Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΕΚΗΡΥΞΕ ΓΥΜΝΗ ΤΗ ΚΕΦΑΛΗ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΙΝ ΤΗΣ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗΣ ΔΙΑΚΟΠΗΣ ΤΗΣ ΚΥΗΣΕΩΣ

ΚΑΤΑΚΟΜΒΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ +ΙΓΖ: Η ΔΙΟΙΚΟΥΣΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΗΡΥΞΕ ΓΥΜΝΗ ΤΗ ΚΕΦΑΛΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΑΜΒΩΝΟΣ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ ΤΗΣ '' ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ '' ( θεραπευτική διακοπή της κυήσεως ) ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ( ο εμβολιασμός ως δώρο Θεού ) ΑΠΟΔΙΔΟΝΤΑΣ ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΤΙΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ ΚΑΙ ΑΥΤΗ Η ΑΜΑΡΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΣΥΓΧΩΡΗΤΟΣ - ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΡΙΣ - Κανένα από τα εμβόλια COVID-19 που χρησιμοποιούνται στη χώρα μας δεν περιέχει εμβρυικά κύτταρα. Πιο συγκεκριμένα, εμβρυικές κυτταρικές σειρές (όχι ο εμβρυικός ιστός) χρησιμοποιούνται μερικές φορές στη διαδικασία παρασκευής εμβολίων, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων έναντι της COVID-19. Οι εμβρυικές κυτταρικές σειρές προέρχονται από ιστούς εμβρύων από θεραπευτική διακοπή της κύησης και ελήφθησαν εδώ και δεκαετίες (1960, 1973, 1985). Αυτά τα κύτταρα αναπαράγονται έκτοτε στο εργαστήριο και αφαιρούνται πριν από την ολοκλήρωση της παρασκευής των αντίστοιχων εμβολίων. Δεν τίθεται λοιπόν ζήτημα χριστιανικής ηθικής για τη χρήση των εμβολίων, τα οποία σώζουν ζωές. Ἡ ἐλπίδα ἔχει ἀνατείλει γιά ἐπιστροφή στήν κανονικότητα, ἀλλά, κυρίως, γιά τήν ἀνεμπόδιστη συμμετοχή στά Θεῖα Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας, μέ κορύφωση τήν Κοινωνία ὅλων μας κατά τό Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας. Ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, γνωρίζοντας πώς ὁ ἐμβολιασμός ἀποτελεῖ μέγιστη πράξη εὐθύνης ἀπέναντι στόν συνάνθρωπο, συνιστᾶ σέ ὅλους, σέ συνεννόηση μέ τόν ἰατρό τους, νά ἀξιοποιήσουν τό δῶρο αὐτό πού μᾶς χάρισε ὁ Θεός, προκειμένου νά προστατεύσουμε τούς ἑαυτούς μας, ἀλλά καί κάθε ἄνθρωπο «ὑπέρ οὗ Χριστός ἀπέθανε» (Ρωμ. 14, 15). Ο εμβολιασμός αποτελεί μέγιστη πράξη ευθύνης απέναντι στον συνάνθρωπο, ενώ το εμβόλιο κατά του κορωνοϊού δεν έρχεται σε καμία αντίθεση με την Αγιογραφική, Πατερική και Κανονική διδασκαλία της Αγίας μας Εκκλησίας. Κατά συνέπεια, τα μέλη της Εκκλησίας μπορούν ελεύθερα, σύμφωνα με την υπόδειξη του ιατρού τους, να επιλέξουν την πράξη του εμβολιασμού, δίχως τον οποιονδήποτε φόβο ότι αυτή η επιλογή θα έχει επίπτωση στη σχέση τους με τον Θεό και την Εκκλησία ή και σε αυτήν τη σωτηρία τους. ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 3045 Πρός τό Χριστεπώνυμον Πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος Θέμα: «Ἐκκλησία καί ἐπιστήμη στόν ἀγῶνα κατά τῆς πανδημίας» Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά, Τό τελειότερο δημιούργημα τοῦ Θεοῦ εἶναι ὁ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος πλάστηκε γιά νά ζεῖ αἰώνια. Ὁ ἐγωισμός ὁδήγησε τόν ἄνθρωπο στήν πτώση καί ἡ πτώση ἔφερε ὡς συνέπεια τίς ἀσθένειες καί τόν θάνατο. Ὁ Δημιουργός μας, γιά νά ἁπαλύνει τόν πόνο τῶν ἀνθρώπων ἀπό τίς ἀσθένειες, μᾶς χάρισε τήν ἰατρική ἐπιστήμη καί τά φάρμακα. Στήν Παλαιά Διαθήκη ὁ Προφήτης Ἠσαΐας μέ τήν βοήθεια τῆς τότε ἰατρικῆς, ἐθεράπευσε τόν Ἐζεκία. Στήν Καινή Διαθήκη ἐξ ἄλλου, ὁ Ἴδιος ὁ Κύριός μας τονίζει τήν ἀναγκαιότητα τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης λέγοντας: «οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ἰσχύοντες ἰατροῦ, ἀλλ’ οἱ κακῶς ἔχοντες» (Ματθ. 9, 12), πού σημαίνει πώς ὅταν τό σῶμα ἀσθενεῖ, ὑπάρχει ἀνάγκη τῆς συνδρομῆς τῶν ἰατρῶν. Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος ἐπίσης, λίγο πρίν ἀπό τόν θάνατό του, μή ἀντέχοντας τούς πόνους τῆς ἀσθενείας του, ζήτησε ἰατρική φροντίδα στό Ἀρεταίειο Νοσοκομεῖο, ὅπου καί ἐκοιμήθη. Ἀλλά καί ὁ Ἅγιος Λουκᾶς ὁ Ἰατρός, πρωτοπόρος σέ ἰατρικά ἐπιστημονικά ἐπιτεύγματα, χάριζε καί ἐξακολουθεῖ καί μετά τήν κοίμησή του νά χαρίζει, μέ τήν δύναμη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, στούς ἀνθρώπους τήν ὑγεία τοῦ σώματος, ἀλλά καί τῆς ψυχῆς. Στήν ἐποχή μας, ὁ Ὅσιος Πορφύριος ἀνεδείχθη ὁ κατ’ ἐξοχήν Ἅγιος τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων καί, γνωρίζοντας ὅσο κανείς ἄλλος τόν πόνο τῶν ἀσθενῶν, ζητοῦσε ἀπό τούς ἀνθρώπους νά προσεύχονται γιά τόν φωτισμό τῶν ἰατρῶν καί ὅταν τούς ἐπισκέπτεται ἡ ἀρρώστια νά ἀπευθύνονται σέ αὐτούς γιά βοήθεια. Ἔτσι καί σήμερα, ἡ Ἐκκλησία ἐμπιστεύεται τήν ἐπιστημονική κοινότητα τῶν ἰατρῶν, ἡ ὁποία νυχθημερόν ἀγωνίζεται γιά τήν ἀπαλλαγή τῶν ἀνθρώπων ἀπό τήν θανατηφόρο πανδημία. Μέ τόν φωτισμό τοῦ Θεοῦ καί τήν ἐπίπονη προσπάθεια τῶν ἐπιστημόνων ἐρευνητῶν, ἡ ἀνθρωπότητα ἔχει πλέον στήν διάθεσή της τό ἐμβόλιο, τό ὁποῖο εἶναι ἱκανό νά ὑψώσει τεῖχος στήν ἐξάπλωση τῆς πανδημίας. Ἡ ἐλπίδα ἔχει ἀνατείλει γιά ἐπιστροφή στήν κανονικότητα, ἀλλά, κυρίως, γιά τήν ἀνεμπόδιστη συμμετοχή στά Θεῖα Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας, μέ κορύφωση τήν Κοινωνία ὅλων μας κατά τό Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας. Ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, γνωρίζοντας πώς ὁ ἐμβολιασμός ἀποτελεῖ μέγιστη πράξη εὐθύνης ἀπέναντι στόν συνάνθρωπο, συνιστᾶ σέ ὅλους, σέ συνεννόηση μέ τόν ἰατρό τους, νά ἀξιοποιήσουν τό δῶρο αὐτό πού μᾶς χάρισε ὁ Θεός, προκειμένου νά προστατεύσουμε τούς ἑαυτούς μας, ἀλλά καί κάθε ἄνθρωπο «ὑπέρ οὗ Χριστός ἀπέθανε» (Ρωμ. 14, 15). Καί θέλει αὐθεντικῶς νά διαβεβαιώσει πώς αὐτό τό ἐμβόλιο δέν ἔρχεται σέ καμία ἀντίθεση μέ τήν Ἁγιογραφική, Πατερική καί Κανονική διδασκαλία τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας. Ὁ φόβος γιά ὁτιδήποτε εἶναι πρωτόγνωρο συχνά δημιουργεῖ ἀντιδράσεις ἤ καχυποψία μέ ἀποτέλεσμα, πολλές φορές, νά ἀκούγονται φωνές, πού προκαλοῦν σύγχυση καί διαχωρισμό. Αὐτό ὅμως ἔρχεται σέ ἀντίθεση μέ τό αἴτημα τοῦ Κυρίου μας, κατά τήν Ἀρχιερατική Του Προσευχή, «ἵνα πάντες ἕν ὦσι» (Ἰω. 17, 21). Στήν δύσκολη αὐτή συγκυρία χρειάζεται πίστη, σύνεση, ταπείνωση, ὑψηλό αἴσθημα εὐθύνης, ἀλληλεγγύη, ἀγάπη πρός τόν Θεό καί πρός τόν πλησίον διότι ἐάν αὐτά ἐκλείψουν, ὁ φόβος κυριεύει τίς καρδιές τῶν ἀνθρώπων καί κατά τόν Προφήτη Δαβίδ «ἐκεῖ ἐδειλίασαν φόβῳ, οὗ οὐκ ἦν φόβος» (Ψαλμ. 13, 5). Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά, Σᾶς καλοῦμε νά ἀκοῦτε τήν φωνή τῆς ἐπιστήμης καί τῶν εἰδικῶν, οἱ ὁποῖοι πάντοτε μέ ὑψηλό αἴσθημα εὐθύνης ἐνημερώνουν τούς πολίτες, προτείνοντας ἐνδεδειγμένες λύσεις προσαρμοσμένες στήν ἀντιμετώπιση τῶν δυσχερειῶν, πού κάθε φορά προκύπτουν. Πολλές φορές, στά μέσα κοινωνικῆς δικτυώσεως προβάλλονται ἀβασάνιστα ἀπόψεις, οἱ ὁποῖες στεροῦνται ἐπιστημονικότητος, ἀλλά καί ἐκκλησιαστικοῦ πνεύματος. Γι’ αὐτό ἐφιστοῦμε τήν προσοχή, ὑπενθυμίζοντας τά λόγια τοῦ Εὐαγγελιστοῦ τῆς Ἀγάπης Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου «μή παντί πνεύματι πιστεύετε, ἀλλά δοκιμάζετε τά πνεύματα εἰ ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστιν» (Ἰω. Α΄, 4, 1). Παιδιά μας, Καλοῦμε ὅλους σέ πανστρατιά προσευχῆς, ἡ ὁποία ἄλλωστε ἀποτελεῖ καί τό κατ’ ἐξοχήν ὅπλο τῶν Χριστιανῶν, ὥστε μαζί καί μέ τήν τήρηση τῶν ἰατρικῶν ὁδηγιῶν καί μέ τήν βοήθεια τῶν ἐπιστημονικῶν ἐπιτευγμάτων, νά ἐκλείψει ἡ πανδημία καί ἡ ὀσμή θανάτου ἀπό τήν ἀνθρωπότητα καί ὅλοι ἑνωμένοι νά δοξάζουμε τόν Ἀρχηγό τῆς Πίστεώς μας, Ἰησοῦ Χριστό, ὁ Ὁποῖος ἦλθε σέ αὐτόν τόν κόσμο «ἵνα ζωήν ἔχωμεν καί περισσόν ἔχωμεν» (Ἰω. 10, 10). Μετά τῆς ἐν Κυρίῳ ἀγάπης καί πολλῶν πατρικῶν εὐχῶν. † Ὁ Ἀθηνῶν Ι Ε Ρ Ω Ν Υ Μ Ο Σ, Πρόεδρος † Ὁ Μυτιλήνης, Ἐρεσσοῦ καί Πλωμαρίου Ἰάκωβος † Ὁ Γουμενίσσης, Ἀξιουπόλεως καί Πολυκάστρου Δημήτριος † Ὁ Βεροίας, Ναούσης καί Καμπανίας Παντελεήμων † Ὁ Διδυμοτείχου, Ὀρεστιάδος καί Σουφλίου Δαμασκηνός † Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης Ἀνδρέας † Ὁ Ξάνθης καί Περιθεωρίου Παντελεήμων † Ὁ Ἄρτης Καλλίνικος † Ὁ Ἰλίου, Ἀχαρνῶν καί Πετρουπόλεως Ἀθηναγόρας † Ὁ Ζακύνθου Διονύσιος † Ὁ Κηφισίας, Ἀμαρουσίου καί Ὠρωποῦ Κύριλλος † Ὁ Νέας Ἰωνίας, Φιλαδελφείας, Ἡρακλείου καί Χαλκηδόνος Γαβριήλ † Ὁ Γλυφάδας, Ἑλληνικοῦ, Βούλας, Βουλιαγμένης καί Βάρης Ἀντώνιος Ὁ Ἀρχιγραμματεύς † Ὁ Ὠρεῶν Φιλόθεος on Ιουλίου 26, 2021 Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου BlogThis!Μοιραστείτε το στο TwitterΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest Ετικέτες Αιρέσεις, Ιερομ. Γρηγορίου

