ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠ᾿ ΑΡΙΘΜ. 131/ 23-5-2000 «ΑΝΑΓΚΑΙΑΝ ΚΑΙ ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΙΝ ΕΠΙ ΤΗΣ ΥΠ᾿ ΑΡΙΘΜ. 1100/2-4-2000 ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ - ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ ΤΟΥ ΣΕΒ/ΤΟΥ κ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ»

ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ 194 00 Τ.Θ. 54 ΚΟΡΩΠΙ ΑΤΤΙΚΗΣ ΤΗΛ. 210.6020176, 210.6021467, 210 2466057 .ΑΠ. 253 ᾿Εν Κορωπίῳ τῇ 9/22 ᾿Ιουνίου 2002 ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠ᾿ ΑΡΙΘΜ. 131/ 23-5-2000 «ΑΝΑΓΚΑΙΑΝ ΚΑΙ ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΙΝ ΕΠΙ ΤΗΣ ΥΠ᾿ ΑΡΙΘΜ. 1100/2-4-2000 ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ - ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ ΤΟΥ ΣΕΒ/ΤΟΥ κ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ» «....Διά τό θέμα τοῦ θεολογικοῦ διαλόγου: Μαζί μέ τό ὑπ᾿ ἀριθμ. 104/29-2-2000 ῾Υπόμνημά μου, καταγγέλλετε καί τά προηγούμενα σχετικά, καί σχετικά, ὡς γνωστόν εἶναι τό ὑπ᾿ ἀριθμ. 92/3-12-99 ῾Υπόμνημα-᾿Αναφορά μου καί τό ὑπ᾿ ἀριθμ. 98/31-12-1999 ἔγγραφόν μου πρός τόν Μακαριώτατον, σχετικά μέ τό θέμα τοῦ θεολογικοῦ διαλόγου., διότι καί αὐτά ἡ ἐπιστολή σας τά χαρακτηρίζει ὡς "ὑβριστικά" καί τά ἐντάσσει εἰς τήν "κακήν τακτικήν μου". Οὔτε, ὅμως εἰς αὐτά ὑπάρχουν, ὅσα μᾶς συκοφαντεῖτε, ἐκτός καί ἄν διά τήν Σεβασμιότητά σας, τό ὅτι προωθοῦμε τόν ἐν ἀγάπῃ καί άληθείᾳ Θεολογικόν Διάλογον καί ἀνθιστάμεθα κατά τῆς προωθουμένης παρωδίας διαλόγου, ὅπως καί κατά τῶν τεχνητῶν ἐμποδίων, δι ὧν ἤδη ἐματαιώθη εἰς αὐτήν τήν φάσιν ὁ Θεολογικός Διάλογος, αὐτό εἶναι "ὕβρις"; Καί ἐάν μέν τό κακόν περιωρίζετο μέχρις ἐδῶ καί πάλιν θά ἦτο εὐτελιστικόν καί θά ἀπέβαινε εἰς βάρος καί κατά τῆς ᾿Εκκλησίας, ἀλλά δυστυχῶς δέν περιορίζεται τό θέμα μέχρις ἐδῶ. Μέ τήν τελευταίαν ἐπιστολήν τοῦ Μακαριωτάτου πρός τούς Φλωριναίους, σχετικῶς μέ αὐτόν τόν θεολογικόν διάλογον, ηὐτελίσθημεν καί ἡμεῖς καί τήν ᾿Εκκλησίαν ἠδικήσαμεν, διότι ἔτσι τό θέλησαν οἱ "καλοί σύμβουλοι" τοῦ Μακαριωτάτου. Διά νά μή ἀμφισβητηθοῦν ὅσα γράφω διά τό θέμα τοῦ θεολογικοῦ Διαλόγου παραθέτω τό ὑποδειχθέν ὑπ᾿ ἐμοῦ Σχέδιον, τό ὁποῖον μόλις πρό δεκαπέντε ἡμερῶν διεπίστωσα, ὅτι ἀπερρίφθη! Δι᾿ αὐτοῦ τοῦ σχεδίου ἐπιστολῆς πρός τούς Φλωριναίους, ἀφ᾿ ἐνός δίδεται ἡ ἁρμόζουσα ἀπό Κανονικῆς καί οὐσιαστικῆς ἀπόψεως ἀπάντησις πρός αὐτούς, καί ἀφ᾿ ἑτέρου ὁ Μακαριώτατος παρουσιάζεται, ὡς ἁρμόζει εἰς ἕνα Προκαθήμενο, ἀλλά καί ἐπί τοῦ θέματος συνεπής εἰς τάς ἀρχάς τοῦ ἐν ἀγάπῃ καί ἀληθείᾳ Θεολογικοῦ Διαλόγου. Τό