ΑΓΙΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ (ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΖΗΛΩΤΗΝ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΝΕΣΤΟΡΙΟΥ)

Melpomeni Aslanidou Ανερχόμενος συντελεστής · 2 ώρ. · «ΑΓΩΝΙΣΟΥ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΘΑ ΣΕ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΘΕΙ» ΑΓΙΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΖΗΛΩΤΗ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΝΕΣΤΟΡΙΟΥ “Γνωρίζω τὴν εἰλικρινῆ σου ἀγάπη καὶ δὲν ἀγνοῶ τὸν ζῆλο. Καὶ ἐὰν ἔγραφα σὲ κάποιους ποὺ δὲν γνωρίζουν τὶς θέσεις καὶ τὸν χαρακτῆρα μου, θὰ ἔπρεπε νὰ χρησιμοποιήσω πολλὰ ἐπιχειρήματα γιὰ νὰ τοὺς πείσω ὅτι μὲ ὑπερβολικὸ τρόπο ἐπιδιώκω τὴν εἰρήνη καὶ δὲν εἶμαι φίλος οὔτε τῶν ἐρίδων, οὔτε τῶν ἀντιμαχιῶν. Ἀντίθετα ἐπιθυμῶ ἐκ καρδίας καὶ νὰ ἀγαπῶ ὅλους καὶ νὰ ἀγαπῶμαι ἀπὸ ὅλους. Ἐπειδὴ λοιπὸν γράφω πρὸς ἄνθρωπο ποὺ μὲ γνωρίζει καλά, θὰ ἐκθέσω τὶς θέσεις μου μὲ λίγα λόγια· ὅτι δηλαδή, ἐὰν ἔπρεπε, γιὰ νὰ μὴν λυπήσω κάποιον ἀδελφό, νὰ ἀνεχθῶ μὲ ὑπομονὴ καὶ ἀγόγγυστα τὴν ἀφαίρεση ἰδικῶν μου πραγμάτων ἢ χρημάτων, θὰ τὸ ἔκανα μὲ εὐχαρίστηση, γιὰ νὰ μὴ φανῆ ὅτι τοποθετῶ πάνω ἀπὸ τὴν ἀγάπη τὰ χρήματα. Ὅμως, ἐπειδὴ τώρα δὲν πρόκειται γιὰ χρήματα, ἀλλὰ ὁ λόγος εἶναι γιὰ θέματα Πίστεως, καὶ ἔχουν σκανδαλισθεῖ ὅλες οἱ τοπικὲς Ἐκκλησίες σὲ ὅλη τὴν αὐτοκρατορία (γιατὶ δὲν ὑπάρχει κάποιος, ἀπὸ ὁποιαδήποτε πόλη ἢ χώρα κι ἂν προέρχεται, ποὺ νὰ μὴ διερωτᾶται, τί πράγματα εἶναι αὐτὰ ποὺ ἀκούγονται ὅτι διδάσκει ὁ Νεστόριος καὶ ποιά καινούργια κακόδοξη διδασκαλία στὶς Ἐκκλησίες διαδίδεται), [πές μου σὲ παρακαλῶ], ἐμεῖς, στοὺς ὁποίους ἔχει ἐμπιστευθεῖ ὁ Θεὸς τὴν εὐθύνη νὰ διδάσκουμε ἀκαινοτόμητο τὸ Εὐαγγέλιο, τί πρέπει νὰ κάνουμε; Ἐμεῖς τοὺς ὁποίους τὴν ἡμέρα τῆς Κρίσεως θὰ μᾶς καταδικάσουν οἱ πιστοὶ ποὺ διδάχτηκαν καὶ κατηχήθηκαν ἀπὸ ἐμᾶς σὲ ὅλα τὰ μυστήρια τῆς Πίστεως, προβάλλοντας ὡς δικαιολογία [ἐὰν ἐλεγχθοῦν, γιατὶ δὲν πίστευαν ὀρθά], ὅτι ἀκολούθησαν καὶ διατήρησαν τὴν πίστη ποὺ ἀπὸ μᾶς διδάχθηκαν. Καὶ ἐὰν τοὺς διαφυλάξαμε καὶ διδάξαμε ὀρθὰ τὴν Ορθόδοξη πίστη, θὰ πάρουμε ἀπὸ τὸν Θεὸ μισθὸ καὶ θὰ μάλιστα θὰ ἀκούσουμε καὶ Θείους ἐπαίνους. Ἐὰν ὅμως, δὲν διαφυλλάξαμε τὴν Ορθόδοξη πίστη καὶ τὴν διδάξαμε διαστρεβλωμένη, τότε, δὲν θὰ τιμωρηθοῦμε, ριπτόμενοι στὶς φλόγες τῆς κολάσεως; Διότι θὰ ἀκούσουμε τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ ποὺ εἶναι γραμμένος στὴν Π.