ΟΛΑ ΣΤΟ ΦΩΣ

Δικαιωνεται ο Νίκος Αντωνιάδης ! Μεγάλη νίκη για τον μαχητικό δικηγόρο και την ελληνική κοινωνία! Όλα στο φως! Ο Νίκος Αντωνιάδης αποκαλύπτει: Προκαταρκτική εξέταση κατά Τσιόδρα – Σύψα – Λίνου Τον αποκάλεσαν τα troll και οι μισθωμένοι δολοφόνοι χαρακτήρων, γραφικό και ψεύτη, του κατέβασαν τη σελίδα στο Facebook, του επιτέθηκαν οιν κυβερνώντες, με όποιο βρώμικο τρόπο μπορούσαν, η Εισαγγελία τον αγνοούσε επιδεικτικά και κατά παράβαση του νόμου και τώρα, οι πολύμηνες καταγγελίες του για τους θανάτους στις ΜΕΘ, έγιναν κοινοβουλευτικό ζήτημα! Ο ΣΥΡΙΖΑ, με ερώτησή του στη Βουλή, ζητά από τον αρμόδιο Υπουργό, να δώσει άμεσα τα ποσοστά θνητότητας στις ΜΕΘ του κάθε νοσοκομείου! Ο πρώην Υπουργός υγείας, Παύλος Πολάκης, έθεσε το θέμα και των χιλιάδων θανάτων που καταγράφηκαν εκτός ΜΕΘ. Ο ΣΥΡΙΖΑ, θεωρεί και καλώς πράττει, ότι κάτι «βρωμάει» με τις υψηλότατες θνητότητες που παρατηρήθηκαν στα ελληνικά νοσοκομεία. Ό,τι φώναζε και κατήγγειλε τόσο καιρό δηλαδή, ο μαχητικός δικηγόρος για τους ύποπτους, ως και σκόπιμους θανάτους ανθρώπων μέσα στις ΜΕΘ και στα κρεβάτια των θαλάμων νοσηλείας Covid. Να λοιπόν, που έφτασε η ώρα, τα κόμματα, να ζητήσουν εξηγήσεις από τους υπεύθυνους – ανεύθυνους του Υπουργείου Υγείας. Συνάνθρωποί μας διασωληνώνονταν χωρίς πραγματικό λόγο, με αποτέλεσμα να επιδεινωθεί η υγεία τους δραματικά. Άλλους τους έδεναν στα κρεβάτια τους και τους στερούσαν την επικοινωνία με τα συγγενικά τους πρόσωπα. Άλλους ασθενείς, τους άφηναν χωρίς νερό και τροφή, άλλους τους είχαν ημίγυμνους κάτω από air condition και ανοιχτά παράθυρα και πολλούς, το νοσηλευτικό προσωπικό, τους χλεύαζε κατά τρόπο απάνθρωπο και κτηνώδη. Είναι φρικτά όσα έχει καταγγείλει όλους αυτούς τους μήνες ο Νίκος Αντωνιάδης. Είναι εξίσου φρικτά, όσα έχουν καταγγείλει οι συγγενείς των ασθενών. Η δική μας εκτίμηση είναι, ότι έχει συντελεστεί σφαγή στα ελληνικά νοσοκομεία, ώστε να διατηρηθεί ζωντανό το αφήγημα του Covid στην κοινωνία, να συνεχιστούν τα πολύ βολικά για την κυβέρνηση lockdown , να διατηρηθεί ο πανικός και η αναστολή Συνταγματικών Ελευθεριών, να οδηγηθούμε στα εμβόλια και σε νέο-ναζιστικούς διαχωρισμούς της κοινωνίας. Στα νοσοκομεία Αγρινίου, Κερκύρας και Πύργου, καταγράφηκαν θνητότητες έως 100%. Θα βρεθούν και άλλα. Είναι πολύ θετικό που η Αξιωματική αντιπολίτευση, έστω και αργά, δείχνει να αφυπνίζεται από τον πολύμηνο λήθαργό της. Να μην εγκαταλείψουν την προσπάθεια αναδείξεως της αλήθειας. Να μην συμβιβαστούν και να μην συμψηφίσουν τα εγκλήματα στα νοσοκομεία, με άλλες δικές τους βρώμικες υποθέσεις που ερευνά η κυβέρνηση. Να διερευνηθεί επίσης, εάν ασθενείς, δηλώθηκαν ψευδώς ως θάνατοι Covid, για να διατηρηθεί το Μητσοτακικο-Τσιοδρικό αφήγημα. Να κληθούν οι υπεύθυνοι της Facebook στην Ελλάδα, στο Κοινοβούλιο και να απολογηθούν για το κατέβασμα της σελίδας του Νίκου Αντωνιάδη, όταν αποδεικνύεται, εκ των πραγμάτων, από τις πολιτικές εξελίξεις, ότι λειτούργησε υπέρ του δημοσίου και κοινωνικού συμφέροντος, αναδεικνύοντας τις φρικαλεότητες, τα ψεύδη, τις παρατυπίες και τον ενδεχόμενο δόλο των θεραπόντων ιατρών των νοσοκομείων. Ουδείς θα γνώριζε στη χώρα τι πραγματικά συμβαίνει στα νοσοκομεία, εάν δεν υπήρχε ο Νίκος Αντωνιάδης. Αντί η Πολιτεία και οι δικηγορικοί σύλλογοι να τον επιβραβεύσουν, επέτρεψαν τον εξοστρακισμό του από το Facebook, στερώντας του το δημόσιο λόγο και κατ’ επέκταση τη φωνή των ασθενών και των συγγενικών τους προσώπων! Τι είδους φασιστική και απάνθρωπη Πολιτεία, επιτρέπει την καταστολή της φωνής νοσούντων ανθρώπων; Που φτάσαμε, κύριοι και κυρίες, της πολιτικής τάξης της χώρας; Έχετε συνειδητοποιήσει, ότι η Ελλάδα είναι αιχμάλωτη ενός ημιπαράφρονα που κυβερνά και σπρώχνει με ταχύτητα τον τόπο σε ένα θεσμημένο ημι-ναζισμό; Θα βγουν πολλά και πολύ σύντομα στην επιφάνεια. Οι θάνατοι στα νοσοκομεία, οι θάνατοι και οι παρενέργειες από τα εμβόλια, η πλεκτάνη των πολιτικών και υγειονομικών αρχών με σκοπό την συγκάλυψη της βιολογικής επίθεσης που δέχθηκε η χώρα μας από του Κινέζους. Τίποτα δε θα ξεχαστεί και τίποτα δε θα μπει κάτω από το χαλάκι. Να είναι βέβαιοι! Θα λογοδοτήσουν απέναντι στους λαούς για τα εγκλήματά τους!

ΑΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ Η ΕΥΧΗ ΤΗΣ ΒΑΣΚΑΝΙΑΣ ΣΕ ΑΒΑΠΤΙΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

 

Ερώτησις: Επιτρέπεται να διαβάζεται η ευχή της βασκανίας σε παιδιά αβάπτιστα;
Απάντησις: Την απάντηση στο παραπάνω ερώτημα μας τη δίδει ο καθηγητής της Λειτουργικής κ. Ιω. Φουντούλης1. "Τα αβάπτιστα νήπια εφόσον είναι γεννημένα από χριστιανούς γονείς, που έχουν την πρόθεση να τα βαπτίσουν, δεν είναι βέβαια χριστιανοί, εφόσον δεν έχουν ακόμη μπει στην χριστιανική κοινότητα με το άγιο βάπτισμα, είναι όμως κατά κάποιο έμμεσο τρόπο μέλη της Εκκλησίας, μπορούμε να ειπούμε "κατηχούμενα". Βλέπετε στις ευχές που διαβάζονται κατά την ημέρα της γεννήσεως γίνεται ειδικός λόγος και ειδική δέηση για το παιδί. Έτσι στην α' ευχή λέγει: "και το εξ αυτής κυηθέν νήπιον διατήρησον από πάσης φαρμακείας, από πάσης χαλεπότητος, από πάσης ζάλης του αντικειμένου, από πνευμάτων πονηρών ημερινών τε και νυκτερινών... από νόσου και μαλακίας, από ζήλου και φθόνου και οφθαλμών βασκανίας και ελέησον αυτήν και το βρέφος... και το εξ αυτής κυηθέν νήπιον αξίωσον προσκυνήσαι τον επίγειον ναόν...". Την ογδόη δε ημέρα οδηγείται στον ναό και "κατασφραγίζεται" το παιδίον, του δίδεται το όνομα και διαβάζεται η παλαιά ευχή της καταγραφής των κατηχουμένων: "Κύριε ο Θεός ημών, σου δεόμεθα και σε παρακαλούμεν, σημειωθήτω το φως...". Και διά του βρέφους κάμνει ο Ιερεύς "σταυρού τύπον" προ των πυλών του ναού ή της εικόνος της Θεοτόκου. Πολύ περισσότερο κατά την ακολουθία του σαραντισμού, που "εκκλησιάζεται" το παιδί, αναγιγνώσκονται ειδικές ευχές γι' αυτό, που ήδη από την όγδοη ημέρα καλείται "δούλος του Θεού", και εισάγεται στον ναόν και στο θυσιαστήριο. Επομένως κατ' αναλογίαν μπορεί να μετάσχει και των άλλων ευλογιών και ευχών της Εκκλησίας, εφ' όσον αυτές δεν έχουν χαρακτήρα μυστηρίου. Η ευχή της βασκανίας εξ άλλου είναι ένα είδος εξορκισμού, και εξορκισμοί εδιαβάζοντο και διαβάζονται και σήμερα στους κατηχουμένους. Εκτός αυτού για την βασκανία γίνεται, όπως είδαμε, ειδικός λόγος στην β' ευχή, που διαβάζεται την πρώτη ημέρα της γεννήσεως του παιδιού. Ασφαλώς λοιπόν μπορεί να αναγνωσθεί η ευχή της βασκανίας και σε μη βαπτισμένα παιδιά". Και συνεχίζει ο καθηγητής κ. Ιω. Φουντούλης: "Δεν επιτρέπεται όμως αν δεν υπάρχει πραγματική αξία ο ιερεύς να αναγνώσει την σχετική ευχή και να γίνεται συνεργός και να ενθαρρύνει τις δεισιδαιμονίες των απλοϊκών πιστών. Η ευχή της βασκανίας δεν έχει τον χαρακτήρα αντιβασκανικού εμβολίου. Πρέπει όμως να γίνεται συστηματικά και εγκαίρως η διαφώτισης των χριστιανών για να γνωρίζουν την σημασία, τον σκοπό και την δύναμη των λειτουργικών ευχών και των διαφόρων ακολουθιών. Άλλως γιατί να ζητούμε ευθύνες από ανεύθυνους καλοπροαίρετους ανθρώπους; Ας ερωτά την συνείδησή του ο κάθε ιερεύς, αν δεν είναι αυτός υπεύθυνος για το σκότος στο οποίο ζουν ακόμη τα λογικά του πρόβατα. Δεν χρειάζεται για την προσπάθεια αυτή ούτε πολλή σοφία ούτε μεγάλες ρητορικές ικανότητες. Θα πρέπει χωρίς καθυστερήσεις να φωτισθούν οι πιστοί, γιατί με κάτι τέτοιου είδους προλήψεις διασύρονται και βεβηλώνονται τα αγιαστικά μέσα της Εκκλησίας μας και γινόμεθα αιτία να συκοφαντείται η πνευματική μας λατρεία και να θεωρείται από πολλούς συνώνυμη με την μαγεία και την δεισιδαιμονία2.
1Φουντούλης Α', σ. 111-112.
2Φουντούλης Β', σ. 29.
Tags: Περί του Μυστηρίου της Βαπτίσεως

ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ ΠΕΡΙ ΠΕΙΡΑΣΜΩΝ

 

Σέ ποιούς πειρασμούς πρέπει νά χαιρόμεθα.

ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΝ

12. Μακάριος ἀνήρ ός ὑπομένει πειρασμόν· ὅτι δόκιμος γενόμενος λήψεται τόν στέφανον τῆς ζωῆς, ὅν ἐπηγγείλατο ὁ Κύριος τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν.

Ἐπειδή, ὡς εἴπομεν ἀνωτέρω μετά τοῦ ἱεροῦ Θεοφυλάκτου, δύο λογιῶν εἶναι οἱ πειρασμοί, ἄλλοι μέν γινόμενοι κατά παραχώρησιν διά τάς ἀμαρτίας μας, ἄλλοι δέ κατἀ συγχώρησιν καί δοκιμήν μόνην Θεοῦ, διά τοῦτο συμφέρει εἰς ἡμᾶς νά ἐχωμεν καί εἰς τούς δύο ὑπομονήν.

Ὅθεν καί ὁ Αδελφόθεος ἀορίστως λέγει ἐδῶ ὅτι εἶναι μακάριος όποιος ὑπομένει πειρασμόν, δηλαδή εἴτε τόν κατά παραχώρησιν Θεοῦ ἐρχόμενον διά τάς ἁμαρτίας μας εἴτε τόν κατά συγχώρησιν καί δοκιμήν μόνην Θεοῦ ἀκολουθοῦντα εἰς ἡμᾶς. Δοκιμαζόμεθα γάρ καί ἅξιοι γινόμεθα τῆς αἰωνίου ζωῆς διά μέσου τῆς ὑπομονῆς καί τῶν διττῶν αὐτῶν πειρασμῶν. Διότι πρό μέν τῶν πειρασμῶν πρέπει νά προσευχώμεθα νά μήν ἔμβωμεν εἰς αὐτούς ὡς εἶπεν ὁ Κύριος, ἀφοῦ δέ ἔμβωμεν μίαν φοράν πρέπει ἀναγκαίως νά ὑπομένωμεν αὐτούς ἀνδρείως καί εὐχαρίστως.

Ὁ δἐ Θεοφύλακτος γνωματεύει ὅτι ὁ μέν Κύριος ἀποβλέψας εἰς τήν ἀσθένειαν τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως καί εἰς τήν ἀτελειότητα τῶν τότε μαθητῶν του, διά τοῦτο ἐδίδαξεν αὐτούς πρό τῆς ἀναλήψεώς του νά παρακαλοῦν τόν Θεόν διά νά μήν ἐμβουν εἰς πειρασμούς, ἀφοῦ δέ ἀνελήφθη, ἐπειδή ἡ ἀσθενής φύσις τῶν ἀνθρώπων ἐδυναμώθη μέ τήν ἐπίγνωσιν τῆς ἀναστάσεώς του καί τῆς ἀναλήψεως καί μέ τήν κραταιάν χάριν καί ἐπιφοίτησιν τοῦ άγίου Πνεύματος, διά τοῦτο ὁ νομιζόμενος ἀδελφός του οὗτος Ἰάκωβος παραγγέλλει ἐδῶ εἰς τούς χριστιανούς νά μή φοβοῦνται τούς πειρασμούς. Διατί όποιος τούτους ὑπομένει εἶναι μακάριος καί καλότυχος.

Ὅθεν εἶναι γεγραμμένον εἰς τόν Ἰώβ «Μακάριος ἄνθρωπος, όν ἦλεγξεν ὁ Κύριος, νουθέτημα δέ Παντοκράτορος μή ἀπαναίνου· αὐτός γάρ ἀλγεῖν ποιεῖ καί πάλιν ἀποκαθίστησιν· ἔπαισε, καί αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἰάσαντο» (Ἰώβ 5, Ι7-18)· καί ὁ Κύριος δέ μακαρίους ὠνόμασε τούς ὑπομένοντας ὀνειδισμούς καί διωγμούς καί κατηγορίας ψευδεῖς διά τό δνομά του εἰπών· «μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἐνεκεν δικαιοσύνης, ὅτι αὐτῶν ἐστίν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. 5, 1Ο), καί πάλιν «μακάριοί ἐστε όταν ὀνειδίσωσιν ὑμᾶς καί διώξωσι καί εἴπωσι πᾶν πονηρόν ρῆμα καθ’ ὑμῶν ψευδόμενοι ἐνεκεν ἐμοῦ» (Αὐτόθ. 5, 1 Ι).

