, διότι τόσον προθύμως επίστευσαν εις τον Τύραννον. Διότι εκείνος ο άθλιος δεν δύναται ουδέ εαυτόν να βοηθήση, και πώς θα ελεήση αυτούς; Εις εκείνας τας ημέρας θα γίνη μεγάλη ανάγκη εκ πολλής στενοχωρίας του Δράκοντος, και του φόβου, και του σεισμού, και του ήχου της θαλάσσης, και του λιμού, και της δίψης και των δαγκωμάτων των θηρίων. Πάντες δε οι λαβόντες την σφραγίδα του Αντιχρίστου, και προσκυνήσαντες αυτόν, ως θεόν, δεν θέλουσι έχει μερίδα εις την Βασιλείαν του Χριστού, αλλά μετά του Δράκοντος θα βληθώσιν εις την γέενναν. Μακάριος ο ευρεθείς πανάγιος και πάμπιστος, και έχων δεδομένην την καρδίαν αυτού προς τον Θεόν αδιστάκτως• διότι αφόβως θα αποκρούση τας ερωτήσεις του Πονηρού, καταφρονών και τας βασάνους, και τας φαντασίας αυτού. Πριν δε ταύτα γίνωσι, θ’ αποστείλη ο Κύριος Ηλίαν τον Θεσβίτην και τον Ενώχ, ως εύσπλαχνος, δια να παρακινήσωσιν εις την ευσέβειαν το γένος των ανθρώπων, και κηρύξωσι παρρησία την θεογνωσίαν εις πάντας τούς ανθρώπους, δια να μη πιστεύσωσιν εις τον Τύραννον ένεκα φόβου, και θέλουσι κράζει και λέγει. Πλάνος είναι, ω άνθρωποι, ας μη πιστεύση κανείς εις αυτόν παντελώς, μηδέ να υπακούση εις τον θεομάχον• ας μη φοβηθή κανείς εξ υμών διότι ταχέως θα αφανισθή. Ιδού έρχεται εξ ουρανού ο Κύριος, δια να κρίνη πάντας, όσοι επείσθησαν εις τα σημεία αυτού• αλλ’ ολίγοι είναι τότε οι θέλοντες να υπακούσωσι, και να πιστεύσωσι εις το κήρυγμα των προφητών. Ταύτα δε ποιεί ο Σωτήρ, δια να δείξη την άφατον αυτού φιλανθρωπίαν• ότι ουδέ κατά τον καιρόν εκείνον δεν αφίνει το γένος των ανθρώπων άνευ κηρύγματος, δια να υπάρχουν πάντες αναπολόγητοι εις την κρίσιν. Πολλοί δε των αγίων, όσοι τότε θα ευρεθώσιν εις την έλευσιν του μιαρού, χύνουσι ποταμηδόν τα δάκρυα μετά στεναγμών προς τον Θεόν τον άγιον, δια να λυτρωθώσιν από τον Δράκοντα• και φεύγουσι μετά μεγάλης σπουδής εις τας ερήμους, και κρύπτονται εις τα όρη, και τα σπήλαια μετά φόβου• και πασπαλίζουσι χώμα και στάκτην εις τας κεφαλάς, παρακαλούντες νύκτα και ημέραν μετά πολλής ταπεινώσεως. Και ο άγιος Θεός θέλει χαρίσει τούτο εις αυτούς• δηλαδή οδηγεί αυτούς η χάρις εις ωρισμένους τόπους, και σώζονται κρυπτόμενοι εις τας οπάς και τα σπήλαια μη βλέποντες τα σημεία και τα φόβητρα του Αντιχρίστου. Διότι η έλευσις τούτου γίνεται γνωστή εις τούς έχοντας τον νουν προσηλωμένον εις τα άνω• εις δε τούς έχοντας τον νουν εις βιωτικά πράγματα, και ποθούντας τα γήϊνα, δεν θα γίνη φανερόν τούτο. Διότι όποιος είναι δεδεμένος πάντοτε εις βιωτικά πράγματα, και αν ακούση απιστεί, και βδελύσσεται τον λέγοντα. Οι δε άγιοι θέλουσιν ενδυναμωθή, διότι πάντοτε απέρριψαν την μέριμναν του βίου τούτου. Τότε πενθεί πάσα η γη και η θάλασσα• και ο αήρ πενθεί, συγχρόνως δε και τα άγρια ζώα, μετά των πετεινών του ουρανού• πενθούσιν όρη, και βουνοί, και τα δένδρα των πεδιάδων• πενθούσι δε και οι φωστήρες του ουρανού δια το γένος των ανθρώπων, ότι πάντες εξέκλιναν από του αγίου Θεού, και επίστευσαν εις τον πλάνον, δεχθέντες το σημείον του μιαρού και θεομάχου, αντι του ζωοποιού Σταυρού του Σωτήρος. Πενθεί η γη και η θάλασσα, διότι αιφνιδίως κατέπαυσεν η φωνή της ψαλμωδίας και της προσευχής εκ στόματος ανθρώπου. Πενθούσι πάσαι αι εκκλησίαι του Χριστού πένθος μέγα• διότι δεν λειτουργείται ο αγιασμός και η προσφορά. Όταν λοιπόν συμπληρωθώσι οι τρεις και ήμισυ καιροί της εξουσίας και πράξεως του μιαρού, και όταν εκπληρωθώσι πάντα τα σκάνδαλα πάσης της γης, θα έλθη επί τέλους ο Κύριος, ως αστραπή αστράπτων εξ ουρανού, ο άγιος, και άχραντος, και φοβερός, και ένδοξος Θεός ημών, μετά δόξης ακατανοήτου, προτρεχόντων ενώπιον της δόξης αυτού των ταγμάτων των αγγέλων και αρχαγγέλων, οι οποίοι είναι πάντες φλόγες πυρός, και ποταμός πλήρης πυρός μετά φοβεράς ανεμοζάλης. Τα Χερουβείμ έχοντα το όμμα κάτω, και τα Σεραφείμ ιπτάμενα και κρύπτοντα τα πρόσωπα και τούς πόδας εις τας πυρίνας πτέρυγας, θέλουσι κράζει μετά φρίκης. Εγείρεσθε οι κοιμώμενοι. Ιδού, ήλθεν ο Νυμφίος. Ανοίγονται δε τα μνήματα, και ως εν ροπή οφθαλμού εγείρονται πάσαι αι φυλαί, και βλέπουσιν το κάλλος το άγιον του Νυμφίου• και μύριαι μυριάδες, και χίλιαι χιλιάδες αγγέλων και αρχαγγέλων, και αναρίθμητοι στρατιαί, χαίρουσι χαράν μεγάλην, άγιοι δε και δίκαιοι και πάντες οι μη λαβόντες την σφραγίδα του Δράκοντος και ασεβούς αγάλλονται. Και άγεται ο Τύραννος δεδεμένος υπό αγγέλων μετά πάντων των δαιμόνων ενώπιον του βήματος• και οι λαβόντες την σφραγίδα αυτού, και πάντες οι ασεβείς και αμαρτωλοί δεδεμένοι• και δίδει ο βασιλεύς την κατ’ αυτών απόφασιν της καταδίκης εις το πυρ το άσβεστον. Πάντες δε οι μη λαβόντες την σφραγίδα του αντιχρίστου, και πάντες οι εν σπηλαίοις, αγάλλονται μετά του Νυμφίου εις τον νυμφικόν θάλαμον τον αιώνιον και ουράνιον, μετά πάντων των αγίων, εις απεράντους αιώνας των αιώνων. Αμήν. (Αγίου Εφραίμ του Σύρου - Ασκητικά σελ. 326-331 - Ἐκδ. Ρηγόπουλος. Θεσ. 1996)