περιεχόμενον τοῦ σχεδίου τῆς ἐπιστολῆς, τό ὁποῖον ἐπροτείναμε, φέρει τόν Μακαριώτατον ᾿Αρχιεπίσκοπον, καί τά μέλη τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, νά μή ἀλλάζουν στάσιν, καί νά μή διανοοῦνται διάλογον - παρωδίαν, ὁ ὁποῖος σκοπεῖ εἰς τόν ἐν τῷ "παλαιοημερολογιτικῷ οἰκουμενισμῷ" "ἕνωσιν", ἀλλά νά θέλουν διάλογον πραγματικόν ἐν ἀγάπῃ καί ἀληθεία. ᾿Εκτός τούτου ἡ ἐπιστολή αὕτη δέν ἀφίστατο οὐδαμῶς τῆς προηγηθείσης ὀγκώδους σχετικῆς ἐπιστολογραφίας τοῦ Μακαριωτάτου. Τό προταθέν ὑφ᾿ ἡμῶν σχέδιον διεμορφώθη καί μέ τό δεδομένον, ὅτι ἡ Συνοδική ᾿Επιτροπή (κατ᾿ ἀπαίτησιν καί ἀπόλυτον εὐθύνην τοῦ κ. Κάτσουρα καί τοῦ Παν/του π. Στεφάνου καί τοῦ Παν/του π. Νεοφύτου) δέν ἐλειτούργησε τήν 5ην Νοεμβρίου, καθότι οὗτοι εἶχον τήν πλειοψηφίαν, (τρεῖς γάρ πρός δύο). Καί ὄχι μόνον δέν ἐλειτούργησε, ἀλλά καί σιωπηλά κατηργήθη. Πρός ἐπίρρωσιν τούτων παραθέτομεν τό προταθέν ὑφ᾿ ἡμῶν σχέδιον: ΠΡΟΣ 1) Τόν ᾿Αρχιεπίσκοπον (τῆς ᾿Ακακιακῆς παρατάξεως) κ. Χρυσόστομον 2) Τόν ᾿Επίσκοπον (τῆς ἰδίας παρατάξεως) κ. Καλλίνικον ᾿Αγαπητοί, χαίρετε ἐν Κυρίῳ ᾿Ισοῦ Χριστῷ τῷ ἐνανθρωπήσαντι. ῾Ο Κύριος εἴη φωτίζων καί ποδηγετῶν ῾Υμᾶς τε καί ῾Ημᾶς, ὥστε τό ἅγιον Αὐτοῦ θέλημα ἐνεργοῦντες νά φθάσωμεν πάντες, ἵνα τό αὐτό λέγωμεν καί πράττωμεν, καί "μή ὦσιν ἐν ἡμῖν μερισμοί καί σχίσματα". Σᾶς γνωρίζομεν, ὅτι τάς ἐπιστολάς ῾Υμῶν (ἀριθμ. Πρωτ. 641/24-7-99 καί Δ.Υ/30-8-99 ἀντιστοίχως) τάς ἐλάβομεν καί ἀφοῦ τάς ἐθέσαμεν ὑπ᾿ ὄψιν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς ῾Ιεραρχίας, κατ᾿ ἀπόφασίν της, τάς διεβιβάσαμεν εἰς τήν ὑφ᾿ ῾Ημᾶς Συνοδικήν ἐπί τοῦ θεολογικοῦ Διαλόγου ᾿Επιτροπήν, τήν Προεδρευομένην ὑπό τοῦ Σεβ/του Μητροπολίτου Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς κ. Κηρύκου, προκειμένου νά τάς λάβῃ ὑπ᾿ ὄψιν, καί ἐνεργήσῃ τά δέοντα, κατά τήν ῾Ιεροσυνοδικήν ἐντολήν, τήν ὁποίαν ἔλαβεν. ῾Η σύνθεσις τῆς ᾿Επιτροπῆς σᾶς ἐγνώσθη μέ τό ὑπ᾿ ἀριθμ. Πρωτ. 3091/23-6-99 ἐπίσημον ἔγγραφον τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου. ῾Ημεῖς ἀπό τῆς θέσεώς μας ἐκφράζοντες καί τήν ὁμόθυμον γνώμην τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, θεωροῦμεν ἀπαραίτητον νά σημειώσωμεν ἐπί τῶν ἐπιστολῶν σας τά κάτωθι, τά ὁποῖα, καθ᾿ ἡμᾶς, ὡς βασικά καί οὐσιώδη, δέον νά τά λάβητε σοβαρῶς ὑπ᾿ ὄψιν. ῾Ο μεθ᾿ ῾Υμῶν Θεολογικός Διάλογος, μετά ἀπό πολλάς ἐπιμόνους καί ἐπιπόνους προσπαθείας, ἤρχισε τάς ἐργασίας του διά κοινῆς συνεδρίας τήν 24-11-1989 (π.