ΣΧΟΛΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ ΤΩΝ ΡΩΣΩΝ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ ΠΕΡΙ ΤΩΝ "ΜΑΤΘΑΙΚΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ"

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΣ ΗΤΟΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΣ ΕΠΙ ΘΕΜΑΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ, ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ, ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΟΣ ΤΗΣ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΥ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Ἔκδοσις τῆ συνεργασία καί τη συμβολῆ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Ἐπιτρόπων – ὑπευθύνων : 1) Τοῦ ἐν Στρογγύλη 4οοχιλιόμ. Κορωπίου Μαρκοπούλου Ἱεραποστολικοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Κέντρου ( Επισκοπείου) Τιμίου Σταυροῦ καί Ἁγίας Αικατερίνης, 2) Τοῦ ἐν Καρέα Ἱεραποστολικοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Κέντρου Ἁγίου Σπυρίδωνος Αγίων Πατέρων (Λεωφόρος Αγ. Ιωάννου Καρέα 56), 3) Τοῦ ἐν Ἀχαρναίς Μητροπολιτικοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Δημητρίου (Μητροπ. Χρυσάνθου 11) καί 4) Τῆς εν Πλάτωνι Αχαρνῶν (Μενιδίου) «Ἱεραποστολικοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Κέντρου» ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΟΥΜΕΛΑ ΑΘΗΝΙΩΤΙΣΣΗΣ ΚΑΙ ΑΓΙΩΝ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΩΝ» (Ανδρέου Συγγροῦ 55-59). ΤΕΥΧΟΣ 733 - ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2012 ΣΥΝΤΟΜΑ ΣΧΟΛΙΑ ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΛΕΓΟΜΕΝΗΣ ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΣ Η ΕΝ ΕΤΕΙ 1971 ΑΝΤΙΦΑΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΤΩΝ ΡΩΣΩΝ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΛΕΓΟΜΕΝΗΣ ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΣ. Αὕτη ἐξεδόθη κατά Σεπτέμβριον τοῦ 1971 κατόπιν ὑποδείξεως, απαιτήσεως και φορτικῶν πιέσεων τῶν Φλωρινικῶν, οἱ ὁποῖοι ηθελον να φέρουν εἰς πέρας την βλάσφημον γνωμάτευσιν του πρώην Φλωρίνης Χρυσοστόμου, την ὁποίαν ἔγραψε το 1950 οὗτος διά να ἀκυρώση τις χειροτονίες τοῦ 1948). Ἡ ἀπόφασις αὕτη δεν ὑπεγράφη ὑπό τῆς ὁλομελείας τῆς Συνόδου τῶν Ρώσων τῆς Διασπορᾶς, ἀλλά μόνον ὑπό τοῦ Γραμματέως αὐτῆς τοῦ Μανχάταν Λαύρου και ἡ ὁποία ἐν τέλει ἄκρως ἀντιφατική και ἄκρως ἀθεολόγητος. Ἐάν δε ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν και αἱ ἐπιστολαί τοῦ Μητροπολίτου Φιλαρέτου τοῦ και Προέδρου τῆυς Συνόδου, ὅτι δεν ἔλαβε χώραν χειροθεσία πραγματική, ἤτοι ἐπί σχισματικών, αλλά μία τυπική πράξις συγχωρητικῆς εὐχῆς, τότε δυνάμεθα να εἴπωμεν ὅτι ἡ ἀπόφασις αὕτη πέραν τοῦ ἀντιφατικοῦ της ἦτο και ἀθεολόγητος, ἑπομένως ἔμεινε ἕνα γράμμα κενόν…., λόγος διά τον ὁποῖον ἐθεωρήθη ἀπ’ ἀρχῆς ὡς ἄκυρος ἀπόφασις. ΔΙΑΤΙ ΟΙ ΠΕΡΙ ΤΟΝ ΝΙΚΟΛΑΟΝ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΗΡΝΗΘΗΣΑΝ ΤΟΣΟΝ ΠΕΙΣΜΟΝΩΣ ΝΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΟΥΝ ΤΑ ΤΟΣΟΝ ΕΞΩΦΘΑΛΜΩΣ ΒΛΑΣΦΗΜΑ ΑΠΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΕΥΜΑΤΑ; Μάς ἐρωτοῦν τινές: Διατί οἱ περί τόν κ. Νικόλαον Ἀρχιερεῖς ἠρνήθησαν τόσον πεισμόνως νά καταδικάσουν τά τόσον ἐξώφθάλμως βλάσφημα κατά τῆς Ὁμολογίας καί Ἀποστολικῆς μας Διαδοχῆς Ἀπαλλακτικά Βουλεύματα, τά ὁποῖα στηρίζονται εἰς τήν βλάσφημον καί ἄκυρον (ὡς μή ὑπογραφεῖσαν ὑπό τῆς Συνόδου) καί ἀντορθόδοξον ὡς μή δηλουσαν τήν καθαράν Ὁμολογίαν τῆς Πίστεως, ἀπόφασιν τῶν Ρώσων τῆς Διασπορᾶς), ἐνῶ ἐπεδείξαντο τόσην σπουδήν εἰς τό νά καταδικάσουν ἐν ἔτει 2007 τήν μηδἐποτε γενομένην δεκτήν ὡς «χειροθεσίαν ἐπί σχισματικῶν»; Καί ἀκόμη ἐρωτοῦν διατί οι Νικολαίτες δέν κατεδίκασαν τάς ὑπαναχωρήσεις τινών εξ αυτων, καθ’ ἅς δῆθεν εἴμεθα ὅλοι ἀπό «χειροθετημένους» κλπ, ὅπως κατεδίκασαν τότε καί καθήρεσαν τόν Κορινθίας Καλλιστον, ὅταν ἐδήλωσε ὑπαναχωρήσας ὅτι ἐδέχθη χειροθεσίαν ὡς πρώην σχισματικός, ενω μέχρι τότε ελεγεν τά αντίθετα; Ἡ ἀπάντησις, τήν ὁποίαν δίνομεν εἰς τούς ερωτῶντας εἶναι ἁπλῆ, ἀλλά καί αὐτονόητος. Ὅτι δηλαδή ἐάν κατεδίκαζαν τά Απαλλακτικά Βουλεύματα, καί τάς βλασφήμους ὑπαναχωρήσεις των, δέν θά ἀνεγνωρίζοντο ουδέποτε ὑπό τῶν Φλωρινικῶν καί ὑπό τοῦ κ. Χριστοδούλου καί των εκείνω επόμενων νεοημερολογιτῶν, (ως προέβλεπον τά σχέδια της «λύσεως τού παλαιοημερολογιτικού» κατά Χριστόδουλον), ἀφοῦ αμφότεραι αι πλευραί ειχον δηλώσει ὅτι από τούς Ματθαιϊκούς ‘Επισκόπους θά ἀναγνωρίσουν μόνον εκείνους οι οποίοι θά αποδεχθούν τήν χειροθεσία τοῦ 1971 ὡς δηθεν κατά τόν Η’ Κανόνα τ[ης Α΄ Οικουμενικής Συνόδου γενομένην, ἤτοι ὡς ἐπί σχισματικῶν. Διότι, εν προκειμένω, σκοπός τῶν ξένων Κέντρων ητο καί ειναι, οπως νοθευομένης τῆς γνησίας Ὀρθοδόξου Ὁμολογίας καί μολυνομένης τῆς ἀνοθεύτου Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς (χειροτονίαι 1935, 1948 καί εξής), ητοι καταργουμένης καί αφανιζομένης της Γνησίας ‘Ορθοδόξου Εκκλησίας νά νά γίνη ἡ επίσημος ἀναγνώρισις των Ματθαικών ὑπό τῶν Φλωρινικῶν καί εν συνεχεία υπό τοῦ κ. Χριστοδούλου, καί νά ἐπέλθη οὕτω ἡ συνύπαρξις παλαιοημερολογιτῶν καί νεοημερολογιτῶν Οἰκουμενιστῶν, ητοι η ενταξις των παλαιοημερολογιτων εις τόν νεοημερολογιτισμόν καί η αφομοίωσίς των από τόν ευρύτερον οικουμενισμόν. Ὅσον ἀφορᾶ δέ τήν ἐπίκλησιν τινῶν τῆς διατυπώσεως »υπό οἱανδήποτε ἔννοιαν καί ἄν εγινε», ἀς γνωρίζουν οἱ πάντες, ὅτι καί ὁ υπαναχωρήσας Κορινθίας Καλλιστος ὡμίλησεν