Η ΥΠ ΑΡΙΘΜ. 300/26 ΟΚΤ. 2002 ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠ. ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΗΡΥΚΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΤΟΤΕ ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ ΠΑΧΩΜΙΟΝ

ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ (ΣΤΑΜΑΛΑ) 194 00 Τ.Θ. 54 ΚΟΡΩΠΙ ΑΤΤΙΚΗΣ ΤΗΛ. 210.6020176, 210 2466057 Α.Π. 300 ᾿Εν ᾿Αχαρναῖς τῇ 26 ᾿Οκτωβρίου 2002 (Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου) Πρός τόν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην ᾿Αργολίδος κ. Πᾳχώμιον ῾Ιεράν Μονήν ῾Αγίας Τριάδος ᾿Εξαμηλίων Κορινθίας Σεβασμιώτατε ἐν Χριστῶ ἀδελφέ καί συλλειτουργέ, κ. Παχώμιε. ῾Ο Χριστός εἴη ἐν τῷ μέσω ἡμῶν. ῞Οταν σᾶς ἐπεσκέφθην μετά τοῦ π. Εὐσταθίου εἰς τό ᾿Επισκοπεῖόν σας εἰς τήν ῾Ιεράν Μονήν ῾Αγίας Τριάδος ᾿Εξαμιλίων μοῦ ἐγχειρίσατε μίαν ἐπιστολήν σας, τήν ὁποίαν ἀπεστείλατε ἐν ἔτει 1974 εἰς τούς ᾿Αρχιερεῖς καί τήν χαρακτηρίζετε ὡς "ἐξομολογητικήν". Εἰς τήν ἐπιστολήν σας αὐτήν ἐκθέτατε ἐν εἴδει ἐξομολογήσεως σκέψεις καί ἀπόψεις σας διά τό θέμα τῆς χειροθεσίας τοῦ 1971. Δέν ἠσχολήθην βέβαια περαιτέρω μέ αὐτήν, τό μόνον δέ πού ἐνθυμοῦμαι καί μοῦ ἔκανε ἐντύπωσι εἶναι ὅτι γράφετε πρός τούς ᾿Αρχιερεῖς, ὅτι τήν πρᾶξιν τοῦ 1971 τήν ἐδέχθησαν ἅπαντες καί δή «ἀγαλλομένῳ ποδί καί ἰλέῳ ὄμματι», καί ὅτι μοῦ ἐζητήσατε τήν ἄποψίν μου ἐπ᾿ αὐτῆς, καί δή ἐπί τοῦ θέματος τῆς «χειροθεσίας», τό ὁποῖον ἦτο ἕνα ἀπό τά θέματα τῆς συζητήσεώς μας. Δέν σᾶς ἔγραψα ἀμέσως, διότι τότε εἶχε δημοσιευθεῖ ἡ "ΔΙΑΚΗΡΥΞΙΣ - ΟΜΟΛΟΓΙΑ" τῆς Κυριακῆς τῆς ᾿Ορθοδοξίας 2002, καί εἶχε τεθεῖ δημοσία ἐρώτησις εἰς τούς δύο πρωτίστως ἐμπλεκομένους εἰς τό θέμα τοῦ ᾿71 ᾿Αρχιερεῖς, ἤτοι τόν Μακαριώτατον ᾿Αρχιεπίσκοπον κ. ᾿Ανδρέα καί τόν Σεβ/τον Μητροπολίτην Κιτίου κ. ᾿Επιφάνειον, οἱ ὁποῖοι ἐκαλοῦντο νά ἀπαντήσουν ἐπί τοῦ σοβαροῦ τούτου θέματος καί ἀνεμένετο ἡ ἀπάντησις αὐτῶν. Καί αὐτή ἡ ἐρώτησις ἐγένετο κατόπιν τῆς ἀρνήσεως τοῦ Σεβ/του Πειραιῶς καί τῶν τριῶν ᾿Αρχιερέων, ἤτοι τοῦ Μακαριωτάτου ᾿Αρχιεπισκόπου, τοῦ Σεβ/του Πειραιῶς καί τοῦ Σεβ. Διαυλείας, νά λάβουν θέσιν ἐπί τῶν βλασφήμων κατά τῆς ᾿Αποστολικῆς μας Διαδοχῆς καί τῆς ᾿Εκκλησιολογίας μας ᾿Απαλλακτικῶν Βουλευμάτων (54/76 Πλημμελειοδικείου Πειραιῶς καί 46/91 Πλημμελειοδικείου Δράμας), ἐπί τῆς δηλώσεως τῶν Φλωρινικῶν τό 1992 ὅτι "μᾶς ἀναγνωρίζουν ἀπό τό 71...", καί ἐπί τῆς "ΔΙΑΚΗΡΥΞΕΩΣ" τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου τῶν Φλωρινικῶν κ. Χρυσοστόμου Κιούση, ὅτι οἱ Ρῶσοι τῆς Διασπορᾶς μᾶς ... ἀπεκατέστησαν "διά χειροθεσίας ἤ χειροτονίας" καί λοιπῶν συναφῶν θεμάτων, τά ὁποῖα κατηγγέλθησαν τόσον παρ᾿ ἐμοῦ, ὅσον καί παρά τοῦ Σεβ/του Παναρέτου καί ἄλλων. ‘Εκ τῆς ἀρνήσεως τῶν ἀνωτέρω δύο Ἀρχιερέων (Ἀρχιεπισκόπου ‘Ανδρέου καί ΚΙτίου ‘Επιφανίου) νά ἀπαντήσουν ἐπί τῶν ἀνωτέρω θεμάτων, ἄν καί παρῆλθεν ὀκτάμηνον, ἐν συνδυασμῶ καί μέ τήν ἄρνησιν τῆς ᾿Ενδημούσης (25-9-02) νά τεθοῦν εἰς τήν ῾Ημερησίαν Διάταξιν τά θέματα Πίστεως, ῾Ομολογίας, ᾿Αποστολικῆς Διαδοχῆς, Κανονικῆς Τάξεως, τά ὁποῖα ἀπό 5ετίας καταγγέλλομεν, μέσα εἰς τά ὁποῖα συμπεριλαμβάνεται καί τό πρῶτον καί βασικόν θέμα τῆς χειροθεσίας τοῦ 71, μέ ἠνάγκασε νά ἐνσκήψω περισσότερον ἐπί τοῦ θέματος, καί νά μελετήσω καλύτερον τήν «ἐξομολογητικήν» ἐπιστολήν σας. Καί τό πρῶτον τό ὁποῖον ἀνεζήτησα ἦτο πῶς ἐκλαμβάνετε τήν «χειροθεσίαν» εἰς τήν ἐν λόγῳ ἐπιστολήν σας. Ὡς τήν παρουσίασε «ἐν ὠμοφορίῳ καί ἐπιτραχηλίῳ» ἡ Ἐξαρχία τό 1971 ἅμα τῆς ἐπιστροφῆ της, καί ὡς τήν ἡρμήνευσεν εἰς ἐπιστολήν του ὁ Μητροπολίτης Φιλάρετος, καί ὡς τήν ὡμολόγησεν ἡ Μεγάλη Σύνοδος τοῦ 1981, ἀλλά καί ὡς εἶναι ἡ ἐπίσημος θέσις τῆς Ἐκκλησίας ἀπ’ ἀρχῆς, ἤτοι ὡς μίαν τυπικήν ἐξωτερικήν πρᾶξιν - συγχωρητικήν εὐχήν, ἤ ὡς τήν παρουσιάζει ἡ ἀποκρυβεῖσα ὑπό τῆς Ἐξαρχίας καί μηδέποτε γενομένη δεκτή ἄντιφατική, ἀντικανονική καί διά τοῦτο ἄκυρος ἀπόφασις τῶν Ρώσων, τήν ἐκλαμβάνουν τά Ἀπαλλακτικά Βουλεύματα 54/76 καί 46/91, τήν παρουσίασεν ὁ Κάλλιστος ὑπαναχωρήσας, ἤ οἱ Φλωρινικοί, ἤτοι ὡς ἐπί σχισματικῶν κατά τόν Η΄ Κανόνα τῆς Α΄ Οἱκουμενικῆς Συνόδου; Εἰς αὐτήν τήν προσπάθειαν εὗρον εἰς τό ‘Αρχεῖον τῆς Ἱερᾶς Συνόδου ἐτέραν ἐπιστολήν σας, ἀπό 1.5.1977, ἡ ὁποία ἀπευθύνεται πρός τόν Μακαριώτατον, καί ἡ ὁποία κάμνει ἀναφοράν εἰς τό θέμα τῆς χειροθεσίας, ἐξ’ ἀφορμῆς τῆς ὑπ᾿ ἀριθμ. Πρωτ. 90/17 Μαρτίου 1977 ἐπιστολῆς τοῦ Σεβ/του Μητροπολίτου Κιτίου κ. ᾿Επιφανείου, καί ἡ ὁποία διαλευκαίνει τό θέμα. Γράφετε εἰς αὐτήν ἀπευθυνόμενον εἰς τόν Μητροπολίτην Κιτίου ‘Επιφάνιον: "Μόνον τότε ποιοῦμεν χρῆσιν ῾Ιερῶν Κανόνων, ὁσάκις ... θίγονται τά ἀτομικά μας δίκαια. Τότε φυσικά καί μόνον τότε ἐπαναλέγω ἐμφανιζόμεθα οἱ πάντες πρυτάνεις Κανονολόγοι. Καί τοῦτο κατά φυσικἠν ἀκολουθίαν τοῦ λόγου, δι᾿ ἀτομικήν ἄμυναν ἤ δι᾿ ἐκδίκησιν ἄλλων. Τότε ἀφυπνίζεται τό ἐνδιαφέρον περί ῾Ιερῶν Κανόνων. ῞Οθεν ποιοῦμεν ἐκλογήν ῾Ιερῶν Κανόνων, συναφῶν πρός τό ἐκάστοτε προκῦπτον θἐμα μας, καί παραθέτομεν τούτους λίαν φιλοτίμως. ῎Οντως οὕτως ἔχει ἡ φαεινή ἀλήθεια τῶν ἀεί διατρεχόντων γεγονότων ἀνά τήν μακραίωνα ῾Ιστορίαν. Οὕτως οὖν ἐχόντων τῶν πραγμάτων, ἐξαναγκαζόμεθα ἵνα προβάλωμεν ῾Υμῖν μίαν ἁπλουστάτην ἐρώτησιν. Λοιπόν ἅγιε τοῦ Θεοῦ, μᾶς συγχωρεῖτε. ῞Οτε εὑρίσκεσθε ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ χώρᾳ τῆς ᾿Αμερικῆς, κατά τό ἔτος 1971, τό καί ἀξέχαστον, κατά μήνα Σεπτέμβριον, ἔνθα τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἐδέχθητε τήν χειροθεσίαν παρά τῶν Ρώσων ᾿Αρχιερέων τῆς Διασπορᾶς, καί ταύτην ἐδέχθητε βάσει τοῦ 8ου Κανόνος τῆς Πρώτης Οἰκουμενικῆς Συνόδου, πῶς τότε ἅγιε Δέσποτα δέν ὑπῆρχε ἤ οὐχ εὑρίσκετο ἐν ῾Υμῖν ῾Ιερόν Πηδάλιον, ἵνα ἀνατρέξητε καί ἀναγνώσητε καί διαπιστώσητε τί ἀκριβῶς κελεύει καί διατάσσει ὀ 8ος αὐτός ῾Ιερός Κανών τῆς Πρώτης Οἱκουμενικῆς Συνόδου; ῞Οστις φυσικά κελεύει καί διατάσσει, ὅτι οἱ Σχισματικοί ἐρχόμενοι εἰς τήν Καθολικήν ᾿Εκκλησίαν, δέον ἵνα χειροθετοῦνται, καί οὕτω νά ἐνώνωνται μετ᾿ Αὐτῆς. ᾿Ακούετε, ῞Αγιε Δέσποτα, οἱ Σχισματικοί νά ΧΕΙΡΟΘΕΤΟΥΝΤΑΙ, ἡνίκα