ἡ.). Κατ᾿ αὐτήν προσδιωρίσθησαν τά θέματα τοῦ Θεολογικοῦ Διαλόγου, ἐνῶ κατά τήν δευτέραν τοιαύτην, ἡ ὁποία ἐπραγματοποιήθη τήν 8-2-1990, ἀνεκοινώθη ἑκατέρωθεν, ὅτι τά προσδιορισθέτα θέματα τοῦ Θεολογικοῦ Διαλόγου ἔτυχον τῆς Κανονικῆς ἐγκρίσεως ὑπ᾿ ἀμφοτέρων τῶν Συνόδων. Κατόπιν τούτου αἱ ᾿Επιτροπαί ἐπροχώρησαν εἰς τήν μελέτην τοῦ πρώτου θέματος τοῦ θεολογικοῦ διαλόγου: " ῾Η φύσις καί ἡ οὐσία τοῦ κατά τό 1924 ἡμερολογιακοῦ σχίσματος" ( Συνεδρίασις: 28-6-90 καί 3-7-90). ῾Ο Θεολογικός ἐκεῖνος Διάλογος πράγματι μέ τήν χάριν τοῦ Θεοῦ καί μέ τάς ἀμοιβαίας κοινάς προσπαθείας, εὐδοκίμησεν καί ἐπί τοῦ πρώτου, ἀλλά καί ἐπί τοῦ δευτέρου θέματος: "῾Η θέσις τῆς ᾿Εκκλησίας κατά τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ-Οἰκουμενισμοῦ ἑως τό 1935" (Συνεδρίασις: 28-2-91, 18-3-91 καί 26-7-91). ᾿Επί τῶν ὡς ἄνω δύο θεμάτων ὑπεγράφησαν ὑπό τῶν Συνοδικῶν ᾿Επιτροπῶν κείμενα κοινῆς ῾Ομολογίας, τά ὁποῖα κατ᾿ ἐκτίμησιν καί τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, ἀποτελοῦν βασικήν προϋπόθεσιν διά τήν περαιτέρω συνέχισιν τοῦ Θεολογικοῦ Διαλόγου ἐπί τῶν ὑπολοίπων ἐγκεκριμένων θεμάτων. ῾Η ῾Ιερά Σύνοδος καί ἡμεῖς, ἐνθυμούμεθα καί ἀξιολογοῦμεν ἰδιαιτέρως ἐκεῖνα τά θετικά καί σταθερά ἀπό ὸρθοδόξου ἀπόψεως, βήματα καί ἀνεπιφυλάκτως ὁμολογοῦμεν, ὅτι ἐκεῖνος ὁ διάλογος ὑπῆρξε πράγματι Θεολογικός Διάλογος "ΕΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ". Δυστυχῶς εἰς τήν συνέχειαν καί συγκεκριμένως, ὅταν ἐτέθη πρός ἐξέτασιν τό Γ' θέμα: "῾Η διάσπασις τῶν Γ.Ο.Χ. κατά τό 1937" ἐσημειώθη σοβαρά δυσχέρεια εἰς τήν ἀντιμετώπισίν του. Συγκεκριμένα, ὑπενθυμίζομεν, ὅτι ὅπως καί ἐπί τῶν προηγουμένων θεμάτων, οὕτω καί ἐπί τοῦ θέματος τούτου, ὑπό τῆς ὑφ᾿ ἡμᾶς ᾿Επιτροπῆς σᾶς ἀπεστάλη ἡ ἐπ᾿ αὐτοῦ ἀναλυτική Εἰσήγησις, (ἀριθμ. Πρωτ. 2548/17-11-91), ἡ ὁποία, ὡς γνωστόν, δέν ἐνεκρίθη ὑπό τῆς ὑφ᾿ ῾Υμᾶς ᾿Επιτροπῆς. Κατόπιν τούτου ἀπεφασίσθη νά ὑπάρξῃ ἐπί τοῦ θέματος τούτου καί ἐκ μέρους τῆς ὑφ᾿ ῾Υμᾶς ᾿Επιτροπῆς παράλληλος Εἰσήγησις καί κατόπιν νά ἐπανέλθωσι κανονικῶς αἱ δύο ᾿Επιτροπαί. Αὐτό, ὅμως, εἶναι καί τό σημεῖον τῆς διακοπῆς κατά τό 1992, ἀλλά καί τό σημεῖον τῆς ἐπανασυνδέσεως καί συνεχίσεως πάλιν τοῦ Θεολογικοῦ μας Διαλόγου. Κατόπιν τούτων, ὡς ἐκ περισσοῦ σημειώνομεν, ὅτι ἀπόψεις, ὅπως: "νά ἀφήσωμεν τά παλαιά, διότι δέν θά τελειώσωμεν ποτέ καί νά ἑνωθῶμεν μέ μίαν κοινήν ῾Ομολογίαν ἐδῶ καί τώρα κλπ", ἤ "νά συζητήσωμεν μόνον τά σήμερον διαιροῦντα ἡμᾶς", κατά τήν ἄποψίν μας, ἀνατρέπουν τάς βασικάς ἀρχάς τοῦ ἐν ἀγάπῃ καί ἀληθείᾳ Θεολογικοῦ Διαλόγου καί δέν συμβάλλουν εἰς τήν κατά Θεόν προσπάθειάν μας. Καθ᾿ ἡμᾶς αἱ ἀπόψεις αὗται δύνανται νά χαρακτηρισθοῦν ὡς ἀρνητικαί παρεμβάσεις εἰς τήν εὐθεῖαν γραμμήν τοῦ Θεολογικοῦ Διαλόγου, ἡ ὁποία ἐχαράχθη ἀπ᾿ ἀρχῆς. Οὐδείς πρέπει