σαφῶς εκ των υστέρων βεβαίως περί χειροθεσίας ἐπί σχισματικῶν, αλλά καί τά ‘Απαλλακτικά Βουλεύματα αυτό λέγουν, ὁ δέ Παχώμιος εἰς ἐπιστολήν του πρός τόν Κιτίου ‘Επιφάνειο ἐν ἔτει 1977 ὁμιλεῖ ἀπεριφράστως περί τῆς ἐπί σχισματικῶν χειροθεσίας. Ἰδού τί ἀκριβῶς ἐπιστέλλεται ουτος εἰς τόν Κιτίου Ἐπιφάνειον τήν 1ην Μαίου 1977, σχετικώς μέ τήν δοθείσαν εξ αρχής υπό της Εξαρχίας ερμηνείαν οτι τήν χειροθεσίαν εδέχθησαν ως «συγχωρητικήν ευχήν» καί ουδέν πλέον. Ιδού τί γράφει ο τότε Αργολίδος Παχώμιος: « ... Οὕτως οὖν ἐχόντων τῶν πραγμάτων ἐξαναγκαζόμεθα ἵνα προβάλλωμεν Ὑμῖν μίαν ἁπλουστάτην ἐρώτησιν. Λοιπόν ἅγιε τοῦ Θεοῦ, μᾶς συγχωρεῖτε, ὅτε εὑρίσκεσθε ἐν τῆ ἀλλοδαπῆ χώρα τῆς Ἀμερικῆς, κατά τό ἔτος 1971, κατά μήνα Σεπτέμβριον, ἔνθα τῶ καιρῶ ἐκείνω ἐδέχθητε τήν χειροθεσίαν παρά τῶν Ρώσων τῆς Διασπορᾶς, καί ταύτην ἐδέχθητε βάσει τοῦ Η΄ Κανόνος τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, πῶς τότε ἅγιε Δέσποτα δέν ὑπῆρχε ἤ οὐχ εὑρίσκετο ἐν Ὑμῖν ἱερόν Πηδάλιον, ἵνα ἀνατρέξητε καί ἀναγνώσητε καί διαπιστώσητε τί ἀκριβῶς κελεύει καί διατάσσει ὁ Η΄ αὐτός Ἱερός Κανών τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδουτ; Ὅστις φυσικά κελεύει καί διατάσσει, ὅτι οἱ Σχισματικοί ἐρχόμενοι εἰς τήν Καθολικήν Ἐκκλησίαν, δέον ἵνα χειροθετοῦνται καί οὕτω νά ἑνώνωνται μετ’ Αὐτῆς. ‘Ακούετε ἅγιε Δέσποτα, οἱ σχισματικοί νά ΧΕΙΡΟΘΕΤΟΥΝΤΑΙ ἡνίκα προσέλθωσιν εἰς τήν Καθολικήν Ἐκκλησίαν καί τότε νά θεωροῦνται νόμιμοι καί νά ἔχωσι τό δικαίωμα ἵνα μένωσιν ἐν Αὐτῆ. Ἤ μή τι ἕτερον τέλος πάντων εἶναι τό βαθύτερον νόημα τοῦ Κανόνος, ἐάν δέν ὑπῆρχε θέμα Σχίσματος; Διότι οὐδέποτε μᾶς εἴχατε δηλώσει ἀνά τό ἐπίμηκες παρελθόν, ὅτι ὑπήρξατε κἄν ποτέ, οὔτε κατά διάνοιαν σχισματικοί!!!! ‘Ακροάζεσθε Ἅγιε Δέσποτα καί ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, τί ἦχοι εἶναι οὗτοι, οἵτινες προέρχονται ἀπό τήν κροῦσιν τῶν Ἱερῶν Κανόνων. ... Ἴσως ἀντείπητε, ὅτι κατά μείζονα λόγον πταίουσιν οἱ προχειροθετηθέντες ὑμῶν καί ὅτι ὑμεῖς πταίετε κατά τρίτον λόγον καί ἐν συνεχεία ἅπαντες οἱ συναποδεχθέντες τήν χειροθεσίαν. Ναί ἅγιε τοῦ Θεοῦ καί εὐλογημένε μου. Ἀλλά καθό ‘Επίσκοπος μέ ἀδέσμευτον συνείδησιν ἔδει σε ἵνα στεντορεία τῆ φωνῆ, ἐάν φυσικά εἴχετε ἀντιληφθῆ τῶ τότε καιρῶ, ὅτι ἐπίπτετε εἰς κάποιαν παγίδα ἥν εἶχον προετοιμάσει οἱ καλοθεληταί μας. Ὅθεν μέ φωνήν ἰσχυράν καί κρυσταλλίνην ἔπρεπε νά εἴχατε διαμαρτυρηθῆ ἐνώπιον Ἐκκλησίας, Κλήρου, Λαοῦ καί τῆς Ιστορίας. ‘Ενῶ ἡ ἐκ τῶν ὑστέρων καί ἐν τοῖς ἐσχάτοις καιροῖς διαμαρτυρία, καί τοῦτο ὑποψιθύρως ἐνώπιον ἀνευθύνων προσώπων, θεωρεῖται ὑστερόβουλος. Διότι συνέχεται ἐκ συγκρουομένων φάσεων καί ἀντιφάσεων. Ἑπομένως εἶναι ἀσθενής καί ἀμφίβολος». Επεται συνεχεια