ΠΕΡΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ

ΓΡΑΦΟΥΝ ΟΙ "ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΜΑΧΗΤΕΣ" ΠΕΡΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΟΡΙΣΑΝ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ Τῆς ἁγίας ἑβδόμης οἰκουμενικῆς Συνόδου. † «... Ἡμεῖς τῇ ἀρχαίᾳ θεσμοθεσίᾳ τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας ἐπακολουθοῦμεν, ἡμεῖς τοὺς θεσμοὺς τῶν Πατέρων φυλάττομεν, ἡμεῖς τοὺς πρσθέτοντας τι ἤ ἀφαιροῦντας ἐκ τῆς ἁγίας Ἐκκλησίας ἀναθεματίζομεν». Κανών 33ος τῆς ἐν Λαοδικεία Τοπικής Συνόδου. Διορίζει οὔτος ὁ Κανών νὰ μὴ συμπροσευχώμεθα οὔτε μὲ τοὺς αἰρετικοὺς, ἤτοι τοὺς σφάλλοντας περὶ τὴν πίστιν, οὔτε μὲ τοὺς σχισματικοὺς, ἤτοι τοὺς κατὰ τὴν πίστιν μὲν ὀρθοδόξους ὄντας, χωριζομένους δὲ ἀπὸ τὴν καθολικὴν Ἐκκλησίαν διὰ τινας παραδόσεις καὶ ἔθιμα ἰάσιμα, κατὰ τὸν α΄. τοῦ Μεγ.Βασιλείου. Κανών 37ος τῆς ἐν Λαοδικεία Τοπικής Συνόδου. Κατὰ τὸν Κανόνα τοῦτον δὲν πρέπει νὰ λαμβάνει τινὰς Χριστιανὸς ὀρθόδοξος τὰ δῶρα ὁποῦ στέλλουσιν εἰς αὐτούς οἱ Ἰουδαίοι καὶ αἰρετικοί, ὄταν ἔχουν τὰς ἐορτάς των, ἀλλά οὔτε νὰ συνεορτάζη ὅλως αὐτοῖς. Τοῦ Ἁγίου Αὐγουστίνου. Ὅτι οἱ τὸ Σχῖσμα δημιουργήσαντες διὰ τῆς ἐπιβολῆς τοῦ νέου Ἡμερολογίου ὁδηγοῦσιν εἰς αἵρεσιν. † «Οἱ δὲ σχισματικοὶ σχισματοαιρετικοὶ εἰσίν, καθότι δὲν εἶναι κανὲν Σχῖσμα εἰμὴ πρότερον αἵρεσιν ἀναπλάσσῃ, ἵνα ὀρθῶς δόξῃ τῆς Ἐκκλησίας χωρισθῆναι. Τὸ Σχῖσμα κακῶς διαμένον γίνεται αἵρεσις ἤ καταφέρεται εἰς αἵρεσιν, ὅτι καὶ τοὺς σχισματικοὺς οὐχ ἡ διάφορος πίστις ποιεῖ ἀλλ’ ἡ διαρηχθεῖσα τῆς κοινωνίας συντροφία». (Ἐπιστολὴ ρα΄ κεφ. ια΄ εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον). Τοῦ Ἁγίου Βασιλείου τοῦ Μεγάλου. Περὶ τῶν Σχισματικῶν ἱερέων ὅτι στεροῦνται οὗτοι τῆς θείας χάριτος. † Ἀφοῦ δὲ μίαν φορὰν ἐσχίσθησαν ἀπὸ τὸ ὅλον σῶμα τῆς Ἐκκλησίας ἔχασαν αὐτὸ καὶ δὲν εἰμποροῦν πλέον νὰ βαπτίσουν ἄλλους, ἤ νὰ χειροτονήσουν ἤ ἁπλῶς νὰ δώσουν χάριν, τὴν ὁποίαν διὰ τοῦ σχίσματος ἐστερήθησαν, ὅθεν καὶ οἱ ὑπ’ αὐτῶν βαπτιζόμενοι λογίζονται ὅτι ὑπὸ λαϊκῶν ἐβαπτίσθησαν (Ἑρμηνεία α΄. Κανόνος). «Ὥσπερ μέλος τὶ ἀποκοπὲν τοῦ σώματος παύει μετέχον τῆς ζωτικῆς δυνάμεως, οὕτω καὶ πᾶς τις ἀποσχιζόμενος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ δὲν μετέχει τῆς χάριτος τοῦ Παναγίου Πνεύματος, ἥν ἔλαβεν ἐν