νά ἐπηρεάζεται ἀπό τάς μεθοδείας τῶν λεγομένων διαλόγων παρά τοῖς νεοημερολογίταις - οἰκουμενισταῖς. ῞Οπως ἀντιλαμβάνεσθε, πρέπει νά καταστῇ σαφές καί συνειδητοποιήσωμεν ἅπαντες, ὅτι δέν πρόκειται περί νέου Θεολογικοῦ Διαλόγου, ἀλλά περί συνεχίσεως τοῦ προηγηθέντος καί δή ἐκ τοῦ σημείου ἀκριβῶς ἀπό τό ὁποῖον διεκόπη. Τά θέματα εἶναι ὅλα προσδιωρισμένα καί ἐγκεκριμένα. Διά τήν περί ἡμᾶς ῾Ιεράν Σύνοδον οὐδέν ἤλλαξεν, οὔτε νοεῖται νά προβῶμεν εἰς ἀναθεώρησιν τινά. ῾Ωσαύτως παρακαλοῦμεν νά ἐπιδειχθῇ μεγαλυτέρα προσοχή καί ἰδιαιτέρα εὐαισθησία ἐπί τῶν ὅσων δημοσιεύονται, καί τά ὁποῖα παρεμβάλλονται ὡς ἐμπόδια εἰς τόν Διάλογον. π.χ. ῾Η ὑπ᾿ ἀριθμ. 224/30-9-94 ῾Υμετέρα "Διακήρυξις ᾿Ορθοδόξου ῾Ομολογίας", καθώς καί τό ἄρθρον ὑπό τόν τίτλον: "᾿Απάντησις εἰς τούς Ματθαιϊκούς" (Περιοδικόν "᾿Εκκλησία Γ.Ο.Χ. ῾Ελλάδος", ἀριθμ. τεύχους 17/1997), καί δή οἱ ἰσχυρισμοί "περί διαιρέσεως τῆς μιᾶς ᾿Εκκλησίας είς δύο", περί "κορμοῦ", περί τοῦ σχίσματος τοῦ 1937 ὡς δῆθεν "ἀναιτίου", καθώς καί τό περί ἀναμείξεως εἰς τό σχίσμα ὡς "ἐγκαθέτου" τοῦ μακαριστοῦ π. Εὐγενίου Τόμπρου κλπ. Ταῦτα δέν συμβάλλουν, ἀλλά καί μαρτυροῦν ὄχι καλήν πρόθεσιν, ἤ τουλάχιστον μειώνουν αὐτήν ταύτην τήν ἔννοιαν τοῦ ἐν ἀγάπῃ καί ἀληθείᾳ Θεολογικοῦ Διαλόγου. Εἶναι ἄλλο ἡ δημοσίευσις ὁποιασδήποτε ᾿Εκκλησιολογικῆς ἤ δογματικῆς ἀληθείας καί ἄλλο ἡ δημοσίευσις εἰς ἐπίσημα κείμενα ἀναληθειῶν...᾿Αντιλαμβάνεσθε, ἀγαπητοί, ὅτι, ὅταν λέγωμεν Θεολογικόν Διάλογον, πρέπει ἑκατέρωθεν νά ἐννοῶμεν πραγματικόν Θεολογικόν Διάλογον, καί νά συνειδητοποιῶμεν, ὅτι δι αὐτοῦ σκοποῦμεν εἰς τήν ἐν Χριστῷ καί ἐν τῇ ᾿Εκκλησίᾳ Του ᾿Αληθῆ ἕνωσιν. Πρέπει νά συνειδητοποιηθῇ ἑκατέρωθεν, ὅτι αὐτός ὁ Θεολογικός Διάλογος ἐνέχει ἐν ἑαυτῷ τήν σοβαρότητα καί τήν ἱερότητα ἄλλου, οὕτως εἰπεῖν, "μυστηρίου", διότι πρόκειται περί προσπαθείας πρός σύνδεσμον, τῶν διά τοῦ σχίσματος ἀποκοπέντων καί ἕνωσιν αὐτῶν μετά τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, μετά τῆς ᾿Αληθείας. Τέλος, ἡμεῖς, δέν βλέπομεν κανένα λόγον δι᾿ ἐξωτερικάς ἐκδηλώσεις, προσφωνήσεις κλπ., πολλῷ δέ μᾶλλον ἀναθεώρησιν τῶν ἐγκεκριμένων θεμάτων διά τῆς προτεινομένης "καταρτίσεως ἡμερησίας διατάξεως" κλπ., δεδομένου ὅτι, ὡς προείπομεν, συνεχίζομεν τόν ἤδη ἐπιτυχῶς προωθηθέντα Θεολογικόν Διάλογον καί δέν ἐγκαινιάζομεν νέον. ᾿Επί τούτοις διατελοῦμεν τῇ προσευχῇ καί τῇ δεήσει, ὅπως ὁ Κύριος παράσχῃ πνεῦμα ἀγάπης, εἰλικρινείας καί ταπεινώσεως πρό τῆς ᾿Αληθείας, ἵνα μή βραδύνῃ και ἡ ἡμέρα, καθ᾿ ἥν θά ζήσωμεν τήν χαράν καί τήν εὐλογίαν τῆς ἀληθοῦς ἑνώσεως ἐν τῇ ῾Αγίᾳ τοῦ Του ᾿Εκκλησίᾳ, χάριτι τοῦ δι᾿ ἡμᾶς καί διά τήν ἡμετέραν σωτηρίαν ἐνανθρωπήσαντος Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ. Μετά τῆς ἐν Χριστῷ ἀγάπης καί εἰλικρινείας Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ + Ο ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ Τό ἀνωτέρω, λοιπόν, ἀπαντητικόν κείμενον ἀπερρίφθη ὑπό τοῦ Μακαριωτάτου, διότι ἔτσι προέτειναν οἱ σύμβουλοί του κ. Κάτσουρας, μοναχός Μάξιμος καί ὁ εὐρύτερος κύκλος πού ἐπηρεάζει τάς ἐνεργείας τοῦ Μακαριωτάτου, καί ἀντ᾿ αὐτοῦ ἐστάλη ἡ ὑπό τοῦ κ. Κάτσουρα συνταχθεῖσα ἐπιστολή, ἡ ὁποία ἔχει οὕτω: ᾿Αγαπητοί χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε. ῾Ο Κύριος εἴη φωτίζων καί ποδηγετῶν ῾Υμᾶς τε καί ῾Ημᾶς, ἵνα τό ῞Αγιον Αύτοῦ θέλημα ἐνεργοῦντες φθάσωμεν, ὥστε πάντες τό αὐτό λέγωμεν καί πράττωμεν καί μή ὦσιν ἐν ἡμῖν μερισμοί καί σχίσματα. ᾿Επί τῶν ἐπιστολῶν ῾Υμῶν (ἀριθμ. Πρωτ. 641/24-7-99 καί ἀπό 30-8-99 ἀντιστοίχως) σᾶς γνωρίζομεν, ὅτι τάς ἐλάβομεν καί ἀφοῦ τάς ἐθέσαμεν ὑπ᾿ ὄψιν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς ῾Ιεραρχίας τῆς 20-10-99 κατ᾿ ᾿Απόφασιν Αὐτῆς διεβιβάσθησαν εἰς τήν ἡμετέραν Συνοδικήν ᾿Επιτροπήν ἐπί τοῦ Θεολογικοῦ Διαλόγου - ὡς ἔχουσαν τήν ῾Ιεροσυνοδικήν ἐντολήν καί ἡ ὁποία ἐγνώσθη ῾Υμῖν διά τοῦ ὑπ᾿ ἀριθμ. Πρωτ. 3091/23-6-99 ἐπισήμου ἐγγράφου τῆς ῾Ιερᾶς ἡμῶν Συνόδου - προκειμένου νά τάς λάβῃ ὑπ᾿ ὄψιν της εἰσηγηθῇ ἡμῖν σχετικῶς καί ἐν συνεχείᾳ ἐνημερώσωμεν ῾Υμᾶς διά τά περαιτέρω. ῾Ημεῖς διατελοῦμεν τῇ προσευχῇ καί τῇ δεήσει, ὅπως Κύριος παράσχῃ πνεῦμα ἀγάπης, εἰλικρινείας καί ταπεινώσεως ἔναντι τῆς ᾿Αληθείας, ἵνα καί τήν χαράν καί εὐλογίαν τῆς ἐν Χριστῷ ἑνώσεως ἐν τῆ ῾Αγίᾳ Του ᾿Εκκλησίᾳ ζήσωμεν. ᾿Επί δέ τῇ ἐγγιζούσῃ μεγάλῃ ῾Εορτῇ τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως, εὐχόμεθα ῾Υμῖν ὑγείαν ἀδιάπτωτον καί πᾶν ἀγαθόν παρά τοῦ διά τήν ἡμετέραν Σωτηρίαν ἐνανθρωπήσαντος Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ. Μετά τῆς ἐν Χριστῷ ἀγάπης Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ + Ο ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ Αὐτό τό κείμενον ἐδημοσιεύθη ὑπό τῶν Φλωριναίων μέ τό ἑξῆς σχόλιον, τό ὁποῖον πραγματικά μᾶς εὐτελίζει καί εἰς αὐτό ἐδώσαμε ἐμεῖς τό δικαίωμα. ᾿Ιδού τί χαρακτηριστικά ἐσχολίασαν οἱ Φλωριναῖοι: "᾿Από τόν ᾿Αρχιεπίσκοπο τῆς Ματθαιϊκῆς παρατάξεως κ. ᾿Ανδρέαν ἐλάβομεν τήν ἀπό 15-12-99 ἀπάντησιν εἰς τάς ἐπιστολάς τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου μας κ. Χρυσοστόμου (ἀπό 24-7-99) καί τοῦ ᾿Αρχιγραμματέως τῆς ῾Ι. Συνόδου κ. Καλλινίκου (ἀπό 30-8-99) σχετικῶς μέ τήν ἐπανέναρξιν τοῦ διαλόγου, τήν ὁποίαν καί δημοσιεύομεν αὐτούσιον. Λυπούμεθα διότι ἡ πολύμηνος καθυστέρησις εἰς τάς ἀπαντήσεις ὑποδηλώνει ἐκ μέρους των ἀπροθυμίαν διά τήν πρόοδον τῆς διαδικασίας τοῦ διαλόγου. ". (Φωνή ᾿Ορθοδοξίας",(τεῦχος 902/ ᾿Ιαν.-Φεβρ. 2000, σελ. 9). Τά δύο κείμενα εἶναι εὔγλωττα, σαφῆ καί δέν ἐπιδέχονται οὔτε παρερμηνείας, οὔτε "τάχα", οὔτε "δηλαδή". Αὐτό πού τελικά ἐστάλη, ἔχει ἔνα σκοπόν, νά κυλίση ὁ χρόνος καί νά μή προχωρήσῃ ὁ Διάλογος, διότι εἰς τήν Συνοδικήν ᾿Επιτροπήν συμμετέχομεν ἡμεῖς, ὁ ᾿Επίσκοπος Κήρυκος καί ὁ κ. ᾿Ελευθέριος Γκουτζίδης Πέραν αὐτοῦ, ἀπό τό περιεχόμενον τῆς ἐπιστολῆς τοῦ Μακαριωτάτου, τήν ὁποίαν ἐδημοσίευσαν τόσον πρόθυμα οἱ Φλωρινικοί, φαίνεται, ἀφ᾿ ἑνός, ὡς νά "ἀναγνωρίζεται" ἡ Φλωρινική παράταξις, ὡς ἡ....Προϊσταμένη "᾿Εκκλησιαστική ᾿Αρχή", τοῦ Μακαριωτάτου καί τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, πρός τήν ὁποίαν ὁ Μακαριώτατος ἀναφέρεται διά τῆς ἐν λόγῳ ἐπιστολῆς του!, (τί ἄλλο σημαίνει αὐτό τό "εἰσηγηθῇ ἡμῖν καί ἐν συνεχείᾳ ἐνημερώσωμεν ῾Υμᾶς διά τά περαιτέρω"), καί ἀφ᾿ ἐτέρου, καθ᾿ ἡμᾶς, ὅμοιάζει σάν νά τούς λέγει: "μήν ἀνησυχῆτε διότι σιωπηλά ἐθέσαμεν εἰς διαθεσιμότητα τήν Συνοδικήν ᾿Επιτροπήν, ὅταν δέ ὁρίσωμεν νέαν, δέν θά ἔχωμεν προβλήματα" .Τά ἀνωτέρω ἐπιρρωνύονται καί ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι καί πρό καί ἰδιαίτερα μετά τήν 5-11-1999 ὁ κ. Γκουτζίδης ἀντιμετωπίζεται ὡς ἄσπονδος ἐχθρός, ὁ δέ Μακαριώτατος κινεῖ μόνον ἀτυχεῖς "κλήσεις εἰς ἀπολογίαν" κατ᾿ αὐτοῦ, ἐνῶ δέν ἀνησύχησε καί δέν ἐνδιεφέρθη κανείς διά τό γεγονός, ὅτι μετά ἀπό ἐπτά μῆνας (ἤτοι ἀπό τήν 5-11-99, ὅτε ἡ πλειοψηφία τῶν κ. Κάτσουρα, π. Στεφάνου καί π. Νεοφύτου) ἐνεκρώθη οὐσιαστικά ἡ Συνοδική ᾿Επιτροπή! Ταῦτα παρά τό γεγονός, ὅτι ἀπεστείλαμεν ἁρμοδίως καί κανονικῶς τό ὑπ᾿ ἀριθμ. 92/3-12-99 ΥΠΟΜΝΗΜΑ-ΑΝΑΦΟΡΑΝ καί τό ὑπ᾿ ἀριθμ. 98/31-12-99 β' σχετικήν ΑΝΑΦΟΡΑΝ - ΠΡΟΤΑΣΙΝ. ᾿Αντιλαμβάνεται, ὅποιος διαθέτει κοινήν λογικήν, ὅτι ὁ Μακαριώτατος ἐξετέθη μέ αὐτό τό κείμενόν του, καί ἐξέθεσε καί τήν ῾Ιεράν Σύνοδον καί τήν ᾿Επιτροπήν, διότι, ἤδη μετά ἀπό πέντε ὁλοκλήρους μῆνας δέν "ἀνεφέρθη", ὡς ἔχει δεσμευθῇ μέ αὐτήν τήν ἐπιστολήν, καί δέν "ἐνημέρωσε" τούς κ.κ. Χρυσόστομον καί Καλλίνικον, τί εἰσηγήθη ἡ ᾿Επιτροπή Του ἐπί τοῦ θεολογικοῦ Διαλόγου! Τοιοῦτον εὐτελισμόν θεσμῶν, ἀρχῶν καί προσώπων δέν δυνάμεθα νά δικαιολογήσωμεν. Τό χείριστον εἶναι τό γεγονός, ὅτι τινές, ὄχι τυχαίως, παρά τό γεγονός, ὅτι συμβαίνουν τόσον σοβαρά γεγονότα, πού μᾶς ἐκθέτουν, ζητοῦν φαρισαιϊκῶς ἤ ἀφελῶς ἀποδείξεις, ὅτι συντελεῖται ἡ προδοσία, ἤ ὅτι αὐτά ἀποβαίνουν τελικῶ) ἐπ᾿ ὠφελεια τῶν Φλωριναίων. Δέν θά ἤθελα ποτέ νά συμφωνήσω μέ τήν θέσιν τοῦ κ. ᾿Ελ. Γκουτζίδη, μέ τήν ὁποίαν ἔχει δηλώσει ὅτι ὁ κ. Κάτσουρας "δέν μπορεῖ πλέον νά παραμένῃ Διευθυντής τοῦ ΚΗΡΥΚΟΣ, ἄς τόν προσλάβῃ ὡς Διευθυντής του ὁ κ. Καλλίνικος, διότι ἀνεπίσημα τόν ἐξυπηρετεῖ", καί "ὅτι ἔχει εὐθυγραμισθῇ ἀπόλυτα μέ τόν κ. Σαραντόπουλο" (᾿Ελευθ. Γκουτζίδη, Συνημ. 7), ἤ ἀκόμη ὅτι τήν τελευταίαν κίνησιν περί Θεολογικοῦ Διαλόγου "οὐσιαστικά ὑπηγόρευσεν καί ἐπέβαλεν μέσω τοῦ κ. Κάτσουρα ὁ Φλωριναῖος κ. Καλλίνικος", διότι μέ ὅσα τρομερά γίνονται διερωτῶμαι καί ἐγώ τί τέλος πάντων συμβαίνει; Ποιός κατευθύνει τά πράγματα πρός τά ἐκεῖ...». Αὐτά ἐγράψαμε καί καταγγείλαμε περί τοῦ Θεολογικοῦ Διαλόγου εἰς τήν ὑπ᾿ ἀριθμ. 131/19-5-2000 "᾿Αναγκαίαν καί ἐπιβεβλημένην ἀπάντησιν εἰς τήν ὑπ᾿ ἀριθμ. 1100/2-4-2000 ἐπιστολήν - "Καταγγελίαν" τοῦ Σεβ. κ. Νικολάου", τά ὁποῖα ἐκοινοποιήσαμε καί είς τούς λοιπούς Σεβ/τους ᾿Αρχιερεῖς. Παρακαλῶ τόν Σεβασμιώτατον ἐν Χριστῷ ἀδελφόν καί συλλειτουργόν κ. Νικόλαον, καί ἐρωτῶ, διατί δέν ἐλήφθησαν ὑπ᾿ ὄψιν τά ἀνωτέρω. ῎Η μᾶλλον διατί μετά ἀπό αὐτά δέν ἀντιμετώπισαν οἱ Σεβ/τοι ᾿Αρχιερεῖς κατά Θεόν τό θέμα τοῦτο τοῦ Θεολογικοῦ Διαλόγου, παρά μέ τόν γνωστόν παποκαισαρικόν, αὐθαίρετον, αὐταρχικόν, ἀλαζονικόν τρόπον ἤρχισε ὁ πλέον ὕπουλος, ἀλλά καί βάρβαρος διωγμός ἐναντίον μου. Δέν βλέπει, ὅτι καί οἱ "λίθοι κραυγάζουν" ὅτι αὐτή ἦταν ἐντολή ξένων Κέντρων, ἡ ὁποία τούς ἐπεβλήθη διά τοῦ ἐξωεκκλησιαστικοῦ (Φλωρινικοῦ) καί τοῦ ἰδικοῦ μας παρασυνοδικοῦ κατεστημένου; Καί ἄν δέν κατάλαβε ἀκόμη ὁ Σεβασμιώτατος, μέχρι πότε θά συνεχίζεται αὐτή ἡ διωκτική μανία ἐναντίον μου καί ἐναντίον ἄλλων. ῎Ετσι εἶναι οἱ ὑπερασπισταί καί ἀγωνισταί τῆς Πίστεως, ὅπως αὐτοανακηρύσσεται εἰς τά πνευματικά του παιδιά; Μή παραπονῆται, λοιπόν, ὅτι γράφω καί δημοσιεύω, διότι "῞Οταν πίστις τό κινδυνευόμενον, ἡ σιωπή εἶναι ἴδιον ἀρνήσεως". Παραθέτω καί τό τελευταῖον γενικόν μέρος τῆς ἐπιστολῆς, ὅπου ἐρμηνεύεται τρόπον τινά αὐτό τό φαινόμενον: "Κλείομεν δέ αὐτήν τήν ἀπάντησιν - πληροφόρησιν εἰς τήν ὑπ᾿ ἀριθμ. 1100/2-4-2000 ψευδῆ, τρομοκρατικήν καί ἄδικον ἐπιστολήν σας μέ τά κάτωθι: Σεβασμιώτατε ἅγιε ἀδελφέ, μέ τήν ἀκριβῆ τήρησι τῆς Κανονικῆς Τάξεως καί τήν ἀπόδοσιν τῆς δικαιοσύνης, ὅπως γνωμοδοτεῖ καί ὁ π. Εὐστάθιος, διασφαλίζεται πρώστιστα ἡ ἀξιοπρέπεια καί τό κῦρος τῆς ᾿Εκκλησίας, ἐνῶ ἀντιθέτως παραβλάπτεται ἡ᾿Ιδία. Αὐτός εἶναι ὁ λόγος διά τόν ὁποῖον καί ἡμεῖς ἀντέστημεν καί δέν θά παύσωμεν νά ἀνθιστάμεθα κατά τῶν παραβιάσεων τῆς Κανονικῆς Τάξεως, πού ἐσημειώθησαν εἰς τήν περίπτωσιν τῶν κατά τοῦ ῾Ιερομονάχου ᾿Αμφιλοχίου ἐνεργειῶν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου. Δέν ὑπερασπιζόμεθα πρόσωπα, ἄν καί αὐτό ἔχομεν χρέος νά τό κάμνωμεν, ὅταν ἀδικοῦνται, κατά τό "ρύσασθε ἀδικούμενον ἐκ χειρός ἀδικοῦντος", ἀλλά ὑπερασπιζόμεθα τήν ἀλήθεια, τήν Κανονικήν Τάξιν καί τό Δίκαιον. ῾Υπερασπιζόμεθα τό κῦρος καί τήν ἀξιοπρέπεια τῆς ᾿Εκκλησίας. Οὔτε ἀντιγράφομεν τούς πέντε, ὅπως γράφετε, οὔτε ὑβρίζομεν, ὅπως ἀόριστα μᾶς κατακρίνετε, καί μᾶς συκοφαντεῖτε. Σεβόμεθα καί τούς ᾿Εκκλησιαστικούς Θεσμούς καί τά Πρόσωπα, καί ὅ,τι ἔκαμνε ὁ Μακαριώτατος ᾿Αρχιεπίσκοπος μέχρι πρό ὀλίγων μηνῶν ὑπερασπιζόμενος τήν Κανονικήν τάξιν καί τό Δίκαιον, τοῦτο καίτοι μικροί καί ἄσημοι προσπαθεῖ δι᾿ εὐχῶν Σας καί μέ τήν χάριν τοῦ Θεοῦ νά πράττῃ ἡ ἐλαχιστότης μου. ῾Η τακτική μου καί ἡ στάσις μου ὡς ᾿Επισκόπου δέν εἶναι ὅπως τήν χαρακτηρίζετε ἀπαράδεκτος καί δέν βλάπτει τό ἔργον, οὔτε καί τήν ἀξιοπρέπεια τῆς ᾿Εκκλησίας. ῾Η "τακτική" μου καί ἡ "στάσις" μου προκύπτει ἀπό τήν πληθύν τῶν ἐγγράφων παρεμβάσεών μου καί δέν νοεῖται νά μή λαμβάνωνται ὑπ᾿ ὄψιν, οὔτε πολύ περισσότερον νά συκοφαντούμεθα διά τόν λόγον αὐτόν. Δέν ἔχω τό δικαίωμα νά σιωπήσω, ὅταν ὑπάρχῃ ἀδικία, ὅταν παραχαράσσεται ἡ ᾿Αλήθεια, ὅταν παραβλάπτεται ἡ ᾿Εκκλησία, ὅταν καταργεῖται ἡ Κανονική Τάξις, καί ὅταν ἡ ῾ιερά Σύνοδος λειτουργεῖ, ὅπως λειτουργεῖ. Νά εἶσθε βέβαιος καί ἐσεῖς καί πᾶς ἔτερος, ὄτι μέ τήν Χάριν τοῦ Χριστοῦ μας, ἐφ᾿ ὅσον ἀναπνέωμεν, ἐν πάσῃ πνοῇ θά κηρύσσωμεν τήν ἀλήθειαν, ὄχι διότι Αὐτήν τήν κατέχει ἡ ἐλαχιστότης μου, ἀλλά διότι μᾶς τό ζητεῖ ὁ Χριστός μας πού εἶναι ἡ ᾿Αλήθεια, διότι τό ἀπαιτεῖ ἠ ῾Αγία Του ᾿Εκκλησία, διότι Αὕτη φυλάσσει τήν Παρακαταθήκην τῆς ᾿Αληθείας. Εἰς αὐτόν τόν ᾿Αγῶνα σᾶς παρακαλῶ ἐσᾶς πρῶτα πού ἐλευκάνθητε, ὄχι νά συνεργασθῆτε μετά τῆς ἐλαχιστότητός μου, ἀλλά νά ἡγῆσθε καί ἡμεῖς νά συνεργαζώμεθα μεθ᾿ ῾Υμῶν. Τέλος Σεβασμιώτατε, καί πρίν τόν ἐν Χριστῷ τῷ ᾿Αναστάντι Θεῷ ἡμῶν ἀσπασμόν τῆς ἀγάπης καί τῆς συγγνώμης, σᾶς παρακαλῶ νά κρίνετε αὐτήν την ἐπιστολήν, καί νά πιστεύσετε, ὅτι δέν ἀντιδικήσαμεν, διό, ὅπου τυχόν ἐξ ἀνθρωπίνης ἀδυναμίας σᾶς ἀδικήσαμε, ἐφ᾿ ὅσον μᾶς ὑποδείξετε τό ἀδίκημα, ἐτοίμως ἔχομεν νά ζητήσωμεν εἰλικρινῶς συγγνώμην, καί νά διορθώσωμεν, διά νά εἶναι ἡ ἀγάπη, ἡ εἰρήνη καί ἡ ᾿Αλήθεια τοῦ Χριστοῦ μας μέ ὅλους μας καί οὕτω δοξάζεται τό ῎Ονομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος θριαμβευούσης τῆς ῾Αγίας ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ μας". Αὐτά ἐγράψαμεν καί τά ξαναδημοσιεύομεν δι᾿ ἐκείνους τουλάχιστον οἱ ὁποῖοι ἀκόμη δέν ἔχουν καταλάβει τί συμβαίνει καί θέλουν νά γνωρίσουν τήν ἀλήθεια. ᾿Ελάχιστος ἐν ᾿Επισκόποις + ῾Ο Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος