ΑΝΘΟΛΟΓΙΟΝ ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΕΠΟΙΚΟΔΟΜΗΤΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ

ΑΝΘΟΛΟΓΙΟΝ ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ ΠΕΡΙ ΑΓΩΝΟΣ Ὁ Ἅγιος Μάρκος ὁ Εὐγενικός διδάσκει ὅτι ὁ ἀγώνας ὑπέρ τῆς Ὀρθοδοξίας δέν πρέπει νά γίνεται μόνον μέ λόγια, ἀλλά καί μέ ἔργα, καί νά εἶναι ἕτοιμος ὁ ἀγωνιστής νά ὑποφέρει τά πάντα ἄν χρειασθῆ ὑπέρ τῆς ‘Αληθείας καί διά νά μή πέση στό ἁμάρτημα τῆς κοινωνίας μετά τῶν ἀσεβῶν: «Οὐκ ἔστι γάρ ἐν λόγοις ὁ ἀγών, ἀλλ’ ἐν πράγμασιν, οὐδέ ρητῶν καί ἀποδείξεων ὁ καιρός΄ πῶς γάρ ἐν οὕτω διεφθαρμένοις κριταῖς; ἀλλά δεῖ τούς ἀγαπῶντας τόν Θεόν ἔργοις αὐτοῖς γενναίως παρατετάχθαι καί πάντα κίνδυνον ἑτοίμους εἶναι παθεῖν ὑπέρ τῆς εὐσεβείας καί τοῦ μή τῆ κοινωνία χρανθῆναι τῶν ἀσεβῶν» (Ἅγιος Μάρκος ὁ Εὐγενικός, Σπ. Λάμπρου, Παλαιολόγεια καί Πελλοπονησιασκά, τόμος Α, σελ. 20). ΘΑΥΜΑ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ Κάποτε η Κύπρος υπέφερε από ανομβρία. Πείνα μεγάλη κι αρρώστιες πολλές μάστιζαν κυριολεκτικά τον δυστυχισμένο τόπο. Πολλοί πέθαιναν κάθε μέρα. Η κατάσταση ήταν τραγική. Ένας Ηλίας ή κάποιος άλλος όμοιος του χρειαζόταν τις στιγμές εκείνες, για να ανοίξει τους καταρράκτες του ουρανού. Και σαν τέτοιος βρέθηκε ο άγιος μας. Ο πόνος του λαού του τον έσπρωξε σε θαθιά και κατανυκτική προσευχή. Το αποτέλεσμα υπήρξε άμεσο. Βροχές πολλές κι ευεργετικές άρχισαν να πέφτουν σ' όλο τον τόπο. Κι όταν αυτές συνεχιζόντουσαν με κίνδυνο το κακό να γίνει μεγαλύτερο παρά την ανομβρία, τότε και πάλι οι προσευχές του αγίου τις σταμάτησαν. Το πονεμένο νησί ανέπνευσε. Γεννήματα όλων των ειδών πλημμύρισαν τους κάμπους. Κι οι άνθρωποι δόξασαν τον Μεγάλο Πατέρα, που τόσο γρήγορα και με τόση σπουδή τους λύτρωσε από τα δεινά. Ιδιαίτερα η αγάπη του αγίου εκδηλωνόταν για τους πτωχούς και τους δυστυχισμένους. Σ' αυτούς ήταν αδύνατο ο φιλάνθρωπος επίσκοπος να αρνηθεί τη βοήθεια και την προστασία του. ΑΓΙΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ 12 Νοεμβρίου 1716: Ο Αγ. Σπυρίδων αποτρέπει τους Παπικούς από το να χτίσουν αλτάριο στον ναό του! Τό θαύμα τουτο εωρτάσαμεν χθές Κυριακή 12 Νοεμβρίου 2012 (Ε.Η.) εις Ιερόν Ναόν Αγίου Σπυρίδωνος Καρέα, οτε καί η επέτειος τών Εγκαινίων τού Ναού. Το 1716 οι Τούρκοι πολιορκήσανε στενά την Κέρκυρα. Πενήντα χιλ. στρατός και αρκετά καράβια κυκλώσανε το νησί και το απειλούσανε από στεριά και θάλασσα. Τα βαρβαρικά στρατεύματα είχαν συγκεντρωθεί στο ακρότειχος της πόλεως. Ο Πιζιάνης, πού ήταν αρχηγός κατά την πολιορκία εκείνη των δυνάμεων της Ενετικής Δημοκρατίας, περίμενε την μεγάλη επίθεση των έχθρων. Τα ξημερώματα όμως της ημέρας εκείνης ήταν 11 Αυγούστου του 1716, παρουσιάζεται στα βαρβαρικά στίφη ο Άγιος Σπυρίδων. Στο δεξί χέρι κρατούσε αστραφτερό ξίφος. Με θυμό τους έδιωξε και τους τρομοκράτησε. Τα χάσανε οι Αγαρηνοί από την επιβλιτική εκείνη παρουσία και ορμή του Αγίου. Αφήσανε όπλα και ζώα και φύγανε πανικόβλητοι. Σε λίγο μάθανε όλοι, ότι είχε συμβεί το μεγάλο θαύμα. Πήγανε ακολούθως στο στρατόπεδο των Αγαρηνών και είδανε, ότι εκείνοι από βιασύνη της φυγής των, τα είχανε εγκαταλείψει όλα. Βρήκανε 120 κανόνια, άφθονα ζώα, αρκετό οπλισμό και πολλά πυρομαχικά και τρόφιμα. Μετά το ζωντανό, εκπληκτικό και ολοφάνερο αυτό θαύμα της νήσου από τους βαρβάρους, ο Ανδρέας Πιζάνης, πού ήτανε Ενετός, και εξουσίαζε την Κέρκυρα, θέλησε, σαν παπικός πού ήτανε, να κτίση μέσα στο Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος στην Κέρκυρα και παπικό «αλτάριον», δηλ. Αγίαν Τράπεζαν. Σ’ αυτό τον παρακινούσε συνεχώς και ο παπικός Επίσκοπος της νήσου.. Φανερώθηκε όμως στον Πιζάνη καθ’ ύπνον ο Άγιος Σπυρίδων και του είπε: Γιατί με ενοχλείς; Είναι απαράδεκτον το «αλτάριον» της ιδικής σου πίστεως εις τον Ναόν μου. Αυτό το είπε ο διοικητής στον παπικό Επίσκοπο. Εκείνος όμως του απάντησε, ότι ήτανε φαντασία του διαβόλου, για να τον εμπόδιση από το καλόν έργον… Ο Πιζάνης πήρε από αυτό θάρρος. Διέταξε αμέσως να ετοιμάσουνε τα υλικά, τα μάρμαρα, το ασβέστι κ.λ.π. για να κτίσουν το «αλτάρι». Τα σωριάσανε έξω από το Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος. Όταν είδανε αυτό οι ιερείς του Ναού και οι Έλληνες προύχονες της νήσου, στενοχωρήθηκαν. Παρουσιασθήκανε στον διοικητή Πιζάνη και τον παρακαλέσανε να το σταματήσει και να μη το κάνη αυτό το έργο. Εκείνος όμως τους είπε, ότι είναι διοικητής και είναι δικαίωμά του να το κάμει. Τότε οι Ορθόδοξοι γυρίσανε και παρακαλέσανε θερμά τον Άγιο, να σταματήσει το ανοσιούργημα. Την ίδια εκείνη νύχτα παρουσιάζεται στο διοικητή πάλιν ο Άγιος σαν καλόγερος και του λέγει: Σου είπα να μη με ενοχλής. Αν τολμήσης να κάνης αυτό, πού αποφάσισες, θα μετανοιώσης πικρά, αλλά θα είναι αργά. Το πρωί τα ανεκοίνωσε αυτά ο διοικητής στον παπικό Επίσκοπο. Εκείνος τον επέπληξε ως άτολμο και ολιγόπιστον. Τότε ο διοικητής ξαναπήρε θάρρος και διέταξε ν’ αρχίση το κτίσιμο του «αλταρίου» μέσα στο Ναό του Αγίου. Οι Παπικοί πανηγυρίζανε από την χαρά τους και οι Ορθόδοξοι ελυπούντο κατάκαρδα. Είχανε πένθος και λύπη άφατη και παρακαλούσανε τον Άγιο να τούς φυλάξει από την παπική βεβήλωση… Ο Άγιος τούς άκουσε και επενέβη αποφασιστικά και κεραυνοβόλα. Την νύχτα εκείνη 12 Νοεμβρίου ξέσπασε φοβερή θύελλα με κεραυνούς. Η θύελλα και οι κεραυνοί έπληξαν κυρίως το φρούριο «Καστέλι». Εκεί ήτανε και το διοικητήριο του Πιζάνη και οι πυριτιδαποθήκες. Αυτά έγιναν παρανάλωμα του πυρός. Από την έκρηξη σκοτωθήκανε 900 άνθρωποι, στρατιώτες και πολίτες, όλοι παπικοί, διότι απαγορεύανε να κατοικούν και να διανυκτερεύουν Ορθόδοξοι μέσα στο Κάστρο. Ο Πιζάνης βρέθηκε νεκρός, με σφηνωμένο το λαιμό του μεταξύ δύο δοκών. Το πτώμα του παπικού Επισκόπου βρέθηκε εκτιναγμένο σε αρκετή απόσταση, έξω από το φρούριο, εκεί που χύνονταν τα απόβλητα της πόλης. Το δε καταπληκτικότερο είναι, ότι την ίδια νύχτα και την ίδια ώρα, άλλος κεραυνός έπεσε στη Βενετία, στο μέγαρο του Πιζάνη και κατέκαψε τον ζωγραφικό πίνακα με την προσωπογραφία του Πιζάνη, χωρίς να βλάψει κανένα άλλο πράγμα, ενώ και στον ναό του Αγίου έπεσε κάτω το καντήλι που είχε δωρήσει ο Μπιζάνης εις ανάμνησιν του θαύματος της απομάκρυνσης των Τούρκων από το νησί(το σημάδι από την πτώση φαίνεται και σήμερα) Ο φρουρός της πυριτιδαποθήκης, προ της καταστροφής, είδε τον Άγιο να τον πλησιάζει με αναμμένη δάδα, και να τον μεταφέρει, χωρίς γρατσουνιά, κοντά στην Εκκλησία του Εσταυρωμένου http://proskynitis.blogspot.com/2011/11/12-1716.html ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ Ο ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ «ούτο εστί το καύχημα ημών, η πίστις ημών, η καλή κληρονομία των Πατέρων ημών. Μετά ταύτης Θεώ παραστήναι ελπίζομεν και των ημαρτημένων λαβείν την άφεσιν. Ταύτης δε άνευ ουκ οίδα ποία δικαιοσύνη της αιωνίου κολάσεως ημάς λυτρώσεται ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Ας δοῦμε ομως καί τήν εκκλησιαστική κατάστασι τήν τότε (τῶν τριῶν πρώτων αἰώνων) καί τήν τωρινή: Λέγει ὁ Μέγας Βασίλειος: «Ανατέτραπται μεν τα της ευσεβείας δόγματα, συγκέχυται δε Εκκλησίας θεσμοί. Φιλαρχίαι δε των μη φοβουμένων τον Κύριον ταις προστασίαις επιπηδώσι (γίνονται δηλαδή Επίσκοποι οι φίλαρχοι) και εκ του προφανούς λοιπόν άθλον δυσσεβείας η προεδρία πρόκειται, ( η Επισκοπή είναι το έπαθλο για τους ασεβείς ), ώστε ο τα χαλεπώτερα βλασφημήσας εις επισκοπήν λαού προτιμότερος (επίσκοπος γίνεται ο πλέον βλάσφημος)......Ημαύρωται κανόνων ακρίβεια, εξουσία του αμαρτάνειν πολλή......»(Μ. Βασιλείου ΕΠΕ, 3,86). ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ Ο ΕΥΤΕΝΙΚΟΣ Ηρωική μορφή της ψευδοσυνόδου (Φερραρας - Φλωρεντιας) είναι φυσικά ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός.Άνθρωπος αρετής και σοφίας,θεολόγος με όλη την σημασία της λέξεως ο Άγιος δεν συγκατατέθηκε ούτε στο ελάχιστο στις πιέσεις του αυτοκράτορα,του πατριάρχη και του πάπα.Αντίθετα καταντρόπιασε τους παπικούς με τις τεκμηριωμένες θεολογικές του θέσεις ξεκινώντας με την προσθήκη του filioque αναγκάζοντας τους να δεχτούν την ανάγνωση των όρων των Οικουμενικών Συνόδων ετσί ώστε να γίνει ξεκάθαρο σε όλο τον κόσμο που παρακολουθούσε την Σύνοδο οτί δεν αναγράφεται πουθενά οτί το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται και από τον Υιό. Προτίμησε να πεθάνει από την πείνα ο Άγιος -μιας και ο πάπας δεν τους έδινε να φάνε εκβιάζοντάς τους έτσι να υπογράψουν την ένωση-παρά να ενδώσει.Γι'αυτό και όταν έμαθε ο πάπας έμαθε οτί δεν υπέγραψε είπε,''λοιπόν εποιήσαμεν ουδέν''. ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΣΙΝΑΙΤΗΣ: ΚΛΙΜΑΞ, ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ "Ο Θεός, ο καλός μας οικονόμος, τους ευγνώμονες τους εφελκύει στην αγάπη Του με την σύντομη εκπλήρωσι του αιτήματός των. Ενώ τις αχάριστες και όμοιες με τους σκύλους ψυχές τις αναγκάζει να κάθωνται πλησίον Του προσευχόμενες, πεινασμένες και διψασμένες για το αίτημά τους. Διότι ο αγνώμων σκύλος, μόλις πάρη το ψωμί, απομακρύνεται αμέσως από εκείνον πού του το έδωσε. Να μη λέγης ότι, αν και προσευχήθηκες πολύν καιρό, δεν κατώρθωσες τίποτε, διότι ήδη κάτι σπουδαίο κατώρθωσες. Τι, αλήθεια, υπάρχει ανώτερο από την προσκόλλησι στον Κύριον και από την συνεχή παραμονή σ΄αυτήν την ένωσι"; Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης Κλίμαξ, Λόγος περί προσευχής ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ Αν λοιπόν είναι αξιοκατάκριτος όποιος υπερηφανεύεται για τις πραγματικές του αρετές, δεν είναι στ' αλήθεια γελοίος όποιος υπερηφανεύεται για πράγματα ολότελα τιποτένια; (Ιερός Χρυσόστομος) ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Μη ζητάς υπεροχή, αλλά να αναγνωρίζεις την ισότητα της φύσης και να αγαπάς να είσαι ισότιμος προς εκείνους που φαίνονται ότι υστερούν κάπως απέναντι σου. (Μέγας Βασίλειος). ΓΙΑΤΙ ΤΙΝΕΣ ΚΥΡΙΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΠΑΘΗ ΕΝΩ ΝΗΣΤΕΥΟΥΝ Γιατί δεν προσέχουν τη γλώσσα τους... Πες μου, πάτερ, ρώτησε πάλι ο επισκέπτης, πώς μερικοί, αν και λειώνουν τα σώματά τους από την εγκράτεια, κυριεύονται ωστόσο από τα πάθη; Την οργή πρώτα-πρώτα, κι έπειτα την έχθρα, τη μνησικακία, τον φθόνο, την ασπλαχνία; Ενώ υπάρχουν, αντίθετα άνθρωποι, που και τρώνε απ’ όλα και πίνουν κρασί, κι όμως είναι πολύ ενάρετοι και δεν τους βρίσκεις ψεγάδι. Πώς γίνεται αυτό; - Νομίζω, παιδί μου, πώς όσοι δεν διορθώνονται, μολονότι νηστεύουν πολύ, είναι γιατί δεν προσέχουν τη γλώσσα τους. Όποιος δεν κλέινει το στόμα του, κι αν ακόμα νηστεύει όλο τον χρόνο, προκοπή δεν κάνει. Ενώ όποιος ξέρει να σωπαίνει, μπορεί εύκολα να νικήσει όλα τα πάθη. Σε κάνει λ.χ. ο διάβολος να οργιστείς; Μη μιλήσεις, και νίκησες. Σε σπρώχνει σε φθόνο; Μην κατακρίνεις, και ντρόπιασες τον πονηρό· γιατί η κράκριση γεννιέται απ’ τον φθόνο. Αν πάλι ο εχθρός σε ανάψει και σε σπρώχνει στη σαρκική αμαρτία, κλείσε γι’ άλλη μια φορά το στόμα σου. Μη μιλήσεις σε γυναίκα, μη φας και μην πιεις πολύ. Έτσι θα τον κατατροπώσεις. Στην ανάγκη, πάρε μια βέργα και χτύπα το κορμί σου αλύπητα. Ο πόνος θα διώξει τον πόλεμο. Το ξέρεις, άλλωστε, ότι «συμφέρει γάρ σοι ἵνα ἀπόληται ἓν τῶν μελῶν σου καὶ μὴ ὅλον τὸ σῶμά σου εἰς γέενναν» (Ματθ. ε’ 29)... (Ένας ασκητής επίσκοπος: Όσιος Νήφων επίσκοπος Κωνσταντιανής, έκδ. Ι.Μ. Παρακλήτου, Ωρωπός Αττικής, σ. 256-7) ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΣ «καί ἐάν τις ἀφέλῃ ἀπό τῶν λόγων τοῦ βιβλίου τῆς προφητείας ταύτης, ἀφελεῖ ὁ Θεός τό μέρος αὐτοῦ ἀπό τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς καί ἐκ τῆς πόλεως τῆς ἁγίας, τῶν γεγραμμένων ἐν τῷ βιβλίῳ τοῦτῳ. Λέγει ὁ μαρτυρῶν (ὁ Χριστός) ταῦτα· ναί ἔρχομαι τάχυ. ἀμήν, ναί ἔρχου, Κύριε Ἰησοῦ. (Ἀποκάλυψις Ἰωάννου, 22,19)»! Από το Γεροντικό Η Οσία Θεοδώρα συνήθιζε να λέγει στις μαθήτριές της πολύ συχνά, πως ούτε η μεγάλη άσκηση, ούτε ο υπερβολικός κόπος, ούτε οποιαδήποτε άλλη κακοπάθεια μπορεί να σώσει τον άνθρωπο, όσο η αληθινή ταπεινοφροσύνη της καρδιάς. Διηγείτο και το ακόλουθο ανέκδοτο: Κάποιος Ερημίτης είχε χάρισμα από το Θεό να διώχνει τα πονηρά πνεύματα. Μια φορά ζήτησε να μάθει τι φοβούνται περισσότερο και αναγκάζονται να φύγουν. - Μήπως τη νηστεία; ρώτησε ένα απ' αυτά. - Εμείς, αποκρίθηκε εκείνο, ούτε τρώμε, ούτε πίνουμε ποτέ. - Την αγρυπνία τότε; - Εμείς δεν κοιμόμαστε καθόλου. - Την φυγή του κόσμου; Το δαιμόνιο γέλασε περιφρονητικά: - Σπουδαίο πράγμα, τάχα. Εμείς περνάμε τον περισσότερο καιρό μας τριγυρίζοντας στις ερημιές. - Σ' εξορκίζω, να ομολογήσεις τι είναι εκείνο που μπορεί να σας δαμάσει, επέμενε ο Γέροντας. Το πονηρό πνεύμα, αναγκασμένο από υπερκόσμια δύναμη βιάστηκε να απαντήσει: Η ταπείνωση, που δεν μπορούμε ποτέ ν' αποκτήσουμε. ΑΠΟΤΑΣΣΗ ΤΩ ΣΑΤΑΝΑ; ... ΑΠΟΤΑΣΣΟΜΑΙ "Ἀποτάσσῃ τῷ Σατανᾷ; Καὶ πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτοῦ; Καὶ πάσῃ τῇ λατρείᾳ αὐτοῦ; Καὶ πᾶσι τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ; Καὶ πάσῃ τῇ πομπῇ αὐτοῦ;" Στο άκουσμα των λόγων αυτών, που αποτελούν ένα στοιχειώδες και ουσιαστικό σημείο της ακολουθίας του βαπτίσματος, ο άνθρωπος της μεταμοντέρνας εκδοχής, κάνοντας χρήση των μεταμοντέρνων πορισμάτων της αποστατημένης επιστήμης μέσα από τον "ανθρωπιστικό" της κλάδο, θα εύρισκε σε αυτά φανατισμό, ρατσισμό, επιθετικότητα και άλλα παρόμοια τούτων, φτάνοντας στο σημείο να αμφισβητεί και να απορρίπτει ακόμη και αυτά τα μυστήρια της Αγιωτάτης Εκκλησίας. Υπάρχει όμως στον κόσμο ετούτο, μα και τον όποιο άλλο, πιο ανθρωπιστική πράξη από το να αποποιείσαι καρδιακά στην ζωή σου το σκότος των πνευμάτων της πονηρίας στην ολότητά του; Η μεγαλύτερη πράξη αγάπης για τον εαυτό σου και τους αδελφούς σου είναι να καταστήσεις τον εαυτό σου ικανό να αναγνωρίζει αυτό και να αποτάσσεται αυτό στην ολότητά του κάθε στιγμή που θα έρχεται σε επαφή με εκείνο είτε εσωτερικά με τους λογισμούς της διανοίας του είτε εξωτερικά μέσα από την κοινωνία με τους άλλους ανθρώπους, όταν αυτό έρχεται με το αληθινό του πρόσωπο ή όταν έρχεται σε εσένα με το προσωπείο μιας νέας εκδοχής σεβασμού, μιας νέας οδού που οδηγεί στο γενικό καλό, μιας νέας μεγάλης αλήθειας. Αν ο καθένας από εμάς ήταν σε θέση να αναγνωρίζει και να αποτάσσεται ολόκαρδα το κακό στην όποια του μορφή, η ζωή μας θα ήταν - όσο μπορεί να συμβαίνει αυτό στον κόσμο ετούτο - ένας παράδεισος. Κανείς δεν θα επιθυμούσε να πράττει αυτό, βλάπτοντας έτσι με τις επιλογές του τον εαυτό του και τους άλλους. ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ «Έλεγε ο Κολοκοτρώνης καταγελών (μάλλον τους πολιτικούς): και ευγενέστατον και πανευγενέστατον και ενδοξότατον και εκλαμπρότατον και εξοχότατον και μεγαλειότατον με ονόμασαν, μόνο τον τίτλο του παναγιότατου δε μ’ έδωκαν». (Σπηλιάδης, «Απομνημονεύματα», τομ. Γ΄, σελ. 38). ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΛΕΥΚΑΔΟΣ. Στην είσοδο του νησιού σας υποδέχεται το στιβαρό Κάστρο. Το 1300 ο Βενετός ηγεμόνας Ιωάννης Ορσίνι πήρε τη Λευκάδα για... προίκα και άρχισε να το χτίζει. Η άμυνά του, επτά προμαχώνες στις επτά του πλευρές. Στο εσωτερικό του, το εκκλησάκι της Αγίας Μαύρας, πολιούχου της Λευκάδας, που γιορτάζει στις 3 Μαΐου με μεγάλο πανηγύρι. Από το Κάστρο ως τα βορειοδυτικά της πόλης, μια στενή λωρίδα γης 7 χλμ. αγκαλιάζει τη λιμνοθάλασσα της Γύρας. ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟ ΣΤΟΝ ΘΕΟ. ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΑΓΙΟΝ "ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΥΣ ΣΟΦΙΑΝ ΕΔΙΔΑΞΕΝ", "ΑΛΙΕΙΣ ΘΕΟΛΟΓΟΥΣ ΑΝΕΔΕΙΞΕ", "ΟΛΟΝ ΣΥΓΚΡΟΤΕΙ ΤΟΝ ΘΕΣΜΟΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ". Εὐλογημένη ψυχή, τίποτε δέν εἶναι ἀδύνατο στό Θεό. Ζήτα του μέ εὐγένεια αὐτό πού θέλεις. Ἐάν δυσκολεύεσαι, διάβασε τούς ψαλμούς τοῦ Δαβίδ. Θά δῆς ἐκεῖνος μέ τί τρόπο ζητοῦσε ἀπό τό Θεό καί ἐλάμβανε αὐτό πού ποθοῦσε". "Ὅσοι ἀπομακρύνονται ἀπό τό Χριστό, στεροῦνται τόν θεῖο φωτισμό, γιατί ἄφησαν τό προσήλιο σάν τούς ἀνοήτους καί πηγαίνουν στό ἀνήλιο....Βλέπετε τό Ψαλτήρι πού εἶναι γραμμένο μέ θεῖο φωτισμό, τί βαθειά νοήματα ἔχει! Μάζεψε, ἄν θέλης ὅλους τούς θεολόγους, ὅλους τούς φιλολόγους, καί θά δῆς ὅτι ἕναν ψαλμό μέ τέτοιο βάθος δέν μποροῦν νά φτιάξουν! Ἐνῶ ὁ Δαβίδ ἦταν ἀγράμματος, ἀλλά βλέπεις καθαρά πῶς τόν ὁδηγοῦσε τό πνεῦμα τοῦ Θεοῦ". ΤΑ 10 ΓΝΩΡΙΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ. 1. Να είναι απλή και σύντομη . Να μη λες άσκοπα λόγια, ιστορίες και παραμύθια. 2. Ταπεινή. Να αναγνωρίζεις την αμαρτωλότητά σου, να μην καυχιέσαι. 3. Αληθής. Χωρίς ψέματα και προφάσεις. Τίποτε λιγότερο, τίποτε περισσότερο απ' ό,τι έπραξες. Χωρίς προφάσεις και δικαιολογίες. 4. Ταχεία. Μόλις αμάρτησες, να τρέξεις στον Πνευματικό. 5. Διακριτική. Με προσεγμένα και ευπρεπή λόγια. 6. Με ντροπή. Γιατί λύπησες το Θεό και έβλαψες την ψυχή σου και τον πλησίον. 7. Σώα και ακέραιη. Να μην κρύψεις τίποτε. Να μην ξεχάσεις τίποτε. 8. Μυστική. Σε τόπο απόκρυφο, για να μην ακούσει κανείς τίποτε. 9. Θρηνητική. Με δάκρυα και λύπη. Με μίσος για το αμάρτημα. Με απόφαση να μην το ξανακάνεις ποτέ! 10. Με απόφαση να τηρήσεις τον κανόνα του Πνευματικού. Γιατί αυτό είναι το φάρμακο για τη θεραπεία της ψυχής σου. (Αγάπιος ο Κρης, "Αμαρτωλών σωτηρία") ΕΞΟΜΟΛΟΓΟΥΜΑΙ ΠΑΤΕΡ Δέησις ποὺ λέγεται πρὶν τὴν ἐξομολόγησιν ἀπό τὸν ἐξομολογούμενον. Πάτερ Κύριε τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, Ἐξομολογοῦμαι σοι πάντα τὰ κρυπτά καὶ φανερά τῆς καρδίας καὶ διανοίας μου, ἂ ἒπραξα ἒως τῆς σήμερον, διὸ ἂφεσιν αἰτῶ παρά σου του δικαίου καὶ εὐσπλάχνου κριτοῦ καὶ χάριν του μηκέτι ἀμαρτάνειν. Μετάφρασις' Πατέρα, Κύριε τοῦ ούρανοῦ καὶ τῆς γῆς, σου ἐξομολογοῦμαι ὂλα τὰ κρυφά και φανερὰ τῆς καρδίας καὶ τῆς διανοίας μου, τὰ ὀποία ἒπραξα μἐχρι σήμερα, γι’ αὐτὸ ζητῶ συγχώρεσιν ἀπὸ σένα τόν δίκαιο καὶ εύσπλαχνο κριτὴ καὶ χάριν ὢστε νὰ μὴν ξανὰ-ἀμαρτήσω. ΜΟΝΟ ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΨΥΧΗ ΣΑΣ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ "Τὰ πάντα μποροῦν νὰ σᾶς τὰ πάρουν. Τὰ πάντα μπορεῖ νὰ σᾶς τὰ ζητήσουν καὶ νὰ τὰ πάρουν. Δῶστε τα μὴν φοβάστε. Μόνο Χριστὸς καὶ ψυχὴ σᾶς χρειάζονται. Αὐτὰ μὴν τὰ δώσετε. Ἀκόμη καὶ ὅλος ὁ κόσμος νὰ πέσῃ ἐπάνω σας γιὰ νὰ σᾶς τὰ πάρῃ μὴν τὰ δώσετε, γιατί μόνο μὲ τὴν θέλησή σας μποροῦν νὰ σᾶς τὰ πάρουν" (Ἐπίκαιρος δι᾿ ἡμᾶς λόγος τοῦ Ἁγίου Ἰερομάρτυρος καὶ Ἱσαποστόλου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ ). ΟΣΟΙ ΕΙΣΘΕ ΓΝΗΣΙΑ ΤΕΚΝΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Όσοι είστε γνήσια τέκνα της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, να φεύγετε ολοταχώς από τους ιερείς, που υπέπεσαν στην υποταγή στους Λατίνους Γράφει ο άγιος Γερμανός: «Εξορκίζω όλους τους λαϊκούς, που κατοικούν στην Κύπρο, όσοι είστε γνήσια τέκνα της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, να φεύγετε ολοταχώς από τους ιερείς, που υπέπεσαν στην υποταγή στους Λατίνους, και μήτε σε εκκλησία (που αυτοί λειτουργούν) να συγκεντρώνεστε μαζί τους, μήτε να παίρνετε οποιαδήποτε ευλογία από τα χέρια τους. Είναι καλύτερα να προσεύχεστε στο Θεό στα σπίτια σας μόνοι σας, παρά να συγκεντρώνεστε στην εκκλησία μαζί με τους Λατινόφρονες (ιερείς και αρχιερείς). Ει δ’ άλλως θα υποστήτε την ίδια κόλαση με αυτούς» ( P.G. 140, 620). Η τελική κρίση (Αποκάλυψη Ιωάννη 20, 11-15) Κι είδα ένα λευκό θρόνο κι εκείνον που καθόταν σ’ αυτόν. Η γη κι ο ουρανός έφυγαν από μπροστά του κι εξαφανίστηκαν. Και είδα τους νεκρούς, μεγάλους και μικρούς, να στέκονται μπροστά στο θρόνο. Ανοίχτηκαν βιβλία, κι ύστερα ανοίχτηκε ένα άλλο βιβλίο, το βιβλίο της ζωής. Και κρίθηκαν οι νεκροί ανάλογα με τα έργα τους, που ήταν γραμμένα στα βιβλία. Η θάλασσα παρέδωσε τους νεκρούς της, και ο θάνατος και ο Άδης παρέδωσαν τους νεκρούς που φύλαγαν. Κι ο καθένας κρίθηκε κατά τα έργα του. Τότε ο θάνατος και ο Άδης ρίχτηκαν στη λίμνη της φωτιάς. Αυτός είναι ο δεύτερος θάνατος, η λίμνη της φωτιάς· κι όποιος δε βρέθηκε γραμμένος στο βιβλίο της ζωής ρίχτηκε κι αυτός στη λίμνη της φωτιάς. ΩΡΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ Όχι! Δεν θα απελπισθο[υμε. Ώρα να αποδεχθούμε το φως της Μεταμορφώσεως. Το χορηγεί φιλάνθρωπα ο Κύριος σ΄ εκείνους, που θα τολμήσουν «την κρείττονα αλλοίωσιν», την αλλαγή του νου, του φρονήματος, την οποία προτείνει η μετάνοια και πραγματώνει η ειλικρινής συμμόρφωση προς το θέλημα του Θεού. Είναι ο σίγουρος δρόμος, για νά ΄ρθει η μεταμόρφωση μέσα μας και γύρω μας. Ὁ ΙΕ΄ Κανὼν κατὰ τὴν ἑρμηνεία τοῦ Νικοδήμου Μίλας, λέγει:«Ἐὰν Μητροπολίτης ἢ Πατριάρχης ἄρξηται νὰ διακηρύττῃ δημοσίᾳ ἐπ᾿ ἐκκλησίας αἱρετικήν τινα διδαχήν, ἀντικειμένην πρὸς τὴν ᾿Ορθοδοξίαν, τότε οἱ προαναφερθέντες κέκτηνται δικαίωμα ἅμα καὶ χρέος ν᾿ ἀποσχοινισθῶσι πάραυτα τοῦ ᾿Επισκόπου ἐκείνου, διὸ οὐ μόνον εἰς οὐδεμίαν θέλουσιν ὑποβληθῆ κανονικὴν ποινήν, ἀλλὰ θέλουσι καὶ ἐπαινεθῆ εἰσέτι, καθ᾿ ὅσον διὰ τούτου δὲν κατέκριναν καὶ δὲν ἐπανεστάτησαν ἐναντίον τῶν νομίμων ᾿Επισκόπων, ἀλλ᾿ ἐναντίον ψευδεπισκόπων καὶ ψευδοδιδασκάλων, οὔτε καὶ ἐγκατέστησαν τοιουτοτρόπως σχῖσμα ἐν τῇ ᾿Εκκλησίᾳ, ἀλλ᾿ ἀντιθέτως, ἀπήλλαξαν τὴν ᾿Εκκλησίαν, ἐν ὅσῳ ἠδυνήθησαν, τοῦ σχίσματος καὶ τῆς διαιρέσεως». ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ "Στην Ορθοδοξία προέχει η αλήθεια και έπεται η πλειοψηφία. Όταν υπάρχει αντίθεση της πλειοψηφίας προς την αλήθεια, τότε ισχύει, το περιώνυμο αξίωμα: "Ο είς και η αληθεία αποτελούν την πλειοψηφία"! Οι μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας, όχι μόνο δεν υπετάγησαν στην πλειοψηφία, ακόμη και στην παμψηφία συνοδικών αποφάσεων, όταν ήσαν αντίθετες προς την Ορθοδοξία και υπεστήριζαν την αίρεση, αλλά και αντιτάχθησαν μέχρις εσχάτων και εις το τέλος η Αλήθεια και η Ορθοδοξία εθριάμβευσαν." ΒΡΕΤΑΝΙΚΟΙ ΝΗΣΟΙ "Η Εκκλησία στις Βρετανικές Νήσους θα αρχίσει να μεγαλώνει, μόνο όταν αρχίσει να τιμά τους δικούς της Αγίους" (Άγιος Αρσένιος της Πάρου †1877). Ἁγίου Γρηγορίου Νύσσης: «Παυσώμεθα τοῦ θέλειν εἶναι τῶν διδασκάλων διδάσκαλοι. Μισήσωμεν τὸ λογομαχεῖν ἐπὶ καταστροφῇ τῶν ἀκουόντων. Πιστεύσωμεν ὡς οἱ Πατέρες ἡμῶν παραδεδώκασιν. Οὑκ ἐσμὲν τῶν Πατέρων σοφώτεροι· οὐκ ἐσμὲν τῶν διδασκάλων ἀκριβέστεροι». Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΔΙΑ ΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ Ας ἀκούσωμεν τί λέγει ἀπευθυνόμενος σέ ὅσους ἀφήνουν τήν κοινήν Μητέρα τῶν Ὀρθοδόξων, τήν ‘Εκκλησία τοῦ Θεοῦ καί τρέχουν σέ «κοινούς οἴκους», ὅπως χαρακτηρίζει τίς ἐκκκλησίες τῶν αἱρετικῶν καί τῶν σχισματικῶν, ὁ Μέγας Βασίλειος: «Ἀκούσατε οἱ τήν ‘Εκκλησίαν καταλιμπάνοντες, καί ἐν οἴκοις κοινοῖς συστρεφόμενοι, τά ἄθλια τοῦ τιμίου σώματος ἀπορρήγματα, ὅτι χρή τάς εὐχάς ἀποδιδόναι ἐν μέσω Ἱερουσαλήμ, τουτέστιν τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ. Οὐδέ γάρ κατά τήν παλαιάν λατρείαν ἴδιον ἐξῆν ἑκάστω πἠγνυται θυσιαστήριον, ἀλλ’ ἕν ἀποδέδεικτο τοῖς θυσιάζειν προαιρουμένοις». (Μ. Βασιλείου εἰς Ψαλμ. 115, Ὁμιλ. ε. P.G. 30, 113). ΠΟΙΑ ΑΡΕΤΗ ΕΧΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΚΟΠΟ; Ρώτησαν τον ἀββᾶ Ἀγάθωνα οἱ ἀδελφοί: Ποια ἀρετή πάτερ, ἔχει περισσότερο κόπο. Τους λέγει: Συγχωρῆστέ με, νομίζω ὅτι δεν ὑπάρχει ἄλλος κόπος σαν την προσευχή προς τον Θεό. Πάντοτε ὅταν θέλει ὁ ἄνθρωπος να προσευχηθεῖ,, θέλουν οἱ ἐχθροί να τον διακόψουν, διότι γνωρίζουν ὅτι ἀπό πουθενά ἀλλοῦ δεν ἐμποδίζονται, παρά ἀπό την προσευχή προς τον Θεό. Και ὁποιαδήποτε ἄσκηση τυχόν ἐφαρμόζει ὁ ἄνθρωπος, ὑπομένοντας σ’ αὐτήν, στο τέλος την κάνει ξεκούραστα, ἀλλά ἡ προσευχή χρειάζεται ἀγώνα ἕως τήν τελευταία ἀναπνοή. (‘Από την Φιλοκαλία) Ὁ Μ. Ἀθανάσιος προτρέπει τοὺς Ὀρθόδοξους Ἐπισκόπους, ὄχι ἁπλῶς νὰ μὴ ἐπικοινωνοῦν μὲ τοὺς αἱρετικούς, ἀλλὰ οὔτε τὶς ἐπιστολὲς ποὺ τοὺς στέλουν νὰ δέχονται. Καὶ τί νὰ τὶς κάνουν; Νὰ τὶς σχίζετε τοὺς συμβουλεύει καὶ νὰ περιφρονεῖτε ἐκείνους ποὺ σᾶς τὶς μεταφέρουν «ὡς ἀσεβεῖς καὶ πονηρίας ὄντας διακόνους». Ἀλλὰ ἀκόμα καὶ τὰ εἰρηνικὰ γράμματα ποὺ σᾶς στέλνουν οἱ αἱρετικοί, οὔτε αὐτὰ νὰ δέχεσθε»: «Παρακαλῶ, μὴ παρίδητε τὰ τηλικαῦτα μηδὲ ἐπιτρέψητε τὴν περιβόητον Ἀλεξανδρέων ἐκκλησίαν ὑπὸ αἱρετικῶν καταπατηθῆναι. διὰ ταῦτα γὰρ εἰκότως καὶ οἱ λαοὶ καὶ οἱ λειτουργοὶ καθ' ἑαυτούς εἰσι, διὰ μὲν τὰς τοῦ ἐπάρχου βίας σιωπῶντες, τὴν δὲ ἀσέβειαν τῶν Ἀρειομανιτῶν ἐκτρεπόμενοι. ἐὰν τοίνυν γράφῃ πρὸς ὑμᾶς Γρηγόριος ἢ ἄλλος τις περὶ αὐτοῦ, μὴ δέξησθε, ἀδελφοί, τὰ γράμματα αὐτοῦ, ἀλλὰ σχίσατε καὶ δυσωπήσατε τοὺς κομίζοντας ὡς ἀσεβεῖς καὶ πονηρίας ὄντας διακόνους. ἐὰν δὲ καὶ τύπον εἰρηνικὸν τολμήσῃ γράφειν, μηδὲ ταῦτα δέχεσθε· τῷ γὰρ φόβῳ τοῦ ἡγεμόνος οἱ δεχόμενοι κομίζουσι διὰ τὰς πολλὰς αὐτοῦ βίας» (Μ. Ἀθανασίου, Ἐγκύκλιος Ἐπιστολή, Πατερικαὶ Ἐκδόσεις “Γρ. ὁ Παλαμᾶς”, τόμ. 9, σελ. 210). Πολλές φορές επιτρέπει ο Θεός να μας πικράνουν και να μας αδικήσουν χωρίς να φταίμε, προκειμένου να ξεχρεώσουμε κάποια ''βερεσέδια'' που οφείλαμε από παλιά. Είναι οικονομία Θεού, που βρίσκονται ορισμένοι άνθρωποι και μας πικραίνουν. ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ 1:7 ιδου ερχεται μετα των νεφελων και οψεται αυτον πας οφθαλμος και οιτινες αυτον εξεκεντησαν και κοψονται επ αυτον πασαι αι φυλαι της γης ναι αμην ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ Ἀπό τήν περί προσευχῆς διδασκαλίαν τοῦ Ἁγίου Ἰωάνντου τοῦ Χρυσοστόμου, Περί Ἄννης Λόγος Β΄, Ἅπαντα Ἁγίων Πατέρων, τ. 31, 714Ε-715Α). «Τοῦτο γάρ ἐστί μάλιστα εὐχή, ὅταν ἔνδον αἱ βοαί ἀναφέρονται. Τοῦτο μάλιστα ψυχῆς πεπονημένης, μή τῶ τόνῳ τῆς φωνῆς, ἀλλά τῆ προθυμία τῆς διανοίας τήν εὐχήν ἐπιδείκνυσθαι. Οὕτω καί Μωϋσῆς ηὔχετο. Διό καί μηδέν αὐτοῦ φθεγγομένου, φησίν ὁ Θεός. «Τί βοᾶς πρός με;». Ἄνθρωποι μέν γάρ ταύτης μόνον ἐπακούουσι τῆς φωνῆς, ὁ δέ Θεός πρό ταύτης τῶν ἔνδοθεν κραζόντων ἀκούει. Ἄρα ἐστί καί μή κράζοντας ἀκούεσθαι, καί ἐπ’ ἀγορᾶς βαδίζοντας εὔχεσθαι κατά διάνοιαν μετά πολλῆς ἀκριβείας, καί μετά φίλων συνεδρεύοντας, καί πᾶν ὁτιοῦν ποιοῦντας μετά σφοδρᾶς τῆς βοῆς καλεῖν τόν Θεόν, τῆς ἔνδοθεν λέγω, καί μηδενί τῶν παρόντων κατάδηλον ταύτην ποιεῖν». Ἐρμηνεία: «Διότι αὐτό εἶναι κυρίως προσευχή, ὅταν ἀνεβαίνουν οἱ κραυγές πρός τόν Θεόν ἀπό τό ἐσωτερικό τῆς ψυχῆς. Καί αὐτό εἶναι γνώρισμα τῆς βασανισμένης ψυχῆς, τό νά ἐκδηλώνη τήν προσευχή της μέ τήν προθυμία τοῦ νοῦ καί ὄχι μέ τόν τόνο τῆς φωνῆς. Ἔτσι καί ὁ Μωϋσῆς προσηύχετο. Γι αὐτό καί, ἐνῶ δέν ἔλεγε τίποτε μέ τά χείλη του, ὁ Θεός τοῦ εἶπε: «Τί φωνάζεις πρός ἐμένα;». Διότι οἱ ἄνθρωποι ἀκοῦν μόνο τήν φωνή αὐτή πού βγαίνει ἀπό τό στόμα, ὁ Θεός ὅμως πρίν ἀπ’ αὐτήν ἀκούει τούς ἀνθρώπους πού κράζουν ἐσωτερικά. Συνεπῶς εἶναι δυνατόν καί χωρίς νά φωνάζουμε, νά εἰσακουώμεθα ἀπό τόν Θεόν, καί εἶναι ἐπίσης δυνατόν νά προσευχώμεθα κατά νοῦν μέ πολλή προσοχή ἀκόμη καί ὅταν βαδίζουμε στήν ἀγορά. Ἀλλά καί ὅταν βρισκώμαστε μαζί μέ τούς φίλους μας καί ὅ,τι κι’ ἄν κάνουμε, μποροῦμε μέ πολύ δυνατή φωνή νά καλοῦμε τόν Θεόν, μέ τήν ἐσωτερική φωνή ἐννοῶ, καί νά μή τήν φανερώνουμε σέ κανένα ἀπό τούς παρόντες.». Ἀπό τήν περί προσευχῆς διδασκαλίαν τοῦ Ἁγίου Ἰωάνντου τοῦ Χρυσοστόμου, Περί Ἄννης Λόγος Β΄, Ἅπαντα Ἁγίων Πατέρων, τ. 31, 714Ε-715Α). Μέγας Αθανάσιος «Ἐάν ὁ ἐπίσκοπος ἤ ὁ πρεσβύτερος, οἱ ὄντες ὀφθαλμοί τῆς Ἐκκλησίας, κακῶς ἀναστρέφονται καί σκανδαλίζωσι τόν λαόν, χρή αὐτούς ἐκβάλλεσθαι. Συμφέρον γάρ ἄνευ αὐτῶν συναθροίζεσθαι εἰς εὐκτήριον οἶκον ἤ μετ' αὐτῶν ἐμβληθῆναι ὡς μετά Ἄννα καί Καϊάφα εἰς τήν γέενναν τοῦ πυρός» (Μ. Ἀθανασίου, Ἐκ τοῦ κατὰ αἱρέσεων, P.G. 35, 33 καὶ ΒΕΠΕΣ 33, 199). «Όποιος έχει εκπέσει απ’ την αλήθεια της πίστεως δεν είναι δυνατόν να καλείται Χριστιανός» P.G 26, 596A. «Όστις αν βούληται σωθήναι προ πάντων δει κρατείν την καθολικήν πίστιν ην ειμη είς έκαστος σώαν και αμώμητον τηρήσει άνευ δισταγμού εις τον αιώνα απολείται» (Σύμβολο Μέγα Αθανασίου 321). «ΦΕΥΓΕΤΕ ΑΥΤΟΥΣ, ΤΟΥΣ ΠΑΠΙΚΟΥΣ, ΤΟΥΣ ΟΥΝΙΤΑΣ, ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΑΣ, ΩΣ ΦΕΥΓΕΙ ΤΙΣ ΑΠΟ ΟΦΕΩΣ» « Ο αληθινά ενδιαφερόμενος διά την σωτηρίαν του, πρέπει να αρχίσει να εξοικειώνεται με την ιδέα της απομακρύνσεως από των αιρετικών οικουμενιστων Επισκόπων, ώστε όταν δεί ότι ποιμαίνεται από εχθρούς του Χριστού να προφυλαχθεί, διά να μη βρεθη ως ανόητος, μετά της μερίδος του προδότου Ιούδα…» (Από το βιβλίον «» Οι ληστές της θείας διδασκαλίας») .. ΝΗΣΤΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗ «Τη νηστεία ευφραινόμενοι, ταίς υμνωδίαις αγαλλόμενοι, και ταίς εντεύξεσι (=με τις προσευχές) κράτος, κατά πάντων των παθων, φερόμενοι πατησωμεν, του Βελίαρ τά ενεδρα, βοήσωμεν τω Χριστω συνεπόμενοι. Τον Σταυρόν σου βλέψαι αξίωσον ημάς, ως οικτίρμων παρέχων το μέγα ελεος».. (Κάθισμα της γ΄στιχολογιας της Τρίτης της γ εβδομάδος των Νηστειων) ΕΚ ΤΗΣ ΥΜΝΟΛΟΓΙΑΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ «Τάς χειράς σου τάς θείας, αις (=με τάς οποίας) τον Κτίστην εβάστασας, Παρθένε Παναγία, σαρκωθέντα χρηστότητι, προτείνασα δυσώπησον (παρακάλεσιν ικέτευσον) αυτόν, λυτρωσασθαι ἡμᾶς εκ πειρασμών, και παθών και κινδύνων τους πόθω, ανευφημούντάς σε και βοωντάς σοι. Δόξα τω ενοικήσαντι εν σοί, δόξα τω προελθόντι εκ σού, δόξα τω ελευθερωσαντι ημάς διά του τόκου σου.» (Θεοτοκίον της β΄ Στιχολογίας του Ορθρου της Τρίτης της Γ εβδομάδος των Νηστειών). ΝΗΣΤΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗ Εκ του Τριωδιου της Τριτης της Γ εβδομαδος, εις τον Ορθρον, Ηχος α' Του λιθου σφραγισθεντος: «Νηστεια και δεησει, εαυτους καθαρισωμεν, και πενητων προμηθεια τον Θεον θεραπευσωμεν' στεναξωμεν, πενθησωμεν θερμως, ως εχωμεν καιρον επιστροφης, ινα πενθους αιωνιου του εν φλογι γεεννης λυτρωθειημεν, δοξαν αναπεμποντες Χριστω, μετανοιαν ορισαντι βροττοις, πασι τοις επιστρεφουσι, γνωμης ευθυτητι». ΦΙΛΑΡΧΙΑ «Οὐδέν οὕτω τήν Ἐκκλησίαν δυνήσεται διαιρεῖν ὡς φιλαρχία. Οὐδέν οὕτω παροξύνει τόν Θεόν, ὡς τό τήν ‘Εκκλησίαν διαιρεθῆναι... Δύο γάρ εἰσί διαιρέσεις ἀπό τοῦ σώματος τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ. Μία μέν ὅταν ψύξωμεν τήν ἀγάπην΄ δευτέρα δέ ὅταν ἀνἀξια τοῦ τελεῖν εἰς ἐκεῖνο τό σῶμα τολμήσωμεν. Ἑκατέρως γάρ χωρίζομεν ἑαυτούς τοῦ πληρώματος» ( Ἱερός Χρυσόστομος, Ε.Π., 62, 85 καί 62, 322). ΟΤΑΝ ΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΠΑΡΕΚΤΡΕΠΩΝΤΑΙ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΜΝΟΥΝ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ; Ο Μ. Αθανάσιος επικροτούσε συγκεκριμένη πρακτική χριστιανών, οι οποίοι έφευγαν από το Ναό, όταν εμφανιζόταν ο επίσκοπος που είχαν κρίνει ως ανάξιο! Και αλλού λέγει πως, αν οι επίσκοποι «κακώς αναστρέφωνται και σκανδαλίζωσι τον λαόν», πρέπει να τους απομακρύνουμε. Ο Μ. Βασίλειος δίδασκε πως επιβάλλεται να κρίνουν οι πιστοί, αν τα λεγόμενα των ποιμένων είναι σύμφωνα με τις Γραφές. Ο π. Γ. Φλορόφσκυ έγραφε: «όταν ο επίσκοπος ξεφεύγη» από το ορθόδοξο «πρότυπο, ο λαός έχει το δικαίωμα να τον κατηγορήση». Ο καθ. Φαράντος γράφει πως ο επίσκοπος «αγιοποιείται, αλλά και δαιμονοποιείται, αναλόγως των πράξεών του, δια τούτο και υπόκειται εις έλεγχον και εις καθαίρεσιν». ΓΙΑΤΙ ΤΙΝΕΣ ΚΥΡΙΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΠΑΘΗ ΕΝΩ ΝΗΣΤΕΥΟΥΝ Γιατί δεν προσέχουν τη γλώσσα τους... Πες μου, πάτερ, ρώτησε πάλι ο επισκέπτης, πώς μερικοί, αν και λειώνουν τα σώματά τους από την εγκράτεια, κυριεύονται ωστόσο από τα πάθη; Την οργή πρώτα-πρώτα, κι έπειτα την έχθρα, τη μνησικακία, τον φθόνο, την ασπλαχνία; Ενώ υπάρχουν, αντίθετα άνθρωποι, που και τρώνε απ’ όλα και πίνουν κρασί, κι όμως είναι πολύ ενάρετοι και δεν τους βρίσκεις ψεγάδι. Πώς γίνεται αυτό; - Νομίζω, παιδί μου, πώς όσοι δεν διορθώνονται, μολονότι νηστεύουν πολύ, είναι γιατί δεν προσέχουν τη γλώσσα τους. Όποιος δεν κλέινει το στόμα του, κι αν ακόμα νηστεύει όλο τον χρόνο, προκοπή δεν κάνει. Ενώ όποιος ξέρει να σωπαίνει, μπορεί εύκολα να νικήσει όλα τα πάθη. Σε κάνει λ.χ. ο διάβολος να οργιστείς; Μη μιλήσεις, και νίκησες. Σε σπρώχνει σε φθόνο; Μην κατακρίνεις, και ντρόπιασες τον πονηρό· γιατί η κατάκριση γεννιέται απ’ τον φθόνο. Αν πάλι ο εχθρός σε ανάψει και σε σπρώχνει στη σαρκική αμαρτία, κλείσε γι’ άλλη μια φορά το στόμα σου. Μη μιλήσεις σε γυναίκα, μη φας και μην πιεις πολύ. Έτσι θα τον κατατροπώσεις. Στην ανάγκη, πάρε μια βέργα και χτύπα το κορμί σου αλύπητα. Ο πόνος θα διώξει τον πόλεμο. Το ξέρεις, άλλωστε, ότι «συμφέρει γάρ σοι ἵνα ἀπόληται ἓν τῶν μελῶν σου καὶ μὴ ὅλον τὸ σῶμά σου εἰς γέενναν» (Ματθ. ε’ 29)... (Ένας ασκητής επίσκοπος: Όσιος Νήφων επίσκοπος Κωνσταντιανής, έκδ. Ι.Μ. Παρακλήτου, Ωρωπός Αττικής, σ. 256-257) ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΣ «καί ἐάν τις ἀφέλῃ ἀπό τῶν λόγων τοῦ βιβλίου τῆς προφητείας ταύτης, ἀφελεῖ ὁ Θεός τό μέρος αὐτοῦ ἀπό τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς καί ἐκ τῆς πόλεως τῆς ἁγίας, τῶν γεγραμμένων ἐν τῷ βιβλίῳ τοῦτῳ. Λέγει ὁ μαρτυρῶν (ὁ Χριστός) ταῦτα· ναί ἔρχομαι τάχυ. ἀμήν, ναί ἔρχου, Κύριε Ἰησοῦ. (Ἀποκάλυψις Ἰωάννου, 22,19)»! Από το Γεροντικό Η Οσία Θεοδώρα συνήθιζε να λέγει στις μαθήτριές της πολύ συχνά, πως ούτε η μεγάλη άσκηση, ούτε ο υπερβολικός κόπος, ούτε οποιαδήποτε άλλη κακοπάθεια μπορεί να σώσει τον άνθρωπο, όσο η αληθινή ταπεινοφροσύνη της καρδιάς. Διηγείτο και το ακόλουθο ανέκδοτο: Κάποιος Ερημίτης είχε χάρισμα από το Θεό να διώχνει τα πονηρά πνεύματα. Μια φορά ζήτησε να μάθει τι φοβούνται περισσότερο και αναγκάζονται να φύγουν. - Μήπως τη νηστεία; ρώτησε ένα απ' αυτά. - Εμείς, αποκρίθηκε εκείνο, ούτε τρώμε, ούτε πίνουμε ποτέ. - Την αγρυπνία τότε; - Εμείς δεν κοιμόμαστε καθόλου. - Την φυγή του κόσμου; Το δαιμόνιο γέλασε περιφρονητικά: - Σπουδαίο πράγμα, τάχα. Εμείς περνάμε τον περισσότερο καιρό μας τριγυρίζοντας στις ερημιές. - Σ' εξορκίζω, να ομολογήσεις τι είναι εκείνο που μπορεί να σας δαμάσει, επέμενε ο Γέροντας. Το πονηρό πνεύμα, αναγκασμένο από υπερκόσμια δύναμη βιάστηκε να απαντήσει: Η ταπείνωση, που δεν μπορούμε ποτέ ν' αποκτήσουμε. ΑΠΟΤΑΣΣΗ ΤΩ ΣΑΤΑΝΑ; ... ΑΠΟΤΑΣΣΟΜΑΙ "Ἀποτάσσῃ τῷ Σατανᾷ; Καὶ πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτοῦ; Καὶ πάσῃ τῇ λατρείᾳ αὐτοῦ; Καὶ πᾶσι τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ; Καὶ πάσῃ τῇ πομπῇ αὐτοῦ;" Στο άκουσμα των λόγων αυτών, που αποτελούν ένα στοιχειώδες και ουσιαστικό σημείο της ακολουθίας του βαπτίσματος, ο άνθρωπος της μεταμοντέρνας εκδοχής, κάνοντας χρήση των μεταμοντέρνων πορισμάτων της αποστατημένης επιστήμης μέσα από τον "ανθρωπιστικό" της κλάδο, θα εύρισκε σε αυτά φανατισμό, ρατσισμό, επιθετικότητα και άλλα παρόμοια τούτων, φτάνοντας στο σημείο να αμφισβητεί και να απορρίπτει ακόμη και αυτά τα μυστήρια της Αγιωτάτης Εκκλησίας. Υπάρχει όμως στον κόσμο ετούτο, μα και τον όποιο άλλο, πιο ανθρωπιστική πράξη από το να αποποιείσαι καρδιακά στην ζωή σου το σκότος των πνευμάτων της πονηρίας στην ολότητά του; Η μεγαλύτερη πράξη αγάπης για τον εαυτό σου και τους αδελφούς σου είναι να καταστήσεις τον εαυτό σου ικανό να αναγνωρίζει αυτό και να αποτάσσεται αυτό στην ολότητά του κάθε στιγμή που θα έρχεται σε επαφή με εκείνο είτε εσωτερικά με τους λογισμούς της διανοίας του είτε εξωτερικά μέσα από την κοινωνία με τους άλλους ανθρώπους, όταν αυτό έρχεται με το αληθινό του πρόσωπο ή όταν έρχεται σε εσένα με το προσωπείο μιας νέας εκδοχής σεβασμού, μιας νέας οδού που οδηγεί στο γενικό καλό, μιας νέας μεγάλης αλήθειας. Αν ο καθένας από εμάς ήταν σε θέση να αναγνωρίζει και να αποτάσσεται ολόκαρδα το κακό στην όποια του μορφή, η ζωή μας θα ήταν - όσο μπορεί να συμβαίνει αυτό στον κόσμο ετούτο - ένας παράδεισος. Κανείς δεν θα επιθυμούσε να πράττει αυτό, βλάπτοντας έτσι με τις επιλογές του τον εαυτό του και τους άλλους. ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ «Έλεγε ο Κολοκοτρώνης καταγελών (μάλλον τους πολιτικούς): και ευγενέστατον και πανευγενέστατον και ενδοξότατον και εκλαμπρότατον και εξοχότατον και μεγαλειότατον με ονόμασαν, μόνο τον τίτλο του παναγιότατου δε μ’ έδωκαν». (Σπηλιάδης, «Απομνημονεύματα», τομ. Γ΄, σελ. 38). ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΛΕΥΚΑΔΟΣ. Στην είσοδο του νησιού σας υποδέχεται το στιβαρό Κάστρο. Το 1300 ο Βενετός ηγεμόνας Ιωάννης Ορσίνι πήρε τη Λευκάδα για... προίκα και άρχισε να το χτίζει. Η άμυνά του, επτά προμαχώνες στις επτά του πλευρές. Στο εσωτερικό του, το εκκλησάκι της Αγίας Μαύρας, πολιούχου της Λευκάδας, που γιορτάζει στις 3 Μαΐου με μεγάλο πανηγύρι. Από το Κάστρο ως τα βορειοδυτικά της πόλης, μια στενή λωρίδα γης 7 χλμ. αγκαλιάζει τη λιμνοθάλασσα της Γύρας. ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟ ΣΤΟΝ ΘΕΟ. ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΑΓΙΟΝ "ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΥΣ ΣΟΦΙΑΝ ΕΔΙΔΑΞΕΝ", "ΑΛΙΕΙΣ ΘΕΟΛΟΓΟΥΣ ΑΝΕΔΕΙΞΕ", "ΟΛΟΝ ΣΥΓΚΡΟΤΕΙ ΤΟΝ ΘΕΣΜΟΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ". Εὐλογημένη ψυχή, τίποτε δέν εἶναι ἀδύνατο στό Θεό. Ζήτα του μέ εὐγένεια αὐτό πού θέλεις. Ἐάν δυσκολεύεσαι, διάβασε τούς ψαλμούς τοῦ Δαβίδ. Θά δῆς ἐκεῖνος μέ τί τρόπο ζητοῦσε ἀπό τό Θεό καί ἐλάμβανε αὐτό πού ποθοῦσε". "Ὅσοι ἀπομακρύνονται ἀπό τό Χριστό, στεροῦνται τόν θεῖο φωτισμό, γιατί ἄφησαν τό προσήλιο σάν τούς ἀνοήτους καί πηγαίνουν στό ἀνήλιο....Βλέπετε τό Ψαλτήρι πού εἶναι γραμμένο μέ θεῖο φωτισμό, τί βαθειά νοήματα ἔχει! Μάζεψε, ἄν θέλης ὅλους τούς θεολόγους, ὅλους τούς φιλολόγους, καί θά δῆς ὅτι ἕναν ψαλμό μέ τέτοιο βάθος δέν μποροῦν νά φτιάξουν! Ἐνῶ ὁ Δαβίδ ἦταν ἀγράμματος, ἀλλά βλέπεις καθαρά πῶς τόν ὁδηγοῦσε τό πνεῦμα τοῦ Θεοῦ". ΤΑ 10 ΓΝΩΡΙΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ. 1. Να είναι απλή και σύντομη . Να μη λες άσκοπα λόγια, ιστορίες και παραμύθια. 2. Ταπεινή. Να αναγνωρίζεις την αμαρτωλότητά σου, να μην καυχιέσαι. 3. Αληθής. Χωρίς ψέματα και προφάσεις. Τίποτε λιγότερο, τίποτε περισσότερο απ' ό,τι έπραξες. Χωρίς προφάσεις και δικαιολογίες. 4. Ταχεία. Μόλις αμάρτησες, να τρέξεις στον Πνευματικό. 5. Διακριτική. Με προσεγμένα και ευπρεπή λόγια. 6. Με ντροπή. Γιατί λύπησες το Θεό και έβλαψες την ψυχή σου και τον πλησίον. 7. Σώα και ακέραιη. Να μην κρύψεις τίποτε. Να μην ξεχάσεις τίποτε. 8. Μυστική. Σε τόπο απόκρυφο, για να μην ακούσει κανείς τίποτε. 9. Θρηνητική. Με δάκρυα και λύπη. Με μίσος για το αμάρτημα. Με απόφαση να μην το ξανακάνεις ποτέ! 10. Με απόφαση να τηρήσεις τον κανόνα του Πνευματικού. Γιατί αυτό είναι το φάρμακο για τη θεραπεία της ψυχής σου. (Αγάπιος ο Κρης, "Αμαρτωλών σωτηρία") ΕΞΟΜΟΛΟΓΟΥΜΑΙ ΠΑΤΕΡ Δέησις ποὺ λέγεται πρὶν τὴν ἐξομολόγησιν ἀπό τὸν ἐξομολογούμενον. Πάτερ Κύριε τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, Ἐξομολογοῦμαι σοι πάντα τὰ κρυπτά καὶ φανερά τῆς καρδίας καὶ διανοίας μου, ἂ ἒπραξα ἒως τῆς σήμερον, διὸ ἂφεσιν αἰτῶ παρά σου του δικαίου καὶ εὐσπλάχνου κριτοῦ καὶ χάριν του μηκέτι ἀμαρτάνειν. Μετάφρασις' Πατέρα, Κύριε τοῦ ούρανοῦ καὶ τῆς γῆς, σου ἐξομολογοῦμαι ὂλα τὰ κρυφά και φανερὰ τῆς καρδίας καὶ τῆς διανοίας μου, τὰ ὀποία ἒπραξα μἐχρι σήμερα, γι’ αὐτὸ ζητῶ συγχώρεσιν ἀπὸ σένα τόν δίκαιο καὶ εύσπλαχνο κριτὴ καὶ χάριν ὢστε νὰ μὴν ξανὰ-ἀμαρτήσω. ΜΟΝΟ ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΨΥΧΗ ΣΑΣ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ "Τὰ πάντα μποροῦν νὰ σᾶς τὰ πάρουν. Τὰ πάντα μπορεῖ νὰ σᾶς τὰ ζητήσουν καὶ νὰ τὰ πάρουν. Δῶστε τα μὴν φοβάστε. Μόνο Χριστὸς καὶ ψυχὴ σᾶς χρειάζονται. Αὐτὰ μὴν τὰ δώσετε. Ἀκόμη καὶ ὅλος ὁ κόσμος νὰ πέσῃ ἐπάνω σας γιὰ νὰ σᾶς τὰ πάρῃ μὴν τὰ δώσετε, γιατί μόνο μὲ τὴν θέλησή σας μποροῦν νὰ σᾶς τὰ πάρουν" (Ἐπίκαιρος δι᾿ ἡμᾶς λόγος τοῦ Ἁγίου Ἰερομάρτυρος καὶ Ἱσαποστόλου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ ). ΟΣΟΙ ΕΙΣΘΕ ΓΝΗΣΙΑ ΤΕΚΝΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Όσοι είστε γνήσια τέκνα της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, να φεύγετε ολοταχώς από τους ιερείς, που υπέπεσαν στην υποταγή στους Λατίνους Γράφει ο άγιος Γερμανός: «Εξορκίζω όλους τους λαϊκούς, που κατοικούν στην Κύπρο, όσοι είστε γνήσια τέκνα της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, να φεύγετε ολοταχώς από τους ιερείς, που υπέπεσαν στην υποταγή στους Λατίνους, και μήτε σε εκκλησία (που αυτοί λειτουργούν) να συγκεντρώνεστε μαζί τους, μήτε να παίρνετε οποιαδήποτε ευλογία από τα χέρια τους. Είναι καλύτερα να προσεύχεστε στο Θεό στα σπίτια σας μόνοι σας, παρά να συγκεντρώνεστε στην εκκλησία μαζί με τους Λατινόφρονες (ιερείς και αρχιερείς). Ει δ’ άλλως θα υποστήτε την ίδια κόλαση με αυτούς» ( P.G. 140, 620). Η τελική κρίση (Αποκάλυψη Ιωάννη 20, 11-15) Κι είδα ένα λευκό θρόνο κι εκείνον που καθόταν σ’ αυτόν. Η γη κι ο ουρανός έφυγαν από μπροστά του κι εξαφανίστηκαν. Και είδα τους νεκρούς, μεγάλους και μικρούς, να στέκονται μπροστά στο θρόνο. Ανοίχτηκαν βιβλία, κι ύστερα ανοίχτηκε ένα άλλο βιβλίο, το βιβλίο της ζωής. Και κρίθηκαν οι νεκροί ανάλογα με τα έργα τους, που ήταν γραμμένα στα βιβλία. Η θάλασσα παρέδωσε τους νεκρούς της, και ο θάνατος και ο Άδης παρέδωσαν τους νεκρούς που φύλαγαν. Κι ο καθένας κρίθηκε κατά τα έργα του. Τότε ο θάνατος και ο Άδης ρίχτηκαν στη λίμνη της φωτιάς. Αυτός είναι ο δεύτερος θάνατος, η λίμνη της φωτιάς· κι όποιος δε βρέθηκε γραμμένος στο βιβλίο της ζωής ρίχτηκε κι αυτός στη λίμνη της φωτιάς. ΩΡΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ Όχι! Δεν θα απελπισθο[υμε. Ώρα να αποδεχθούμε το φως της Μεταμορφώσεως. Το χορηγεί φιλάνθρωπα ο Κύριος σ΄ εκείνους, που θα τολμήσουν «την κρείττονα αλλοίωσιν», την αλλαγή του νου, του φρονήματος, την οποία προτείνει η μετάνοια και πραγματώνει η ειλικρινής συμμόρφωση προς το θέλημα του Θεού. Είναι ο σίγουρος δρόμος, για νά ΄ρθει η μεταμόρφωση μέσα μας και γύρω μας. Ὁ ΙΕ΄ Κανὼν κατὰ τὴν ἑρμηνεία τοῦ Νικοδήμου Μίλας, λέγει:«Ἐὰν Μητροπολίτης ἢ Πατριάρχης ἄρξηται νὰ διακηρύττῃ δημοσίᾳ ἐπ᾿ ἐκκλησίας αἱρετικήν τινα διδαχήν, ἀντικειμένην πρὸς τὴν ᾿Ορθοδοξίαν, τότε οἱ προαναφερθέντες κέκτηνται δικαίωμα ἅμα καὶ χρέος ν᾿ ἀποσχοινισθῶσι πάραυτα τοῦ ᾿Επισκόπου ἐκείνου, διὸ οὐ μόνον εἰς οὐδεμίαν θέλουσιν ὑποβληθῆ κανονικὴν ποινήν, ἀλλὰ θέλουσι καὶ ἐπαινεθῆ εἰσέτι, καθ᾿ ὅσον διὰ τούτου δὲν κατέκριναν καὶ δὲν ἐπανεστάτησαν ἐναντίον τῶν νομίμων ᾿Επισκόπων, ἀλλ᾿ ἐναντίον ψευδεπισκόπων καὶ ψευδοδιδασκάλων, οὔτε καὶ ἐγκατέστησαν τοιουτοτρόπως σχῖσμα ἐν τῇ ᾿Εκκλησίᾳ, ἀλλ᾿ ἀντιθέτως, ἀπήλλαξαν τὴν ᾿Εκκλησίαν, ἐν ὅσῳ ἠδυνήθησαν, τοῦ σχίσματος καὶ τῆς διαιρέσεως». ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ "Στην Ορθοδοξία προέχει η αλήθεια και έπεται η πλειοψηφία. Όταν υπάρχει αντίθεση της πλειοψηφίας προς την αλήθεια, τότε ισχύει, το περιώνυμο αξίωμα: "Ο είς και η αληθεία αποτελούν την πλειοψηφία"! Οι μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας, όχι μόνο δεν υπετάγησαν στην πλειοψηφία, ακόμη και στην παμψηφία συνοδικών αποφάσεων, όταν ήσαν αντίθετες προς την Ορθοδοξία και υπεστήριζαν την αίρεση, αλλά και αντιτάχθησαν μέχρις εσχάτων και εις το τέλος η Αλήθεια και η Ορθοδοξία εθριάμβευσαν." ΒΡΕΤΑΝΙΚΟΙ ΝΗΣΟΙ "Η Εκκλησία στις Βρετανικές Νήσους θα αρχίσει να μεγαλώνει, μόνο όταν αρχίσει να τιμά τους δικούς της Αγίους" (Άγιος Αρσένιος της Πάρου †1877). Ἁγίου Γρηγορίου Νύσσης: «Παυσώμεθα τοῦ θέλειν εἶναι τῶν διδασκάλων διδάσκαλοι. Μισήσωμεν τὸ λογομαχεῖν ἐπὶ καταστροφῇ τῶν ἀκουόντων. Πιστεύσωμεν ὡς οἱ Πατέρες ἡμῶν παραδεδώκασιν. Οὑκ ἐσμὲν τῶν Πατέρων σοφώτεροι· οὐκ ἐσμὲν τῶν διδασκάλων ἀκριβέστεροι». Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΔΙΑ ΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ Ας ἀκούσωμεν τί λέγει ἀπευθυνόμενος σέ ὅσους ἀφήνουν τήν κοινήν Μητέρα τῶν Ὀρθοδόξων, τήν ‘Εκκλησία τοῦ Θεοῦ καί τρέχουν σέ «κοινούς οἴκους», ὅπως χαρακτηρίζει τίς ἐκκκλησίες τῶν αἱρετικῶν καί τῶν σχισματικῶν, ὁ Μέγας Βασίλειος: «Ἀκούσατε οἱ τήν ‘Εκκλησίαν καταλιμπάνοντες, καί ἐν οἴκοις κοινοῖς συστρεφόμενοι, τά ἄθλια τοῦ τιμίου σώματος ἀπορρήγματα, ὅτι χρή τάς εὐχάς ἀποδιδόναι ἐν μέσω Ἱερουσαλήμ, τουτέστιν τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ. Οὐδέ γάρ κατά τήν παλαιάν λατρείαν ἴδιον ἐξῆν ἑκάστω πἠγνυται θυσιαστήριον, ἀλλ’ ἕν ἀποδέδεικτο τοῖς θυσιάζειν προαιρουμένοις». (Μ. Βασιλείου εἰς Ψαλμ. 115, Ὁμιλ. ε. P.G. 30, 113). ΠΟΙΑ ΑΡΕΤΗ ΕΧΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΚΟΠΟ; Ρώτησαν τον ἀββᾶ Ἀγάθωνα οἱ ἀδελφοί: Ποια ἀρετή πάτερ, ἔχει περισσότερο κόπο. Τους λέγει: Συγχωρῆστέ με, νομίζω ὅτι δεν ὑπάρχει ἄλλος κόπος σαν την προσευχή προς τον Θεό. Πάντοτε ὅταν θέλει ὁ ἄνθρωπος να προσευχηθεῖ,, θέλουν οἱ ἐχθροί να τον διακόψουν, διότι γνωρίζουν ὅτι ἀπό πουθενά ἀλλοῦ δεν ἐμποδίζονται, παρά ἀπό την προσευχή προς τον Θεό. Και ὁποιαδήποτε ἄσκηση τυχόν ἐφαρμόζει ὁ ἄνθρωπος, ὑπομένοντας σ’ αὐτήν, στο τέλος την κάνει ξεκούραστα, ἀλλά ἡ προσευχή χρειάζεται ἀγώνα ἕως τήν τελευταία ἀναπνοή. (‘Από την Φιλοκαλία) ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ «Τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ; θλῖψις ἢ στενοχωρία ἢ διωγμὸς ἢ λιμὸς ἢ γυμνότης ἢ κίνδυνος ἢ μάχαιρα; Καθὼς γέγραπται ὅτι ἕνεκά σου θανατούμεθα ὅλην τὴν ἡμέραν· ἐλογίσθημεν ὡς πρόβατα σφαγῆς, ἀλλ᾿ ἐν τούτοις πᾶσιν ὑπερνικῶμεν διὰ τοῦ ἀγαπήσαντος ἡμᾶς. Πέπεισμαι γὰρ ὅτι οὔτε θάνατος οὔτε ζωὴ οὔτε ἄγγελοι οὔτε ἀρχαὶ οὔτε δυνάμεις οὔτε ἐνεστῶτα οὔτε μέλλοντα, οὔτε ὕψωμα οὔτε βάθος οὔτε τις κτίσις ἑτέρα δυνήσεται ἡμᾶς χωρίσαι ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ τῆς ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν.» (Ρωμ. 8, 35-39). ΑΓΙΟΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ Μην αποτολμήσεις να εξηγήσεις μόνος σου το Ευαγγέλιο και τα άλλα βιβλία της Αγίας Γραφής, που γράφτηκαν από τους προφήτες και τους αποστόλους όχι αυθαίρετα αλλά με τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος. Αν λοιπόν, δεν γράφτηκαν αυθαίρετα, δεν είναι αλόγιστο να ερμηνεύονται αυθαίρετα; (Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ) ΕΦΡΑΙΜ ΣΥΡΟΣ Άν ὁ ἐξωτερικὸς ἄνθρωπος εἶναι στολισμένος καὶ ὡραῖος, ἡ δὲ ψυχὴ ἀπὸ μέσα ἔχει ἀσχημίσει, δὲν θὰ ἀργήσει καὶ ἡ σωματικὴ ὡραιότης νὰ χαλάσῃ. Ἂν ὅμως ἀποκτήσῃς ψυχικὴν ὡραιότητα θὰ ξεχυθῇ ἀπὸ τὴν ὡραιότητα αὐτὴν καὶ εἰς τὸν ἐξωτερικὸν ἄνθρωπον, ὁπόταν ἡ ὡραιότης αὐτὴ θὰ παραμείνῃ. ~ Άγιος Εφραίμ ο Σύρος (Εὐεργετινὸς Τόμος Β σελ. 320) ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ «Άφησε τα πράγματα στο Θεό. Αυτός θα τα τακτοποιήσει πολύ καλύτερα απ’ ότι εσύ θέλεις» ( Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος ) Θέλεις να μάθεις τη σημασία της αρετής; Τα εξής παραγγέλλει ο Θεός στους ανθρώπους: «Κανείς από σας ας μη διατηρεί στην καρδιά του κακία για τον αδελφό του» και «κανείς ας μη συλλογίζεται την κακίαν του άλλου». Βλέπεις; Δεν λέει μόνο, συγχώρεσε το κακό του άλλου, αλλά μην το έχεις ούτε στη σκέψη σου, μη το συλλογίζεσαι, άφησε όλη την οργή, εξαφάνισε την πληγή. Νομίζεις, βεβαίως, ότι με την εκδικητικότητα τιμωρείς εκείνον που σε έβλαψε. Γιατί εσύ ο ίδιος σαν άλλο δήμιο εγκατέστησες μέσα σου το θυμό και καταξεσκίζεις τα ίδια σου τα σπλάχνα. Έχεις αδικηθεί πολύ και στερήθηκες πολλά εξαιτίας κάποιου, κακολογήθηκες και ζημιώθηκες σε πολλά σοβαρά θέματά σου και γι αυτό θέλεις να δεις να τιμωρείται ο αδελφός σου; Και εδώ πάλι σου είναι χρήσιμο να τον συγχωρήσεις… Γιατί, εάν θελήσεις, εσύ ο ίδιος να εκδικηθείς και να επιτεθείς εναντίον του είτε με τα λόγια σου, είτε με κάποια ενέργειά σου, η με την κατάρα σου, ο Θεός όχι μόνο δεν θα επέμβει κατ αυτού -εφόσον εσύ ανέλαβες την τιμωρία του- αλλά επιπλέον θα σε τιμωρήσει ως θεομάχο. Άφησε τα πράγματα στο Θεό. Αυτός θα τα τακτοποιήσει πολύ καλύτερα απ’ ότι εσύ θέλεις. Σε σένα έδωσε μόνο την εντολή να προσεύχεσαι για τον άνθρωπο που σε λύπησε… Εμάλωσες με κάποιον και κρατάς μέσα σου κακία,. Μην προσέλθεις στη Θεία Κοινωνία! Θέλεις να προσέλθεις; Συμφιλιώσου πρώτα και τότε να έλθεις να εγγίσεις τα Άχραντα Μυστήρια! Αυτά δεν τα λέγω εγώ, αλλά ο ίδιος ο Κύριος. Αυτός για να σε συμφιλιώσει με τον Πατέρα, δεν αρνήθηκε ούτε να σφαγιασθεί, ούτε το αίμα Του να χύσει. Και συ, για να συμφιλιωθείς με τον συνάνθρωπό σου, ούτε μια λέξη δεν καταδέχεσαι να βγάλεις από το στόμα σου; Και διστάζεις να τρέξεις πρώτος; Άκουσε τι λέει για όσους κρατούν τη στάση αυτή: «Αν προσφέρεις το δώρο σου στο θυσιαστήριο και εκεί θυμηθείς ότι ο αδελφός σου έχει κάτι εναντίον σου… πήγαινε πρώτα να συμφιλιωθείς με τον αδερφό σου». Αν έβλεπες ένα μέλος του σώματός σου αποκομμένο, δεν θα έκανες τα πάντα για να το ενώσεις με το σώμα σου; Αυτό κάνε και για τους αδελφούς σου. Όταν τους δεις να έχουν αποκοπεί από την αγάπη σου, τρέξε γρήγορα και περιμάζεψέ τους. Μην περιμένεις εκείνους να έλθουν, σπεύσε εσύ πρώτος, για να λάβεις τα βραβεία! Ένα μόνο εχθρό διαταχθήκαμε να έχουμε, τον διάβολο. Με αυτόν να μη συμφιλιωθείς ποτέ, προς τον αδελφό σου όμως ποτέ να μην έχεις βαριά καρδιά. Κι αν ακόμη συμβεί κάποια μικροψυχία, ας είναι παροδική, ας μην υπερβαίνει το διάστημα της ημέρας. «Η δύση του ηλίου να μη σας προφθάσει οργισμένους», λέει ο Απόστολος. «… Άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών». Βλέπεις; Ο Θεός εσέ τον ίδιο έκανε κριτή της συγχωρήσεως των αμαρτημάτων σου. Αν συγχωρήσεις λίγα, λίγα θα σου συγχωρηθούν. Αν συγχωρήσεις πολλά, θα σου συγχωρηθούν πολλά. Αν τα συγχωρήσείς με ειλικρίνεια και με όλη σου την καρδιά, με τον ίδιο τρόπο θα συγχωρήσει και τα δικά σου ο Θεός. Αν, μετά τη συγχώρηση, κάνεις και φίλο σου τον εχθρό σου, έτσι θα διάκειται και ο Θεός απέναντί σου. Ποίας, λοιπόν, τιμωρίας δεν είναι άξιος εκείνος, που ενώ πρόκειται να κερδίσει δέκα χιλιάδες τάλαντα, εάν χάσει εκατό μόνο δηνάρια, ούτε και τα λίγα και μικρά δεν συγχωρεί, αλλά στρέφει εναντίον σου τα ίδια τα λόγια της προσευχής; Γιατί όταν λες στο Θεό «συγχώρεσέ μας όπως και εμείς συγχωρούμε τους εχθρούς μας» και κατόπιν εσύ δεν συγχωρείς, για τίποτε άλλο δεν παρακαλείς το Θεό, παρά να σε στερήσει από κάθε απολογία και συγγνώμη… Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος Μέγας Αθανάσιος «Ἐάν ὁ ἐπίσκοπος ἤ ὁ πρεσβύτερος, οἱ ὄντες ὀφθαλμοί τῆς Ἐκκλησίας, κακῶς ἀναστρέφονται καί σκανδαλίζωσι τόν λαόν, χρή αὐτούς ἐκβάλλεσθαι. Συμφέρον γάρ ἄνευ αὐτῶν συναθροίζεσθαι εἰς εὐκτήριον οἶκον ἤ μετ' αὐτῶν ἐμβληθῆναι ὡς μετά Ἄννα καί Καϊάφα εἰς τήν γέενναν τοῦ πυρός» (Μ. Ἀθανασίου, Ἐκ τοῦ κατὰ αἱρέσεων, P.G. 35, 33 καὶ ΒΕΠΕΣ 33, 199). «Όποιος έχει εκπέσει απ’ την αλήθεια της πίστεως δεν είναι δυνατόν να καλείται Χριστιανός» P.G 26, 596A. «Όστις αν βούληται σωθήναι προ πάντων δει κρατείν την καθολικήν πίστιν ην ειμη είς έκαστος σώαν και αμώμητον τηρήσει άνευ δισταγμού εις τον αιώνα απολείται» (Σύμβολο Μέγα Αθανασίου 321). «ΦΕΥΓΕΤΕ ΑΥΤΟΥΣ, ΤΟΥΣ ΠΑΠΙΚΟΥΣ, ΤΟΥΣ ΟΥΝΙΤΑΣ, ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΑΣ, ΩΣ ΦΕΥΓΕΙ ΤΙΣ ΑΠΟ ΟΦΕΩΣ» « Ο αληθινά ενδιαφερόμενος διά την σωτηρίαν του, πρέπει να αρχίσει να εξοικειώνεται με την ιδέα της απομακρύνσεως από των αιρετικών οικουμενιστων Επισκόπων, ώστε όταν δεί ότι ποιμαίνεται από εχθρούς του Χριστού να προφυλαχθεί, διά να μη βρεθη ως ανόητος, μετά της μερίδος του προδότου Ιούδα…» (Από το βιβλίον «» Οι ληστές της θείας διδασκαλίας») .. ΝΗΣΤΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗ «Τη νηστεία ευφραινόμενοι, ταίς υμνωδίαις αγαλλόμενοι, και ταίς εντεύξεσι (=με τις προσευχές) κράτος, κατά πάντων των παθων, φερόμενοι πατησωμεν, του Βελίαρ τά ενεδρα, βοήσωμεν τω Χριστω συνεπόμενοι. Τον Σταυρόν σου βλέψαι αξίωσον ημάς, ως οικτίρμων παρέχων το μέγα ελεος».. (Κάθισμα της γ΄στιχολογιας της Τρίτης της γ εβδομάδος των Νηστειων) ΕΚ ΤΗΣ ΥΜΝΟΛΟΓΙΑΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ «Τάς χειράς σου τάς θείας, αις (=με τάς οποίας) τον Κτίστην εβάστασας, Παρθένε Παναγία, σαρκωθέντα χρηστότητι, προτείνασα δυσώπησον (παρακάλεσιν ικέτευσον) αυτόν, λυτρωσασθαι ἡμᾶς εκ πειρασμών, και παθών και κινδύνων τους πόθω, ανευφημούντάς σε και βοωντάς σοι. Δόξα τω ενοικήσαντι εν σοί, δόξα τω προελθόντι εκ σού, δόξα τω ελευθερωσαντι ημάς διά του τόκου σου.» (Θεοτοκίον της β΄ Στιχολογίας του Ορθρου της Τρίτης της Γ εβδομάδος των Νηστειών). ΝΗΣΤΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗ Εκ του Τριωδιου της Τριτης της Γ εβδομαδος, εις τον Ορθρον, Ηχος α' Του λιθου σφραγισθεντος: «Νηστεια και δεησει, εαυτους καθαρισωμεν, και πενητων προμηθεια τον Θεον θεραπευσωμεν' στεναξωμεν, πενθησωμεν θερμως, ως εχωμεν καιρον επιστροφης, ινα πενθους αιωνιου του εν φλογι γεεννης λυτρωθειημεν, δοξαν αναπεμποντες Χριστω, μετανοιαν ορισαντι βροττοις, πασι τοις επιστρεφουσι, γνωμης ευθυτητι». ΦΙΛΑΡΧΙΑ «Οὐδέν οὕτω τήν Ἐκκλησίαν δυνήσεται διαιρεῖν ὡς φιλαρχία. Οὐδέν οὕτω παροξύνει τόν Θεόν, ὡς τό τήν ‘Εκκλησίαν διαιρεθῆναι... Δύο γάρ εἰσί διαιρέσεις ἀπό τοῦ σώματος τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ. Μία μέν ὅταν ψύξωμεν τήν ἀγάπην΄ δευτέρα δέ ὅταν ἀνἀξια τοῦ τελεῖν εἰς ἐκεῖνο τό σῶμα τολμήσωμεν. Ἑκατέρως γάρ χωρίζομεν ἑαυτούς τοῦ πληρώματος» ( Ἱερός Χρυσόστομος, Ε.Π., 62, 85 καί 62, 322). ΟΤΑΝ ΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΠΑΡΕΚΤΡΕΠΩΝΤΑΙ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΜΝΟΥΝ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ; Ο Μ. Αθανάσιος επικροτούσε συγκεκριμένη πρακτική χριστιανών, οι οποίοι έφευγαν από το Ναό, όταν εμφανιζόταν ο επίσκοπος που είχαν κρίνει ως ανάξιο! Και αλλού λέγει πως, αν οι επίσκοποι «κακώς αναστρέφωνται και σκανδαλίζωσι τον λαόν», πρέπει να τους απομακρύνουμε. Ο Μ. Βασίλειος δίδασκε πως επιβάλλεται να κρίνουν οι πιστοί, αν τα λεγόμενα των ποιμένων είναι σύμφωνα με τις Γραφές. Ο π. Γ. Φλορόφσκυ έγραφε: «όταν ο επίσκοπος ξεφεύγη» από το ορθόδοξο «πρότυπο, ο λαός έχει το δικαίωμα να τον κατηγορήση». Ο καθ. Φαράντος γράφει πως ο επίσκοπος «αγιοποιείται, αλλά και δαιμονοποιείται, αναλόγως των πράξεών του, δια τούτο και υπόκειται εις έλεγχον και εις καθαίρεσιν». ΓΙΑΤΙ ΤΙΝΕΣ ΚΥΡΙΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΠΑΘΗ ΕΝΩ ΝΗΣΤΕΥΟΥΝ Γιατί δεν προσέχουν τη γλώσσα τους... Πες μου, πάτερ, ρώτησε πάλι ο επισκέπτης, πώς μερικοί, αν και λειώνουν τα σώματά τους από την εγκράτεια, κυριεύονται ωστόσο από τα πάθη; Την οργή πρώτα-πρώτα, κι έπειτα την έχθρα, τη μνησικακία, τον φθόνο, την ασπλαχνία; Ενώ υπάρχουν, αντίθετα άνθρωποι, που και τρώνε απ’ όλα και πίνουν κρασί, κι όμως είναι πολύ ενάρετοι και δεν τους βρίσκεις ψεγάδι. Πώς γίνεται αυτό; - Νομίζω, παιδί μου, πώς όσοι δεν διορθώνονται, μολονότι νηστεύουν πολύ, είναι γιατί δεν προσέχουν τη γλώσσα τους. Όποιος δεν κλέινει το στόμα του, κι αν ακόμα νηστεύει όλο τον χρόνο, προκοπή δεν κάνει. Ενώ όποιος ξέρει να σωπαίνει, μπορεί εύκολα να νικήσει όλα τα πάθη. Σε κάνει λ.χ. ο διάβολος να οργιστείς; Μη μιλήσεις, και νίκησες. Σε σπρώχνει σε φθόνο; Μην κατακρίνεις, και ντρόπιασες τον πονηρό· γιατί η κατάκριση γεννιέται απ’ τον φθόνο. Αν πάλι ο εχθρός σε ανάψει και σε σπρώχνει στη σαρκική αμαρτία, κλείσε γι’ άλλη μια φορά το στόμα σου. Μη μιλήσεις σε γυναίκα, μη φας και μην πιεις πολύ. Έτσι θα τον κατατροπώσεις. Στην ανάγκη, πάρε μια βέργα και χτύπα το κορμί σου αλύπητα. Ο πόνος θα διώξει τον πόλεμο. Το ξέρεις, άλλωστε, ότι «συμφέρει γάρ σοι ἵνα ἀπόληται ἓν τῶν μελῶν σου καὶ μὴ ὅλον τὸ σῶμά σου εἰς γέενναν» (Ματθ. ε’ 29)... (Ένας ασκητής επίσκοπος: Όσιος Νήφων επίσκοπος Κωνσταντιανής, έκδ. Ι.Μ. Παρακλήτου, Ωρωπός Αττικής, σ. 256-257) ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΣ «καί ἐάν τις ἀφέλῃ ἀπό τῶν λόγων τοῦ βιβλίου τῆς προφητείας ταύτης, ἀφελεῖ ὁ Θεός τό μέρος αὐτοῦ ἀπό τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς καί ἐκ τῆς πόλεως τῆς ἁγίας, τῶν γεγραμμένων ἐν τῷ βιβλίῳ τοῦτῳ. Λέγει ὁ μαρτυρῶν (ὁ Χριστός) ταῦτα· ναί ἔρχομαι τάχυ. ἀμήν, ναί ἔρχου, Κύριε Ἰησοῦ. (Ἀποκάλυψις Ἰωάννου, 22,19)»! Από το Γεροντικό Η Οσία Θεοδώρα συνήθιζε να λέγει στις μαθήτριές της πολύ συχνά, πως ούτε η μεγάλη άσκηση, ούτε ο υπερβολικός κόπος, ούτε οποιαδήποτε άλλη κακοπάθεια μπορεί να σώσει τον άνθρωπο, όσο η αληθινή ταπεινοφροσύνη της καρδιάς. Διηγείτο και το ακόλουθο ανέκδοτο: Κάποιος Ερημίτης είχε χάρισμα από το Θεό να διώχνει τα πονηρά πνεύματα. Μια φορά ζήτησε να μάθει τι φοβούνται περισσότερο και αναγκάζονται να φύγουν. - Μήπως τη νηστεία; ρώτησε ένα απ' αυτά. - Εμείς, αποκρίθηκε εκείνο, ούτε τρώμε, ούτε πίνουμε ποτέ. - Την αγρυπνία τότε; - Εμείς δεν κοιμόμαστε καθόλου. - Την φυγή του κόσμου; Το δαιμόνιο γέλασε περιφρονητικά: - Σπουδαίο πράγμα, τάχα. Εμείς περνάμε τον περισσότερο καιρό μας τριγυρίζοντας στις ερημιές. - Σ' εξορκίζω, να ομολογήσεις τι είναι εκείνο που μπορεί να σας δαμάσει, επέμενε ο Γέροντας. Το πονηρό πνεύμα, αναγκασμένο από υπερκόσμια δύναμη βιάστηκε να απαντήσει: Η ταπείνωση, που δεν μπορούμε ποτέ ν' αποκτήσουμε. ΑΠΟΤΑΣΣΗ ΤΩ ΣΑΤΑΝΑ; ... ΑΠΟΤΑΣΣΟΜΑΙ "Ἀποτάσσῃ τῷ Σατανᾷ; Καὶ πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτοῦ; Καὶ πάσῃ τῇ λατρείᾳ αὐτοῦ; Καὶ πᾶσι τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ; Καὶ πάσῃ τῇ πομπῇ αὐτοῦ;" Στο άκουσμα των λόγων αυτών, που αποτελούν ένα στοιχειώδες και ουσιαστικό σημείο της ακολουθίας του βαπτίσματος, ο άνθρωπος της μεταμοντέρνας εκδοχής, κάνοντας χρήση των μεταμοντέρνων πορισμάτων της αποστατημένης επιστήμης μέσα από τον "ανθρωπιστικό" της κλάδο, θα εύρισκε σε αυτά φανατισμό, ρατσισμό, επιθετικότητα και άλλα παρόμοια τούτων, φτάνοντας στο σημείο να αμφισβητεί και να απορρίπτει ακόμη και αυτά τα μυστήρια της Αγιωτάτης Εκκλησίας. Υπάρχει όμως στον κόσμο ετούτο, μα και τον όποιο άλλο, πιο ανθρωπιστική πράξη από το να αποποιείσαι καρδιακά στην ζωή σου το σκότος των πνευμάτων της πονηρίας στην ολότητά του; Η μεγαλύτερη πράξη αγάπης για τον εαυτό σου και τους αδελφούς σου είναι να καταστήσεις τον εαυτό σου ικανό να αναγνωρίζει αυτό και να αποτάσσεται αυτό στην ολότητά του κάθε στιγμή που θα έρχεται σε επαφή με εκείνο είτε εσωτερικά με τους λογισμούς της διανοίας του είτε εξωτερικά μέσα από την κοινωνία με τους άλλους ανθρώπους, όταν αυτό έρχεται με το αληθινό του πρόσωπο ή όταν έρχεται σε εσένα με το προσωπείο μιας νέας εκδοχής σεβασμού, μιας νέας οδού που οδηγεί στο γενικό καλό, μιας νέας μεγάλης αλήθειας. Αν ο καθένας από εμάς ήταν σε θέση να αναγνωρίζει και να αποτάσσεται ολόκαρδα το κακό στην όποια του μορφή, η ζωή μας θα ήταν - όσο μπορεί να συμβαίνει αυτό στον κόσμο ετούτο - ένας παράδεισος. Κανείς δεν θα επιθυμούσε να πράττει αυτό, βλάπτοντας έτσι με τις επιλογές του τον εαυτό του και τους άλλους. ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ «Έλεγε ο Κολοκοτρώνης καταγελών (μάλλον τους πολιτικούς): και ευγενέστατον και πανευγενέστατον και ενδοξότατον και εκλαμπρότατον και εξοχότατον και μεγαλειότατον με ονόμασαν, μόνο τον τίτλο του παναγιότατου δε μ’ έδωκαν». (Σπηλιάδης, «Απομνημονεύματα», τομ. Γ΄, σελ. 38). ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΛΕΥΚΑΔΟΣ. Στην είσοδο του νησιού σας υποδέχεται το στιβαρό Κάστρο. Το 1300 ο Βενετός ηγεμόνας Ιωάννης Ορσίνι πήρε τη Λευκάδα για... προίκα και άρχισε να το χτίζει. Η άμυνά του, επτά προμαχώνες στις επτά του πλευρές. Στο εσωτερικό του, το εκκλησάκι της Αγίας Μαύρας, πολιούχου της Λευκάδας, που γιορτάζει στις 3 Μαΐου με μεγάλο πανηγύρι. Από το Κάστρο ως τα βορειοδυτικά της πόλης, μια στενή λωρίδα γης 7 χλμ. αγκαλιάζει τη λιμνοθάλασσα της Γύρας. ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟ ΣΤΟΝ ΘΕΟ. ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΑΓΙΟΝ "ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΥΣ ΣΟΦΙΑΝ ΕΔΙΔΑΞΕΝ", "ΑΛΙΕΙΣ ΘΕΟΛΟΓΟΥΣ ΑΝΕΔΕΙΞΕ", "ΟΛΟΝ ΣΥΓΚΡΟΤΕΙ ΤΟΝ ΘΕΣΜΟΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ". Εὐλογημένη ψυχή, τίποτε δέν εἶναι ἀδύνατο στό Θεό. Ζήτα του μέ εὐγένεια αὐτό πού θέλεις. Ἐάν δυσκολεύεσαι, διάβασε τούς ψαλμούς τοῦ Δαβίδ. Θά δῆς ἐκεῖνος μέ τί τρόπο ζητοῦσε ἀπό τό Θεό καί ἐλάμβανε αὐτό πού ποθοῦσε". "Ὅσοι ἀπομακρύνονται ἀπό τό Χριστό, στεροῦνται τόν θεῖο φωτισμό, γιατί ἄφησαν τό προσήλιο σάν τούς ἀνοήτους καί πηγαίνουν στό ἀνήλιο....Βλέπετε τό Ψαλτήρι πού εἶναι γραμμένο μέ θεῖο φωτισμό, τί βαθειά νοήματα ἔχει! Μάζεψε, ἄν θέλης ὅλους τούς θεολόγους, ὅλους τούς φιλολόγους, καί θά δῆς ὅτι ἕναν ψαλμό μέ τέτοιο βάθος δέν μποροῦν νά φτιάξουν! Ἐνῶ ὁ Δαβίδ ἦταν ἀγράμματος, ἀλλά βλέπεις καθαρά πῶς τόν ὁδηγοῦσε τό πνεῦμα τοῦ Θεοῦ". ΤΑ 10 ΓΝΩΡΙΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ. 1. Να είναι απλή και σύντομη . Να μη λες άσκοπα λόγια, ιστορίες και παραμύθια. 2. Ταπεινή. Να αναγνωρίζεις την αμαρτωλότητά σου, να μην καυχιέσαι. 3. Αληθής. Χωρίς ψέματα και προφάσεις. Τίποτε λιγότερο, τίποτε περισσότερο απ' ό,τι έπραξες. Χωρίς προφάσεις και δικαιολογίες. 4. Ταχεία. Μόλις αμάρτησες, να τρέξεις στον Πνευματικό. 5. Διακριτική. Με προσεγμένα και ευπρεπή λόγια. 6. Με ντροπή. Γιατί λύπησες το Θεό και έβλαψες την ψυχή σου και τον πλησίον. 7. Σώα και ακέραιη. Να μην κρύψεις τίποτε. Να μην ξεχάσεις τίποτε. 8. Μυστική. Σε τόπο απόκρυφο, για να μην ακούσει κανείς τίποτε. 9. Θρηνητική. Με δάκρυα και λύπη. Με μίσος για το αμάρτημα. Με απόφαση να μην το ξανακάνεις ποτέ! 10. Με απόφαση να τηρήσεις τον κανόνα του Πνευματικού. Γιατί αυτό είναι το φάρμακο για τη θεραπεία της ψυχής σου. (Αγάπιος ο Κρης, "Αμαρτωλών σωτηρία") ΕΞΟΜΟΛΟΓΟΥΜΑΙ ΠΑΤΕΡ Δέησις ποὺ λέγεται πρὶν τὴν ἐξομολόγησιν ἀπό τὸν ἐξομολογούμενον. Πάτερ Κύριε τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, Ἐξομολογοῦμαι σοι πάντα τὰ κρυπτά καὶ φανερά τῆς καρδίας καὶ διανοίας μου, ἂ ἒπραξα ἒως τῆς σήμερον, διὸ ἂφεσιν αἰτῶ παρά σου του δικαίου καὶ εὐσπλάχνου κριτοῦ καὶ χάριν του μηκέτι ἀμαρτάνειν. Μετάφρασις' Πατέρα, Κύριε τοῦ ούρανοῦ καὶ τῆς γῆς, σου ἐξομολογοῦμαι ὂλα τὰ κρυφά και φανερὰ τῆς καρδίας καὶ τῆς διανοίας μου, τὰ ὀποία ἒπραξα μἐχρι σήμερα, γι’ αὐτὸ ζητῶ συγχώρεσιν ἀπὸ σένα τόν δίκαιο καὶ εύσπλαχνο κριτὴ καὶ χάριν ὢστε νὰ μὴν ξανὰ-ἀμαρτήσω. ΜΟΝΟ ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΨΥΧΗ ΣΑΣ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ "Τὰ πάντα μποροῦν νὰ σᾶς τὰ πάρουν. Τὰ πάντα μπορεῖ νὰ σᾶς τὰ ζητήσουν καὶ νὰ τὰ πάρουν. Δῶστε τα μὴν φοβάστε. Μόνο Χριστὸς καὶ ψυχὴ σᾶς χρειάζονται. Αὐτὰ μὴν τὰ δώσετε. Ἀκόμη καὶ ὅλος ὁ κόσμος νὰ πέσῃ ἐπάνω σας γιὰ νὰ σᾶς τὰ πάρῃ μὴν τὰ δώσετε, γιατί μόνο μὲ τὴν θέλησή σας μποροῦν νὰ σᾶς τὰ πάρουν" (Ἐπίκαιρος δι᾿ ἡμᾶς λόγος τοῦ Ἁγίου Ἰερομάρτυρος καὶ Ἱσαποστόλου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ ). ΟΣΟΙ ΕΙΣΘΕ ΓΝΗΣΙΑ ΤΕΚΝΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Όσοι είστε γνήσια τέκνα της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, να φεύγετε ολοταχώς από τους ιερείς, που υπέπεσαν στην υποταγή στους Λατίνους Γράφει ο άγιος Γερμανός: «Εξορκίζω όλους τους λαϊκούς, που κατοικούν στην Κύπρο, όσοι είστε γνήσια τέκνα της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, να φεύγετε ολοταχώς από τους ιερείς, που υπέπεσαν στην υποταγή στους Λατίνους, και μήτε σε εκκλησία (που αυτοί λειτουργούν) να συγκεντρώνεστε μαζί τους, μήτε να παίρνετε οποιαδήποτε ευλογία από τα χέρια τους. Είναι καλύτερα να προσεύχεστε στο Θεό στα σπίτια σας μόνοι σας, παρά να συγκεντρώνεστε στην εκκλησία μαζί με τους Λατινόφρονες (ιερείς και αρχιερείς). Ει δ’ άλλως θα υποστήτε την ίδια κόλαση με αυτούς» ( P.G. 140, 620). Η τελική κρίση (Αποκάλυψη Ιωάννη 20, 11-15) Κι είδα ένα λευκό θρόνο κι εκείνον που καθόταν σ’ αυτόν. Η γη κι ο ουρανός έφυγαν από μπροστά του κι εξαφανίστηκαν. Και είδα τους νεκρούς, μεγάλους και μικρούς, να στέκονται μπροστά στο θρόνο. Ανοίχτηκαν βιβλία, κι ύστερα ανοίχτηκε ένα άλλο βιβλίο, το βιβλίο της ζωής. Και κρίθηκαν οι νεκροί ανάλογα με τα έργα τους, που ήταν γραμμένα στα βιβλία. Η θάλασσα παρέδωσε τους νεκρούς της, και ο θάνατος και ο Άδης παρέδωσαν τους νεκρούς που φύλαγαν. Κι ο καθένας κρίθηκε κατά τα έργα του. Τότε ο θάνατος και ο Άδης ρίχτηκαν στη λίμνη της φωτιάς. Αυτός είναι ο δεύτερος θάνατος, η λίμνη της φωτιάς· κι όποιος δε βρέθηκε γραμμένος στο βιβλίο της ζωής ρίχτηκε κι αυτός στη λίμνη της φωτιάς. ΩΡΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ Όχι! Δεν θα απελπισθο[υμε. Ώρα να αποδεχθούμε το φως της Μεταμορφώσεως. Το χορηγεί φιλάνθρωπα ο Κύριος σ΄ εκείνους, που θα τολμήσουν «την κρείττονα αλλοίωσιν», την αλλαγή του νου, του φρονήματος, την οποία προτείνει η μετάνοια και πραγματώνει η ειλικρινής συμμόρφωση προς το θέλημα του Θεού. Είναι ο σίγουρος δρόμος, για νά ΄ρθει η μεταμόρφωση μέσα μας και γύρω μας. Ὁ ΙΕ΄ Κανὼν κατὰ τὴν ἑρμηνεία τοῦ Νικοδήμου Μίλας, λέγει:«Ἐὰν Μητροπολίτης ἢ Πατριάρχης ἄρξηται νὰ διακηρύττῃ δημοσίᾳ ἐπ᾿ ἐκκλησίας αἱρετικήν τινα διδαχήν, ἀντικειμένην πρὸς τὴν ᾿Ορθοδοξίαν, τότε οἱ προαναφερθέντες κέκτηνται δικαίωμα ἅμα καὶ χρέος ν᾿ ἀποσχοινισθῶσι πάραυτα τοῦ ᾿Επισκόπου ἐκείνου, διὸ οὐ μόνον εἰς οὐδεμίαν θέλουσιν ὑποβληθῆ κανονικὴν ποινήν, ἀλλὰ θέλουσι καὶ ἐπαινεθῆ εἰσέτι, καθ᾿ ὅσον διὰ τούτου δὲν κατέκριναν καὶ δὲν ἐπανεστάτησαν ἐναντίον τῶν νομίμων ᾿Επισκόπων, ἀλλ᾿ ἐναντίον ψευδεπισκόπων καὶ ψευδοδιδασκάλων, οὔτε καὶ ἐγκατέστησαν τοιουτοτρόπως σχῖσμα ἐν τῇ ᾿Εκκλησίᾳ, ἀλλ᾿ ἀντιθέτως, ἀπήλλαξαν τὴν ᾿Εκκλησίαν, ἐν ὅσῳ ἠδυνήθησαν, τοῦ σχίσματος καὶ τῆς διαιρέσεως». ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ "Στην Ορθοδοξία προέχει η αλήθεια και έπεται η πλειοψηφία. Όταν υπάρχει αντίθεση της πλειοψηφίας προς την αλήθεια, τότε ισχύει, το περιώνυμο αξίωμα: "Ο είς και η αληθεία αποτελούν την πλειοψηφία"! Οι μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας, όχι μόνο δεν υπετάγησαν στην πλειοψηφία, ακόμη και στην παμψηφία συνοδικών αποφάσεων, όταν ήσαν αντίθετες προς την Ορθοδοξία και υπεστήριζαν την αίρεση, αλλά και αντιτάχθησαν μέχρις εσχάτων και εις το τέλος η Αλήθεια και η Ορθοδοξία εθριάμβευσαν." ΒΡΕΤΑΝΙΚΟΙ ΝΗΣΟΙ "Η Εκκλησία στις Βρετανικές Νήσους θα αρχίσει να μεγαλώνει, μόνο όταν αρχίσει να τιμά τους δικούς της Αγίους" (Άγιος Αρσένιος της Πάρου †1877). Ἁγίου Γρηγορίου Νύσσης: «Παυσώμεθα τοῦ θέλειν εἶναι τῶν διδασκάλων διδάσκαλοι. Μισήσωμεν τὸ λογομαχεῖν ἐπὶ καταστροφῇ τῶν ἀκουόντων. Πιστεύσωμεν ὡς οἱ Πατέρες ἡμῶν παραδεδώκασιν. Οὑκ ἐσμὲν τῶν Πατέρων σοφώτεροι· οὐκ ἐσμὲν τῶν διδασκάλων ἀκριβέστεροι». Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΔΙΑ ΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ Ας ἀκούσωμεν τί λέγει ἀπευθυνόμενος σέ ὅσους ἀφήνουν τήν κοινήν Μητέρα τῶν Ὀρθοδόξων, τήν ‘Εκκλησία τοῦ Θεοῦ καί τρέχουν σέ «κοινούς οἴκους», ὅπως χαρακτηρίζει τίς ἐκκκλησίες τῶν αἱρετικῶν καί τῶν σχισματικῶν, ὁ Μέγας Βασίλειος: «Ἀκούσατε οἱ τήν ‘Εκκλησίαν καταλιμπάνοντες, καί ἐν οἴκοις κοινοῖς συστρεφόμενοι, τά ἄθλια τοῦ τιμίου σώματος ἀπορρήγματα, ὅτι χρή τάς εὐχάς ἀποδιδόναι ἐν μέσω Ἱερουσαλήμ, τουτέστιν τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ. Οὐδέ γάρ κατά τήν παλαιάν λατρείαν ἴδιον ἐξῆν ἑκάστω πἠγνυται θυσιαστήριον, ἀλλ’ ἕν ἀποδέδεικτο τοῖς θυσιάζειν προαιρουμένοις». (Μ. Βασιλείου εἰς Ψαλμ. 115, Ὁμιλ. ε. P.G. 30, 113). ΠΟΙΑ ΑΡΕΤΗ ΕΧΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΚΟΠΟ; Ρώτησαν τον ἀββᾶ Ἀγάθωνα οἱ ἀδελφοί: Ποια ἀρετή πάτερ, ἔχει περισσότερο κόπο. Τους λέγει: Συγχωρῆστέ με, νομίζω ὅτι δεν ὑπάρχει ἄλλος κόπος σαν την προσευχή προς τον Θεό. Πάντοτε ὅταν θέλει ὁ ἄνθρωπος να προσευχηθεῖ,, θέλουν οἱ ἐχθροί να τον διακόψουν, διότι γνωρίζουν ὅτι ἀπό πουθενά ἀλλοῦ δεν ἐμποδίζονται, παρά ἀπό την προσευχή προς τον Θεό. Και ὁποιαδήποτε ἄσκηση τυχόν ἐφαρμόζει ὁ ἄνθρωπος, ὑπομένοντας σ’ αὐτήν, στο τέλος την κάνει ξεκούραστα, ἀλλά ἡ προσευχή χρειάζεται ἀγώνα ἕως τήν τελευταία ἀναπνοή. (‘Από την Φιλοκαλία)