προσέλθωσιν εἰς τήν Καθολικήν ᾿Εκκλησίαν, καί τότε νά θεωρῶνται νόμιμοι καί νά ἔχωσι τό δικαίωμα ἵνα μένωσι ἐν Αὐτῇ. ῎Η μή τι ἔτερον τέλος πάντων εἶναι τό βαθύτερον νόημα τοῦ Κανόνος, ἐάν δέν ὑπῆρχε θέμα Σχίσματος; Διότι οὐδέποτε μᾶς εἴχατε δηλώσει ἀνά τό ἐπίμηκες παρελθόν, ὅτι ὑπήρξατε κἄν ποτέ, οὔτε κατά διάνοιαν Σχισματικοί!!! ᾿Ακροάζεσθε ῞Αγιε Δέσποτα καί ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, τί ἦχοι εἶναι οὗτοι πού ἠχοῦν ἀνίως εἰς τά ὦτα πάντων ῾Υμῶν καί ῾Ημῶν; Ναί λέγω ἦχοι οἵτινες προέρχονται ἀπό τήν κροῦσιν τῶν ῾Ιερῶν Κανόνων. ῎Ισως ἀντείπητε, ὅτι κατά μείζονα λόγον πταίουσιν οἱ προχειροθετηθέντες ῾Υμῶν καί ὅτι ῾Υμεῖς πταίετε κατά τρίτον λόγον καί ἐν συνεχείᾳ ἅπαντες οἱ συναποδεχθέντες τήν Χειροθεσίαν. Ναί ἅγιε τοῦ Θεοῦ καί εὐλογημένε μου. ᾿Αλλά καθό ᾿Επίσκοπος, μέ ἀδέσμευτον συνείδησιν, ἔδει Σε, ἵνα στεντορείᾳ τῇ φωνῇ, ἐάν φυσικά εἴχατε ἀντιληφθῆ τῷ τότε καιρῷ, ὅτι ἐπίπτετε εἰς κάποιαν παγίδα, ἥν εἶχον προετοιμάσει οἱ καλοθεληταί μας, ... μέ φωνήν ἰσχυράν καί κρυσταλλίνην ἔπρεπε νά εἴχατε διαμαρτυρηθῆ ἐνώπιον ᾿Εκκλησίας Κλήρου καί Λαοῦ καί τῆς ῾Ιστορίας. ᾿Ενῶ ἡ ἐκ τῶν ὑστέρων διαμαρτυρία, καί τοῦτο ὑποψιθύρως ἐνώπιον ἀνευθύνων προσώπων, θεωρεῖται ὑστερόβουλος. Διότι συνέχεται ἐκ συγκρουομένων φάσεων καί ἀντιφάσεων. ῾Επομένως εἶναι ἀσθενής καί ἀμφίβολος. ῾Απλούστατα διότι τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἐπεκράτει κάποια μυστηριώδης φοβία, ἥτις ἐπεβάλλετο παρά τῶν ἰσχυρῶν μας. Οἴδαμεν τότε, ὅτι συνειχόμεθα οἱ πάντες ἐξ αὐτῆς. Διό καί εἴχομεν ἐκλάβει ταύτην ὡς προάσπισιν. ῾Οπόταν εὐνόητον εἶναι ὅτι τό δίκαιον τῆς εἰλικρινοῦς διαθέσεως ἐξέλιπε καί παρήλασαν διπλωματικαί εἰδήσεις καί ἡ ἐκ τῶν ὑστέρων μετ᾿ ἀρκετῆς καθυστερήσεως ἀποκάλυψις τῶν γεγονότων σκορπίζει ἀφθόνους κατ᾿ ἀνάγκην ἐνδοιασμούς". ῾Η ἀπορία, ἡ ὁποία μοῦ ἐγεννήθη, Σεβασμιώτατε Παχώμιε, ὅταν ἀνέγνωσα αὐτήν τήν παράγραφον τῆς ἐπιστολῆς σας, ἦτο: «῎Αν ἐδέχθησαν χειροθεσίαν ὡς σχισματικοί, διατί