τῷ βαπτίσματι» (Ἐκ τοῦ ἱεροῦ Πηδαλίου). Οι 318 πατέρες για την ενότητα ακριβώς του εορτολογίου εισήγαγαν στην Εκκλησία το από τότε ισχύον και καθαγιασμένου με τη συνεχή πράξη αυτής Ιουλιανό ημερολόγιο, και η οποία ενότητα αυτή, που άρχισε με την εορτή του Αγίου Πάσχα, επετεύχθη πλήρως σε όλες τις εορτές της Εκκλησίας και με τις υπόλοιπες Αγίες Οικουμενικές Συνόδους. Ώστε το Ιουλιανό ημερολόγιο παραδομένο από όλες τις Αγίες Οικουμενικές Συνόδους και καθαγιασμένο από αυτές και της συνεχής πράξης όλης της Εκκλησίας, έγινε το σύμβολο της ενότητας της Εκκλησίας στην εξωτερική θεία λατρεία, το εκφραστικό μέσο του επικρατούντος δόγματος στην Εκκλησία της ενότητας ακριβώς στη πίστη και τη θεία λατρεία, το οποίο ομολογούμε στην εκάστοτε απαγγελία του Συμβόλου της Πίστεως, ομολογώντας πίστη «Είς μίαν, αγίαν, καθολικήν και αποστολικήν Εκκλησίαν»! Αντιστρατεύτηκαν επομένως οι καινοτόμοι στη χορεία των Αγίων Πατέρων, στην ίδια τη πράξη των 7 Αγίων Οικουμενικών Συνόδων και στην ίδια τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος, το οποίο φώτιζε αυτές! Και δεν αναλογίστηκαν ούτε το βάραθρο του σχίσματος, ούτε το έγκλημα της ίδιας αίρεσης, αλλά προχώρησαν στη βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος κηρύττοντας έτσι, ότι έσφαλλε η Εκκλησία στο παρελθόν και βρισκόταν σε πλάνη οι θείοι Πατέρες! Πλανιόταν άρα κατ’ αυτούς το Άγιο Πνεύμα, το οποίο ακριβώς ενέπνεε και οδηγούσε τους Αγίους Πατέρες! Να η Βλασφημία των αποστατούντων από το ζώντα Θεό και στραφέντων στους δρόμους της απιστίας και της ασέβειας! Γι’ αυτό και ο θείος Χρυσόστομος ελέγχοντας τους βλάσφημους αυτούς και τους νεωτεριστές αποστάτες της Ορθοδοξίας, χαρακτηρίζει το έγκλημα αυτών ως ασυγχώρητο και ούτε αίμα μαρτυρίου μπορεί να εξαλείψει την αμαρτία αυτή! Και φωνάζει ο φωστήρας της Εκκλησίας: « Και αν άπειρα εργαστούμε καλά, από εκείνους οι οποίοι διαιρούν το σώμα Αυτού (του Χριστού), δεν θα τιμωρηθούμε λιγότερο, όσοι κομματιάζουμε το εκκλησιαστικό πλήρωμα … Ούτε μαρτυρίου αίμα δύναται να εξαλείψει την αμαρτία… Για αυτό λέω και διαμαρτύρομαι, ότι του να πέσεις σε αίρεση από το να σχίσεις την Εκκλησία δεν είναι λιγότερο κακό… Το να σχίσει κάποιος την Εκκλησία και να φιλονικεί και να προκαλεί διχοστασίες… είναι ασυγχώρητο και άξιο κατηγορίας και πολλή έχει την τιμωρία». Οι εκκλησιαστικές παραδόσεις ονομάζονται από την Αγία Γραφή «όρια πατέρων» και όποιος καταπατά αυτές, έχει τη κατάρα του Θεού, κατά τη φωνή του Κυρίου «επικατάρατος, ός μετατίθησιν όρια πατέρων αυτού»! (Ας είναι αναθεματισμένος, όποιος μεταθέτει τα όρια που έθεσαν οι πατέρες του). Αλλά οι ασεβείς καινοτόμοι Νεοημερολογητες «αγρόν ηγόρασαν» και δεν δίστασαν να καταρρίψουν τους φραγμούς της Ορθοδοξίας, «τα αιώνια όρια». Εναντίον αυτών εκφωνούν οι θεόφρονοι Πατέρες της Έβδομης Οικουμενικής Συνόδου: «Ημείς τους προστίθοντας τι ή αφαιρούντας τι εκ της Καθολικής Εκκλησίας αναθεματίζομεν». («Εμείς όσους προσθέτουν κάτι ή αφαιρούν κάτι από την Εκκλησία του Χριστού τους αποκόπτουμε από το σώμα των Ορθοδόξων Πιστών δηλαδή την Εκκλησία του Χριστού»). Και ο Παύλος δίνει εντολή σε κάθε πνευματικό παιδί της Εκκλησίας νε φεύγει μακριά από τους εχθρούς του Κυρίου, των μεταμφιεσμένων σε πρόβατα λύκων, καλώντας να «αφίστασο (φεύγετε) από των τοιούτων» (Α’ Τιμ. ς’ 5), τους οποίους παραδίδει και στο φρικτό Ανάθεμα «Ει τις υμάς ευαγγελίζεται, παρ’ο παραλάβατε, Ανάθεμα έστω» (Γαλατ. α’ 9) δηλαδή «όποιος σας φέρνει διαφορετική διδαχή, από αυτή που παραλάβατε, ας είναι έξω από το σώμα της Εκκλησίας του Χριστού». Την ίδια παρακαταθήκη αφήνουν οι Άγιοι πατέρες στα τέκνα της Εκκλησίας, να φεύγουν από τους κακόδοξους νεωτεριστές, που αθετούν τις Εκκλησιαστικές Παραδόσεις και τους λατινόφρονες κληρικούς (σαν φίδι, για να μην γευτούν το πνευματικό θάνατο, όπως η Εύα) «ως από οφέως, ίνα μη τρυγώσι το θάνατον, ως η Εύα». Επειδή όσοι καταπατούν την παράδοση και το έργο των Αγίων Πατέρων περιφρονούν τον ίδιο το κύριο της δόξης και Θεό μας, ο οποίος δίδαξε: «Ο αθετών υμάς εμέ αθετεί, ο δε εμέ αθετών αθετεί τον πέμψαντά με» δηλαδή «όποιος αθετεί εσάς τους Απόστολους μου αθετεί εμένα το Χριστό, και όποιος αθετεί εμένα αθετεί το Θεό-Πατέρα που με έστειλε ως σαρκωμένο Θεό στη γη». Για αυτό εναντίον αυτών των ασεβών φωνάζει και πάλι η Αγία Ζ’ Οικουμενική Σύνοδος το φοβερό ανάθεμα, κηρύττουσα με τον όρο της: «Ει τις πάσαν παράδοσιν Εκκλησιαστικήν έγγραφον ή άγραφον αθετεί, Ανάθεμα έστω»! δηλαδή «εάν κάποιος αθετεί κάθε Εκκλησιαστική παράδοση, γραπτή ή άγραφη, ας είναι έξω από το σώμα της Αγίας Εκκλησίας του Χριστού»