Δ.: «τὴν χώρα μου τὴν Ἰουδαίαν κατέστρεψες καὶ τὸν λαόν μου φόνευσες» (Ἡσαΐα 14, 20). Καὶ κάθε ἕνας ποὺ ἀνήκει στὴν τάξη τῶν λαϊκῶν, θὰ ἀπολογηθεῖ μόνο γιὰ τὶς δικές του πράξεις, ἐμεῖς ὅμως ποὺ ἔχουμε ἐπιφορτιστεῖ τὴν λειτουργία τῆς ἱερωσύνης, θὰ δώσουμε ἀπολογία ὄχι μόνο γιὰ τὸν ἑαυτό μας, ἀλλὰ καὶ γιὰ ὅλους τοὺς πιστοὺς ποὺ μᾶς ἐμπιστεύθηκε ὁ Χριστός. Γιὰ μένα λοιπόν, δὲν ὑφίσταται λόγος λύπης, οὔτε ὕβρεως καὶ λοιδορίας, αὐτῆς ποὺ σὲ ὑπερθετικὸ βαθμὸ ἀπευθύνουν ἐναντίον μου κάποιοι ἄνθρωποι ἀπ’ αὐτοὺς ποὺ δὲν ἔχουν καμιὰ ὑπόληψη στὴν κοινωνία, ἀλλὰ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους τοὺς ἀφήνω νὰ ξεχαστοῦν, θὰ καταδικάσει δὲ ὅλους αὐτοὺς τοὺς ὑβριστὲς φλύαρους ὁ Θεός. Ἐκεῖνο γιὰ τὸ ὁποῖο κατ’ ἐξοχὴν ἐνδιαφέρομαι, εἶναι νὰ διατηρηθεῖ ἀκεραία καὶ νὰ σωθεῖ ἡ Ορθόδοξη Πίστη, καὶ τότε εἶμαι φίλος καὶ ἀγαπητὸς πρὸς ὅλους. Ἂν λοιπόν, ἀπὸ κάποιους καταλύεται ἡ Πίστη, δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχει γιὰ τοῦτο σὲ κανέναν, καμιὰ ἀμφιβολία ὅτι ἐμεῖς δὲν θὰ τὴν προδώσουμε βλάπτοντας τὶς ψυχές μας, ὅ,τι κι ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς στοιχίσει αὐτὴ ἡ στάση, ἀκόμα καὶ τὸ θάνατο. Διότι, ἂν φοβούμεθα νὰ διακηρύξουμε/ὁμολογήσουμε τὴν ἀλήθεια, ὑπὲρ τῆς τοῦ Θεοῦ δόξης, ἀπὸ φόβο μήπως ἐμπλακοῦμε σὲ περιπέτειες, μὲ ποιά παρρησία θὰ τολμήσουμε νὰ λειτουργήσουμε ἐγκωμιάζοντας μὲ ψάλματα καὶ λόγους ἐνώπιον τοῦ λαοῦ, τοὺς ἀγῶνες τῶν Ἁγίων μαρτύρων, τοὺς ὁποίους ἐπαινοῦμε ἐπειδὴ ἀκριβῶς ἐφήρμοσαν τὸν ἁγιογραφικὸ λόγο: ἀγωνίσου μέχρι θανάτου ὑπὲρ τῆς ἀλήθειας τῆς τοῦ Χριστοῦ Πίστεως;” ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας - Βιογραφία - Σαν Σήμερα .gr Αγίου Μεγάλου Αθανασίου «Δεν πρέπει να σιωπά κανείς τουλάχιστον για την αλήθεια, αλλά γι’ αυτήν πρέπει να φωνάζει περισσότερο» [Απ’ τον Β΄ Λόγο του «ΚΑΤΑ ΑΡΕΙΑΝΩΝ»] * «Μιλάμε το κατά δύναμη, ελέγχοντας πρώτα την αμάθεια των απίστων, ώστε μετά την αναίρεση των πλανών να διαλάμψει στη συνέχεια μόνη της η αλήθεια, κι εσύ, άνθρωπε, να λάβεις θάρρος, γιατί πίστεψες στην αλήθεια, και δεν εξαπατήθηκες με το να γνωρίσεις τον Χριστό. Νομίζω ότι αξίζει εσύ που είσαι φιλόχριστος να συζητάς για τον Χριστό, επειδή έχω και την πεποίθηση, ότι θεωρείς τη γνώση και την πίστη για τον Χριστό, απ’ όλα τιμιότερη» [Απ’ τον Λόγο του «ΚΑΤΑ ΕΙΔΩΛΩΝ»] * «Κανείς δεν μπορεί να γνωρίσει τον Θεό, αν δεν ομολογήσει μαζί με τον Απόστολο Θωμά (Πρβλ. Ιω. 20, 28) ότι ο σταυρωθείς και αναστηθείς απ’ τους νεκρούς είναι ο Κύριος και Θεός» [«ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΝΣΑΡΚΟΥ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΛΟΓΟΥ…»] ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ''Ας φάμε και ας πιούμε, γιατί αύριο πεθαίνουμε!'' ''Ας φάμε και ας πιούμε, γιατί αύριο πεθαίνουμε!''. Δεν θα πεθάνετε αύριο, αλλά είστε HΔΗ πεθαμένοι, όταν υποστηρίζετε τέτοιες υλιστικές αντιλήψεις. Δὲν ὑπάρχει καμμία δικαιολογία γιὰ τὴν βλασφημία. «Ἄν γινόταν αἰτία τῶν βλασφημιῶν ἡ θλίψη τοῦ πειρασμοῦ καὶ τῆς φτώχειας, ἔπρεπε ὅλοι οἱ φτωχοὶ νὰ βλασφημοῦν. Τώρα ὅμως ἀπ’ αὐτούς, ποὺ ζοῦν μέσα στὴν πιὸ χειρότερη φτώχεια, πολλοὶ συνεχῶς εὐχαριστοῦν, ἐνῶ ἄλλοι, ἄν κι ἀπολαμβάνουν τὸν πλοῦτο καὶ τὴν τρυφή, δὲν παύουν νὰ βλασφημοῦν. Ἔτσι ὄχι ἡ φύση τῶν πραγμάτων, ἀλλ’ ἡ προαίρεσή μας προξενεῖ κι αὐτὸ κι ἐκεῖνο» (Ἀπ’ τὴν Γ΄ Ὁμιλία του «ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΤΩΧΟΝ ΛΑΖΑΡΟΝ»). «ΑΓ. ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΝΑΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ» «Ο άπιστος είναι κατά κάποιο τρόπο και διεστραμμένος, και δεν γνωρίζει με κανένα τρόπο να βαδίζει τον σωστό δρόμο» [Απ’ το Έργο του «ΕΞΗΓΗΣΙΣ ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΙΚΗ ΕΙΣ ΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ»] «Όπως ο δίκαιος είναι στολισμένος με τα στολίδια της αρετής, έτσι είναι βουτηγμένος στην αισχύνη και την ντροπή κάθε ασεβής» [Απ’ τον Β΄ Λόγο του «ΕΞΗΓΗΣΙΣ ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΙΚΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤΗΝ ΩΣΗΕ»] «Αυτοί που πεθαίνουν χωρίς να καθαρθούν και χωρίς ν’ αξιωθούν να λάβουν την λύτρωση απ’ τον Χριστό, θα αποβιώσουν χωρίς την ελπίδα βραβείων και χαρά πνευματική, αλλά μέσα στον φόβο των τιμωριών και με την λύπη που αυτές προκαλούν» [Απ’ το έργο του «ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΗΣΑΙΑΝ», Βιβλ. Δ΄, Λόγος Δ΄] ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΝΗΠΤΙΚΩΝ ΑΓΙΟΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ Ξανθόπουλος Πώς θα κατορθώσομε την πραότητα. Τα τρία μέρη της ψυχής, το θυμικό, το επιθυμητικό και το λογιστικό. Πώς θα κατορθώσομε την πραότητα. Τα τρία μέρη της ψυχής, το θυμικό, το επιθυμητικό και το λογιστικό. 78. Τούτο θα το κατορθώσεις εύκολα, όταν τα αποφεύγεις όλα και ταυτόχρονα παρακινείς την ψυχή σου στην αγάπη, όταν κρατάς τις περισσότερες φορές σιωπή, τρως με μέτρο και πάντοτε προσεύχεσαι, όπως είπαν οι Πατέρες: «Στο θυμικό μέρος της ψυχής βάλε το χαλινό της αγάπης, το επιθυμητικό μάρανέ το με την εγκράτεια και στο λογιστικό της ψυχής δώσε φτερά με την προσευχή· κι έτσι το φως του νου δε σκοτεινιάζει ποτέ». «Χαλινός του θυμού είναι η σιωπή που γίνεται στην ώρα της· της άλογης επιθυμίας, η μετρημένη τροφή· του δυσκολοκράτητου λογισμού, η μονολόγιστη προσευχή». Και πάλι: «Τρεις αρετές υπάρχουν, οι οποίες παρέχουν πάντοτε στο νου φως· να μη γνωρίζει κανείς την κακία του άλλου, να υπομένει ατάραχα τις θλίψεις που έρχονται και να κάνει καλό σ' εκείνους που του κάνουν κακό. Οι τρεις αυτές αρετές γεννούν άλλες τρεις, μεγαλύτερες από αυτές· η άγνοια της κακίας του άλλου γεννά την αγάπη, η χωρίς ταραχή υπομονή στις θλίψεις γεννά την πραότητα, και η ευεργετικότητα σ' εκείνους που του κάνουν κακό φέρνει την ειρήνη». Και πάλι: «Τρεις γενικότερες ηθικές καταστάσεις υπάρχουν στους μοναχούς. Η πρώτη είναι να μην αμαρτάνει κανείς διόλου με την πράξη· η δεύτερη, να μην πολυκαιρίζουν στην ψυχή οι εμπαθείς λογισμοί· η τρίτη, να βλέπει κανείς κατά διάνοια χωρίς πάθος τις μορφές των γυναικών και εκείνων που τον λύπησαν». ΑΓΙΟΣ ΙΣΙΔΩΡΟΣ Ο ΠΗΛΟΥΣΙΩΤΗΣ, ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ Επιστολή 126. ΣΤΟΝ ΚΟΜΗΤΑ ΕΡΜΙΝΟ. Στο γραμμένο, «Φρόνιμοι σαν τα φίδια και αγνοί σαν τα περιστέρια». Να είμαστε φρόνιμοι σαν το φίδι μας προτρέπει ο Κύριος, ευμαθέστατε, να προφυλάσσουμε δηλαδή σε κάθε πειρασμό το κεφάλι μας, που είναι η πίστη μας. Γιατί το φίδι σε όσες δύσκολες καταστάσεις συμβεί να βρεθεί, προφυλάσσει το κεφάλι του από κάθε βλάβη. Επίσης με έξυπνο τρόπο ξεντύνεται το παλιό δέρμα περνώντας μέσα από στενή τρύπα, απαλλασσόμενο έτσι από τα γηρατειά. Θέλει λοιπόν ο Κύριος να ξεντυθούμε και εμείς τον παλιό άνθρωπο, περπατώντας τον στενό δρόμο τον γεμάτο κακοπαθήματα, και αντ’ αυτού να ντυθούμε τον καινούργιο, που ανανεώνεται σύμφωνα με την εικόνα εκείνου. (ΕΠΕ, Φιλοκαλία τόμος 1,149) ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ «Ανδρεια ειναι η σταθεροτητα στα δεινα». ΑΓΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ ΘΕΣ/ΚΗΣ «Ἐμεῖς ὅμως κηρύττουμε Χριστὸν σταυρωμένον». (Α΄ Κορ. α΄23) Σταυρωθέντα τε ὑπὲρ ἡμῶν ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου. Οἱ μὲν εἰδωλολάτρες ὡς ἀσύνετοι γελοῦν γιὰ τὸ Σταυρό, οἱ δὲ Ἰουδαῖοι βλασφημοῦν, καὶ μαζί τους πολλοὶ ἄλλοι. Ὅμως ἄς ντροπιαστοῦν ὅσοι παρανομοῦν ἄδικα, διότι στὸν Σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ, καὶ στὶς πληγὲς καὶ στὸν θάνατο φανερώνεται περισσότερο τὸ μεγαλεῖο Του καὶ ἡ δύναμη τῆς θεότητός Του. «Χαῖρε Κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος εἶναι μαζί σου». (Λουκ. α' 28) Ἄκουσε τὶς προσευχὲς τοῦ Ἰωακεὶμ καὶ τῆς Ἄννας ὁ Κύριος καὶ τοὺς εὐλόγησε καὶ ὑποσχέθηκε νὰ δώσῃ ἱκανοποίηση στὸ αἴτημά τους· καὶ τώρα ἔφερε σ΄ ἐκπλήρωση τὴν ἐπαγγελία, καὶ τοὺς ἔδωσε κόρη, τὴν θαυμασιωτάτη ἀπὸ ὅλες τὶς θαυμάσιες ποὺ φάνηκαν ἀνέκαθεν, αὐτὴν τὴν γεννήτρια τοῦ Κτίστη τῶν ὅλων, ποὺ θέωσε τὸ ἀνθρώπινο γένος καὶ οὐράνωσε τὴ γῆ, ποὺ ἔκαμε τὸν μὲν Θεό, υἱὸν ἀνθρώπου, τοὺς δὲ ἀνθρώπους υἱοὺς τοῦ Θεοῦ. Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ«ΑΓΩΝΙΣΟΥ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΘΑ ΣΕ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΘΕΙ» ΑΓΙΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΖΗΛΩΤΗ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΝΕΣΤΟΡΙΟΥ “Γνωρίζω τὴν εἰλικρινῆ σου ἀγάπη καὶ δὲν ἀγνοῶ τὸν ζῆλο. Καὶ ἐὰν ἔγραφα σὲ κάποιους ποὺ δὲν γνωρίζουν τὶς θέσεις καὶ τὸν χαρακτῆρα μου, θὰ ἔπρεπε νὰ χρησιμοποιήσω πολλὰ ἐπιχειρήματα γιὰ νὰ τοὺς πείσω ὅτι μὲ ὑπερβολικὸ τρόπο ἐπιδιώκω τὴν εἰρήνη καὶ δὲν εἶμαι φίλος οὔτε τῶν ἐρίδων, οὔτε τῶν ἀντιμαχιῶν. Ἀντίθετα ἐπιθυμῶ ἐκ καρδίας καὶ νὰ ἀγαπῶ ὅλους καὶ νὰ ἀγαπῶμαι ἀπὸ ὅλους. Ἐπειδὴ λοιπὸν γράφω πρὸς ἄνθρωπο ποὺ μὲ γνωρίζει καλά, θὰ ἐκθέσω τὶς θέσεις μου μὲ λίγα λόγια· ὅτι δηλαδή, ἐὰν ἔπρεπε, γιὰ νὰ μὴν λυπήσω κάποιον ἀδελφό, νὰ ἀνεχθῶ μὲ ὑπομονὴ καὶ ἀγόγγυστα τὴν ἀφαίρεση ἰδικῶν μου πραγμάτων ἢ χρημάτων, θὰ τὸ ἔκανα μὲ εὐχαρίστηση, γιὰ νὰ μὴ φανῆ ὅτι τοποθετῶ πάνω ἀπὸ τὴν ἀγάπη τὰ χρήματα. Ὅμως, ἐπειδὴ τώρα δὲν πρόκειται γιὰ χρήματα, ἀλλὰ ὁ λόγος εἶναι γιὰ θέματα Πίστεως, καὶ ἔχουν σκανδαλισθεῖ ὅλες οἱ τοπικὲς Ἐκκλησίες σὲ ὅλη τὴν αὐτοκρατορία (γιατὶ δὲν ὑπάρχει κάποιος, ἀπὸ ὁποιαδήποτε πόλη ἢ χώρα κι ἂν προέρχεται, ποὺ νὰ μὴ διερωτᾶται, τί πράγματα εἶναι αὐτὰ ποὺ ἀκούγονται ὅτι διδάσκει ὁ Νεστόριος καὶ ποιά καινούργια κακόδοξη διδασκαλία στὶς Ἐκκλησίες διαδίδεται), [πές μου σὲ παρακαλῶ], ἐμεῖς, στοὺς ὁποίους ἔχει ἐμπιστευθεῖ ὁ Θεὸς τὴν εὐθύνη νὰ διδάσκουμε ἀκαινοτόμητο τὸ Εὐαγγέλιο, τί πρέπει νὰ κάνουμε; Ἐμεῖς τοὺς ὁποίους τὴν ἡμέρα τῆς Κρίσεως θὰ μᾶς καταδικάσουν οἱ πιστοὶ ποὺ διδάχτηκαν καὶ κατηχήθηκαν ἀπὸ ἐμᾶς σὲ ὅλα τὰ μυστήρια τῆς Πίστεως, προβάλλοντας ὡς δικαιολογία [ἐὰν ἐλεγχθοῦν, γιατὶ δὲν πίστευαν ὀρθά], ὅτι ἀκολούθησαν καὶ διατήρησαν τὴν πίστη ποὺ ἀπὸ μᾶς διδάχθηκαν. Καὶ ἐὰν τοὺς διαφυλάξαμε καὶ διδάξαμε ὀρθὰ τὴν Ορθόδοξη πίστη, θὰ πάρουμε ἀπὸ τὸν Θεὸ μισθὸ καὶ θὰ μάλιστα θὰ ἀκούσουμε καὶ Θείους ἐπαίνους. Ἐὰν ὅμως, δὲν διαφυλλάξαμε τὴν Ορθόδοξη πίστη καὶ τὴν διδάξαμε διαστρεβλωμένη, τότε, δὲν θὰ τιμωρηθοῦμε, ριπτόμενοι στὶς φλόγες τῆς κολάσεως; Διότι θὰ ἀκούσουμε τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ ποὺ εἶναι γραμμένος στὴν Π.Δ.: «τὴν χώρα μου τὴν Ἰουδαίαν κατέστρεψες καὶ τὸν λαόν μου φόνευσες» (Ἡσαΐα 14, 20). Καὶ κάθε ἕνας ποὺ ἀνήκει στὴν τάξη τῶν λαϊκῶν, θὰ ἀπολογηθεῖ μόνο γιὰ τὶς δικές του πράξεις, ἐμεῖς ὅμως ποὺ ἔχουμε ἐπιφορτιστεῖ τὴν λειτουργία τῆς ἱερωσύνης, θὰ δώσουμε ἀπολογία ὄχι μόνο γιὰ τὸν ἑαυτό μας, ἀλλὰ καὶ γιὰ ὅλους τοὺς πιστοὺς ποὺ μᾶς ἐμπιστεύθηκε ὁ Χριστός. Γιὰ μένα λοιπόν, δὲν ὑφίσταται λόγος λύπης, οὔτε ὕβρεως καὶ λοιδορίας, αὐτῆς ποὺ σὲ ὑπερθετικὸ βαθμὸ ἀπευθύνουν ἐναντίον μου κάποιοι ἄνθρωποι ἀπ’ αὐτοὺς ποὺ δὲν ἔχουν καμιὰ ὑπόληψη στὴν κοινωνία, ἀλλὰ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους τοὺς ἀφήνω νὰ ξεχαστοῦν, θὰ καταδικάσει δὲ ὅλους αὐτοὺς τοὺς ὑβριστὲς φλύαρους ὁ Θεός. Ἐκεῖνο γιὰ τὸ ὁποῖο κατ’ ἐξοχὴν ἐνδιαφέρομαι, εἶναι νὰ διατηρηθεῖ ἀκεραία καὶ νὰ σωθεῖ ἡ Ορθόδοξη Πίστη, καὶ τότε εἶμαι φίλος καὶ ἀγαπητὸς πρὸς ὅλους. Ἂν λοιπόν, ἀπὸ κάποιους καταλύεται ἡ Πίστη, δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχει γιὰ τοῦτο σὲ κανέναν, καμιὰ ἀμφιβολία ὅτι ἐμεῖς δὲν θὰ τὴν προδώσουμε βλάπτοντας τὶς ψυχές μας, ὅ,τι κι ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς στοιχίσει αὐτὴ ἡ στάση, ἀκόμα καὶ τὸ θάνατο. Διότι, ἂν φοβούμεθα νὰ διακηρύξουμε/ὁμολογήσουμε τὴν ἀλήθεια, ὑπὲρ τῆς τοῦ Θεοῦ δόξης, ἀπὸ φόβο μήπως ἐμπλακοῦμε σὲ περιπέτειες, μὲ ποιά παρρησία θὰ τολμήσουμε νὰ λειτουργήσουμε ἐγκωμιάζοντας μὲ ψάλματα καὶ λόγους ἐνώπιον τοῦ λαοῦ, τοὺς ἀγῶνες τῶν Ἁγίων μαρτύρων, τοὺς ὁποίους ἐπαινοῦμε ἐπειδὴ ἀκριβῶς ἐφήρμοσαν τὸν ἁγιογραφικὸ λόγο: ἀγωνίσου μέχρι θανάτου ὑπὲρ τῆς ἀλήθειας τῆς τοῦ Χριστοῦ Πίστεως;” ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας - Βιογραφία - Σαν Σήμερα .gr Αγίου Μεγάλου Αθανασίου «Δεν πρέπει να σιωπά κανείς τουλάχιστον για την αλήθεια, αλλά γι’ αυτήν πρέπει να φωνάζει περισσότερο» [Απ’ τον Β΄ Λόγο του «ΚΑΤΑ ΑΡΕΙΑΝΩΝ»] * «Μιλάμε το κατά δύναμη, ελέγχοντας πρώτα την αμάθεια των απίστων, ώστε μετά την αναίρεση των πλανών να διαλάμψει στη συνέχεια μόνη της η αλήθεια, κι εσύ, άνθρωπε, να λάβεις θάρρος, γιατί πίστεψες στην αλήθεια, και δεν εξαπατήθηκες με το να γνωρίσεις τον Χριστό. Νομίζω ότι αξίζει εσύ που είσαι φιλόχριστος να συζητάς για τον Χριστό, επειδή έχω και την πεποίθηση, ότι θεωρείς τη γνώση και την πίστη για τον Χριστό, απ’ όλα τιμιότερη» [Απ’ τον Λόγο του «ΚΑΤΑ ΕΙΔΩΛΩΝ»] * «Κανείς δεν μπορεί να γνωρίσει τον Θεό, αν δεν ομολογήσει μαζί με τον Απόστολο Θωμά (Πρβλ. Ιω. 20, 28) ότι ο σταυρωθείς και αναστηθείς απ’ τους νεκρούς είναι ο Κύριος και Θεός» [«ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΝΣΑΡΚΟΥ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΛΟΓΟΥ…»] ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ''Ας φάμε και ας πιούμε, γιατί αύριο πεθαίνουμε!'' ''Ας φάμε και ας πιούμε, γιατί αύριο πεθαίνουμε!''. Δεν θα πεθάνετε αύριο, αλλά είστε HΔΗ πεθαμένοι, όταν υποστηρίζετε τέτοιες υλιστικές αντιλήψεις. Δὲν ὑπάρχει καμμία δικαιολογία γιὰ τὴν βλασφημία. «Ἄν γινόταν αἰτία τῶν βλασφημιῶν ἡ θλίψη τοῦ πειρασμοῦ καὶ τῆς φτώχειας, ἔπρεπε ὅλοι οἱ φτωχοὶ νὰ βλασφημοῦν. Τώρα ὅμως ἀπ’ αὐτούς, ποὺ ζοῦν μέσα στὴν πιὸ χειρότερη φτώχεια, πολλοὶ συνεχῶς εὐχαριστοῦν, ἐνῶ ἄλλοι, ἄν κι ἀπολαμβάνουν τὸν πλοῦτο καὶ τὴν τρυφή, δὲν παύουν νὰ βλασφημοῦν. Ἔτσι ὄχι ἡ φύση τῶν πραγμάτων, ἀλλ’ ἡ προαίρεσή μας προξενεῖ κι αὐτὸ κι ἐκεῖνο» (Ἀπ’ τὴν Γ΄ Ὁμιλία του «ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΤΩΧΟΝ ΛΑΖΑΡΟΝ»). «ΑΓ. ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΝΑΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ» «Ο άπιστος είναι κατά κάποιο τρόπο και διεστραμμένος, και δεν γνωρίζει με κανένα τρόπο να βαδίζει τον σωστό δρόμο» [Απ’ το Έργο του «ΕΞΗΓΗΣΙΣ ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΙΚΗ ΕΙΣ ΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ»] «Όπως ο δίκαιος είναι στολισμένος με τα στολίδια της αρετής, έτσι είναι βουτηγμένος στην αισχύνη και την ντροπή κάθε ασεβής» [Απ’ τον Β΄ Λόγο του «ΕΞΗΓΗΣΙΣ ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΙΚΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤΗΝ ΩΣΗΕ»] «Αυτοί που πεθαίνουν χωρίς να καθαρθούν και χωρίς ν’ αξιωθούν να λάβουν την λύτρωση απ’ τον Χριστό, θα αποβιώσουν χωρίς την ελπίδα βραβείων και χαρά πνευματική, αλλά μέσα στον φόβο των τιμωριών και με την λύπη που αυτές προκαλούν» [Απ’ το έργο του «ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΗΣΑΙΑΝ», Βιβλ. Δ΄, Λόγος Δ΄] ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΝΗΠΤΙΚΩΝ ΑΓΙΟΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ Ξανθόπουλος Πώς θα κατορθώσομε την πραότητα. Τα τρία μέρη της ψυχής, το θυμικό, το επιθυμητικό και το λογιστικό. Πώς θα κατορθώσομε την πραότητα. Τα τρία μέρη της ψυχής, το θυμικό, το επιθυμητικό και το λογιστικό. 78. Τούτο θα το κατορθώσεις εύκολα, όταν τα αποφεύγεις όλα και ταυτόχρονα παρακινείς την ψυχή σου στην αγάπη, όταν κρατάς τις περισσότερες φορές σιωπή, τρως με μέτρο και πάντοτε προσεύχεσαι, όπως είπαν οι Πατέρες: «Στο θυμικό μέρος της ψυχής βάλε το χαλινό της αγάπης, το επιθυμητικό μάρανέ το με την εγκράτεια και στο λογιστικό της ψυχής δώσε φτερά με την προσευχή· κι έτσι το φως του νου δε σκοτεινιάζει ποτέ». «Χαλινός του θυμού είναι η σιωπή που γίνεται στην ώρα της· της άλογης επιθυμίας, η μετρημένη τροφή· του δυσκολοκράτητου λογισμού, η μονολόγιστη προσευχή». Και πάλι: «Τρεις αρετές υπάρχουν, οι οποίες παρέχουν πάντοτε στο νου φως· να μη γνωρίζει κανείς την κακία του άλλου, να υπομένει ατάραχα τις θλίψεις που έρχονται και να κάνει καλό