ὅταν ἐπέστρεψαν ἀπό τήν ᾿Αμερική μᾶς εἶπαν ὅτι δέν ἐδέχθησαν χειροθεσίαν, ἀλλά ὅπως ὁ πνευματικός βάζει τό χέρι του στό κεφάλι τοῦ ἐξομολογουμένου, κάτι παρόμοιο ἔγινε καί σέ μᾶς ἀπό τούς ἀδελφούς μας Ρώσους, πού ὀρθοδόξησαν κλπ; Μᾶς κορόϊδεψαν διά νά παρασύρουν καί τούς ὑπολοίπους; ᾿Εψεύθησαν ἐνώπιον Θεοῦ καί ἀνθρώπων;» Καί ἐνῶ τοιαύτη ἦτο ἡ ἀπορία μου, ἀμέσως ἐσκέφθην τήν ἐνώπιον τῆς Ἱεραρχίας τοῦ 1981 δήλωσιν τοῦ Σεβ/του Κιτίου καί τῶν ἐπιζώντων τότε ᾿Αρχιερέων, ὅτι οὔτε στόν λογισμό τους ἐπέρασε ἡ σκέψις, ὅτι ἐγένετο χειροθεσία ἐπί σχισματικῶν. Εἶναι τότε πού ἐπεκαλέσθησαν τήν ἐπιστολήν τοῦ Φιλαρέτου πρός τόν Μητροπολίτην Κιτίου κ. ‘Επιφάνειον, ὅτι τούς ἐδέχθησαν ὡς ᾿Αρχιερεῖς, καί ὅτι δέν ἐγένετο χειροθεσία, ἀλλά ἀνεγνώσθη «συγχωρητική εὐχή», ἀπό τά ὁποῖα καί ἡ ἐλαχιστότης μου ἐπείσθην ὅτι «δέν ἔγινε χειροθεσία» καί ἐπομένως δέν ἐθίγη ποσῶς τό μυστήριον τῆς χειροτονίας. Διότι, ὅπως εἶχα γράψει καί τό 1972 καί τό 1978, ἡ ἀπόφασις τῶν Ρώσων, ἡ ὁποία προβλέπει χειροθεσίαν κατά τόν Η΄ Κανόνα τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἀλλά καί ἡ ὑπαναχώρησις τοῦ Καλλίστου, καθ’ ἥν ἐδέχθη τήν χειροθεσία ὡς πρώην σχισματικός, συνιστοῦν ἄρνησιν τῆς ‘Αρχιερωσύνης, καί φρικτήν ΒΛΑΣΦΗΜΙΑΝ κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Καί διηρωτήθην. Ἐάν οἱ ᾿Αρχιερεῖς μας Κάλλιστος καί ᾿Επιφάνειος, ἐγνώριζαν ὅτι χειροθεσία γίνεται μόνο ἐπί σχισματικῶν Κληρικῶν καί οὐχί ἐπί Ὀρθοδόξων, πῶς ἀπεδέχθησαν ταύτην; Μήπως τούς ἡρμήνευσαν αὐτήν τήν συγκεκριμένην χειροθεσίαν ὡς μίαν τυπικήν πρᾶξιν, καί δι’ αὐτό παρεπλανήθησαν καί παρεσύρθησαν; Διατί ὅμως ὅταν ἐπέστρεψαν εἰς Ἑλλάδα ἐδήλωσαν ὅτι δέν ἔγινε καμμιά χειροθεσία, ἀλλά συγχωρητική εὐχή; Καί, τό κυριώτερον, ΔΙΑΤΙ ΑΠΕΚΡΥΨΑΝ τήν ‘Απόφασιν τῶν Ρώσων τῆς Διασπορᾶς; Μήπως καταλάβαιναν ὅτι ἐάν τήν ἀπεκάλυπτον δέν θά ἐγίνοντο δεκτοί πλέον ὡς ‘Αρχιερεῖς; Ἤ ὑπῆρχε δόλος; Δηλαδή μήπως εἰς τό βάθος ὑπῆρχε ἡ ἀμφιβολία περί τῆς ἐγκυρότητος τῶν χειροτονιῶν τοῦ 1948, ὁπότε ἐδέχθησαν τήν χειροθεσίαν, ὡς ἀποκατάστασιν τοῦ ἀκύρως τελεσθέντος μυστηρίου, ὅπερ ὅμως συνιστᾶ φρικτήν βλασφημίαν. Ἤ ὅπερ ταυτόν, ἄλλα ἐπίστευαν καί ἄλλα ἔλεγον. Πῶς θά ἑρμηνεύσωμεν καί τά ἐκ τῶν ὑστέρων λεχθέντα ὑπό ‘Αρχιερέων ὅτι «τήν χειροθεσία ἔπρεπε νά τήν δεχθοῦμε, διότι τώρα ἔχουμε ψηλά τό κεφάλι, τώρα μᾶς ἀναγνωρίζουν ὅλοι, μᾶς ἀναγνωρίζουν τά δικατήρια», ὅπως ἔλεγε παλαιά ὁ ᾿Αττικῆς Ματθαῖος, ἤ "ἐθεώρουν τήν χειροτονίαν μου σχισματικήν καί διά τοῦτο ἐδέχθην τήν χειροθεσίαν", ὅπως ἔλεγε τήν περίοδο τοῦ 1976-1977 ὁ τότε Κορινθίας Κάλλιστος; Μήπως καί καί ἡ ἐπιδειχθεῖσα ὑπό τινων Ἀρχιερέων πείσμων ἄρνησις νά δοθῇ ὁμολογιακή ἀπάντησις εἰς τά ᾿Απαλλακτικά Βουλεύματα 54/76 καί 46/91, εἰς τήν πρότασιν τῶν Φλωρινικῶν τό 1992, νά ἑνωθοῦμε βάσει τῆς χειροθεσίας τοῦ 1971, εἰς τήν "Διακήρυξιν» τοῦ Φωριναίου ᾿Αρχιεπισκόπου κ. Χρυσοστόμου, ὅτι «εἰς ᾿Αμερικήν οἱ Ματθαιϊκοί ἐδέχθησαν χειροθεσίαν ἤ χειροτονίαν" κλπ.κλπ καί τέλος εἰς τήν "ΔΙΑΚΗΡΥΞΙΝ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 2002", εἶναι ἁπλῶς ἡ συνέχεια αὐτῶν ἀμφιβολιῶν, τάς ὁποίας, πλήν τοῦ γέροντός σας Καλλίστου, οὐδείς ἄλλος ἐτόλμησε νά τάς ἐκδηλώσει «γυμνῆ τῆ κεφαλῆ»; Μήπως καί ἡ ἄρνησις τῶν Ἀρχιεπισκόπου Ἀνδρέου καί Κιτίου ‘Επιφανίου, νά δώσουν ἐν ὅσω ζοῦν ὁμολογιακήν ἀπάντησιν εἰς τά σοβαρά αὐτά ἐρωτήματα, συνιστᾶ μέρος τῆς ὅλης προδοσίας, τήν ὁποίαν οἱ νοῦν ἔχοντες βλέπομεν νά προχωρῆ .... Σεβασμιώτατε, μέ τήν «ἐξομολογητικήν» ἐπιστολήν σας, ἐκφράζετε τήν διαμορφουμένην τότε εἰς τούς κύκλους σας τῶν Ἀθηκίων, συνείδησιν, ὅτι τό 1971 εἰς τήν Ἀμερικήν «πήραμε τό δωράκι μας» ὅπως ἄρχισε νά λέγη ὑπαναχωρῶν ὁ γέροντάς σας Κάλλιστος, καί τό χειρότερον, μᾶς ἀπεδείξατε» ὅτι καί σεῖς μέσα στόν ἴδιο χῶρο κινούσαστε, ἐνῶ δέν ἐτολμήσατε νά διατυπώσετε, ἔστω μίαν μικράν, ὁμολογιακήν ἀπάντησιν. Πρέπει ὅμως νά μᾶς ἐξηγήσετε πῶς συμβιβάζεται αὐτή ἡ ἐξομολογητική ἐπιστολή, μέ τήν καθαίρεσιν τοῦ Καλλίστου, τήν ὁποίαν καί σεῖς ὑπεγράψατε, καί μέ τάς ἀποφάνσις τοῦ 1981, τοῦ 1983, 1993 κλπ. τάς ὁποίας ἐπίσης συνωμολογεῖτε. Καί πῶς μετά ἀπό ὅλα αὐτά δημοσιοποιεῖτε αὐτήν τήν ἐπιστολή σας, Μήπως ἦλθε τό πλήρωμα τοῦ χρόνου νά διατυπώσετε καί δημοσίως τά μέχρι σήμερον παραμένοντα μυστικά φρονήματά σας περί χειροθεσίας; Κατόπιν αὐτῶν, Σεβασμιώτατε ἅγιε ᾿Αργολίδος, νομίζω ὅτι παρέλκει νά τονίσωμεν ἔτι περισσότερον πόσον κακόν κάμνουν οἱ ᾿Αρχιερεῖς πού ἐμποδίζουν τήν Σύνοδο νά λάβη ἐπ᾿ αὐτοῦ τοῦ θέματος μίαν σαφῆ θέσιν. ῎Οχι ἐπί τοῦ ἄν ἔγινε χειροθεσία ἐπί σχισματικῶν, αὐτό εἶναι λελυμένον, οὐδεμία τοιαύτη χειροθεσία ἐγένετο δεκτή; ῎Αν ὁ Σεβασμιώτατος Κιτίου ἐδέχθη τοιαύτην χειροθεσίαν, ἄς μᾶς τό εἴπη εὐθαρσῶς ὡς τό εἶπεν ὁ Κάλλιστος. ᾿Αλλά καί ὁ Μακαριώτατος γιατί ἐμποδίζει τήν ἀπάντησιν ἐπί τῶν ᾿Απαλλακτικῶν Βουλευμάτων, τῶν γνωστῶν ἀπαιτήσεων τῶν Φλωρινικῶν κλπ; Αὐτό πού ἐγράφη εἰς τήν "ΔΙΑΚΗΡΥΞΙΝ - ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ" νομίζω πρέπει νά ληφθῆ σοβαρῶς ὑπ᾿ ὄψιν. Νά ἀντιμετωπίσουν τώρα τό θέμα, ἐν ὅσω ζοῦν οἱ πρωταίτιοι, "μήπως ἐλθοῦσα ἑτέρα γενεά, μέλλει ἡμᾶς ἀναθεματίζειν ὡς παρά τούς ἁγίους Πατέρας φρονήσαντας". Διατελῶ τῇ ἐν Χριστῶ ἀγάπῃ καί τιμῇ ᾿Ελάχιστος συλλειτουργός σας +῾Ο ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΗΡΥΚΟΣ Υποσημειωσις εις την υπ αριθμ. 300/26 ᾿Οκτωβρίου 2002 επιστολήν μου η οποια ἐγράφη μετά τήν ἐπίσκεψιν μου εἰς τόν τότε Σεβ/τον Μητροπολίτην ‘Αργολίδος κ. Παχώμιον καί ἐξ’ ἀφορμῆς τῆς ἀπό τοῦ 1974 «ἐξομολογητικῆς» ἐπιστολῆς του, ὅπου γράφει ὅτι «τό 1971 εἰς Ἀμερικήν ἐγένετο ἐπί τῶν δύο Ἀρχιερέων τῆς ‘Εξαρχίας πραγματική χειροθεσία», ἡ ὁποία μετεδόθη καί εἰς τούς ἐν Ἑλλάδι ὑπολοίπους τέσσερις Ἀρχιερεῖς καί ἐγένετο δεκτή «ἀγαλλομένῳ ποδί καί ἰλέῳ ὄμματι». Δέν ἐνθυμοῦμαι ἄν τελικά ἐστάλη, πάντως αἱ θέσεις αἱ ὁποῖαι περιλαμβάνονται εἰς αὐτήν ἔχουν σταλεῖ εἰς τόν πρός ὅν ἀπευθύνεται δι’ ἄλλων ἐπιστολῶν, ἀλλά καί μέσω τῆς ‘Ορθοδόξου Πνοῆς, διά τοῦτο τήν φέρω εἰς τήν δημοσιότητα.