Σαραντος Καργακος ο αιωνιος δασκαλος της ελληνικης αυτοσυνειδησιας.

Σαράντος Καργάκος, ο αιώνιος δάσκαλος της ελληνικής αυτοσυνειδησίας🇬🇷🛡️ Σαν σήμερα, πριν από επτά χρόνια,ο Σαράντος Καργάκος πέρασε από τον χρόνο στην αιωνιότητα και ανηφόρισε προς την Άνω Ελλάδα, εκεί όπου κατοικούν οι μεγάλοι δάσκαλοι του Γένους. Η αναχώρησή του δεν σήμανε τέλος, αλλά μετάβαση. Ο λόγος του, σμιλεμένος από ιστορική γνώση, φιλολογική ακρίβεια και βαθιά αγάπη για τον Ελληνισμό, εξακολουθεί να συνοδεύει το παρόν και να φωτίζει τη διαδρομή του. Επτά χρόνια μετά, η παρουσία του παραμένει αισθητή μέσα από τα βιβλία, τις παρεμβάσεις και τη στάση ζωής που δίδαξε. Η φωνή του συνεχίζει να υπενθυμίζει ότι η ιστορία δεν είναι απλή αφήγηση γεγονότων, αλλά σχολείο ευθύνης και αυτογνωσίας. Σε μια εποχή όπου η μνήμη συχνά υποχωρεί μπροστά στην ευκολία της λήθης, ο Καργάκος στέκει ακόμη ως σταθερό μέτρο, καλώντας τον Ρωμιό να θυμηθεί ποιος είναι και ποια διαδρομή κουβαλά. ~Αντί μνημοσύνου 🕯️~ "Κάποτε ὁ Ρωμιὸς εἶχε Μεγάλη Ἰδέα γιὰ τὸ Γένος του.Σήμερα ἔχει Μεγάλη Ἰδέα γιὰ τὸ ἄτομὸ του.Γι’ αὐτὸ ἔχει μισομπεῖ στὸ μεγάλο παγκόσμιο κλουβί. Κάποια ἀρχαία φωνή ὅμως τὸν ἐμποδίζει νὰ μπεῖ ὅλος." (Σαράντος Ι. Καργάκος) Υπάρχουν άνθρωποι που δεν γεννιούνται απλώς για να διαβούν τον χρόνο, αλλά για να τον ερμηνεύσουν, να τον φωτίσουν και να τον παραδώσουν ακέραιο στις επόμενες γενιές. Ο Σαράντος Ι. Καργάκος ανήκει αναμφισβήτητα σε εκείνη τη σπάνια χορεία των δασκάλων που δεν περιορίστηκαν στη μετάδοση γνώσεων, αλλά ανέλαβαν την ιερή αποστολή της διαφύλαξης της ελληνικής αυτοσυνειδησίας. Ήταν φιλόλογος, ιστορικός και συγγραφέας, μα πάνω απ’ όλα ήταν ένας Ρωμιός δάσκαλος, ένας φύλακας της μνήμης του Έθνους. Το έργο του, ανεπανάληπτο τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά, απλώνεται σαν ιστορικός χάρτης από τα βάθη της αρχαιότητας έως τη νεότερη Ελλάδα. Όμως το μεγαλείο του Σαράντου Καργάκου δεν κρύβεται μόνο στο πλήθος και την ακρίβεια των ιστορικών πληροφοριών που μετέδωσε. Εδράζεται κυρίως στην μοναδική ικανότητά του να αποτιμά την ιστορία και να τη μεταστοιχειώνει σε ωφέλιμο οδηγό για τη σύγχρονη εποχή. Δεν αντιμετώπιζε το παρελθόν ως μουσειακό έκθεμα, αλλά ως ζωντανό εργαστήρι σκέψης και αυτογνωσίας.Ανέδειξε τα μεγάλα επιτεύγματα του Ελληνισμού χωρίς να τα μυθοποιεί αλλά φώτιζοντας τα σφάλματα, τις διχόνοιες και τις εσωτερικές μας ήττες όχι για να μειώσει, αλλά για να διδάξει. Για τον αείμνηστο δάσκαλο, η ιστορία όφειλε να υπηρετεί τη ζωή να εμπνέει από τα θετικά και να παιδαγωγεί μέσα από τα αρνητικά, ώστε ο σύγχρονος Έλληνας να βαδίζει στο παρόν με επίγνωση, κριτικό πνεύμα και ευθύνη. Μέσα από τις σελίδες του παρελαύνει ολόκληρη η πορεία του Ελληνισμού η αρχαία Ελλάδα των πόλεων–κρατών, της φιλοσοφίας, της τραγωδίας και της πολιτικής σκέψης,η ελληνιστική εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όπου ο Ελληνισμός ξεπέρασε τα γεωγραφικά του όρια και έγινε οικουμενικός, μεταφέροντας τη γλώσσα, την παιδεία και το πνεύμα του από τη Μακεδονία έως την Αίγυπτο, τη Μεσοποταμία και την Ινδία. Για τον Καργάκο, ο Αλέξανδρος δεν ήταν απλώς στρατηλάτης, αλλά φορέας μιας κοσμοϊστορικής αποστολής να μεταβάλει τον ελληνικό πολιτισμό σε παγκόσμιο μέτρο σκέψης και ζωής. Από εκεί, η ιστορική του αφήγηση συνεχίζεται αδιάσπαστα στη ρωμαϊκή και βυζαντινή περίοδο, όπου η ρωμαϊκή πολιτειακή μορφή γέμισε με ελληνικό περιεχόμενο. Η γλώσσα, η παιδεία, η θεολογία και η πνευματική ακτινοβολία του Βυζαντίου αναδεικνύονται στο έργο του ως η φυσική συνέχεια του ελληνικού κόσμου. Ο Καργάκος κατέδειξε με καθαρό λόγο ότι το Βυζάντιο δεν υπήρξε μια «ξένη» αυτοκρατορία, αλλά ο ιστορικός κορμός της Ρωμιοσύνης, ο κρίκος που κράτησε τον Ελληνισμό ζωντανό μέσα σε αιώνες καταιγίδων. Και όταν φτάνει στη νεότερη ιστορία, στους αγώνες του Γένους, στο 1821 αλλά και στις παλινωδίες του εθνικού διχασμού και της μικρασιατικής καταστροφής,στις θυσίες και στις διαψεύσεις του σύγχρονου ελληνικού κράτους, η γραφή του δεν χαρίζεται. Δεν εξωραΐζει, δεν ωραιοποιεί παρά μόνο διδάσκει. Υπενθυμίζει ότι η ιστορία δεν είναι παραμύθι, αλλά πεδίο ευθύνης. Ότι δεν διαπρέπουν πάντοτε οι απόγονοι του Λεωνίδα, αλλά συχνά οι Εφιάλτες και οι Νενέκοι και γι’ αυτό η γνώση του παρελθόντος είναι πράξη αντίστασης. Σε μια εποχή όπου περισσότερο από ποτέ ανιστόρητοι αναθεωρητές επιχειρούν να αποδομήσουν την έννοια της ιστορικής συνέχειας και να μετατρέψουν την ιστορία σε ιδεολογικό εργαλείο, ο Σαράντος Καργάκος στάθηκε όρθιος. Με τη γραφίδα του πολέμησε όχι με κραυγές, αλλά με γνώση, τεκμηρίωση και παιδεία. Έδειξε ότι ο Ελληνισμός αποτελεί μια ενιαία ιστορική διαδρομή, από τον Όμηρο και τον Αλέξανδρο έως την Κωνσταντινούπολη και τη σύγχρονη Ελλάδα. Το έργο του δεν είναι απλώς βιβλία σε ράφια, είναι φάρος μέσα στη σύγχυση, σχολείο αυτογνωσίας για τον Ρωμιό που αναζητά τη θέση του στον κόσμο. Μέσα από τα γραπτά του, ο Έλληνας θυμάται ποιος είναι, από πού έρχεται και τι οφείλει να υπερασπιστεί. Γιατί, όπως ο ίδιος πίστευε, τα Έθνη δεν χάνονται όταν ηττώνται, αλλά όταν ξεχνούν. Υπήρξε ο αιώνιος δάσκαλος που δίδαξε ότι η ελληνική ταυτότητα δεν είναι σύνθημα, αλλά βίωμα, γνώση και ευθύνη και όσο υπάρχουν Έλληνες που διαβάζουν, που σκέφτονται και που αρνούνται να παραδώσουν τη μνήμη τους στη λήθη, η φωνή του θα παραμένει ζωντανή να θυμίζει, να διδάσκει και να μας καλεί να σηκώνουμε το κεφάλι και να πορευόμαστε όρθιοι μέσα στον χρόνο. Κλείνοντας, νιώθω την ανάγκη να πω ένα μεγάλο, ειλικρινές ευχαριστώ. Όχι τυπικό, αλλά προσωπικό. Ευχαριστώ τον Σαράντο Ι. Καργάκο γιατί μέσα από τα βιβλία και τη διδασκαλία του με βοήθησε να καταλάβω καλύτερα ποιος είμαι, από πού έρχομαι και τι ευθύνη κουβαλώ ως Έλληνας. Με βοήθησε να δω την ιστορία όχι ως σχολικό μάθημα, αλλά ως καθρέφτη αυτογνωσίας και ως πυξίδα ζωής. Σε καιρούς σύγχυσης, ισοπέδωσης και λήθης, η φωνή του στάθηκε για μένα στήριγμα, αντίσταση και υπενθύμιση ότι η μνήμη δεν είναι βάρος, αλλά δύναμη. Και γι’ αυτό, όσο κι αν πέρασε στον χρόνο, παραμένει παρών ως δάσκαλος, ως συνοδοιπόρος σκέψης, ως χρέος ευγνωμοσύνης. Αιώνια σου ή μνήμη μεγάλε μας Δάσκαλε!!✝️ ✍ Στυλ. Καβάζης