σ' εκείνους που του κάνουν κακό. Οι τρεις αυτές αρετές γεννούν άλλες τρεις, μεγαλύτερες από αυτές· η άγνοια της κακίας του άλλου γεννά την αγάπη, η χωρίς ταραχή υπομονή στις θλίψεις γεννά την πραότητα, και η ευεργετικότητα σ' εκείνους που του κάνουν κακό φέρνει την ειρήνη». Και πάλι: «Τρεις γενικότερες ηθικές καταστάσεις υπάρχουν στους μοναχούς. Η πρώτη είναι να μην αμαρτάνει κανείς διόλου με την πράξη· η δεύτερη, να μην πολυκαιρίζουν στην ψυχή οι εμπαθείς λογισμοί· η τρίτη, να βλέπει κανείς κατά διάνοια χωρίς πάθος τις μορφές των γυναικών και εκείνων που τον λύπησαν». ΑΓΙΟΣ ΙΣΙΔΩΡΟΣ Ο ΠΗΛΟΥΣΙΩΤΗΣ, ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ Επιστολή 126. ΣΤΟΝ ΚΟΜΗΤΑ ΕΡΜΙΝΟ. Στο γραμμένο, «Φρόνιμοι σαν τα φίδια και αγνοί σαν τα περιστέρια». Να είμαστε φρόνιμοι σαν το φίδι μας προτρέπει ο Κύριος, ευμαθέστατε, να προφυλάσσουμε δηλαδή σε κάθε πειρασμό το κεφάλι μας, που είναι η πίστη μας. Γιατί το φίδι σε όσες δύσκολες καταστάσεις συμβεί να βρεθεί, προφυλάσσει το κεφάλι του από κάθε βλάβη. Επίσης με έξυπνο τρόπο ξεντύνεται το παλιό δέρμα περνώντας μέσα από στενή τρύπα, απαλλασσόμενο έτσι από τα γηρατειά. Θέλει λοιπόν ο Κύριος να ξεντυθούμε και εμείς τον παλιό άνθρωπο, περπατώντας τον στενό δρόμο τον γεμάτο κακοπαθήματα, και αντ’ αυτού να ντυθούμε τον καινούργιο, που ανανεώνεται σύμφωνα με την εικόνα εκείνου. (ΕΠΕ, Φιλοκαλία τόμος 1,149) ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ «Ανδρεια ειναι η σταθεροτητα στα δεινα». ΑΓΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ ΘΕΣ/ΚΗΣ «Ἐμεῖς ὅμως κηρύττουμε Χριστὸν σταυρωμένον». (Α΄ Κορ. α΄23) Σταυρωθέντα τε ὑπὲρ ἡμῶν ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου. Οἱ μὲν εἰδωλολάτρες ὡς ἀσύνετοι γελοῦν γιὰ τὸ Σταυρό, οἱ δὲ Ἰουδαῖοι βλασφημοῦν, καὶ μαζί τους πολλοὶ ἄλλοι. Ὅμως ἄς ντροπιαστοῦν ὅσοι παρανομοῦν ἄδικα, διότι στὸν Σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ, καὶ στὶς πληγὲς καὶ στὸν θάνατο φανερώνεται περισσότερο τὸ μεγαλεῖο Του καὶ ἡ δύναμη τῆς θεότητός Του. «Χαῖρε Κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος εἶναι μαζί σου». (Λουκ. α' 28) Ἄκουσε τὶς προσευχὲς τοῦ Ἰωακεὶμ καὶ τῆς Ἄννας ὁ Κύριος καὶ τοὺς εὐλόγησε καὶ ὑποσχέθηκε νὰ δώσῃ ἱκανοποίηση στὸ αἴτημά τους· καὶ τώρα ἔφερε σ΄ ἐκπλήρωση τὴν ἐπαγγελία, καὶ τοὺς ἔδωσε κόρη, τὴν θαυμασιωτάτη ἀπὸ ὅλες τὶς θαυμάσιες ποὺ φάνηκαν ἀνέκαθεν, αὐτὴν τὴν γεννήτρια τοῦ Κτίστη τῶν ὅλων, ποὺ θέωσε τὸ ἀνθρώπινο γένος καὶ οὐράνωσε τὴ γῆ, ποὺ ἔκαμε τὸν μὲν Θεό, υἱὸν ἀνθρώπου, τοὺς δὲ ἀνθρώπους υἱοὺς τοῦ Θεοῦ. Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