Ἐάν λοιπόν ἐσύ χριστιανέ, ὑπομένῃς εὐχαρίστως τούς κατά παραχώρησιν Θεοῦ πειρασμούς, ὁπού σοι ἐρχονται διά τάς ἁμαρτίας σου, πληρώνεις τό χρέος καί τόν κανόνα τῶν ἁμαρτιῶν σου καί λαμβἀνεις τούτων συγχώρησιν. Ἐάν δέ ὑπομένῃς τούς κατά συγχώρησιν μόνην καί δοκιμήν Θεοῦ ἐρχομένους λαμβάνεις στέφανον παρά Θεοῦ καί ἐγκώμιον ὡς καί ὁ Ιώβ καί ὁ Αβραάμ, κατά τόν Οἰκουμένιον.

Περί τοῦ στεφάνου δέ τούτου, όν ἐπηγγείλατο ὁ Κύριος, γράφει ὁ Ζαχαρίας λέγων «ό δέ στέφανος ἔσται τόίς ὑπομένουσι καί τόίς χρησίμοις αὐτῆς καί τοῖς ἐπεγνωκόσιν αὐτήν» (Ζαχ. 6, Ι4), ἦτοι τοῖς χρησίμοις οὖσιν εἰς τήν ὑπομονήν καί τόίς ἐπεγνωκόσιν αὐτήν τήν ὑπομονήν, καθώς ἐρμηνεύει τό ρητόν ὁ ἱερός Μητροφάνης. Καί ὁ Παῦλος δέ λέγει· ὁ Θεός «ἀποδώσει ἐκάστῳ κατά τά ἐργα αὐτοῦ, τοῖς μέν καθ’ ὑπομονήν ἐργου ἀγαθοῦ δόξαν καί τιμήν καί ἅφθαρσίαν ζητοῦσι ζωήν αἰώνιον» (Ρωμ, 2, 6-7).

Τοῦτο τό ρητόν τοῦ Ἀδελφοθέου ἀναφέρει καί ὁ θείος Κύριλλος ὁ Αλεξανδρείας λέγων, «ῶσπερ γάρ τό ἀριστεύειν ἐν μάχαις, τῇ τοῦ ὁπλιτεύοντος εὐανδρίᾳ μαρτυρεῖ, οὕτω τόν εὐσθενῆ καί γενναῖον, εἴς γε τό δύνασθαί φημι τήν ἀνδάνουσαν τῷ Θεῷ ἀρετήν κατορθοῦν λαμπρόν καί περιφανῆ καί παντός ἐπαίνου μεμεστωμένον ἀποφήνειεν ἅν, τό εὖ μάλα δύνασθαι διενεγκεῖν τούς ὲκ τοῦ πειράζεσθαι πόνους καί γοῦν τοῦ Σωτῆρος ὁ μαθητής, ὅτι πάντῃ τε καί πάντως ὁ τοιοῦτος ἀπόβλεπτος ἐσται, πεπληροφόρηκε λέγων «μακάριος ἅνθρωπος, δς ὑπομείνη πειρασμόν, ὅτι δόκιμος γενόμενος, λήψεται τόν στέφανον τῆς ζωῆς» (Γλαφυρ, εἰς τήν ῞Εξοδ. βιβλ. γ’),

13. Μηδείς πειραζόμενος λεγέτω ὅτι ἀπό Θεοῦ πειράζομαι;(6)

Ἐπειδή ἡ αὐτομεμψία, ἦγουν τό νά μέμφεταί τινας τόν ἑαυτόν του εἶναι μία μεγάλη ἀρετή, ἥτις προξενεῖ εἰς τόν ἅνθρωπον πολλήν ὡφέλειαν, διά τοῦτο ὁ θείος Ἰάκωβος ἐδῶ παρακινεῖ εἰς τήν τοιαύτην ἀρετήν κάθε χριστιανόν καί λέγει εἰς αὐτόν ταῦτα· Ἀδελφέ μου χριστιανἑ, ὅταν ἐσύ δοκιμάζῃς κᾳνένα πειρασμόν πρόσεχε καλά νά μή λέγης ἐγώ πειράζομαι ἀπό τόν Θεόν.

Πρῶτον διατί ἔτσι λέγοντας βλασφημεῖς, ἐπειδή καί κάμνεις αἴτιον τῶν πειρασμῶν τόν Θεόν καί ὁμοιάζεις καί σύ μέ τόν προπάτορα Ἀδάμ, ὁ ὁποῖος ὅταν ἐπαρέβη τήν ἐντολήν τοῦ Θεοῦ δέν ἐμέμφθη τόν ἑαυτόν του ὡς αἴτιον τῆς παραβάσεως, ἄλλά ἐρριψε τήν αἰτίαν εἰς τόν Θεόν λέγων «ἡ γυνή, ἥν ἔδωκας μετ’ ἐμοῦ, αὕτη μοι ἔδωκεν ἀπό τοῦ ξύλου, καί ἔφαγον» (Γέν. 3, 12).

Δεύτερον διατί λέγοντας πώς «ἐγώ πειράζομαι ἀπό τόν Θεόν» μἑ τόν λόγον αὐτόν δείχνεις ὑπερηφάνειαν καί δέν δύνασαι νά ταπεινωθῇς οὔτε νά μετανοήσῃς, ἀλλ’ οὔτε δύνασαι νά ὑποφέρῃς ἀγογγύστως καί εὐχαρίστως τόν πειρασμόν ὁπού δοκιμάζεις. Μή ὑποφέροντας δέ διπλῶς βασανίζεσαι, ὡς λέγει ὁ ἅγιος Ἰσαάκ «Πᾶσα θλῖψις ἡ μή μετέχουσα ὑπομονῆς διπλῆ ἐστιν ἡ βάσανος αὐτῆς». Τί λοιπόν πρέπει νά κάμνῃς; Πρέπει νά μέμφεσαι καί νά κατηγορῇς πάντοτε τόν ἑαυτόν σου, πώς ἐσύ εἶσαι ὁ αἴτιος ὅλων τῶν πειρασμῶν, τόσον τῶν ἡδονικῶν καί ἐκουσίων ὅσον καί τῶν κακωτικῶν καί ἀκουσίων.

Διατί ἐάν ἑσύ δέν ἁμάρτανες, ὁ Θεός δέν ἦθελε συγχωρήσῃ ἤ νά παραχωρήσῃ νά σοί ἔλθουν οἱ πειρασμοί. Μέ τήν αὐτομεμψίαν δέ ταύτην ταπεινώνεσαι, μετανοεῖς καί ὑποφέρεις εὐχαρίστως τούς πειρασμούς. Καί διά τῆς εὐχαριστίας σου ταύτης πείθεις τόν Θεόν ἤ νά σηκώσῃ τελείως ἀπό λόγου σου τούς πειρασμούς ὁπού πάσχεις ἤ νά τούς ἐλαφρώσῃ. Ὅθεν εἶπεν ό Παῦλος «εἰ ἑαυτούς διεκρίνομεν, οὐκ ἄν ἐκρινόμεθα» (Α’ Κορ. 11, 31).

Καί ὁ μέγας Ἀντώνιος εἶπε περί τῆς αὐτομεμψίας· «αὕτη ἐστιν ἡ μεγάλη ἐργασία τοῦ ἀνθρώπου, ἵνα τό σφάλμα αὑτοῦ ἐπάνω ἑαυτοῦ βάλῃ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καί προσδοκήσῃ πειρασμόν ἕως ἐσχάτης ἀναπνοῆς». ῎Εφη δέ καί ὁ ἀββᾶς Ποιμήν· «ὁ ἑαυτόν μεμφόμενος εἴτι ἄν συμβῇ αὐτῷ, εἴτε ζημία εἴτε ἀτιμία εἴτε οἱαδήποτε θλῖψις, προλαβών ἔχει ἑαυτόν ἄξιον καί οὐδέποτε ταράσσεται» (ἐν τῷ Γεροντικῷ).

ΜΑΣΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΒΟΥΛΗΣ

 

Σάββατο, 1 Οκτωβρίου 2016

ΜΑΣΩΝΙΚΗ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΒΟΥΛΗΣ!

Ἀπό τοῦ ἔτους 1902!

ΜΑΣΩΝΙΚΗ

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΒΟΥΛΗΣ!

Πολλές φορές ἔχει γραφεῖ καί λεχθεῖ ὅτι ἡ Μασωνία κυβερνάει τόν κόσµο, ἀλλά, ἐπειδή τά διακηρυσσόµενα δέν συνοδεύονται µέ ἐπαρκῆ ἀποδεικτικά στοιχεῖα, θεωροῦνται ἀπό τούς πολλούς ὡς συνωµοσιολογία καί κινδυνολογία, γιά αὐτό καί δέν λαµβάνονται σοβαρά ὑπ’ ὄψει.

Στό ἄρθρο µας αὐτό, ὅµως, θά προσκοµίσουµε ὄχι µόνο ἀποδεικτικά ἀλλά καί ἀποκαλυπτικά στοιχεῖα, τά ὁποῖα µέ σαφήνεια ἀναντίρρητη µᾶς ἐξηγοῦν τό πῶς καί τό γιατί ἔφθασε ἡ Πατρίδα µας σέ αὐτό τό ἐλεεινό κατάντηµα, πῶς ἀποχριστιανίσθηκε καί ἔχασε ὅλες τίς Ἀξίες πού τήν ἔκαναν νά ξεχωρίζη γιά τό ἦθος καί τήν Πνευµατικότητά της ὑπέρ πάντα τά Ἔθνη.

Μελετῶντας αὐτόν τόν καιρό ἰδιαιτέρως προσεκτικά τό ἀρχειακό µου ὑλικό µέ ἄγνωστα στούς πολλούς κείµενα τῆς Μασωνίας, παρακινηθείς καί ἀπό τήν προκλητικά ἀντιεκκλησιαστική συµπεριφορά τοῦ Ὑπουργοῦ Παιδείας κ. Φίλη, διεπίστωσα ὅτι ὅλες οἱ πολιτειακές ἀντιχριστιανικές µεταρρυθµίσεις, πού ἔγιναν στήν Πατρίδα µας ἀπό τό 1890 µέχρι σήµερα, ὑλοποιήθηκαν καί ἔγιναν νόµοι τοῦ Κράτους, συµφώνως πρός τίς ἐπιταγές τῶν Ὑπάτων Μασώνων τῆς Ἀµερικῆς καί τῶν Ἑλλήνων µαθητῶν καί ὑποτακτικῶν τους! Εἶναι δέ ἐκπληκτική ἡ ἀκρίβεια τῆς ὑπακοῆς τῶν Ἑλλήνων πολιτικῶν στήν ἐφαρµογή τῶν Μασωνικῶν προσταγµάτων, δεδοµένου ὅτι ὄχι µόνο τήρησαν πιστά τίς Μασωνικές ἐντολές, κάνοντάς τις νόµους τοῦ Κράτους, ἀλλά υἱοθέτησαν πρός ὑποστήριξή τους ἀκέραιο καί τό Μασωνικό σκεπτικό!

Ἡ Μασωνία ἐπιδιώκει

νά ὑποκαταστήση τήν Ἐκκλησία σέ ὅλη τήν Ὑφήλιο

Ἡ µελέτη τῶν κειµένων φανερώνει εὐθύς, ὅτι ἡ Μασωνία ἐξ ἀρχῆς ἐπεδίωξε καί ἐπιδιώκει νά ὑποκαταστήση τήν Ἐκκλησία σέ ὅλη τήν Ὑφήλιο. Οἰκειοποιήθηκαν πλήρως τόν σκοπό καί τήν ἐπί γῆς ἀποστολή τῆς Ἐκκλησίας καί ὑπαγόρευσαν στά µέλη τους ὅτι ἡ Μασωνία εἶναι τό πᾶν καί ἡ Ἐκκλησία ἕνας ἁπλός φορέας τοῦ Κράτους, ὁ ὁποῖος, µάλιστα, πρέπει συνεχῶς νά συρρικνώνεται ἕως ὅτου ἀφανισθεῖ ἐντελῶς.

Διδάσκονται οἱ πολιτικοί µας ἀπό τήν Μασωνική τους πηγή ὅπως διαβάζουμε στό ἔντυπό τους «ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ» (τεῦχος 8ον, Αὔγουστος 1931), ὅτι:

«Ἀπέραντος εἶναι ἡ εὐρύτης καί ἡ γενικότης τοῦ προορισµοῦ καί τῆς ἀποστολῆς τῆς ἐλευθέρας Τεκτονικῆς. Περιλαµβάνει τήν ἀνθρωπίνη ζωή ἐν γένει, ἀτοµικήν καί κοινωνικήν, καθ’ ὅλας τάς ἐκδηλώσεις καί ἐκφάνσεις αὐτῆς. Σκοπεῖ τήν τελειοποίησιν τοῦ ἀνθρώπου ἐν γένει ὡς ζωϊκοῦ καί πνευµατικοῦ ὄντος. Ἑποµένως ἐπιζητεῖ τήν πνευµατικήν ἀνύψωσιν, ἠθικήν διάπλασιν καί σωµατικήν εὐρωστίαν τῶν ὀπαδῶν αὑτῆς καί µετά τοῦτο πάντων τῶν ἀνθρώπων τῆς περιβαλλούσης κοινωνίας καί πάντων τῶν λαῶν τῆς γῆς, ἐγγύτερον ἤ ἀπώτατα εὑρισκοµένων....».

Ὅσοι, λοιπόν, µετά τό κείµενο αὐτό πιστεύουν ὅτι ἡ Μασωνία εἶναι ἁπλῶς µία φιλανθρωπική ὀργάνωση, εἶναι πολύ µακριά νυχτωµένοι! Αὐτό πού ἔπρεπε νά συνειδητοποιοῦν καί νά κηρύσσουν συνεχῶς οἱ Κληρικοί µας, τό κηρύσσουν οἱ Μασῶνοι, πού ὑποκαθιστοῦν τούς Ποιµένες, ἀφοῦ οἱ Ποιµένες ξέχασαν ὅτι ἡ Ἐκκλησία «ἔχει ἐπαγγελίαν ζωῆς καί τῆς Νῦν καί (ὄχι µόνο) τῆς Μελλούσης» καί ὅτι ἡ κατά Θεόν βίωση τῆς ἐπί γῆς ζωῆς εἶναι πρόκριμα γιά τήν Μέλλουσα!

Οἱ Μασῶνοι διεκδίκησαν ἀπό τό 1902

τήν πλειοψηφία στό Ἑλληνικό Κοινοβούλιο

Οἱ Μασῶνοι κατάλαβαν πολύ νωρίς –ἀπό τό 1902(!)– αὐτό πού ἐµεῖς φωνάζουµε µέ κάθε τρόπο ἀπό τό 2007 καί οἱ Κληρικοί καί οἱ Χριστιανοί µας ἀκόμη δέν ἐννοοῦν νά τό καταλάβουν. Ὅτι, δηλαδή, ἡ ζωή καί τό ἦθος πού ἐπιβάλλουν οἱ πολιτικοί εἶναι αὐτά πού θά κυριαρχήσουν στή ζωή καί στήν ψυχή τῆς πλειοψηφίας τοῦ λαοῦ, καθ’ ὅσον ἡ καθηµερινή κοινωνική καί ἐπαγγελµατική ζωή καί τά “ἰδανικά” πού διαµορφώνονται ἀπό τήν πολιτική, εἶναι αὐτά πού θά ὑπερισχύσουν στήν τελική διαµόρφωση τῆς προσωπικότητος τῶν περισσοτέρων ἀνθρώπων, ἀφοῦ εἶναι λίγοι οἱ ἄνθρωποι πού ἔχουν τόσο στέρεες πνευματικές βάσεις ὥστε νά μήν ἐπηρεάζονται ἀπό τίς συνθῆκες τοῦ περιβάλλοντός τους.

Ἐµεῖς οἱ ὑποτιθέμενοι χριστιανοί ἀποκοιµηθήκαµε, ἐνῶ οἱ Μασῶνοι ἀγρυπνοῦσαν. Ἀφοῦ οἱ ἄνθρωποί τους δολοφόνησαν τόν Καποδίστρια, πού προέταξε τήν Χριστιανική Πίστη καί διαπότισε µέ Αὐτήν τήν Πολιτική του, φρόντισαν ἐγκαίρως ὥστε νά µήν παρουσιασθῆ ξανά στό πολιτικό προσκήνιο ἄνθρωπος ἀληθινά καί βαθειά θρησκευόµενος.

Ἔστειλαν, λοιπόν, τήν ὑπ. ἀριθ. 1473 Ἐγκύκλιο, στίς 11 Δεκεµβρίου 1902 στά µέλη τους, ξεσηκώνοντάς τους νά διεκδικήσουν δυναμικά τήν πλειοψηφία στό Ἑλληνικό Κοινοβούλιο. Μέ τήν ὑπογραφή τοῦ Ν. Δαµασκηνοῦ, πού ἦταν Μασῶνος 33ου βαθµοῦ, Μέγας Διδάσκαλος Ὕπατος Μ. Ταξιάρχης καί συγχρόνως Πρύτανης τοῦ Ἑλληνικοῦ Πανεπιστημίου(!), ἡ ἀνωτέρω Ἐγκύκλιος διέτασσε:

«Φίλτατοι Ἀδελφοί,

Ἐπικειµένων τῶν Βουλευτικῶν ἐκλογῶν...ὀφείλοµεν πάντες ἀνεξαρτήτως παντός πολιτικοῦ φρονήµατος καί παντός κοµµατισµοῦ, (περί οὗ ὁ τεκτονισµός δέν µεριµνᾶ ἀφίνων ἐλευθέρους τούς ἀδελφούς τέκτονας ν’ ἀνήκωσιν εἰς ὅποιον κόµµα θέλουσι) νά ψηφίσωµεν ὑπέρ ἐκείνων τῶν ὑποψηφίων ἀδελφῶν τεκτόνων οἵτινες ἔ µ ε ι ν α ν π ι σ τ ο ί εἰς τό ἡµέτερον Σῶµα καί νά τούς ὑποστηρίξωµεν πάσαις δυνάµεσι καί διά τῶν βεβήλων οὕς δυνάµεθα νά ἐπιρρεάσωµεν. Τοῦτο δέ ὀφείλοµεν νά πράξωµεν καί ἐκ καθήκοντος καί διότι φρονοῦµεν, ὅτι ἦλθεν ὁ καιρός νά δοκιµάσωµεν τήν ἰσχύν ἡµῶν.

Πεποιθότες ὅτι θέλετε ἐννοήσει τήν σοβαρότητα καί τήν ὠφέλειαν τῆς ἡµετέρας παραγγελίας διατελοῦµεν µετά τοῦ ἀδελφικοῦ ἀσπασµοῦ».

Οἱ Μασῶνοι ἐννόησαν τήν σοβαρότητα καί τήν ὠφέλεια τοῦ νά δοθῆ ἐντολή νά ψηφίζουν οἱ µασῶνοι ψηφοφόροι µασώνους ὑποψηφίους καί, µάλιστα, ὄχι ὁποιουσδήποτε µασώνους ἀλλά ἐκείνους «οἵτινες ἔµειναν πιστοί εἰς τό µασωνικόν Σῶµα» καί, ἐν συνεχείᾳ νά προσπαθήσουν νά ἐπηρεάζουν καί τούς «βεβήλους», ὅπως ἀποκαλοῦν ὅλους ἐµᾶς πού δέν εἴµαστε µασῶνοι!

Ἐµεῖς, ὅµως, οἱ Χριστιανοί, δέν ἔχουµε καταλάβει ἀκόµη τήν σοβαρότητα καί τήν ὠφέλεια πού θά προέκυπτε ἄν ὅλοι οἱ Κληρικοί συνιστοῦσαν στούς τακτικά ἐκκλησιαζοµένους νά ψηφίζουν µόνο ἐκείνους πού τεκμηριωμένα εἶναι ἀπολύτως συνεπεῖς µέ τήν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας µας καί τήν πνευµατική ζωή. Οἱ µασῶνοι κατάλαβαν ἀπό τό 1902 καί εἶπαν ὅτι «ἦλθεν ὁ καιρός νά δοκιµάσωµεν τήν ἰσχύν ἡµῶν», ἐµεῖς οἱ ἐκκλησιαζόμενοι Χριστιανοί, οὔτε σήµερα, τό 2016, µετά ἀπό τέτοιον ἀποχριστιανισµό τῆς Πατρίδος µας καί τέτοιον ἠθικό ξεπεσμό, δέν ἔχουµε συνειδητοποιήσει ὅτι πρέπει νά µετρηθοῦµε καί νά διεκδικήσουµε τήν διακυβέρνηση τῆς Πατρίδος µας ἀπό τούς Ἑλληνόφωνους ξένους καί µασώνους εἰσβολεῖς!

Εἶναι ἀξιοπρόσεκτη ἡ ὑποκριτική παρένθεση τοῦ κειµένου, ἀναφορικά µέ τήν ἀπουσία ἐνδιαφέροντος ἐκ µέρους τῶν µασώνων ὡς πρός τά «πολιτικά φρονήµατα καί παντός κοµµατισµοῦ (περί οὗ ὁ τεκτονισµός δέν µεριµνᾶ ἀφίνων ἐλευθέρους τούς ἀδελφούς τέκτονας ν’ ἀνήκωσιν εἰς ὅποιον κόµµα θέλουσι)». Βεβαίως ἀδιαφοροῦν γιά τά πολιτικά φρονήµατα τοῦ λαοῦ, γιατί δέν ἐπιδιώκουν τήν διαπαιδαγώγηση τῶν ἀνθρώπων σύµφωνα µέ τό Εὐαγγέλιο, οὔτε ἐνδιαφέρονται γιά τήν καλλιέργεια τοῦ Ἀληθινοῦ Χριστοειδοῦς Ἤθους τους, ἀλλά ἐνδιαφέρονται µόνο καί µόνο νά ἐλέγχουν ὅλο τό φάσµα τοῦ πολιτικοῦ χώρου, οὕτως ὥστε σέ ὅλες τίς ἱστορικές συγκυρίες καί σέ ὅλες τίς ἀλλαγές τῶν πολιτικῶν φρονηµάτων τῶν ἀνθρώπων, δηλαδή σέ ὅλες τίς κατά καιρούς ἀναδεικνυόµενες κυβερνήσεις, νά καταλαµβάνουν τήν ἐξουσία οἱ µασῶνοι!

Τά βήµατα τῆς Νέας Μασωνικῆς Ἐποχῆς

προϋποθέτουν καί πολιτικές σκοπιµότητες

Γι’ αὐτόν τους τόν σκοπό οἱ µασῶνοι ἐργάζονται συστηµατικά ἀπό τό 1893 καί προχωροῦν µεθοδικά, γνωρίζοντες ὅτι «ταῦτα πάντα δέν δύνανται νά ἐπιτευχθῶσι ἐν βραχείᾳ προσπαθείᾳ», ἀλλά –ὅπως γράφουν στό µηνιαῖο τεκτονικό περιοδικό σύγγραµµά τους «ΑΘΗΝΑ» (ἐν Ἀθήναις, Μάρτιος 1893, σελ. 43) – γιά νά «φθάσωµεν εἰς τόν σκοπόν τοῦτον, ὦ Ἀδελφοί, εἶναι µακρός ὁ δρόµος»!

Μέ µεθοδικότητα, ἀπό τήν ἐποχή τοῦ Ἰωσήφ Γαριβάλδη, πού ὑπῆρξε –κατά τά γραφόµενα τοῦ Τέκτονος G. Leti– ἀπό γεννησιµιοῦ του µασῶνος (σηµ.: γεννήθηκε τό 1807), οἱ Τέκτονες ἑτοιµάζουν τήν ὁλοκληρωτική ἀνατροπή καί ἀντικατάσταση τοῦ Χριστιανισµοῦ µέ τήν «Νέα Ἐποχή»! Αὐτό τεκµηριώνεται ἐκτός τῶν ἄλλων καί ἀπό τόν τίτλο «The New Age» τοῦ ἐπισήµου ὀργάνου τοῦ Ὑπάτου Συµβουλίου τῆς Νοτίου Δικαιοδοσίας τῶν Ἡνωµ. Πολιτειῶν, τό ὁποῖο μασωνικό Ἔντυπο µνηµονεύεται ἤδη ἀπό τό Μάρτιο τοῦ 1933 στό ἐπίσης ἐπίσηµο ὄργανο τοῦ Ὑπάτου Συµβουλίου τοῦ 33ουο -καί τῆς Μεγάλης Ἀνατολῆς τῆς Ἑλλάδος «ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ-ΓΝΩΜΩΝ». Νά ὑπογραμμίσουμε ὅτι περί τῆς Νέας Ἐποχῆς ἀκούσαμε νά γίνεται δηµόσιος λόγος μόνο κατά τίς τελευταῖες δεκαετίες, οἱ µασῶνοι ὅµως ἑτοιµάζουν καί µιλοῦν µεταξύ τους γιά τήν «Νέα Ἐποχή» ἀπό τά τέλη τοῦ 19ου αἰῶνος!

Τά βήµατα τῆς Νέας Μασωνικῆς Ἐποχῆς προϋποθέτουν καί πολιτικές σκοπιµότητες, ἀντίθετες πολλές φορές ἀπό τίς πεποιθήσεις τῶν µασώνων πολιτικῶν πού ἀσκοῦν τήν συγκεκριμένη πολιτική. Αὐτό δέν τό ἰσχυριζόμεθα ἐμεῖς γιά νά συκοφαντήσουμε τούς Μασώνους, ἀλλά τό ὁμολογοῦν οἱ ἴδιοι!

Ἔτσι, ὅπως ἀναφέρει ὁ G. Leti στό ἄρθρο του «Ἰωσήφ Γαριβάλδης, Ἐλεύθερος Τέκτων», ὁ Γαριβάλδης, «ἀποσπάσας ἀπό τούς Βουρβώνους τήν Νότιον Ἰταλίαν καί τή Σικελίαν ἐδώρησε ταύτας, δηµοκράτης αὐτός, εἰς τόν βασιλέα τῆς Ἰταλίας, διά λόγους πολιτικῆς σκοπιµότητος» (Πυθαγόρας-Γνώµων, Τεῦχος 3, Μάρτιος 1933, σελίς 73)!

Ἀκολουθῶντας µέχρι σήµερα καί οἱ µασῶνοι πολιτικοί µας τήν ἴδια τακτική, ἔκαµαν καί κάνουν πάµπολλες παλινῳδίες λόγῳ, ἀκριβῶς, τῶν ἀναγκαίων κατ’ αὐτούς πολιτικῶν σκοπιµοτήτων, µέ τε­λευταῖο παράδειγµα τόν σηµερινό Πρωθυπουργό κ. Τσίπρα, ὁ ὁ­ποῖος ἀπό υἱός μονίμου ἐργολήπτου Δηµοσίων Ἔργων κατά τήν πε­ρί­οδο τῆς Ἑπταετίας(!), µετεστράφη σέ ἀκροαριστερό ἰδεολόγο πολιτικό καί, ἐν συνεχείᾳ, καί σέ χρόνο ρεκόρ ἐξελέγη ἀρχηγός Ἀρι­στε­ροῦ Κόμματος. Τελικά, ἀφοῦ ἔγινε Πρωθυπουργός, παρουσιάζεται σήµερα, ἀπό τήν µιά µεριά ὡς ἐφαρµογέας ἐντελῶς ἀντίθετης, δηλαδή Κεντροδεξιᾶς φιλελεύθερης Οἰκονοµίας(!), κατά τίς ἐπιταγές τῆς Ἀµερικῆς, τῆς µητέρας τῆς µασωνίας καί, ἀπό τήν ἄλλη µεριά, συµπεριφέρεται ἐπιβάλλοντας τήν πολιτική του µέ φασιστικότητα ἀκροδεξιοῦ, καί µάλιστα σέ τέτοιον βαθµό, ὥστε, κατά τήν ὁμολογία τῶν πρώην συντρόφων του, νά ἔχει γίνει ἀγνώριστος! Ἴδιος ὁ κ. Τσίπρας µέ τόν Γαριβάλδη! Καί ὁ Γαριβάλδης ἄν καί «δηµοκράτης καί Σοσιαλιστής... κατεσίγασε πολλά σχετικά αἰσθήµατά του καί ηὐνόησε τήν βασιλικήν πολιτικήν τοῦ Οἴκου τῆς Σαβοΐας»(!), ὅπως καί πάλι µᾶς πληροφορεῖ ὁ Leti. Τί σοῦ εἶναι ἡ Μασωνία!

Ἡ «Νέα Ἐποχή» σφυρηλατήθηκε ἰδιαιτέρως ἀπό τόν Γαριβάλδη, ἀκολουθήθηκαν δέ οἱ “Ὁδηγίες” του µέ θρησκευτική εὐλάβεια ἀπό τούς µασώνους πολιτικούς τοῦ µέλλοντος. Ὁ Leti γράφει στό ἄρθρο του ὅτι ὁ Γαριβάλδης «ἐπροφήτευε τόν σοσιαλισµόν, τόν ὁποῖον ὠνόµαζεν “ἥλιον τοῦ µέλλοντος”». Βεβαίως, δέν πρόκειται γιά προφητεία ἀλλά γιά ὑπαγόρευση “Ὁδηγίας”, τήν ὁποία –πάντοτε κατά τόν Γαριβάλδη– «οἱ µεταγενέστεροι ἡµῶν, ἐάν κατά καλήν των τύχην καί πρός δόξαν ἡµῶν θά ἐπιτύχωσι τῶν σκοπῶν οὕς ἡµεῖς διαγράφοµεν σήµερον, δέν θά αἰσθανθῶσιν διά τοῦτο ἐλαττουµένην τήν σπουδαιότητα τῆς ἀποστολῆς των. Θ’ ἀντικρύσωσιν εὐρυτέρους ὁρίζοντας, θά ἔχωσι τήν συνείδησιν ἄλλων ἀναγκῶν καί λαµβάνοντες ὑπ’ ὄψει τούς καιρούς καί τάς διαφόρους περιστάσεις, θά καθιερώσωσι προγράµµατα νέα, στρεφόµενοι, ὅπως ἡµεῖς στρέφοµεν πρός τό φῶς καί τάς ἐπαγγελίας ἐνδοξοτέρου µέλλοντος. Διότι –ἄν δέν ἀπατῶµαι– θά συµβῆ τοῦτο ὥστε αἱ µελέται καί τό ἔργον τῶν φιλανθρώπων (δηλ. τῶν µασώνων) µέ τήν πάροδο οὐχί τῶν αἰώνων ἀλλά τῶν ἐτῶν νά ἐναγκαλισθῶσι τάς ἀνάγκας καί τάς ἐπιθυµίας ὁλοκλήρου τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. Τότε τό ἰδεῶδες τοῦ Τεκτονισµοῦ θά πραγµατοποιηθῆ» (Τεκτονικό Περιοδικό «ΑΘΗΝΑ», Μάρτιος 1893, σελ. 43)!

Πράγµατι, ὄχι µετά ἀπό αἰῶνες ἀλλά πολύ σύντομα, µετά ἀπό δεκαετίες ἔλαβε ἐντολή ὁ Ἀνδρέας Παπανδρέου ἀπό τό Ὕπατο Συµβούλιο τῆς Ἀµερικῆς νά ἐφαρµόση µέ ἀπόλυτη ἀκρίβεια στήν Πατρίδα µας τόν Γαριβάλδειο Σοσιαλισμό, ὅπερ καί ἔπραξε µέχρι κεραίας σάν φρόνιµος µαθητής, βάζοντας, µάλιστα, σάν ἔµβληµα τοῦ Κόµµατός του, τοῦ ΠΑΣΟΚ, τόν Ἥλιο τοῦ Γαριβάλδη!

Προϋπόθεση τῆς «Νέας Ἐποχῆς» εἶναι ἡ Παγκοσµιοποίηση

Προϋπόθεση τῆς «Νέας Ἐποχῆς» εἶναι ἡ Παγκοσµιοποίηση. Ὁ Γαριβάλδης, τό 1867, µέ τήν ἰδιότητα τοῦ Μεγάλου Διδασκάλου ὁλοκλήρου τοῦ Ἰταλικοῦ Τεκτονισµοῦ ἔγραφε στούς Σικελούς Τέκτονες: «Ἀνήκει εἰς τόν τεκτονισµόν νά ὠθήσει πρός τά ἐµπρός τήν Ἀνθρωπότητα, διά τῆς διδασκαλίας καί τοῦ παραδείγµατος, τῇ ἀντιλήψει καί ὁδηγίᾳ τοῦ Μ...Α...Τ...Σ...» (=Ὁ θεός τῶν Μασώνων, ὁ Μέγας Ἀρχιτέκτων τοῦ Σύμπαντος). Καί προσέθετεν ὅτι οἱ Τέκτονες ὀφείλουσι ν’ ἀποβλέπωσι πρός “τήν παγκόσµιον ἀδελφοποίησην τῶν ἐθνῶν”» (βλ.ἄρθρο Leti, ὅ.ἀ. σελ. 76)!

Γιά τήν ἐπίτευξη τῆς Παγκοσµιοποιήσεως ἔπρεπε νά ληφθοῦν σειρά ἀντιχριστιανικῶν µέτρων, τά ὁποῖα ἔλαβαν διαδοχικά ὅλα τά πολιτικά µορφώµατα καί κόµµατα ἀπό τῆς δολοφονίας τοῦ Καποδίστρια µέχρι σήµερα. Διαβάζοντας τό περιοδικό τῶν Τεκτόνων «ΑΘΗΝΑ», τοῦ Μαρτίου 1893, νοµίζει κανείς πώς ἀκούει τούς σηµερινούς πολιτικούς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν πάψει πρό πολλοῦ νά σκέπτονται ἀλλά µόνο παπαγαλίζουν τό “εὐαγγέλιο” τοῦ Γαριβάλδη ἀλλά καί τῶν ἄλλων κατά πνεῦµα συγγενῶν του. Γι’ αὐτό καί ἡ Φωλιά πού ἐκτρέφει τά σηµερινά κολοβά φίδια τῆς πολιτικῆς δέν ἐνδιαφέρεται πλέον γιά τήν πνευµατική καί ἐπιστηµονική κατάρτιση τῶν ἑκάστοτε Ὑπουργῶν, ὅπως τοῦ σηµερινοῦ Ὑπουργοῦ Παιδείας, ὁ ὁποῖος στερεῖται Πανεπιστημιακῆς μορφώσεως!

Οἱ Μασωνικές Μεταρρυθμίσεις: Πολιτικός Γάμος καί Διαζύγιο!

Δέν θέλω νά κουράσω ἄµετρα τούς φίλους ἀναγνῶστες καί γι’ αὐτό θά ἀπαριθµήσω ἁπλῶς τά ὅσα διέταξαν οἱ Τέκτονες καί πραγµατοποίησαν καί πραγµατοποιοῦν µέχρι σήµερα οἱ πολιτικοί µας, µέ τό ἀποκλειστικά μασωνικό προσωνύµιο «µεταρρυθµίσεις», τό ὁποῖο εἶναι ὁ ἀναιρέτης τῶν ρυθμίσεων τοῦ Θεοῦ μας. Ὡστόσο, αὐτοί, γιά νά ἐξαπατοῦν τόν λαό, ἐξωραΐζουν τό νόημα τῆς λέ­ξε­ως αὐτῆς σάν νά πρόκειται γιά πορεία σέ μιά ἀληθινή πρόοδο! Ἄς θυμηθοῦμε γιά παράδειγμα τήν διαβόητη «Ἐκπαιδευτική Μεταρρύθμιση» τοῦ ἀθεϊστῆ Παπανούτσου, ἡ ὁποία ἦταν ἡ ἀπαρχή γιά τήν ἀπορρύθμιση καί τό κατρακύλισμα τῆς Παιδείας μας.

Διαβάζουµε στό περιοδικό «ΑΘΗΝΑ»:

1. «Ὁ γάµος ἐν ταῖς σχέσεσι αὐτοῦ µετά τοῦ λαϊκοῦ καθεστῶτος, οὐδέν ἔδει νά περιβάλληται θρησκευτικόν κῦρος καί ὡς πόρισµα τῆς µεταρρυθµίσεως ταύτης, ὡς προπύργιον κατά τῆς φρικώδους ἀπάτης, ὡς ἐγγύησιν τῆς ἠθικῆς ὑπεστήριζα ὅτι ἔπρεπε νά καθιερωθῆ νοµοθετικῶς ἡ ὑπεροχή τοῦ πολιτικοῦ ἀπέναντί του θρησκευτικοῦ γάµου καί τό Διαζύγιον»! Δηλαδή ἡ εἰσαγωγή τοῦ Πολιτικοῦ Γάµου ἔγινε σαφῶς µἐ τήν ὑπαγόρευση τῆς Μασωνίας, ἡ ὁποία ἀποκαλεῖ, µάλιστα, τό Μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας «φρικώδη ἀπάτην»!

2. «Ἡ ἄλλη µεταρρύθµισις, τό Διαζύγιον, ἐπολεµήθη τά µάλιστα πεισµόνως ὑπό τῶν κληρικοφρόνων. Μόνω ἐν τούτῳ ἡµεῖς θά δυνηθῶµεν νά εὕρωµεν τό µέγιστον τῶν πρός ὑποστήριξιν αὐτῆς ἐπιχείρηµα»!

Παρακινοῦνται, λοιπόν, οἱ πολιτικοί ἀπό τούς Μασώνους νά κατηγοροῦν τούς Κληρικούς ὅταν ἐπιχειρηµατολογοῦν κατά τοῦ Διαζυγίου, ἐνῷ οἱ Μασῶνοι ὑποκριτικά συνεχῶς ἐπαναλαµβάνουν ὅτι ἐργάζονται ὑπέρ τοῦ ἀγαθοῦ καί τῆς ἀρετῆς, σάν νά εἶναι τό Διαζύγιο ἡ ὁδός γιά τήν ἀπόκτηση τῆς ὑπερτάτης ἀρετῆς, τήν ὁποία ἀρετή πολεμοῦν οἱ Κληρικοί!

Μέ ἐντολή τῆς Μασωνίας

ἀπομακρύνθηκε ἡ Ἐκκλησία ἀπό τήν ἐποπτεία τῆς Παιδείας

Γιά νά φιµωθοῦν οἱ Κληρικοί καί νά ἐκδιωχθοῦν ἀπό τά Σχολεῖα, ἐντέλλονται οἱ Πολιτικοί ὅτι πρέπει νά νοµοθετοῦν, τάχα «ἐκ σεβασµοῦ πρός τήν ἐλευθερίαν τῆς συνειδήσεως», ὅτι «δέν πρέπει εἰς τάς Δηµοσίας Σχολάς νά διδάσκηται οὐδεµία κατήχησις»! Αὐτή τήν µασωνική “ὁδηγία” ἀκολούθησαν καί οἱ Ὑπουργοί τῆς Ν. Δηµοκρατίας, τοῦ ΠΑΣΟΚ καί ὁ σηµερινός ἀνεκδιήγητος Ὑπουργός Παιδείας καί γι’ αὐτό ἀρνεῖται, μέ πρωτοφανές ἀλλά εὐεξήγητο, λόγῳ τῆς μασωνικῆς “ὁδηγίας”, πάθος, ὁποιαδήποτε Ὀρθόδοξη Κατήχηση τῶν Νέων µας µέσῳ τοῦ µαθήµατος τῶν Θρησκευτικῶν!

Ὅμως –γιά νά εἴμαστε ἀκριβοδίκαιοι– τοῦ σημερινοῦ Ὑπουργοῦ Παιδείας προηγήθηκαν ἄλλοι, ὅλων τῶν κομματικῶν ἀποχρώ­σεων, πού κυβέρνησαν μέχρι σήμερα, ἰδίως τῶν λεγομένων Δεξιῶν, οἱ ὁποῖοι, ἐνῶ σφετερίσθηκαν ἐκλογικά τούς ἐκκλησιαζομένους καί τούς Ποιμένες τους, ἔβλαψαν καίρια τό ἔργο τῆς Ἐκκλησίας μας! Ὅλοι αὐτοί οἱ Πολιτικοί, ἔγιναν πιστοί ἀκόλουθοι καί “εὐλαβικοί” ὑπηρέτες τῶν κελευσμάτων τοῦ «Ὑπάτου Συμβουλίου τοῦ Ἀρχαίου καί Ἀποδεδεγμένου Σκωτικοῦ Δόγματος τῆς Νοτίου Δικαιοδοσίας τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν», τό ὁποῖο μέ ἀπόλυτον τρόπο διεσάλπισε urbi et orbi τά ἑξῆς: «Ἀρνούμεθα νῦν, ὡς πάντοτε ἠρνήθημεν, τό δικαίωμα εἰς οἱανδήποτε ἐκκλησίαν ἤ ἐκκλησιαστικήν ἀρχήν, ξένην ἤ ἡμεδαπήν, νά ἐλέγχη ἤ νά ἐπιβλέπη τό ἐλεύθερον Δημόσιον Ἐκπαιδευτικόν Σύστημα τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, εἴτε τό Ἐκπαιδευτικόν Σύστημα οἱουδήποτε κράτους ἤ ἔθνους ὁπουδήποτε γῆς εὑρισκομένου»(ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ, Μηνιαῖον Ὄργανον τῆς Ἐλευθέρας Τεκτονικῆς, τεῦχος Αὐγούστου 1931, σέλ. 306-307)!

Μιλοῦν οἱ Τέκτονες ὡς παντοδύναμοι δικτάτορες, ἀσάλευτοι καί ἰσόβιοι κυβερνῆτες τῆς ἀνθρωπότητος. Μιλοῦν σάν νά ἀντλοῦν ἀπό τόν Οὐρανό τίς ὁδηγίες, τίς ὁποῖες εἴτε θέλουν εἴτε δέν θέλουν οἱ ἄνθρωποι, θά ὑποχρεωθοῦν νά τίς ὑποστοῦν, καί, κατόπιν, ἔχουν τό θράσος νά μιλοῦν καί περί τῶν ἰδεωδῶν τῆς θρησκευτικῆς καί πολιτικῆς ἐλευθερίας, τά ὁποῖα ἰδεώδη τάχα ὑπηρετοῦν!

Διαβάστε: «Πιστεύομεν νῦν, ὡς πάντοτε ἐπιστεύομεν, εἰς τά ἰδεώδη τῆς ἐλευθερίας, τῆς τε θρησκευτικῆς καί πολιτικῆς, ὡς διετυπώθησαν ὑπό τῶν ἀρχῶν, ἅς ἐξήνεγκεν ἡ Προκήρυξις τῆς Ἀνεξαρτησίας καί ἀνέγραψεν ὁ Καταστατικός Χάρτης τῆς Δημοκρατίας ἡμῶν… Τιμῶμεν νῦν, ὡς ἐτιμήσαμεν ἀείποτε, τήν ἀφοσίωσιν τοῦ Ἐλευθεροτεκτονισμοῦ πρός τά ἰδεώδη τῆς ἀγωγῆς, ἐκπαιδεύσεως καί διαφωτίσεως τῶν μαζῶν, διότι θεωροῦμεν τά ἰδεώδη ταῦτα ὡς τούς θανασίμους ἐχθρούς τοῦ φανατισμοῦ ἐκείνου καί τῆς θρησκοληψίας, ἥτις καταδιώκει διά πεποιθήσεις καί διεγείρει σταυροφορίας κατά παντός, ὅν θεωρεῖ ἀντίθετον πρός τόν νόμον τοῦ Θεοῦ καί πρός τήν ἀλήθειαν τοῦ δόγματος» (βλ.ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ, ὅ. ἀ.)!

Μέ ἄλλα λόγια, ἀπαγορεύουν οἱ Μασῶνοι “μέ τό ἔτσι θέλω” τήν Διδασκαλία τοῦ Ἀληθινοῦ Θεοῦ στήν Δημόσια Ἐκπαίδευση καί τήν ἀντικαθιστοῦν μέ τήν διδασκαλία τῶν ἰδεωδῶν τῆς ἀγωγῆς, ἐκπαι­δεύ­σε­ως καί διαφωτίσεως τῶν μαζῶν, πού διδάσκει ὁ Ἐλευ-θεροτεκτονισμός! Καί γιά ὅλα αὐτά ποιόν ρώτησαν; Ποιός τούς ἐξουσιοδότησε νά γίνουν θεοί στή θέση τοῦ Θεοῦ, νά ἀποφασίζουν καί νά διατάζουν τούς λαούς; Ποιός τούς ἐπέλεξε γιά νά κρίνουν τί εἶναι σωστό καί τί λάθος; Πότε ἔκαμαν δημοψήφισμα ὥστε νά ἀποφανθῆ ἐπ’ αὐτοῦ ὁ λαός;

Καί ὅμως! Οἱ Πολιτικοί μας, ὄχι μόνο δέν ἀντετάχθησαν σ’ αὐτές τίς ἀντίθεες αὐθαιρεσίες, ἀλλά ὡς γνήσιοι καί πιστοί Μασῶνοι φρόντισαν νά ἐγκαινιασθῆ καί νά παγιωθῆ καί στήν Ἑλληνική Βουλή ὁ ἐξοβελισμός τῆς Ἐκκλησίας ἀπό τήν Παιδεία τοῦ Ἔθνους μας, τήν Ὁποία, μάλιστα, Εὐεργέτιδα τοῦ Ἔθνους μας Ἐκκλησία, ὑπεβίβασαν τά τελευταῖα χρόνια καί σέ ἁπλό φορέα(!), τόν ὁποῖον –ὅπως ἀναίσχυντα ἐπαναλαμβάνουν– ἐρωτοῦν γιά ἐκπαιδευτικά ζητήματα, ὅπως ἐρωτοῦν καί τούς ἄλλους φορεῖς τοῦ Κράτους!

Τεκτονικό Μανιφέστο:

«Ἀντιτιθέμεθα καί θά χρησιμοποιήσωμεν πάντα τα νόμιμα μέσα, ὅπως παρακωλύσωμεν τήν διάθεσιν τοῦ Δημοσίου χρήματος, πρός ἐνίσχυσιν ἤ συντήρησιν ἐκκλησιαστικῶν ἐκπαιδευτικῶν ἱδρυμάτων»!

Οἱ Πολιτικοί μας προχωροῦν συνεχῶς ὅλο καί σέ νέες ἐχθροπραξίες κατά τῆς Ἐκκλησίας. Τόν τελευταῖο χρόνο ἔσβησαν παντελῶς ἀπό τόν Κρατικό Προϋπολογισμό τήν Πίστωση γιά τήν λειτουργία ὅλων τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Σχολείων, τά ὁποῖα εἶχε συστήσει καί πιστώσει ὁ μαρτυρικός Κυβερνήτης Ἰωάννης Καποδίστριας, γιατί ὡς ἀληθινά πιστός, ἐγνώριζε τήν ἀνεκτίμητη ἀξία τῆς κατά Θεόν μορφώσεως!

Αὐτή τήν ἀπάλειψη τῆς Πιστώσεως τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Σχολῶν ἀπό τόν Κρατικό Προϋπολογισμό τήν ἔκαμαν οἱ σήμερον κρατοῦντες εἰς ἐφαρμογήν τῆς μασωνικῆς προσταγῆς τοῦ Τεκτονικοῦ μανιφέστου, πού προαναφέραμε, καί, μάλιστα, ἐφαρμόζοντες αὐτολεξεί τήν ἑξῆς παράγραφο: «Ἀντιτιθέμεθα καί θά χρησιμοποιήσωμεν πάντα τα νόμιμα μέσα, ὅπως παρακωλύσωμεν τήν διάθεσιν τοῦ Δημοσίου χρήματος, εἴτε ἐκ Πολιτειακοῦ εἴτε ἐκ τοῦ Ὁμοσπονδιακοῦ Ταμείου πρός ἐνίσχυσιν ἤ συντήρησιν ἐκκλησιαστικῶν ἐκπαιδευτικῶν ἱδρυμάτων» (βλ.ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ, ὅ. ἀ.)!

«Τί χρείαν ἔχομεν μαρτύρων», ὅταν ὁμολογοῦν οἱ Μασῶνοι;

Τί χρείαν ἔχομεν ἄλλων μαρτύρων; Ὅπως διεπίστωσε, πιστεύω, ὁ ἀναγνώστης, ἀπό τά λίγα παραθέματά μας, οἱ ἴδιοι οἱ Μασῶνοι ἀποκαλύπτουν στά μέλη τους τό Πρόγραμμα, τό ὁποῖο ἔχουν δρομολογήσει ἀπό τόν προπερασμένο αἰῶνα. Ὡστόσο, λόγῳ τῆς ἀντιστάσεως τοῦ Κλήρου καί τοῦ εὐσεβοῦς λαοῦ τῆς Πατρίδος μας δέν κατώρθωσαν μέχρι σήμερα νά τό ἐφαρμόσουν πλήρως. Γι’ αὐτό ἐργάζονται πυρετωδῶς νά ἀλλοιώσουν πρῶτα τό Χριστιανικό φρόνημα τῶν Ποιμένων καί ὕστερα τοῦ Ποιμνίου. Τό προσπαθοῦν μέ ὅλα τά Μέσα Ἐνημερώσεως. Στίς ἀρχές τοῦ περασμένου αἰῶνος κατώρθωσαν νά ἁλώσουν τόν Παπισμό, καί, ἐνῷ μέχρι τότε κατεφέροντο ἐναντίον του (ὑπάρχουν συγκεκριμένα κείμενα ἀλλά δέν τά παραθέτω γιατί ἤδη μακρηγόρησα), τώρα πιά τόν ἔχουν σύμμαχο, ἀφοῦ οἱ ἐπικεφαλῆς τοῦ Παπισμοῦ –καί ὄχι μόνο– εἶναι πλέον Μασῶνοι καί, συνεπῶς, ἐργάζονται γιά τόν ἴδιο Ἀντίχριστο σκοπό γιά τήν Παγκοσμιοποίηση, τήν προετοιμασία τῆς «Νέας Ἐποχῆς»!

Τό ἴδιο ἄρχισε καί στόν χῶρο τῆς Ὀρθοδοξίας ἀπό τῆς ἐποχῆς τοῦ πρώτου Μασώνου Πατριάρχου Ἰωακείμ τοῦ Γ΄, δηλαδή ἀπό τό 1878, καί συνεχίζεται, δυστυχῶς μέχρι τῶν ἡμερῶν μας, σέ σημεῖο νά μήν γνωρίζουμε ποιοί Ἱεράρχες καί Κληρικοί μας εἶναι Μασῶνοι καί ποιοί ὄχι. Βεβαίως κάποιοι Μασῶνοι Ἱεράρχες ξεχωρίζουν, ἐκτός τῶν πολλῶν ἄλλων καί ἀπό τούς διθυράμβους πού τούς ἀπευθύνουν οἱ Μασῶνοι τῆς Πολιτικῆς καί ἀπό τή συνεργασία τους μαζί τους. Ὡστόσο, γιά νά καθαρίση τό θολό καί πνευματικά ἐπικίνδυνο τοπίο εἶναι ἐπιβεβλημένο νά ὑποχρεώνονται πλέον οἱ ὑποψήφιοι Κληρικοί, ἰδιαιτέρως δέ οἱ Ἀρχιερεῖς νά δηλώνουν γραπτῶς ὅτι ἀποκηρύσσουν τήν Μασωνία καί κάθε μορφῆς ἀποκρυφισμό. Αὐτή ἡ γραπτή δήλωση θά τερματίση τήν εἴσοδο στήν Ἱερωσύνη «Δουρείων Ἵππων» τῆς Μασωνίας Κληρικῶν, δεδομένου ὅτι εἶναι ἀπαγορευμένο στούς Μασώνους νά ἀποκηρύσσουν γραπτῶς τήν Μασωνία. Εἶναι ἀπαράδεκτο καί, συνάμα, ὕποπτο γιά τήν ὑπόληψη τῶν Κληρικῶν μας νά ὑπάρχη στήν Πατρίδα μας καί νά πολιτεύεται στίς μέρες μας Πολιτική Παράταξη ἀμιγῶς εὐσεβῶν καί πιστῶν Χριστιανῶν, ἡ ὁποία ὑποχρεώνει τά ὑποψήφια μέλη της νά ἀποκηρύξουν τήν Μασωνία καί νά μήν τίθεται αὐτή ἡ προϋπόθεση ὡς ἀπαραίτητη γιά τήν εἴσοδο στήν Ἱερωσύνη!

Τελικά, ἐμεῖς οἱ ὑποτιθέμενοι χριστιανοί, θέλουμε νά ἀνήκουμε στή «μικρά ζύμη», πού μέ τίς Ὁδηγίες τῆς Ἐκκλησίας μας ἔχει τήν δύναμη νά ἀναπλάση κατά Θεόν «ὅλον τό φύραμα» τοῦ πάλαι ποτέ εὐσεβοῦς Ἔθνους μας, ἤ θά ἀρκεσθοῦμε σέ ἕνα συνεχές καί ἀτελέσφορο θρησκευτικό κοσκίνισμα;

Ἄν ἰσχύση τό δεύτερο, τότε πολύ σύντομα θά δοῦμε, ὄχι μόνο τόν χωρισμό τοῦ Κράτους ἀπό τήν Ἐκκλησία –κάτι πού ἀπό θεολογική ἄγνοια ἤ καί ἀπό σκοπιμότητα φαίνεται νά ἀποδέχονται καί κάποιοι δικοί μας Ἀρχιερεῖς– ἀλλά θά δοῦμε νά καθιερώνεται ἀπό τό Κράτος καί ἡ Πολιτική Βάπτιση(!), πού ἐμπνεύσθηκε ὁ Μασῶνος Γαριβάλδης, ὁ ὁποῖος, ὅπως σημειώνει ὁ βιογράφος του, βάπτιζε «πλεῖστα παιδία ἐκ τῆς Σαρδηνίας, τῆς ἠπειρωτικῆς Ἰταλίας καί τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀκόμη –ἰδίως ἐξ Ἀγγλίας καί Νοτίου Ἀμερικῆς– τά ὁποῖα ἤχθησαν εἰς τόν ἱερόν βράχον καί ἐβαπτίσθησαν οὕτω μέ καμπανίτην (δηλαδή μέ…σαμπάνια!) ἐν ὀνόματι τοῦ Μ.Α.Τ.Σ!

π. Βασίλειος Ε. Βολουδάκης

ΕΞ ΑΚΡΑΣ ΣΥΛΛΗΨΕΩΣ ΚΑΙ ΟΥΧΙ ΜΕΤΑ ΤΑΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΝΤΑ ΗΜΕΡΑΣ ΕΜΨΥΧΟΥΤΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ

 

ΔΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΤΟ ΑΛΗΘΕΣ ΠΑΡΑΘΕΤΟΜΕΝ ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΝ ΤΟΥ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΕΛΙΔΟΣ 199 ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ "ΙΕΡΑ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ" (ΤΟΥ ΠΑΛΑΙ ΠΟΤΕ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΚΑΙ ΝΗΣΩΝ ΝΙΚΟΛΑΟΥ Β ΕΚΔΟΣΙΣ 1994), ΟΠΟΥ ΚΗΡΥΣΣΕΤΑΙ ΓΥΜΝΗ ΤΗ ΚΕΦΑΛΗ ΗΤΟΙ ΔΗΜΟΣΙΩΣ, Η ΑΙΡΕΣΙΣ ΟΤΙ ΟΧΙ ΕΞ ΑΚΡΑΣ ΣΥΛΛΗΨΕΩΣ ΩΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΑΛΛΑ ΜΕΤΑ ΤΑΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΝΤΑ ΗΜΕΡΑΣ ΑΠΟ ΤΗΣ ΣΥΛΛΗΨΕΩΣ, ΕΜΨΥΧΟΥΤΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΗΤΟΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΕΛΕΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΦΡΟΝΗΜΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟ ΥΠΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΑΙΣ ΣΥΝΟΔΟΙΣ ...

18 σχόλια

• 
  

Michail Margos

επειδή το συγκεκριμένο βιβλίο το έχω κι εγώ και θυμήθηκα ακριβώς που αναφέρεστε όπως και τη συγκεκριμένη ακριβώς παραπομπή - σταχυολογημα του εκλιπόντος Αρχιερέα ,θεωρώ ότι πρόκειται περί παρεξηγήσεως για να μην πω περί παρερμηνείας (όχι εκ προθέσεως) δικιά σας ....διότι,δεν θα πεοβαινατε σε τόσο σοβαρή καταγγελία ότι "κηρύσσει γυμνή τη κεφαλή αίρεση " αφου γνωρίζατε ότι το συγκεκριμένο σημείο του Πηδάλιου είναι τμήμα ενός ευρύτερου Ανθολογηματος που είναι το συγκεκριμένο βιβλίο εκδοθέν από τον τέως Αρχιεπίσκοπο γνωστό για την τάση του να συγκεντρώνει σε Ανθολογηματα διάφορα πράγματα που θεωρούσε ο ίδιος ότι διευκόλυναν και αυτόν και τα πνευματικά του τέκνα στο ποιμαντικό του έργο ....Τίποτε από τις αποφάσεις των Ιερών Συνόδων δεν έχει αναθεωρηθεί πόσο μάλλον καταδικαστεί ελλείψει μάλιστα Αυτοκράτορα - αναθεώρητη και ισχύουν εξίσου όλες όπως τότε έτσι και σήμερα ....Το συγκεκριμένο προέρχεται από παρερμηνεία η οποία οφείλεται σε τμηματική ανάγνωση "ότι δλδ το έμβρυο στις πρώτες 40 ημέρες είναι άμορφη μάζα" αλλά η πρόταση δεν σταματάει εδώ και δεν είναι ένιαια πρόταση ....Με μια δεύτερη ανάγνωση διαπιστώνει κανείς ότι επεξηγεί άρα είναι επεξηγηματική ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΙΑΠΙΣΤΩΤΙΚΗ πρόταση τον η τους λόγους επιεικεστερου κανόνα σε τυχόν εγγυο που έχασε το έμβρυο πριν τις 40 ημέρες από τη σύλληψη ,πράγμα που ως ποιμένας και εξομολογος θεωρώ ότι οφειλατε να γνωρίζατε καλύτερα από όλους εμάς .Ο τέως Αρχιεπίσκοπος προφανώς παρέλειψε για λόγους που μόνο αυτός γνωρίζε ίσως και εσείς το συγκεκριμένο επιτίμιο ......Προτείνω λοιπόν επειδή τα γραπτά μένουν και επειδή πάντοτε υπάρχουν περιθώρια παρερμηνειών σε ότι γράφεται από εδώ και πέρα να περνάει από τις εξής ερωτήσεις : Τι γράφω; Πώς το γράφω; Που απευθύνομαι ; Πότε το γράφω ; Γιατί το γράφω ; Και ....ελεικρινα πιστέψτε με .....πολλά συμπεράσματα δύνανται να προκύψουν από μια τέτοια ανάλυση ακόμα και σε στον αναγνώστη ....

Επίσκοπος Κηρυκος Εκκλησίας Κατακομβων

Μιχαηλ, σε παρακαλω διαβασε οχι την μιση φραση, αλλά ολόκληρη. Καί ολόκληρη η διατυπωσις του Ἁρχιεπισκοπου"Νικολάου, εχει ουτως: "Το εμβρυον εν τη κοιλία της μητρος μορφουται ητοι σχηματιζονται απαντα αυτου τα μελη καί οι χαρακτηρες του, μετα τας τεσσαρακοντα ημερας, διοτι πρό των τεσσαρακοντα ημερων ειναι αμορφον καί ωσαν ενα κομματι κρεας. Εις τας τεσσαρακοντα ημερας μεμορφωμενον καί τελειον πλέον το εμβρυον λαμβανει καί ψυχην λογικην". Επαναλαμβανω την φρασιν πού παρελειψες: "Εις τας τεσσαρακοντα ημερας μεμορφωμενον καί τελειον πλέον το εμβρυον λαμβανει καί ψυχην λογικην". Καί σε ερωτω, εσυ σαν γιατρος το δεχεσαι αυτό; Καί σαν χριστιανός ορθοδοξος μπορεις να δεχθεις αυτο το οποιον εχουν καταδικασει αι οικουμενικαί Συνοδοι καί οι Αγιοι Πατερες. Δεν γνωριζεις οτι εξ ακρας συλλήψεως εμψυχουται ο ανθρωπος και οχι μετα τεσαρακοντα ημερας; ... Πάντως σε αλλη αναρτηση αναφερομαι τεκμηριωμενα εις την δογματικην διδασκαλιαν της Εκκλησιας περί της "εξ ακρας συλλήψεως" εμψυχωσεως του ανθρωπου. Αν θελεις ριξε μια ματια. Οσον αφορα δε εκείνο πού γραφεις περί αυτοκρατορος - αναθεωρητη δεν καταλαβαίνω τι θελεις να πης. Καί αλλη φορα μου το εγραψες ... Καί δεν σου αποκρυπτω οτι ειναι λίγο περίεργο, οπως το γραφεις. Οσον αφορα τις ερωτησεις πού πρεπει να καμνω στον εαυτο μου οταν γραφω, για το τι γραφω, πως το γραφω, που απευθυνομαι, πότε το γραφω; γιατι το γραφω, σε ευχαριστω ελπίζω να το τηρης κι εσυ στα γραπτα σου....

3

•  · 
  Απάντηση
•  · 19 εβδ.
•  · 
  Τροποποιήθηκε

• 
  

Michail Margos

Επίσκοπος Κηρυκος Εκκλησίας Κατακομβων "Εις τας τεσσαράκοντα ημέρας μεμορφωμενον και τέλειον πλέον το έμβρυον λαμβάνει και ψυχήν λογικήν " υποθέτω ότι είναι πιστή αντιγραφή και φράση που αντέγραψε από το βιβλίο "Κλεις" των Ιερών Κανόνων εκδόσεων Σωτήρ " και το οποίο είναι επιτομή από κανόνες του Πηδαλίου .Δεν έχουμε λοιπόν παρά να ανατρεξουμε στο Πηδάλιο (Το οποίο δεν έχω στη βιβλιοθήκη μου εδώ στη Θεσσαλονίκη) και να βρούμε αν έγινε η αντιγραφή πίστη η αν έχει προστεθεί η αφαιρεθεί το οτιδήποτε .Αν όμως δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο και είναι η αντιγραφή πίστη οφείλουμε νομίζω για λόγους ορθής τάξεως να προβούμε σε έρευνα ωστε να βρούμε γιατί τα λέει αυτά ο συγκεκριμένος κανόνας .Εγώ γνωρίζω από την εμβρυολογία ότι μέχρι και τις 40 περίπου ημέρες στο μικροσκόπιο όντως το έμβρυο είναι μια μάζα κυττάρων γεμάτη ζωή που όμως δεν διακρίνονται μέρη ξεχωριστά όπως το κεφάλι τα μάτια ο κορμός και τα άκρα ....Αυτά αρχίζουν να φαίνονται μετά τον δεύτερο μήνα .Ίσως από μορφολογικής και μόνο και όχι από ψυχικής απόψεως να εννοεί αυτό το πράγμα ο κανόνας του Πηδαλίου .Εσείς το ίδιο θα επιτιμουσατε μια έγκυο αν είχε αποβολή τον πρώτο μήνα και το ίδιο μετά από 2-3 μήνες ; Και εννοώ ότι θα επιθυμούσα σαφή και συγκεκριμένη απάντηση έστω και εν απουσία του καθ' ύλην να επιβάλλει τους κανόνες κεχρισμένου Αυτοκράτορα την έλλειψη του οποίου πολλοί επιθυμούν να υποκαταστήσουν τα τελευταία 500 χρόνια από την πτώση του Βυζαντίου .

• •  · 
    Απάντηση
  •  · 19 εβδ.

Γράψτε μια απάντηση…

• 
  

Επίσκοπος Κηρυκος Εκκλησίας Κατακομβων

´Ἡ Ἐκκλησία, στηριζομένη πάνω στὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ τὴν Ἱερά μας Παράδοση, πιστεύει ὅτι ἡ ἀνθρώπινη ζωὴ ὑφίσταται ἐξ ἄκρας συλλήψεως, ἀπὸ τὴ στιγμὴ δηλαδὴ τῆς γονιμοποίησης, ὁπότε γίνεται καὶ ἡ ἐμψύχωση τοῦ ἀνθρώπου. Ἀπαιτεῖται, ὡς ἐκ τούτου, ἀπὸ τὴ στιγμὴ αὐτή, πλήρης σεβασμὸς καὶ προστασία πρὸς τὸ νέο ἀνθρώπινο πρόσωπο. Τὴν πίστη της αὐτὴ διακηρύττει ἐμπράκτως ἡ Ἐκκλησία μὲ τὴ θέσπιση ἑορτῶν, οἱ ὁποῖες ἀναφέρονται στὴ σύλληψη ἐπιφανῶν ἁγίων προσώπων, τὴν ἔναρξη τῆς ζωῆς τους δηλαδή, στὰ σπλάχνα τῶν μητέρων τους.

Ἔτσι δὲν ἑορτάζουμε μόνο τὴ γέννηση τῆς Θεοτόκου, στὶς 8 Σεπτεμβρίου, ἀλλὰ καὶ τὴ σύλληψή της ἀπὸ τὴν Ἁγία Ἄννα, ἐννέα ἀκριβῶς μῆνες προηγουμένως, στὶς 9 Δεκεμβρίου. Τὸ ἴδιο καὶ γιὰ τὸν Ἅγιο Ἰωάννη τὸν Πρόδρομο: γιορτάζει ἡ Ἐκκλησία τὴ σύλληψή του στὶς 23 Σεπτεμβρίου καὶ ἐννέα μῆνες ἀργότερα, στὶς 24 Ἰουνίου, τὴ γέννησή του. Καὶ διὰ τὴν κατὰ σάρκα γέννηση τοῦ Χριστοῦ ἔχουμε τὴν ἀντίστοιχη ἑορτὴ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου, ἐννέα μῆνες προηγουμένως.

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἀναφέρεται στὴν ἐπιλογή του ἀπὸ τὸν Θεὸ γιὰ τὸ ἀποστολικὸ ἔργο πρὶν ἀπὸ τὴ γέννησή του καὶ λέγει ὅτι ὁ Θεὸς τὸν «ἀφώρισεν ἐκ κοιλίας μητρὸς αὐτοῦ καὶ τὸν ἐκάλεσε διὰ τῆς χάριτος αὐτοῦ…» (Πρβλ. Γαλ.1,15). Στὴν Παλαιὰ Διαθήκη ὁ Ἡσαΐας ἀναφέρει: «Ἐκ κοιλίας μητρός μου ἐκάλεσε τὸ ὄνομά μου» (Ἡσ. 49,1). Καὶ πολλὰ ἄλλα χωρία τῆς Ἁγίας Γραφῆς μιλοῦν γιὰ τὸν ἀνθρωπο κατὰ τὴ διάρκεια τῆς κύησής του, πρὶν ἀπὸ τὴ γέννησή του.

Ἡ Ἐκκλησία, ὡς ἐκ τούτου, θεωρεῖ (καὶ σὲ τοῦτο δὲν ἀμφιταλαντεύθηκε ποτὲ) ὅτι ἡ ἔκτρωση, ἡ τεχνητὴ δηλαδὴ διακοπὴ τῆς κύησης, συνιστᾶ φόνο. Ὁ Μέγας Βασίλειος μιλᾶ ἀνεπιφύλακτα:

«Ἡ φθείρασα κατ’ ἐπιτήδευσιν, φόνου δίκην ὑπέχει» (Β΄ Κανὼν Μεγάλου Βασιλείου). Δηλαδὴ ἡ ἔγκυος γυναίκα ποὺ ξεπίτηδες θανατώνει τὸ ἔμβρυο εἶναι φονεύτρια. Ξεκαθαρίζει ὅτι «..αἱ τὰ ἀμβλωθρίδια διδοῦσαι φάρμακα φονεύτριαί εἰσι καὶ αὐταί, καὶ αἱ δεχόμεναι τὰ ἐμβρυοκτόνα δηλητήρια» (Η΄ Κανὼν Μεγάλου Βασιλείου). Δηλαδὴ εἶναι φονεῖς τόσον ἐκείνοι ποὺ δίνουν τὰ φάρμακα γιά ἔκτρωση ὅσο καὶ ἐκεῖνες ποὺ λαμβάνουν τὰ δηλητήρια ποὺ φονεύουν τὸ ἔμβρυο. Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος θεωρεῖ τὴν ἔκτρωση ἔγκλημα βαρύτερο καὶ ἀπὸ τὸν φόνο. Κατὰ τὸν φόνο τὸ θῦμα μπορεῖ νὰ ἀμυνθεῖ, τὸ ἔμβρυο, ὅμως, στερεῖται αὐτῆς τῆς δυνατότητας.

4

•  · 
  Απάντηση
•  · 19 εβδ.

Επίσκοπος Κηρυκος Εκκλησίας Κατακομβων

https://kirykos.livejournal.com/1120076.html...

KIRYKOS.LIVEJOURNAL.COM

Η εκτρωσις ειναι φονος. Ο ανθρωπος δημιουργειται εξ ακρας συλλήψεως. Αμα σωμα, αμα ψυχη.

Η εκτρωσις ειναι φονος. Ο ανθρωπος δημιουργειται εξ ακρας συλλήψεως. Αμα σωμα, αμα ψυχη.

Επίσκοπος Κηρυκος Εκκλησίας Κατακομβων

Ποιος είπε ότι ο σχηματισμός του εγκεφάλου και η έναρξη της εγκεφαλικής λειτουργίας, καταδεικνύει ότι τότε το έμβρυο εμψυχούται; «Άμα δε το σώμα και η ψυχή πέπλασται, ου το μεν πρώτον, το δε ύστερον» αναφέρει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός στο σύγγραμμά του «Έκδοσις ακριβής Ορθοδόξου Πίστεως», με το «άμα» να δηλώνει επακριβώς το ταυτόχρονο, οχι "μετα τεσσαρακοντα ημερες., οπως γραφεο ο Πειραιως Νικόλαος:

2

Επίσκοπος Κηρυκος Εκκλησίας Κατακομβων

Καταλαβαίνεις Μιχαηλ τι γραφει ο Πειραιως Νικόλαος στο βιβλίο του "ΙΕΡΑ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ" στην σελίδα 199; Γραφει ακριβως οτι "εις τας τεσσαράκοντα ημέρας μεμορφωμενον και τέλειον πλέον το έμβρυον λαμβάνει και ψυχήν λογικήν".

1

Επίσκοπος Κηρυκος Εκκλησίας Κατακομβων

Πάντως ανεξαρτητα από το τι ειχε στο μυαλό του καί τι επίστευε ο Πειραιως καί Νησων Νικόλαος, οταν καταχωρουσε αυτην την φραση εις το βιβλίον του, ανεξαρτητα από τις προσπαθειες της Ιερας Συνοδου να τον διορθωση καί τον απαλλάξη εν οσω εζη από την συγκεκριμενην πλανην, δεν νομίζεις, Μιχαηλ, οτι η συγκεκριμενη φρασις δοξασια πρεπει να καταδικασθει, ως ερχομενη εις αντιθεσιν πρός την διδασκαλία της Εκκλησίας. περί της εξ ακρας συλλήψεως εμψυχωσεως του ανθρωπου; Κατ εμε τουτο πρεπει να γινη, οπωσδηποτε καί το δυνατον ταχυτερον,καί θα το εισηγηθω εις την Συνοδον, εν οψει μαλιστα καί του γεγονότος οτι, οπως λεγεται, δια την παρασκευην των εμβολίων χρησιμοποιουνται καί τοιαυτα εκτρωθεντα η αποβληθεντα εμβρυα, με αποτελεσμα, οπως ειπε καποιος, εισερχομενα αυτα εις τον οργανισμόν μας να μας εθισουν καί εις τον "καννιβαλισμόν" ...

3

Επίσκοπος Κηρυκος Εκκλησίας Κατακομβων

«ΜΙΑ ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΑΠΟΨΙΣ, ΔΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΕΚΤΡΩΣΕΩΝ. ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ κ. ΑΝΔΡΕΑ ΠΙΤΣΙΛΛΙΔΗ, ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΕΚΤΡΩΣΕΩΝ.

Στην εκπομπή ‘’ΑΔΙΑΚΡΙΤΩΣ’’ του Κυπριακού Τηλεοπτικού σταθμού ‘’Sigma’’, που παρουσιάζει o θεολόγος κ. Ανδρέας Πιτσιλλίδης, με θέμα «Η διακοπή της κύησης και το δικαίωμα των γυναικών στο σώμα τους», εξέφρασε θέσεις που δεν συμφωνούν με τη διδασκαλία της Εκκλησίας μας.

Ο κ. Ανδρέας Πιτσιλλίδης, εξέφρασε εντελώς λάθος θέσεις για το θέμα των αμβλώσεων πριν την 5η εβδομάδα, μη θεωρώντας την άμβλωση στο διάστημα των πρώτων 5 εβδομάδων ως φόνο.

Σύμφωνα με την Εκκλησία μας και για το διάστημα των πρώτων 5 εβδομάδων, η άμβλωση είναι φόνος. Την άποψη ότι μετά την 5η εβδομάδα σχηματίζεται ο εγκέφαλος και αρχίζει η εγκεφαλική λειτουργία, και ως εκ τούτου δεν είναι φόνος, δεν τη δέχεται Εκκλησία μας.

Ποιος είπε ότι ο σχηματισμός του εγκεφάλου και η έναρξη της εγκεφαλικής λειτουργίας, καταδεικνύει ότι τότε το έμβρυο εμψυχούται; «Άμα δε το σώμα και η ψυχή πέπλασται, ου το μεν πρώτον, το δε ύστερον» αναφέρει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός στο σύγγραμμά του «Έκδοσις ακριβής Ορθοδόξου Πίστεως», με το «άμα» να δηλώνει επακριβώς το ταυτόχρονο.

Στο άρθρο του ο Herman T. Engelhardt, Καθηγητής του Τμήματος Φιλοσοφίας, του Rice University, με τίτλο «Οι εκτρώσεις και οι πόλεμοι των πολιτισμών» (Μετάφρ. π. Γεωργίου Κανάκη), αναφέρει πως «Αυτό που είναι σημαντικό για τους Χριστιανούς είναι ότι μία διάκριση μεταξύ διαμορφομένων και ασχηματίστων εμβρύων, εμψυχωμένων και μη εμψυχωμένων εμβρύων, απορρίπτεται διαρρήδην ως μη έχουσα θεολογική σημασία για τους Ορθοδόξους Χριστιανούς» και ότι «Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί βιώνουν μια αδιάσπαστη εκτίμηση του πώς να εκτιμούν την ανθρώπινη ζωή από τη σύλληψή της, και να αναγνωρίζουν ότι η αφαίρεση αυτής της ζωής απαγορεύεται».

Ο αιρετικός Θωμάς Ακινάτης, ο οποίος ως γνωστό είχε επηρεασθεί από τον Αριστοτέλη, δεν δέχοταν ότι είναι φόνος η πρώιμη άμβλωση.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, στα «Κεφάλαια φιλοσοφικά» αναφέρει «Ομοϋπόστατα εισίν, ότε δύο φύσεις εν μια υποστάσει ενωθώσι και μίαν σχώσιν υπόστασιν σύνθετον και εν πρόσωπον, ως ψυχή και σώμα». «Την ψυχήν ούτε γαρ προυφίσταται του σώματος, ούτε μεθυφίσταται. Αλλ’ άμα τη τούτου γενέσει κτίζεται και αυτή» ομιλεί ο Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης (Κλίμαξ, Λόγος Κστ΄).

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς στα Εκατόν Πεντήκοντα Κεφάλαια (Συγγράμματα Τόμος Ε΄) αναφέρει «Η μέντοι ψυχή συνέχουσα το σώμα, ω και συνεκτίσθη, πανταχού του σώματος εστίν… ». Ο Β΄ Κανών του Αγίου Βασιλείου του Μεγάλου (Περί της φθειράσης κατ’ επιτήδευσιν το έμβρυον), εις την προς Αμφιλόχιον Ικονίου Επιστολή Κανονική Α, αναφέρει «Η φθείρασα κατ’επιτήδευσιν, φόνου δίκην επέχει. Ακριβολογία δε εκμεμορφωμένου και ανεξεικονίστου παρ’ημίν ουκ έστιν».

Η απόφαση της Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου για το θέμα τούτο, επικύρωσε τον Β΄ Κανόνα του Αγίου Βασιλείου. «Η ψυχή όλη δι όλου του σώματος χωρεί και ομοχρόνως εν τη ζωή γίνεται» λέγει ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης στο σύγγραμμά του «Εξήγησις του Άσματος των Ασμάτων», Λόγος Ζ΄.

Σαφώς δεν προηγείται το σώμα της ψυχής, αλλ’ η ψυχή γίνεται «ομοχρόνως» με το σώμα. Είναι χαρακτηρισική η ρήση του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης, με το ομοχρόνως να επεξηγεί πλήρως ότι «άμα το σώμα και η ψυχή». «Ούτε γαρ σώμα προ της ψυχής αφίστατο, ούτε ψυχή προ του σώματος» αναφέρει ο Άγιος Αναστάσιος ο Σιναΐτης, P.G. 89,724.

Πως δύναται να ισχυριστεί κανένας, ότι «το σώμα πρώτον γέγονεν και η ψυχή ύστερον» εάν θέλει ορθοδόξως να φρονεί; Θα μπορούσε λοιπόν κανείς, ορθοδόξως φρονών, να ισχυριστεί ότι «άχρι πέμπτης εβδομάδος, ουκ είναι το έμβρυον άνθρωπος»; Τότε δηλαδή είναι μόνο σώμα; Δεν έχει ψυχή το έμβρυο αυτό; Ποιός Άγιος της Εκκλησίας μας, είπε ποτέ κάτι τέτοιο; «Άμα δε το σώμα και η ψυχή πέπλασται, ου το μεν πρώτον, το δε ύστερον» αναφέρει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός.

1

Επίσκοπος Κηρυκος Εκκλησίας Κατακομβων

Θελεις να μαθης καί κατι αλλο Μιχαηλ. Οι καταγγελίες πού εκανα πρός τήν Ιεράν Συνοδο πρό του 2005 καί δι αυτο το θεμα καί δι αλλα πολλά ισχυουν καί μετα τό 2005 καί μεχρι σημερον ... Ο Αρχιεπίσκοπος σου Στεφανος πού ενεργουσε παλαιοθεν μετα του κ. Κατσουρα κλπ. ως "παρασυνοδικό κατεστημενο", φερουν μεγαλην ευθυνην ... Αν θελης βοηθησε τους να το καταλάβουν, μηπως καί ευρεθει μία διεξοδος πρός ενα διαλογον εν αγαπη καί αληθεια....

2

•  · 
  Απάντηση
•  · 19 εβδ.
•  · 
  Τροποποιήθηκε

• 
  

Michail Margos

Επίσκοπος Κηρυκος Εκκλησίας Κατακομβων εδώ συμφωνώ και το γνωρίζω καλά αυτό το ζήτημα αλλά ανοίγετε άλλο θέμα

• •  · 
    Απάντηση
  •  · 19 εβδ.

Γράψτε μια απάντηση…

• 
  

Επίσκοπος Κηρυκος Εκκλησίας Κατακομβων

ΟΙ ΙΔΙΟΡΡΥΘΜΙΕΣ, ΟΙ ΑΣΥΜΦΩΝΙΕΣ, ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΡΑΝΟΜΙΕΣ ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΟΙΥΝ ΤΑ ΣΧΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΙΧΟΣΤΑΣΙΕΣ ...

"Ἡ Ἐκκλησία λοιπόν πάντοτε εἰς καιρόν διωγμῶν καί αἱρέσεων ταλανιζόταν ἀπό ἐσωτερικές διχοστασίες, λόγῳ κυρίως ἀσυμφωνιῶν. Ἄν ἀνατρέξωμεν εἰς τήν ἐποχήν τοῦ μεγάλου Βασιλείου, θά ἴδωμεν μέσα ἀπό τάς ἐπιστολάς του μίαν πικρίαν καί θλίψιν διά τήν συμπεριφοράν τινων συνεπισκόπων του, ὅπου προέβαινον εἰς πράξεις ἰδιορρύθμους, μέχρι καί ἐντελῶς παρανόμους.

Παραπονεῖται ὁ μέγας τῆς Ἐκκλησίας ἀνήρ λέγων: «Πολύ μέ λυπεῖ, ὅπου οἱ κανόνες τῶν πατέρων ἔχουν περιέλθει εἰς περιφρόνησιν τελευταίως καί κάθε εὐταξία ἔχει ἀπομακρυνθεῖ ἀπό τάς Ἐκκλησίας, φοβοῦμαι μήπως, καθώς αὐτή ἡ ἀδιαφορία αὐξάνεται ὀλίγον κατ΄ ὀλίγον, τά πράγματα τῆς Ἐκκλησίας καταντήσουν εἰς πλήρη σύγχυσιν».

Ἡ ἑνότης δέ τῶν Ὀρθοδόξων εἰς τήν ἐποχήν του ἦταν σχετική, λόγῳ κυρίως τῆς ἰδιορρυθμίας πολλῶν ἐξ αὐτῶν, μέ ἀποτέλεσμα τά πάντα νά εἶναι εὔθραυστα καί μετέωρα. «Φαινομενικῶς οἱ περισσότεροι εἴμεθα ἑνωμένοι... (ἔγραφε ὁ Μέγας Βασίλειος εἰς μίαν ἐπιστολήν του πρός τόν ἅγιον Εὐσέβιον Σαμοσάτων) ...ὅταν μέν εἶμαι παρών, μέ σέβονται καί ὑπόσχονται πάντοτε τά πρέποντα, ἀλλ΄ ὅταν μέ ἀφήνουν, τρέχουν πάλιν πρός τήν ἰδικήν τους γνώμην»

Ἡ Ἐκκλησία, ἔλεγεν μέ παράπονον, «δέν ἔχει μόνον ὑπό τῶν αἱρετικῶν κομματιασθῇ, ἀλλά διασπᾶται καί ἀπό ἐκείνους, ὅπου βεβαιώνουν, ὅτι εἶναι ὁμόφρονες... τό νά ἑνώσῃ δέ αὐτά τά μέρη καί νά συναγάγῃ πάλιν εἰς ἁρμονίαν ἑνός σώματος ἀνήκει εἰς ἐκεῖνον μόνον ὄπου μέ τήν ἀνέκφραστον δύναμίν του χαρίζει πάλιν καί εἰς τά ξερά ὀστᾶ ἀκόμη νεῦρα καί σάρκα».

Ἔγραφεν ἐπίσης καί εἰς τόν Πρεσβύτερον Εὐάγριον: «εὐχόμεθα νά ἴδωμεν κάποτε τήν ἡμέραν κατά τήν ὁποίαν ὅλοι οἱ κατά τό φρόνημα μή διῃρημένοι θ’ ἀποτελοῦν ἑνιαῖον σύλλογον... Θά εἴμεθα δέ πράγματι οἱ παραλογότεροι ὅλων τῶν ἀνθρώπων, ἐάν ηὐχαριστούμεθα εἰς τά σχίσματα καί τάς διασπάσεις τῶν Ἐκκλησιῶν καί δέν ἐθεωρούσαμεν τήν ἕνωσιν τῶν μελῶν τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ ὡς τό μέγιστον τῶν ἀγαθῶν».

Χαρακτηριστική τῆς ἀναρχίας, εἰς τήν ὁποίαν εἶχεν περιπέσει ἡ ὅλη ἐκκλησιαστική κατάστασις, εἶναι ἀκόμη ἡ συμπεριφορά τοῦ ἁγίου Γρηγορίου Νύσσης, ὁ ὁποῖος κατηγορεῖται ἀπό τόν ἀδελφόν του Βασίλειον, διότι αὐτοβούλως «συγκροτεῖ συνόδους εἰς τήν Ἄγκυραν καί δέν ἀφήνει εὐκαιρίαν νά ἐνεργῇ χωρίς τήν συναίνεσιν ἡμῶν». (Ιωσήφ Μοναχός Αγιον Ορος 2012)

2

Επίσκοπος Κηρυκος Εκκλησίας Κατακομβων

Ἔγραφεν ο Μεγας Βασιλειος εις τόν Πρεσβύτερον Εὐάγριον τα εξης: «εὐχόμεθα νά ἴδωμεν κάποτε τήν ἡμέραν κατά τήν ὁποίαν ὅλοι οἱ κατά τό φρόνημα μή διῃρημένοι θ’ ἀποτελοῦν ἑνιαῖον σύλλογον... Θά εἴμεθα δέ πράγματι οἱ παραλογότεροι ὅλων τῶν ἀνθρώπων, ἐάν ηὐχαριστούμεθα εἰς τά σχίσματα καί τάς διασπάσεις τῶν Ἐκκλησιῶν καί δέν ἐθεωρούσαμεν τήν ἕνωσιν τῶν μελῶν τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ ὡς τό μέγιστον τῶν ἀγαθῶν».

4

Επίσκοπος Κηρυκος Εκκλησίας Κατακομβων

Δεν ανοιγω αλλο θεμα Μιχαηλ. Ολα αυτα τα θεματα ειναι αλληλενδετα, εχουν ομως κοινην αφετηριαν. Δες καί την κατωτερω εργασια καί ελπίζω κατι να καταλάβης: http://synodicalcentregoc.blogspot.com/.../blog-post_55.html

SYNODICALCENTREGOC.BLOGSPOT.COM

Ψυχη καί σωμα δημιουργουνται συγχρονως

Ψυχη καί σωμα δημιουργουνται συγχρονως

2

• •  · 
    Απάντηση
  •  · 
    Αφαίρεση προεπισκόπησης
  •  · 19 εβδ.

•  · 
  Απάντηση
•  · 19 εβδ.

•  · 
  Απάντηση
•  · 
  Αφαίρεση προεπισκόπησης
•  · 19 εβδ.

•  · 
  Απάντηση
•  · 19 εβδ.

•  · 
  Απάντηση
•  · 19 εβδ.

•  · 
  Απάντηση
•  · 19 εβδ.

•  · 
  Απάντηση
•  · 19 εβδ.

•  · 
  Απάντηση
•  · 19 εβδ.

•  · 
  Απάντηση
•  · 19 εβδ.