Η ΟΜΟΛΟΓΗΤΡΙΑ ΑΓΙΑ ΥΠΟΜΟΝΗ ΕΛΕΝΗ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΙΝΑ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΣΣΑ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ

ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ + ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΚΗΡΥΚΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΕΙΟΝ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ –ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΔΙΕΥΘ: ΣΤΑΜΑΛΑ -ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ 194 00 Τ.Θ. 54 ΚΟΡΩΠΙ ΑΤΤΙΚΗΣ ΤΗΛ. 210. 6020176 Ἀριθμ. Πρωτ. ΕΠ/31 Ἐν Κορωπίῳ τῆ 20 ‘Απριλίου 2006 ****************************************************** Τέκνα ἐν Κυρίω πνευματικά ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ. Διά τοῦ παρόντος γράμματός μου, μαζί μέ τόν ἀναστάσιμο χαιρετισμό, θέλω νά σᾶς εὐχαριστήσω, διά τό πολύτιμο δῶρο πού μοῦ ἐκάνατε, τό βιβλίο περί τῆς Ἁγίας Ὑπομονῆς, διότι μέσα σ’ αὐτό εὑρῆκα πολύ σημαντικά πράγματα. Ἦταν πολύ σημαντικό γιά μένα αὐτό τό βιβλίο. Παραθέτω δύο ἀποσπάσματα: Η ΟΜΟΛΟΓΗΤΡΙΑ ΑΓΙΑ ΥΠΟΜΟΝΗ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΣΣΑ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ Πρόκειται διά τήν τελευταίαν ἁγίαν αὐτοκρατόρισσα στόν θρόνο τῆς Κων/λεως, ἡ ὁποία ἔλαμψε διά τάς ἀρετάς της, τήν ἁγιωσύνην της, ἀλλά καί τήν Ὁμολογίαν της. Αύτό τό τελευταῖον, ἤτοι ἡ καθαρότης τῆς Πίστεώς της, ὅπως τήν διαπιστώνει κανείς διαβάζοντας κείμενα συγχρόνων της, μέ ὡδήγησε εἰς τήν σκέψιν νά προβάλλω, εἰς τήν Μητρόπολίν μας, τήν ἀγίαν ὡς πρότυπον πρός μίμησιν, ὡς πρότυπον ὁμολογητρίας, ἀφοῦ ἡ ἐποχή μας, κατά τήν ὁποίαν βάλλεται πρωτίστως ἡ Ὁμολογία ἔχει ἀνάγκην τοιούτων ὁμολογητικῶν ἁγίων προτύπων. Παραθέτω δύο χαρακτηριστικά ἀποσπάσματα περί τῆς ἁγίας βασιλίσσης Ὑπομονῆς συγχρόνων της ἐκκλησιαστικῶν προσωπικοτήτων, ὅπως τά παραθέτει εἰς τό βιβλίον του ὑπό τόν τίτλον «Ἡ ΑΓΙΑ ΥΠΟΜΟΝΗ» ὁ συγγραφεύς Πρωτοπρ. Σωτήριος Μακρυστάθης: 1) Τοῦ Νομοφύλακος ‘Ιωάννου τοῦ Εὐγενικοῦ: «Τώρα, Βασιλεῦ, ὑπέρ ποίας ‘Εκκλησίας ὑποστηρικτής καί ὑπέρμαχος εἶναι ἡ Βασιλεία σου καί πῶς ἔχει καταντήσει αὐτή ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ (ἀπό τούς Λατίνους). Ποῦ ἔχουν καταντήσει οἱ Ἱεροί Ναοί της; Ποῖς θεωρῆται Ποιμήν καί προστάτης της; Ποῖος Πατριάχρης θά σέ στέψη Βασιλέα, ὅταν ἔλθη ἡ στιγμή τῆς ἐδῶ παρουσίας σου καί ποῖος θά χρίση μέ μῦρον τήν κεφαλήν σου; Εἰς ποῖον θά παραδώσης τήν βασιλικήν σου Ὁμολογίαν; Ἐδῶ καί τόν ὁμαίμονα ἀδελφόν σου βασιλέα Ἰωάννην Η΄πού ἀπεβίωσεν, ἡ Ἐκκλησία ἔπαυσεν – πράττουσα σωστά - νά τόν μνημονεύη είς τά δίπτυχα. Αύτήν τήν πρᾶξιν τῆς Ἐκκλησίας, ἀπεδέχθη καί ἠκολούθησεν καί αὐτή ἡ Ἁγία Μητέρα σου, ἡ θειοτάτη κυρία ἡμῶν καί δέσποινα, ἡ ὁποία ἐπροτίμησε νά ἀρνηθῆ τήν φυσικήν μητρικήν στοργήν, ἀποδεχθεῖσα τήν σταθερότητα της εἰς τήν ὀρθόδοξον διδασκαλίαν τοῦ Χριστοῦ. Καί ὅλα αὐτά, διότι κατά τό παρελθόν ὁ ἀδελφός σου «ἐκεῖνα πού ἀπό παλαιοτάτων χρόνων ἐγένοντο δεκτά ἀπό τήν ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν» εἰς τήν ‘Ιταλίαν διεσάλευσεν καί συνεδέθη μέ τήν παπικήν «καινοτομίαν» ἤ ἠναγκάσθη νά ἀποδεχθῆ καί ἐν συνεχείᾳ ἀνθρωπίνως ὑπεστήριζεν τήν καινοτομίαν αὐτήν. Καί ἀπό τότε ἡ ἡγεσία τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, ἐνῶ εἰς τό βάθος γνωρίζει τήν ἀλήθειαν, ἀνέχεται τήν κατάστασιν καί ὑποχωρεῖ εἰς μεσότητας, προτιμοῦσα τόν ἀνθρώπινον φόβον ἀπό τόν φόβον τοῦ Θεοῦ ..» Καί 2) Τοῦ ἰδίου ἀπό τόν Παραμυθητικόν εἰς τόν Κων/νον Παλαιολόγον ἐπί τῆ κοιμήσει τῆς Μητρός του ἁγίας Ὑπομονῆς: «Μιμήσου τήν σταθερότητα καί τόν ζῆλον της ὑπέρ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, εἰς τοιοῦτον βαθμόν, ὥστε ἔφθασεν εἰς σημεῖον, τόν μακαρίτην ἀδελφόν σου (Ἰωάννην) τόν Βασιλέα, ἐπειδή παρεξέκκλινε ἀπό τήν Ὀρθοδοξίαν (ὑποκύψας εἰς τούς Λατίνους κατά τήν ψευδοσύνοδον τῆς Φερράρας – Φλωρεντίας) καί ἐπειδή συνέχισεν νά παρεκκλίνη καί νά ἀκολουθῆ τήν παπικήν ψευδοδιδασκαλίαν, μετά τόν θάνατόν του, «ἐξέωσεν», δηλαδή τόν ἀπέκοψεν, ἀπό τά δίπτυχα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, γεγονός πού σημαίνει, ὅτι ἐπέδειξε τήν δύναμιν νά θυσιάση τήν μητρικήν στοργήν, διά τόν σαρκικόν υἱόν της, χάριν τῆς ἀγάπης της διά τήν Ὀρθόδοξον Πίστιν». Διάπυρος πρός τόν ‘Αναστάντα Κύριον εὐχέτης + Ὁ Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος