ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΤΡΙΑΔΙΚΟΝ ΘΕΟΝ

Ευρήκα στό διαδίκτυο ενα κείμενο, τό οποίον νομίζω εχει σχέσιν μέ τήν "διένεξι", πού εχει προκύψει στούς θεολογικούς κύκλους, καί εχει σχολιασθη προηγουμένως ως "ευλογος απορία" περί τού ποία τελικά ειναι η ορθόδοξος θέσις, τού Γ. Μανταζαρίδη, οτι "υπάρχει κοινωνία προσώπων στόν Τριαδικό Θεό", η τού Μητροπολίτη Ναυπάκτου Ιεροθέου Βλάχου, οτι "δέν υπάρχει κοινωνία προσώπων στήν Αγία Τριάδα" καί ο οποίος μάλιστα υπογραμμίζει οτι "η φράσις κοινωνία προσώπων στόν Τριαδικό Θεό ειναι αιρετική καί διά τούτο πρέπει νά αποβληθή από τήν φρασεολογία των θεολόγων καί των θεολογούντων". Παρατίθεται απόσπασμα τού σχετικού κειμένου: " .... Είναι, συνεπώς, τραγικό λάθος, η αντίληψη, ότι τα Πρόσωπα της Αγίας Τριάδας δεν συνδέονται μεταξύ τους με σχέσεις αγάπης, γιατί κάτι τέτοιο θα σήμαινε «μερισμό» και «διάσπαση» των Ενεργειών της Θείας Φύσης. Η ίδια η Αγία Γραφή μαρτυρεί με σαφέστατο τρόπο την παρουσία της αγάπης, τόσο στις σχέσεις των Προσώπων της Αγίας Τριάδας στην αιώνια Ύπαρξη του Θεού, όσο και στις σχέσεις του Τριαδικού Θεού με τους ανθρώπους, αλλά και στις μεταξύ των ανθρώπων σχέσεις. Αν, δηλαδή, στην Αγία Τριάδα «δεν υπάρχει ο ερών και ο ερώμενος, ο αγαπών και ο αγαπώμενος», τότε γιατί ο Χριστός μας λέει, ότι: «...Ο Πατήρ αγαπά τον Υιόν, και πάντα δέδωκε εν τη χειρί Αυτού...». (Ιωάν. 3, 35,)«...Δια τούτο ο Πατήρ με αγαπά, ότι εγώ τίθημι την ψυχήν μου...» (Ιωάν. 10, 17), «...Αλλ’ ίνα γνω ο κόσμος, ότι αγαπώ τον Πατέρα...» (Ιωάν. 14, 31, • «...Καθώς ηγάπησέ με ο Πατήρ, καγώ ηγάπησα ημάς...» (Ιωάν. 15, 9), «...Πάτερ...ηγάπησάς με προ καταβολής κόσμου...» (Ιωάν. 17, 24), «...Εντολήν καινήν δίδωμι υμίν, ίνα αγαπάτε αλλήλους, καθώς ηγάπησα ημάς, ίνα και υμείς αγαπάτε αλλήλους...» (Ιωάν. 13, 34), «...Ο έχων τας εντολάς Μου, και τηρών αυτάς, εκείνος εστίν ο αγαπών με, ο δε αγαπών με αγαπηθήσεται υπό του Πατρός Μου, και εγώ αγαπήσω αυτόν, και εμφανίσω αυτώ εμαυτόν...» (Ιωάν. 14, 21, «...αγαπάτε τους εχθρούς ημών...» (Ματθ. 5, 44 Λουκ. 6, 27), «...εν τούτω γνώσονται πάντες, ότι εμοί μαθηταί εστέ, εάν αγάπην έχητε εν αλλήλοις...» (Ιωάν. 13, 35), Και αν, τελικά, η «εν Προσώπω» αγαπητική κοινωνία δεν αποτελεί το σπουδαιότερο γνώρισμα της ζωής του Θεού στην αιώνια Ύπαρξη της Αγίας Τριάδας, και το βασικότερο στοιχείο του «κατ’ εικόνα» και του «καθ’ ομοίωσιν», τότε γιατί μας δόθηκε ως «...πρώτη και μεγάλη εντολή...» αυτή της αγάπης προς το Θεό, και ως «...δευτέρα ομοία αυτή...» η εντολή της αγάπης προς τον πλησίον; Και γιατί ο Χριστός, για να μας δείξει το μέγεθος της αξίας αυτών των δύο εντολών, μας είπε, ότι «...εν ταύταις ταις δυσίν εντολαίς όλος ο Νόμος και οι Προφήται κρέμανται...» (πρβ. Ματθ. 22, 37-40);" (Τό αρθρο εις τό οποίον ανήκει τό παρατεθέν απόσπασμα υπογράφεται υπό Μιχαήλ Μπερκουτάκη.